Drogi Przyjacielu!

Czy można chodzić w dzisiejszych czasach z podniesioną głową? Gdy większość wiadomości docierających do nas jest złych? Gdy media wprost prześcigają się w podawaniu coraz bardziej okrutnych obrazów i treści, szukając kolejnych sensacji?

Jezus powiedział swoim uczniom: „Nie zabieram was z tego świata”, ale z drugiej strony: „Nie lękajcie się, Ja zwyciężyłem świat”. W całej tej sytuacji możemy patrzeć na Jezusa, jak Piotr, gdy wyszedł z łodzi. I wtedy wszystko w nas samych się uspokaja.

Możemy budować swoje życie na Bożych obietnicach. Temu właśnie służy kolejny numer „Słowa na Dzisiaj”. Uchwyć się jego, a będziesz miał pokój wewnętrzny, zaś sytuacje się rozładują

Zachęcam Cię gorąco – czytaj codziennie te rozmyślania, a zauważysz prawdziwe zmiany w swoim życiu!

„Słowo na dzisiaj” jest dostępne w formie papierowej oraz elektronicznej, jako codziennie rozsyłane maile a także e-book. Jeśli chciałbyś otrzymywać je regularnie – zapisz się na darmową subskrypcję na www.slowonadzisiaj.pl lub skontaktuj się z nami telefonicznie: 33 8553621. Zapraszamy

Niech Cię Bóg prowadzi,

Henryk Król

DEOrecordings, Wisła

SzukającBoga.pl

Stowarzyszenie Deorecordings

ul. Malinka 65D/2

43-460 Wisła, Polska

www.SzukajacBoga.pl

Grudzień - Styczeń - Luty

SŁOWO NA DZISIAJ

Siła i wskazówki w codziennym życiu

Autorami rozważań są

Bob i Debby Gass.

Zamów darmową prenumeratę na www.SlowoNaDzisiaj.pl

bądź pod numerem 33 855 3621.

© 2022

Dlaczego warto czytać różne tłumaczenia Biblii i parafrazy?

Z dwóch ważnych powodów.

Po pierwsze, oryginalnie Biblia została napisana przy użyciu 11280 hebrajskich, aramejskich i greckich słów, zaś typowy przekład angielski tłumaczy ją przy pomocy około 6000 słów. Zatem oczywiste, że pewne niuanse i odcienie znaczeniowe mogły umknąć, dlatego bardzo pomocne jest porównywanie tłumaczeń.

Po drugie, bywa, że umyka nam pełny wydźwięk znanego wersetu biblijnego; nie z powodu słabego tłumaczenia, ale po prostu dlatego, że jesteśmy już z jego treścią osłuchani. Wydaje nam się, że wiemy, o czym dany werset mówi, ponieważ czytaliśmy lub słyszeliśmy go już wielokrotnie. A kiedy w tekście natrafiamy na znany werset, pomijamy go, tracąc pełne znacznie. Dlatego celowo używamy parafrazy, by pomóc ci zobaczyć Bożą prawdę w nowy, świeży sposób.

Odnośniki biblijne

Cytaty Biblijne pochodzą z następujących tłumaczeń:

- Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (Poznań 2016),

- NPD – Nowy Przekład Dynamiczny

- Biblia Warszawska,

- Biblia Tysiąclecia,

- Słowo Życia

The Word For You Today Copyright ©2019 by Celebration, Inc. All rights reserved. No portion of this book may be reproduced, stored in a retrieval system, or transmitted in any form or media or by any means, electronic, mechanical, photocopying, recording, or otherwise, without the prior written permission of Celebration, Inc. All inquiries concerning translation or distribution rights in the United Kingdom, Ireland, Australia, New Zealand, South Africa, Nigeria, France, Spain, Italy, Estonia, Denmark, Sweden, Norway, Greenland, Portugal and Hungary, please contact United Christian Broadcasters, Broadcast Centre, Hanchurch Lane, Stoke-on-Trent, ST4 8RY, UK.

JAK MAKSYMALNIE SKORZYSTAĆ

Z TREŚCI TEJ BROSZURY?

PRZEZNACZ CODZIENNIE CZAS NA CZYTANIE I ROZMYŚLANIE.

Pytaj Boga: „Co Ty chcesz mi przez to powiedzieć?”

CZY ZNASZ KOGOŚ KTO CIERPI?

Podaruj mu egzemplarz tej broszurki. To może zmienić jego życie.

PROWADZISZ JAKIŚ BIZNES?

Podaruj egzemplarz swoim klientom, kontrahentom.

PRACUJESZ W SZPITALU, W WIEZIENIU, W OŚRODKU

REHABILITACYJNYM LUB W DOMU SPOKOJNEJ STAROŚCI?

Te codzienne rozważania to świetne narzędzie

docierania do ludzi z Bożą miłością!

1 GRUDZIEŃ | CZWARTEK

BIBLIJNE UMIEJĘTNOŚCI RADZENIA SOBIE W ŻYCIU

„Zawsze się radujcie. Nieustannie się módlcie. Za wszystko dziękujcie”.

1 List do Tesaloniczan 5,16-18

Aby odnieść sukces, potrzebujesz dobrych umiejętności radzenia sobie w życiu. Sprzedawca ma normy. Wykonawca – próby. Terapeuta udziela porad jednej pogrążonej w depresji duszy po drugiej. Pilot musi godzinami siedzieć w kokpicie. Kaznodzieja nigdy nie jest wolny od przygotowania kazania. Jest też matka z małymi dziećmi, która przez czternaście godzin dziennie musi podejmować decyzje, rywalizować z silną wolą i starać się być wszystkim dla wszystkich. W jaki sposób rozwijasz umiejętności dawania sobie rady niezbędne do życia w obfitości, które obiecał Jezus (zob. J 10,10)? Apostoł Paweł daje nam wskazówkę: „Zawsze się radujcie. Nieustannie się módlcie. Za wszystko dziękujcie”. Raduj się z rzeczy, które nigdy się nie zmieniają, nie mogą zawieść i nie zawiodą (jak Boże obietnice!). A kiedy czujesz, że nie możesz sobie poradzić, módl się. Albo lepiej: żyj z rozmodlonym sercem! Z każdym oddechem wyznawaj: „Ufam Ci, Panie. Przekazuję to Tobie, bo wiem, że masz wszystko pod kontrolą”. I nie zapomnij podziękować. Przypomnij sobie stare powiedzenie: „Narzekałem, bo nie miałem butów, dopóki nie spotkałem człowieka, który nie miał stóp”. Zamiast narzekać, zacznij liczyć swoje błogosławieństwa. Czy pamiętasz, jak wyglądało twoje życie, zanim spotkałeś Jezusa? Ile razy myślałeś, że dłużej nie dasz rady? Spójrz, gdzie jesteś teraz! Kiedy Izraelici znaleźli się po drugiej stronie Morza Czerwonego, patrząc wstecz, potwierdzili, że Pan jest ich siłą, pieśnią i zbawieniem (zob. Wj 15,2). Czy nie jest Tym też dla ciebie? Zacznij zatem Go chwalić!

2 GRUDZIEŃ | PIĄTEK

REPREZENTUJESZ SWOJEGO OJCA

„Zdjęty współczuciem, wybiegł mu na spotkanie”.

Ewangelia Łukasza 15,20

Kiedy ojciec ujrzał syna marnotrawnego: „Zdjęty współczuciem, wybiegł mu na spotkanie”. Jack Graham pisze: „To nie jest ojciec, który nie może się doczekać, by ukarać swojego grzesznego syna (…), który spisał go na straty jako nieużytecznego i bezwartościowego. To kochający, troskliwy ojciec, który nie może się doczekać, by przytulić i powitać swojego syna. Wybiega mu naprzeciw (…). To obraz miłości Ojca do ciebie, miłości gorącej, bezgranicznej, przystępnej, obfitującej”. Max Lucado dodaje: „To opowieść o bogatym ojcu i samowolnym synu, który zabiera swoje dziedzictwo i jedzie do Las Vegas, gdzie trwoni je na automaty do gier i kobiety. Spłukany [i] zbyt dumny, by wrócić do domu, dostaje pracę sprzątacza stajni na torze wyścigowym. Kiedy z głodu zaczyna jeść owies, uświadamia sobie, że spadł na samo dno. Wstaje i rusza w drogę, ćwicząc swoją mowę pokutną. Ale »(…) kiedy jeszcze był daleko, ojciec zobaczył go i zdjęło go współczucie« (w. 20). Spodziewamy się skrzyżowanych ramion, zmarszczonych brwi, chłodnego uścisku dłoni, ostrego kazania. Zamiast tego ojciec mówi: »Przynieście najlepszą szatę (…), pierścień (…), sandały (...) i (...) dorodne cielę« (w. 22-23)”. Pierścień symbolizował przekazanie autorytetu. Ten, kto go nosił, mógł prowadzić interesy w imieniu tego, który go podarował. Czy dałbyś temu rozrzutnemu młodzieńcowi pełnomocnictwo w swoich sprawach? Powierzyłbyś mu swoją kartę kredytową? Kiedy przyszedłeś do Boga, otrzymałeś upoważnienie do prowadzenia interesów w Jego imieniu. Kiedy mówisz prawdę, jesteś Jego ambasadorem (zob. 2Kor 5,20). Gdy zarządzasz finansami, które On ci daje, jesteś Jego menadżerem biznesowym. Kiedy głosisz przebaczenie, jesteś Jego kapłanem. Ojciec dał ci przywilej czynienia dla innych tego, co On robi dla ciebie. Nie żałuj innym słów zachęty czy docenienia! Niech to, co mówisz, będzie dla innych wzmocnieniem. Dlaczego? Ponieważ reprezentujesz swojego Ojca!

3 GRUDZIEŃ | SOBOTA

WYCHOWYWANIE DZIECI

„Dom buduje się mądrością”.

Księga Przysłów 24,3

Na konferencji pedagogicznej jedna z pań protekcjonalnie zwróciła się do innej: „A co ty robisz, kochaniutka?”. Mąż kobiety napisał później: „Moja żona odpaliła: »Uspołeczniam dwóch homo sapiens i wyposażam w dominujące wartości tradycji judeochrześcijańskiej, aby mogły być narzędziami transformacji porządku społecznego w rodzaj eschatologicznej utopii, której Bóg pragnął od początku stworzenia. A co takiego ty robisz?«”. Kobieta odpowiedziała pokornie: „Ja… ja… uczę socjologii”. W Biblii czytamy: „Dom buduje się mądrością, a umacnia się go rozumem” (w. 3). Mądrość to zdolność dostrzegania i rozróżniania. Zrozumienie to umiejętność wnikliwego reagowania. Jeśli we wszystkim innym odniesiesz sukces, ale poniesiesz porażkę w domu, nic innego nie będzie miało znaczenia. Jeden z autorów napisał: „Musimy napełniać nasze dzieci światłem, aby umiały rozróżnić to, co mroczne (…), pomóc im kultywować życie w pokoju, aby rozpoznały niezgodę (…), edukować je w tym, co dobre, aby to, co złe rażąco kontrastowało. Musimy kochać je tak mocno, aby nie próbowały zażegnać pustki (…), oferować słodki zapach prawdy, aby umiały wyczuć kłamstwo (…), budować ich zaufanie do Chrystusa, aby nie dały się łatwo stłamsić opiniami innych. Musimy budować ich fundament na skale, aby [rozpoznały] niestabilny grunt, podbudowywać ich tak, aby innym trudno było ich zdołować i nauczyć ich modlić się o mądrość, by miały świadomość, że bycie bystrym nie wystarczy”. Jako rodzice możemy nie widzieć zwrotu z naszej inwestycji od razu, ale „(…) jeśli się nie poddamy, we właściwym czasie zbierzemy żniwo błogosławieństwa” (Ga 6,9).

4 GRUDZIEŃ | NIEDZIELA

JAK WYGLĄDA TWOJE DAWANIE?

„Wysokość [sumy] powinna być zależna od tego, ile Pan wam pozwolił zarobić”.

1 List do Koryntian16,2

Jezus powiedział: „Jeśli więc w zarządzaniu pieniędzmi tego niesprawiedliwego świata nie okazaliście się wierni, kto wam powierzy to, co prawdziwie cenne?” (Łk 16,11). Innymi słowy, jeśli nie jesteś Mu wierny w dziedzinie finansów, nie powierzy ci większych błogosławieństw. Co to znaczy być wiernym w swoich finansach? Apostoł Paweł zaleca: „Niech każdy z was co niedzielę odkłada pewną sumę ze swych tygodniowych zarobków, z przeznaczeniem na tę ofiarę. Jej wysokość powinna być zależna od tego, ile Pan wam pozwolił zarobić”. Oznacza to trzy rzeczy. (1) Regularne dawanie. Zwróć uwagę na słowa „co niedzielę”. Nie chodzi o sporadyczne, ale systematyczne dawanie. Nie chodzi o zachowanie typu: dzisiaj mam dobry humor, więc dam coś Bogu. Gdybyś spróbował tego z bankiem, który udzielił ci kredytu hipotecznego, zostałbyś bez domu! Dawanie nie powinno wypływać z impulsu, ale ze zobowiązania do posłuszeństwa Bożemu Słowu. (2) Planowane dawanie. „Powinieneś odłożyć coś z tego, co zarobiłeś”. Jeśli jesteś w związku małżeńskim, usiądź i porozmawiaj o tym ze swoim współmałżonkiem i zdecydujcie, ile według was Bóg chce, byście co tydzień odkładali. Jeśli tego nie zaplanujesz, nie będziesz dawać konsekwentnie. (3) Proporcjonalne dawanie. „Kwota zależy od tego, ile Pan pomógł ci zarobić”. Dawanie 10% powinno być minimum – punktem wyjścia. Jeśli Bóg pobłogosławił cię finansowo, powinieneś dać więcej niż 10%. A zatem: zwróć Bogu należny Mu procent z tego, co On pozwolił ci zarobić. Jeśli to zrobisz, On obiecuje obficie cię pobłogosławić (zob. Ml 3,10; 2Kor 9,6-10).

5 GRUDZIEŃ | PONIEDZIAŁEK

WIERNOŚĆ (1)

„Wielu jest takich, którzy chwalą się swoją dobrocią; lecz kto znajdzie człowieka niezawodnego?”.

Księga Przysłów 20,6

Nowy pracownik zapytał kiedyś współpracownika: „Od kiedy pracujesz w firmie?”. Ten odpowiedział: „Odkąd szef zagroził, że mnie zwolni!”. Poważnie, pracodawcy mają problem ze znalezieniem lojalnych i niezawodnych pracowników. Obywatele tęsknią za politykami, którzy wiernie wywiązują się ze wszystkich obietnic wyborczych. Podczas ceremonii ślubnej nowożeńcy składają obietnicę dochowania wierności sobie nawzajem. Brak wierności deprecjonuje wszystkie wspaniałe talenty, jakie posiadasz. Wierność czyni niezwykłym to, co prozaiczne, a zwyczajnych pracowników przemienia w godnych zaufania ludzi sukcesu. Mądry król Salomon zadał przenikliwe pytanie: „Wielu jest takich, którzy chwalą się swoją dobrocią; lecz kto znajdzie człowieka niezawodnego?”. Świat chce ludzi lojalnych. W Parku Narodowym Yellowstone jest ponad 300 gejzerów (to około połowa znanych gejzerów na świecie). Jeden jednak góruje nad innymi. Nie jest największy, a wyrzucana przez niego woda nie sięga najwyżej, ale jest zdecydowanie najpopularniejszy. Swoją popularność zawdzięcza wyłącznie jednej rzeczy: niezawodności. Ludzie stoją w długich kolejkach, w upalnym słońcu, aby go zobaczyć, ponieważ prawie 50-metrowy strumień wrzącej wody jest wyrzucany z regularną częstotliwością. Można by według tego ustawić zegarek i dlatego gejzer nazywa się Old Faithful (Stary wierny). Ludzi pociąga nasza wierność. Bóg jest uwielbiony przez naszą wierność. Zatem we wszystkim, co dzisiaj będziesz robił, praktykuj wierność.

6 GRUDZIEŃ | WTOREK

WIERNOŚĆ (2)

„Od obdarzonych odpowiedzialnością wymaga się wierności”.

1 List do Koryntian 4,2

Bycie wiernym oznacza, że przez 100% swojego czasu dajesz 100% z siebie. Magazyn Insight opublikował kiedyś artykuł Gary’ego Sheera zatytułowany „Dąż do perfekcji, bo inaczej…”. Zawierał on kilka niepokojących faktów. Stwierdzono, że gdyby uznać, że wystarczająco dobre jest 99,9%, to w tym roku aż 103 260 zeznań podatkowych byłoby błędnie rozpatrzonych, w ciągu kolejnych sześćdziesięciu minut 22 000 czeków zostałoby potrąconych z niewłaściwych kont bankowych, każdego dnia 12 dzieci zostałoby przekazanych niewłaściwym rodzicom, codziennie aż 2 lądowania samolotów na międzynarodowym lotnisku Chicago-O’Hare byłyby niebezpieczne, w ciągu kolejnej godziny uszkodzonych zostałoby 18 322 przesyłek pocztowych, w ciągu roku nieprawidłowo wykonano by 291 operacji rozrusznika, aż 880 000 kart kredytowych w obiegu zawierałoby nieprawidłowe informacje o właścicielu karty na paskach magnetycznych, w ciągu najbliższych dwunastu miesięcy wypisano by 20 000 błędnych recept, a do końca tego dnia wykonano by 107 nieprawidłowych procedur medycznych. To dość otrzeźwiające statystyki – zwłaszcza jeśli jesteś jedną z osób, na której się to odbije! Jaki z tego wniosek? W każdej sytuacji musisz działać najlepiej jak potrafisz! Wszystko, co obniża standardy, nigdy nie będzie wystarczająco dobre, ponieważ oznacza, że poniosłeś porażkę w byciu całkowicie wiernym i niezawodnym. Dlatego w Biblii czytamy: „Od obdarzonych odpowiedzialnością wymaga się wierności”. U Boga wierność nie jest jedynie koncepcją czy sugestią. Jest wymogiem dla wszystkich, którzy Mu służą – a to obejmuje i ciebie!

7 GRUDZIEŃ | ŚRODA

WIERNOŚĆ (3)

„Człowiek wierny w najdrobniejszej sprawie, wierny jest i w wielkiej”.

Ewangelia Łukasza 16,10

Pastor James Merritt powiedział: „Pewnego dnia zapytałem moją piękną żonę, czy wyszła za mnie ze względu na mój wygląd”. Odpowiedziała: „Nie, wyszłam za ciebie ze względu na twój mózg – liczą się małe rzeczy!”. Merritt oczywiście żartował. To, co naprawdę liczy się w życiu, to wierność w małych rzeczach – tak zaczyna się, rośnie i dojrzewa niezawodność. Amerykański poeta Longfellow napisał: „Większość ludzi odniosłaby sukces w małych rzeczach, gdyby nie nękały ich wielkie ambicje”. Czasami myślimy, że jesteśmy za wielcy na małe rzeczy; wolelibyśmy zajmować się tym, co postrzegamy jako większe, ważniejsze. Jak patrzy na to Jezus? „Człowiek wierny w najdrobniejszej sprawie, wierny jest i w wielkiej, ten jednak, który w najdrobniejszej jest niesprawiedliwy, niesprawiedliwy jest i w wielkiej. Jeśli więc w zarządzaniu pieniędzmi tego niesprawiedliwego świata nie okazaliście się wierni, kto wam powierzy to, co prawdziwie cenne? I jeśli w cudzym nie okazaliście się wierni, kto wam da to, co dla was odłożono?” (w. 10-12). Jeśli chcesz odnieść sukces w pracy, przyjdź na czas i dokończ to, co zacząłeś. Jeśli widzisz coś, co należy zrobić, zrób to – nawet jeśli to nie należy do twoich obowiązków. Daj uczciwy dzień pracy za uczciwą dzienną zapłatę. Zrób sobie wyznaczoną przerwę na lunch, a nie trzygodzinne płatne wakacje. Raportuj swoje wydatki zgodnie z prawdą, wspieraj zespół i podtrzymuj reputację firmy. Innymi słowy: bądź wierny w pracy. „Wszystko, co uznasz za warte zrobienia, zrób stosownie do swych sił” (Koh 9,10). To jest rodzaj wierności, którą Bóg szanuje.

8 GRUDZIEŃ | CZWARTEK

WIERNOŚĆ (4)

„Wielka jest Twoja wierność”.

Lamentacje Jeremiasza 3,23

Bycie wiernym w najbardziej prozaicznym zadaniu może je zmienić w niezwykle istotne. Pomyśl na przykład o tym, jak bardzo jesteśmy zależni od czegoś tak małego jak znaczek pocztowy. Zawsze gotowy, by usłużyć. Udaje się tam, gdzie został wysyłany. Robi to, o co został poproszony. Trzyma się zadania, dopóki nie zostanie wykonane. Nie poddaje się, gdy jest śliniony. Jest na bieżąco. I żadna praca nie jest dla niego zbyt mała. Urodziliśmy się z różnymi zdolnościami. Niektórzy są bardziej uzdolnieni w pewnych dziedzinach niż inni. Wszyscy jednak mamy taką samą odpowiedzialność za pełne wykorzystanie swoich talentów. Tego oczekuje od nas Bóg, który nas nimi obdarował. Dwieście lat temu, kiedy tworzono Korpus Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych, sporo czasu poświęcono na znalezienie odpowiedniego motta. Ostatecznie wybrano łacińską dewizę semper fidelis, która wryła się w świadomość każdego marine. Co oznacza? „Zawsze wierny”! Oba słowa są ważne, ale najważniejsze jest to pierwsze: zawsze. Dlaczego? Żołnierz piechoty morskiej nie może sobie pozwolić na wierność tylko wtedy, gdy mu to pasuje, kiedy ma na to ochotę, czy kiedy go to uszczęśliwi. Semper fidelis oznacza bycie wiernym bez względu na koszt. Bóg chce móc powiedzieć o tobie to samo, co powiedziano o Nim: „Wielka jest twoja wierność”. Zatem bez względu na to, czy jesteś szefem, pracownikiem, ojcem lub matką, mężem lub żoną, przyjacielem, kolegą z drużyny czy żołnierzem piechoty morskiej, dziś słowo dla ciebie brzmi: zawsze bądź wierny.

9 GRUDZIEŃ | PIĄTEK

ZAANGAŻOWANY I „POŁĄCZONY”

„Podobnie my, w swej wielości, stanowimy w Chrystusie jedno ciało”.

List do Rzymian 12,5

Biblia opisuje życie chrześcijańskie, używając terminologii wojennej: walka, zwycięstwo, zmagania, bitwa, przezwyciężanie. Uczestniczysz w duchowej bitwie, czy zdajesz sobie z tego sprawę, czy nie i… potrzebujesz wsparcia. Kiedy zostałeś chrześcijaninem, stałeś się też członkiem armii Boga. Wyobraź sobie, że idziesz do biura rekrutacyjnego, aby wstąpić do armii. Słyszysz: „Wspaniale, podpisz tutaj”. A ty na to: „Chwileczkę! Mam jedno zastrzeżenie. Nie chcę być związany z żadnym konkretnym plutonem. Chcę być niezależny. Będę częścią armii, ale nie chcę się wiązać z żadną grupą żołnierzy. Jeśli w bitwie zrobi się zbyt gorąco, przeniosę się i dołączę do innego plutonu. A jeśli nie spodoba mi się dowództwo, poszukam innej drużyny”. Czy chciałbyś, żeby taka osoba walczyła u twego boku? Oczywiście, że nie! Tak jednak zachowuje się wielu dzisiejszych chrześcijan. Przemieszczają się od kościoła do kościoła z niewielkim lub żadnym zaangażowaniem w jakąkolwiek konkretną grupę chrześcijan – a w czasie bitwy znikają bez śladu. W Biblii nie ma mowy o czymś takim jak niezależni wierzący. Różnica między tymi, którzy tylko uczęszczają do kościoła, a tymi, którzy zostali członkami jest jak między tymi, którzy po prostu mieszkają razem, a tymi, którzy zdecydowali się zawrzeć związek małżeński. Wyróżnia ich zaangażowanie. Koinonia to greckie słowo oznaczające społeczność, a dokładnie bycie sobie wzajemnie oddanymi. Jezus powiedział: „Po tym wszyscy poznają, że jesteście moimi uczniami, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali” (J 13,35). Trudno kochać nieobecnych. Zatem bądź zaangażowany i „połączony”.

10 GRUDZIEŃ | SOBOTA

ZAWSZE TRAKTUJ LUDZI Z SZACUNKIEM

„Bądźcie przygotowani, by dać odpowiedź, a czyńcie to delikatnie i z szacunkiem”.

1 List Piotra 3,15

W Biblii czytamy: „Jeśli ktoś zapyta was o zasady wiary, zawsze bądźcie przygotowani, by dać odpowiedź, a czyńcie to delikatnie i z szacunkiem”. Są dwa sposoby na wyciągnięcie jajka ze skorupki: (1) rozbicie go lub (2) umieszczenie w ciepłym, troskliwym środowisku i umożliwienie mu procesu inkubacji i wyklucia. Drugi sposób chroni pisklę, podczas gdy pierwszy je zabija. Podobnie jest z Dobrą Nowiną: można przekazywać ją na dwa sposoby: (1) waląc nią w głowę innych lub (2) okazując im miłość i wprowadzając ich do Bożej rodziny. Czy zauważyłeś, że wiele ewangelizacji to tylko słabo zawoalowana zniewaga? „Potrzebujesz usłyszeć ode mnie Ewangelię, bo jesteś taki okropny...”. Ludzie potrzebują Dobrej Nowiny, ale twoje nastawienie może sprawić, że nie będą chcieli jej przyjąć. Szanuj niewierzących, nie poniżaj ich. Szacunek oznacza akceptację. Nie znaczy to, że masz aprobować ich styl życia. Akceptacja i aprobata to dwie różne rzeczy. Każdy ma prawo być traktowanym z szacunkiem. Najlepszym sposobem, by podzielić się Ewangelią z niewierzącymi jest otoczenie ich miłością i akceptacją. Bądź pełen szacunku, wrażliwy i opiekuńczy. Teolog D.T. Niles powiedział: „Ewangelizacja to po prostu jeden żebrak mówiący drugiemu, gdzie znaleźć chleb”. Dziel się Słowem Bożym! Ty zajmij się dzieleniem, a Bóg dokona zbawienia. Jeśli zasiałeś ziarno Słowa Bożego w czyimś sercu, pozostaje ci go kochać i zaufać, że Bóg wykona swoją pracę.

11 GRUDZIEŃ | NIEDZIELA

JESTEŚ PRZYCINANY (1)

„Boże karcenie jest zawsze słuszne i ma na celu nasze najwyższe dobro”.

List do Hebrajczyków 12,10

Czy wiesz, że niektórzy mistrzowie ogrodnictwa rzeczywiście rozmawiają ze swoimi roślinami? Dlaczego? Ponieważ to pomaga florze się rozwijać! Wyobraź sobie, że mówisz: „Jesteś taką dobrą rośliną. Wyglądasz dzisiaj świetnie! Jestem z ciebie naprawdę dumny!”. Teraz wyobraź sobie, że rozmawiasz z rośliną, którą przycinasz i mówisz: „To boli mnie bardziej niż ciebie”. Ciach! „Później mi za to podziękujesz!”. Ciach! „To dla twojego dobra!”. Ciach! Teraz wyobraź sobie roślinę, która odpowiada: „Nie masz serca. Nienawidzisz mnie. Pracowałam długo i ciężko, aby wydać te róże, które właśnie odciąłeś”. Czy nie to właśnie mówimy Bogu, kiedy nas przycina? „Nie kochasz mnie? Nie dbasz o mnie? Nie widzisz, co się teraz dzieje w moim życiu?”. Myślimy, że Bóg jest na nas zły. Nie, On nie jest zły na ciebie. Jednym z głównych błędów, jakie popełniamy, jest mylenie przycinania z karą. To nie tak! Bóg widzi cię jako kogoś, kto może przynieść więcej owoców, kogoś z potencjałem, kogoś, kogo chce wykorzystać w znaczący sposób. On chce, abyś był tak owocny, jak tylko możesz, więc przycina cię, a nawet odcina niektóre z rzeczy, które błogosławił w twoim życiu. Straciłeś pracę, którą kochałeś? Lub relację? Bóg może mieć na myśli coś znacznie lepszego. Czy możesz Mu zaufać? Czy wierzysz, że On działa w twoim życiu? Jego Słowo mówi: „Bóg, który rozpoczął w tobie dobre dzieło, będzie kontynuował swoje dzieło aż do ostatecznego zakończenia” (Flp 1,6).

12 GRUDZIEŃ | PONIEDZIAŁEK

JESTEŚ PRZYCINANY (2)

„Dobrze się stało, że zostałem upokorzony”.

Psalm 119,71

Bóg używa problemów, presji i ludzi, aby przycinać cię dla większego owocowania. Czy dostrzegasz, że On używa dzisiaj którejś z tych trzech rzeczy w twoim życiu? Bóg może wykorzystać każdą sytuację, aby pomóc ci się rozwijać, jeśli tylko będziesz miał właściwe nastawienie. Użyje poważnej frustracji, kłopotów finansowych, nagłej choroby, rozbitego małżeństwa, zbuntowanego dziecka, a nawet śmierci ukochanej osoby, aby zwrócić twoją uwagę. Mówisz: „Ale to tak bardzo boli!”. Tak, przycinanie jest bolesne. Czasami ogrodnik przycina drzewo, aż wygląda on jak słup lub gigantyczna wykałaczka. To nie jest ładny widok, ale proces przycinania jest pozytywny. Bóg nie jest na ciebie zły. „Przeto teraz nie ma potępienia dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie” (Rz 8,1). Bóg nie karze swoich szczerych dzieci. Jezus wziął twoją karę na krzyż. Boże przycinanie jest dla ciebie najlepsze po to, byś przynosił więcej owocu. Czy Boże przycinanie może się nie udać? Jasne, jeśli nie będziesz współpracować. W jaki sposób Bóg rodzi w twoim życiu „miłość, radość, pokój, cierpliwość, życzliwość, dobroć, wierność, łagodność i panowanie nad sobą” (Ga 5,22-23)? Wytwarza te cechy, pozwalając ci stawić czoła sytuacjom i ludziom o dokładnie przeciwnych cechach. Uczy cię kochać, stawiając wśród trudnych ludzi. Uczy cierpliwości, przyzwalając na frustrujące sytuacje. Zapytasz: „Jak mogę współpracować z Bogiem?”. Biblia o tym mówi: „Zawsze się radujcie. Nigdy nie przestawajcie się modlić. Bądźcie wdzięczni we wszystkich okolicznościach, bo taka jest wola Boża dla was, którzy należycie do Chrystusa Jezusa” (1Tes 5,16-18).

13 GRUDZIEŃ | WTOREK

MOŻESZ MIEĆ POKÓJ

„On swój lud pobłogosławi pokojem”.

Psalm 29,11

Każdy chce spokoju ducha. Niezależnie od tego, czy jesteś biznesmenem zmagającym się z presją terminów, czy gospodynią domową próbującą „ogarnąć” dzieci, czy studentem próbującym przetrwać kolejny semestr… – każdy chce mieć spokój ducha. Ale większość z nas doświadcza więcej stresu niż spokoju. Jak dobrze znasz stres? Jeden z autorów napisał: „Oto mały quiz. Uzupełnij każde z tych zdań odpowiednim słowem: Jestem gotowy, by się… Jestem u kresu… Jestem kłębkiem… Moje życie się… Jestem na skraju… Nie chce mi się dłużej…. Jak ci poszło? Jeśli odpowiedziałeś: poddać, sił, nerwów, skończyło, wytrzymałości, żyć, daj sobie ocenę 5+”. Większość z nas mamrotała te słowa tak często, że są one niemal naszą drugą naturą. Stres jest żałosnym faktem w naszym współczesnym świecie. Sprzedaż środków uspokajających jest rekordowo wysoka, a książki o spokoju natychmiast stają się bestsellerami. Czytamy ostrzeżenia, że za dużo stresu nam szkodzi. Co w tym nowego? Wiemy to od wieków. Tysiące lat temu Salomon napisał: „Spokojne serce ożywia ciało” (Prz 14,30). Dużo wiemy na temat stresu, ale gdzie możemy znaleźć pokój? U Boga! Poświęć chwilę i przeczytaj te dwie obietnice: (1) „Pan daje siłę swojemu ludowi; Pan błogosławi swój lud pokojem”; (2) „O nic się nie martwcie, ale w modlitwie mówcie Bogu o wszystkich swoich potrzebach, nie zapominając dziękować Mu za wysłuchane modlitwy. Jeśli będziecie tak postępować, doznacie Bożego pokoju” (Flp 4,6-7).

14 GRUDZIEŃ | ŚRODA

ODPOWIADAJ WE WŁAŚCIWY SPOSÓB

„Potrafimy zachować radość pomimo utrapień i trudności”.

List do Rzymian 5,3

W czasie II wojny światowej Viktor Frankl został wywieziony do nazistowskiego obozu koncentracyjnego. Strażnicy pozbawili go wszystkiego. Zabrali mu żonę, rodzinę, ubranie. Zdjęli nawet obrączkę ślubną z palca. Jednej rzeczy jednak nie mogli mu odebrać. W swojej książce napisał: „Ostatnią z ludzkich wolności jest możliwość wyboru własnej postawy w danych okolicznościach”. Strażnicy nie mogli odebrać Franklowi swobody wyboru nastawienia. Nie wiemy, co wydarzy się jutro ani nawet dzisiaj. Nie możemy kontrolować wszystkich naszych okoliczności, ale możemy mieć wpływ na to, jak na nie zareagujemy. Możemy mieć wpływ na to, czy dane doświadczenie uczyni nas silniejszymi, czy słabszymi, zwiększy naszą wiarę czy lęk, uczyni nas lepszym człowiekiem czy osobą zgorzkniałą. Mówi się: „To samo słońce, które topi masło, utwardza glinę”. Bóg chce, aby nasze zmagania nas wzmacniały. Apostoł Paweł napisał: „Potrafimy zachować radość pomimo utrapień i trudności, bo wiemy, że służą dla naszego dobra, ucząc nas cierpliwości. A cierpliwość rozwija siłę charakteru, a gdy w chwilach potrzeby z niej korzystamy, pozwala nam to coraz mocniej ufać Bogu, aż w końcu nasza wiara i nadzieja staną się niewzruszone. Kiedy to osiągniemy, będziemy stać z podniesionym czołem bez względu na okoliczności, z przekonaniem, że nic nam nie grozi; wiemy bowiem, jak bardzo Bóg nas kocha i czujemy w sobie tę Jego miłość. Miłość ta pochodzi od Ducha Świętego, którego dał nam Bóg” (w. 3-5). A oto kolejna myśl – bardzo ważna. Testy i próby, przez które przechodzimy w tym życiu, kwalifikują nas do rządzenia i panowania z Chrystusem w następnym. Świadomość tego pomoże ci zareagować we właściwy sposób!

15 GRUDZIEŃ | CZWARTEK

ZAMIAST SIĘ MARTWIĆ, ZAUFAJ BOGU

„Przestańcie się martwić o cokolwiek. Raczej w każdej sprawie się módlcie”.

List do Filipian 4,6

Apostoł Paweł napisał: „Nie troszczcie się o nic, ale we wszystkim, w modlitwie i błaganiach z dziękczynieniem powierzcie prośby wasze Bogu. A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, strzec będzie serc waszych i myśli waszych w Chrystusie Jezusie” (w. 6-7). Martwienie się jest jak siedzenie w bujanym fotelu: stale jesteś w ruchu ale tak naprawdę nigdzie cię to nie doprowadzi. Prawdę mówiąc, jeśli robisz to zbyt długo, będziesz zmęczony! Pewien ekspert medyczny twierdzi, że dziennie tworzymy około trzydziestu tysięcy myśli, a poprzez niekontrolowane życie myślowe stwarzamy sprzyjające warunki dla rozwoju choroby. Sami to sobie robimy! Inny badacz medycyny szacuje, że 87% chorób jest związanych z niewłaściwymi wzorcami myślowymi. Przyczyna zmartwień jest prosta: to brak zaufania Bogu, że potrafi zająć się twoimi sprawami. Większość z nas całe życie starała się sama o siebie zadbać, więc potrzeba czasu – dużo czasu – aby nauczyć się ufać Bogu. A praktykowanie jest jedynym sposobem, by się tego nauczyć. Za każdym razem, gdy modlisz się i przekazujesz problem Bogu, doświadczasz Jego wierności. To sprawia, że następnym razem łatwiej będzie ci zaufać. A jeśli chodzi o problemy życiowe, zawsze będzie „następny raz”. Tak więc za każdym razem, gdy zaczynasz odczuwać niepokój, powiedz: „Całkowicie ufam Bogu; nie muszę się martwić!”. Im więcej myślisz o tej prawdzie, tym częściej wybierasz zaufanie zamiast zmartwienia.

16 GRUDZIEŃ | PIĄTEK

MOŻESZ ZMIENIĆ SWOJĄ SAMOOCENĘ

„Z łaski Boga jestem tym, czym jestem”.

1 List do Koryntian 15,10

Nowe narodzenie rozpoczyna proces transformacji w sposobie myślenia o sobie. Ten proces powinien zachodzić codziennie, odnawiając twój umysł: „Niech was przeobraża nowy sposób myślenia, abyście potrafili rozpoznać, co jest wolą Bożą, co jest dobre, przyjemne i doskonałe” (Rz 12,2). Zauważ, że kiedy Słowo Boże zmienia twoje myślenie, dzieją się dwie rzeczy: (a) poznajesz Jego wolę względem siebie i (b) upewniasz się, że On jest z ciebie zadowolony. Kiedy te dwie rzeczy się dzieją, twoja samoocena ulega zmianie i nie jesteś już na łasce opinii lub oceny innych. Na naszą opinię o sobie głęboko wpływają opinie autorytetów w latach dzieciństwa. Jeśli nasi rodzice mieli tendencję do zaniedbywania nas lub ignorowania, dochodziliśmy do wniosku, że nie jesteśmy warci ich czasu, uwagi ani miłości i to nadszarpnęło naszym poczuciem wartości. Kiedy jednak dojrzewamy w Słowie Bożym, uczymy się chodzić w świetle naszego nowego obrazu siebie i budujemy nową wartość samych siebie. Bez względu na to, przez co przeszedłeś w życiu lub jakie błędy popełniłeś, Bóg pomoże ci uświadomić sobie, kim jesteś i do czego cię powołał. Zanim Paweł spotkał Chrystusa, zabijał chrześcijan – czy można robić coś gorszego? Po spotkaniu z Chrystusem napisał jednak: „Dzięki łasce Bożej jestem tym, czym jestem, a Jego łaska dla mnie nie była bezowocna”. Kiedy zrozumiesz Bożą łaskę – niczym niezapracowaną, niezasłużoną, niezawodną łaskę wobec ciebie – zmieni ona głęboko to, jak siebie postrzegasz.

17 GRUDZIEŃ | SOBOTA

PRZEJDZIESZ PRZEZ TO

„Wszystko ma swój czas (…), jest czas płaczu i czas uśmiechu”.

Księga Koheleta 3,1.4

Smutek przychodzi do nas pod wieloma postaciami. Możesz stracić pracę, dom lub zdrowie, ale nic nie boli bardziej niż utrata kogoś, kogo bardzo kochasz. Fale żalu będą cię zalewały podobnie jak morze wylewa swoje wody na brzeg. Cokolwiek by się działo, nie pozwól jednak, by cię zalały. Nie zatrzymuj się tam i nie daj się przez nie wciągnąć w głębiny. Pozwól sobie poczuć smutek, nie wiążąc go na szyi. Pozwól, by jego ciężar pomógł ci przepracować myśli, lęki i – jeśli to konieczne – łzy. Żałoba przynosi ulgę duszy, tak jak wydychanie dwutlenku węgla odciąża ciało. Przychodzi jednak moment, w którym musisz wstać i ruszyć do przodu. Etapy żałoby, przez które przechodzisz, to szok i zaprzeczanie, gniew, targowanie się, depresja i wreszcie akceptacja. Dawid powiedział: „I choćbym szedł doliną cienia śmierci, zła się nie ulęknę, boś Ty ze mną, Twoja laska i Twój kij są mi źródłem pociechy” (Ps 23,4). Kiedy przejdziesz przez tę dolinę, będziesz mógł spojrzeć wstecz z większą wdzięcznością i mniejszym smutkiem. Zamiast skupiać się na tym, co straciłeś, będziesz wdzięczny za to, co masz. I nie bój się pozwolić sobie na te rzadkie chwile śmiechu, które pojawiają się nawet w obliczu złamanego serca. Śmiech leczy duszę i łagodzi napięcie; wymaga od nas wyjścia poza nasz obecny ból i zmienia punkt skupienia. To samo w sobie jest balsamem leczniczym. „Wesołe serce jest najlepszym lekarstwem” (Prz 17,22).

18 GRUDZIEŃ | NIEDZIELA

JEZUS CHCE CIĘ UWOLNIĆ

„Jesteś wolna od swojej słabości”.

Ewangelia Łukasza 13,12

W Biblii czytamy: „Była tam kobieta, która od osiemnastu lat pozostawała w mocy ducha słabości. Z tego powodu poruszała się mocno pochylona i w ogóle nie mogła się wyprostować. Jezus ją zobaczył i przywołał do siebie: Kobieto – powiedział – jesteś wolna od swojej słabości” (w. 11-12). Zwróć uwagę na cztery elementy w tej historii: osobę, problem, Wielkiego Lekarza i remedium. W życiu każdego, w tym i twoim, pojawi się jakiś problem. Co jednak ważniejsze, na każdy problem, w tym i twój, Wielki Lekarz ma remedium. Jezus, zwracając się do cierpiącej kobiety, nie zalecił jej pójścia na terapię, ale wypowiedział śmiałe stwierdzenie: „Jesteś wolna!”. Chrześcijańscy doradcy są darem od Boga, ale zbyt często zajmują się uwalnianiem, zamiast pomocą w zrozumieniu przyczyny traumy. Jezus nie udzielał rad, tam gdzie sytuacja wymagała działania. Gdy już przeanalizujesz swój stan i zrozumiesz jego pochodzenie, potrzeba autorytetu Słowa Bożego, aby twoja przeszłość znalazła się pod twoimi stopami! Ta kobieta cierpiała w wyniku czegoś, co zaatakowało ją osiemnaście lat wcześniej, ale jej trauma była tego dnia równie świeża, jak w dniu, w którym się to wydarzyło. Choć jej problem był zakorzeniony w przeszłości, lekarstwo mogła znaleźć tylko w teraźniejszym słowie od Boga. Jezus, który jest Żywym Słowem, jest „ten sam wczoraj, dziś i na wieki” (Hbr 13,8). To znaczy, że słowo, które słyszysz dzisiaj, może uzdrowić twoje wczoraj! Jezus powiedział: „Kobieto, jesteś uwolniona od swojej słabości”. Dlaczego Jezus nie nazwał jej po imieniu? Ponieważ Jego obietnica dotyczy nas wszystkich.

19 GRUDZIEŃ | PONIEDZIAŁEK

SPRAGNIONY BOGA

„Daj mi tej wody, abym nie pragnęła”.

Ewangelia Jana 4,15

Samarytanka próbowała wypełnić pustkę w swoim życiu wieloma związkami. One jednak nie pomogły. Próbując znaleźć w drugiej osobie to, co można znaleźć tylko w Chrystusie, nakładasz na związek tak dużą presję, że pęknie on pod jej ciężarem. Dlaczego Jezus powiedział: „Miałaś pięciu mężów, a ten, którego teraz masz, nie jest twoim mężem” (w. 18)? Ponieważ jedną z pierwszych rzeczy, którą musi zrozumieć cierpiący człowiek, jest to, że nie może używać innych ludzi jak narkotyku, pragnąc uśmierzyć swój ból i wewnętrzną pustkę. Im dłużej leczysz objawy, tym mniejsze prawdopodobieństwo, że pozwolisz Bogu zająć się przyczyną. Jest też duże ryzyko, że będziesz musiał stale zwiększać dawkę. Stając się coraz bardziej zależny od innych ludzi, zamiast od Boga, w poszukiwaniu spełnienia w życiu zaczniesz wykorzystywać innych. Przyklejenie się do kogoś bardzo różni się od kochania go. Oznacza bardziej twoje wołanie, że go potrzebujesz. Podobnie jak pożądanie jest niezwykle samolubne: bierze zamiast dawać. Jezus ugasił pragnienie Samarytanki swoim Słowem, mówiąc: „Kto napije się wody, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody wytryskującej ku życiu wiecznemu” (w. 14). Kobieta wróciła do domu całkowicie odmieniona. Tak właśnie działa Jezus. Posłuchaj jej świadectwa: „Chodźcie, zobaczcie człowieka, który powiedział mi wszystko, co uczyniłam” (w. 29). To zaś, co Jezus dla niej uczynił, zrobi i dzisiaj dla ciebie.

20 GRUDZIEŃ | WTOREK

ZŁAMANE STRZAŁY

„Dzieci (...) są jak strzały”.

Psalm 127,4

Nasze dzieci są jak strzały: muszą być nakierowane we właściwym kierunku. Kiedy tak się nie stanie, mogą źle skończyć: w przemocy, narkotykach i destrukcyjnym stylu życia. Jeśli będziemy je wyśmiewać czy osądzać, nie będą też chętne, by zwrócić się do nas o pomoc, kiedy napotkają problemy. Złamane strzały znajdziemy we wszystkich kolorach i formach: czarne, białe, bogate, biedne. Ból nie jest stronniczy, nie oszczędza żadnej grupy wiekowej ani warstwy społecznej. Jakie jest rozwiązanie? „Niech mocni wezmą na siebie ułomności słabych (zob. Rz 15,1). „Jezus (...) ulitował się nad nimi i uzdrawiał ich chorych” (Mt 14,14). Współczucie jest matką cudów! Kiedy uczniowie myśleli, że zginą na morzu, nie kwestionowali mocy Chrystusa, lecz Jego brak współczucia: „Czy nie obchodzi cię, że giniemy?” (Mk 4,38). Tam, gdzie nie ma współczucia, nie będzie cudu. Tylko wtedy, gdy jesteś poruszony czyimś bólem, a nie zniechęcony jego objawami, możesz przynieść uzdrowienie. Jeden z autorów pisze: „Możemy zbudować wszystkie kościoły, jakie tylko zechcemy. Jeśli jednak w naszych uświęconych salach ludzie nie będą mogli znaleźć miłości, przejdą niezmienieni przez nasze stereotypy i retorykę religijną. Kościół nie jest klubem dla zamożnych, ale szpitalem dla tych, którzy potrzebują uzdrowienia i uwolnienia. Nie musisz lubić wszystkiego w tych, do których jesteś powołany, by służyć; musisz jednak ich kochać, ponieważ Bóg to robi”. Zostaliśmy wezwani, aby zebrać tych, których świat odrzucił, ponieważ są oni ważni dla Boga: „Będą należeć do Mnie, mówi Pan Zastępów, w dniu, gdy sam będę przygotowywał swoją cenną własność” (Ml 3,17).

21 GRUDZIEŃ | ŚRODA

KIEDY CZUJESZ SIĘ WYCZERPANY

„On da mi spocząć na łąkach zielonych”.

Psalm 23,2

Nawet jeśli żyjesz dobrze i robisz właściwe rzeczy, życie może dawać w kość. Czasami jesteś wyczerpany nie dlatego, że zrobiłeś coś złego, ale ponieważ tak się złożyło, że zamieszkujesz tę planetę. Połączenie świata, ciała i diabła wyssie z ciebie duchową witalność, jeśli im na to pozwolisz. Próbujesz się modlić, ale nie znajdujesz słów. Wiesz, że powinieneś czytać Biblię, ale litery na stronie zlewają się i nic z tego nie rozumiesz. Nie masz ochoty słuchać duchownych, zwłaszcza gdy podejrzewasz, że w tym, co mówią, są gołosłowni. Zachowujesz pewne pozory duchowości, kiwasz głową i mówisz „amen”, jednak w głębi duszy czujesz się wyczerpany. Dawid, który był pasterzem, powiedział, że Bóg „da nam spocząć”. Dlaczego? Bo tak jak owce mamy tendencję, by stale krążyć bez wytchnienia. Zwróć uwagę na dwie rzeczy, o których pisze Dawid. 1) „On da mi spocząć na łąkach zielonych”. Słowo „zielony” oznacza „świeży”. Każdego dnia potrzebujesz nowego spotkania z Bogiem poprzez modlitwę i świeże przyjmowanie Jego Słowa. Chleb nie jest jedyną rzeczą, która może sczerstwieć – twoje życie duchowe również. (2) „Prowadzi mnie nad spokojne wody” (w. 2). Słowo „spokojne” oznacza, że potrzebujesz czasu wyciszenia i refleksji. „Wyciszcie się! Poznajcie, że Ja jestem Bogiem” (Ps 46,11). Jedynym sposobem na osobiste poznanie Boga, odczucie Jego prowadzenia i czerpanie z Jego siły jest wyciszenie się.

22 GRUDZIEŃ | CZWARTEK

ON DAŁ TO, CO MIAŁ NAJCENNIEJSZEGO

„Bogu niech będą dzięki za Jego niewysłowiony dar”.

2 List do Koryntian 9,15

Pewnego popołudnia przed sklepem z antykami Pete’a Richardsona przystanęła mała dziewczynka, przyglądając się wystawionym skarbom. Następnie weszła i poprosiła o sznur niebieskich koralików. Kiedy Pete postawił je na blacie, powiedziała: „Są idealne. Czy możesz je zapakować na prezent? Są dla mojej siostry. Opiekuje się mną. To będą nasze pierwsze święta od śmierci mamy, a ja szukam idealnego prezentu”. „Ile możesz zapłacić?” – zapytał ostrożnie Pete. Wysypując stos monet na ladę, powiedziała: „Opróżniłam swój bank”. Pete podniósł naszyjnik, metka z ceną była widoczna tylko dla niego. „Jak masz na imię?” – zapytał, wchodząc do pokoju na zapleczu. „Jean Grace” – odpowiedziała. Pete wrócił z pięknie zapakowaną paczką, a dziewczynka podziękowała mu i wyszła. W Wigilię, kiedy ostatni klient już wyszedł i Pete właśnie zamykał drzwi, do sklepu wpadła młoda kobieta i wręczyła mu znajomą paczkę. „Pamiętasz, komu to sprzedałeś?” – zapytała. „Dziewczyna o imieniu Jean kupiła je dla swojej starszej siostry” – odpowiedział. „Ile są warte?” – padło pytanie. „Cena” – odparł Pete – „to informacja poufna między sprzedawcą a jego klientem”. Kobieta zapytała: „Ale jak mogła za nie zapłacić?”. Ostrożnie zapakował prezent, oddał go jej i powiedział: „Zapłaciła najwyższą cenę, jaką ktokolwiek może zapłacić. Dała wszystko, co miała”. Kiedy „Bóg posłał swego Syna” (Ga 4,4), aby nas odkupić, dał wszystko, co miał. „Dzięki Bogu za jego dar, który jest zbyt cudowny, by można było go wyrazić słowami!”.

23 GRUDZIEŃ | PIĄTEK

KIEDY NIE CZUJESZ ŚWIĄTECZNEGO KLIMATU

„Posłał mnie (…), bym opatrzył tych, których serca są złamane”.

Księga Izajasza 61,1

O tej porze roku kusząca jest wiara w mit, że wszyscy cieszą się idealnymi świętami Bożego Narodzenia. Faktem jest, że są tysiące osób, których życie zostało na zawsze zmienione przez śmierć, rozwód, choroby czy problemy finansowe. Tammy Hanson Maltby pisze: „Był 20 grudnia. W naszym domu nie było śladu zbliżających się świąt Bożego Narodzenia (…). Dawniej nasze drzewko ustawiane było zaraz po Święcie Dziękczynienia, bożonarodzeniowa muzyka i soczyste aromaty wypełniały powietrze. Nasz dom był centralnym punktem świąt Bożego Narodzenia. Nie w tym roku… Moje 20-letnie małżeństwo właśnie się rozpadło (…). Mój budżet jest napięty, a samopoczucie – fatalne. W niektóre dni ledwo mogłam wstać z łóżka. Cała czwórka moich dzieci przyjechała do domu na święta. A tu nadal nie było drzewka. »To naprawdę przygnębiające« – usłyszałam narzekanie jednego z nich i znów pękło mi serce. Jutro zdobędę drzewko – postanowiłam, choć sama nie wierzyłam w to, co mówię. Tamtego wieczoru usłyszałam głosy w piwnicy. Obok pianina stał zakurzony sztuczny iglak. Kupiłam go lata temu i wieszałam na nim szkolne ozdóbki naszych dzieci, które nie wyglądały dobrze na moim majestatycznym, pachnącym, udekorowanym drzewku w salonie. Dzieci ustawiły go w pokoju, ozdobiły światełkami i powiesiły ozdoby z dzieciństwa. Nadal był sfatygowany, ale piękny. Byłam szczęśliwa i przepełniona wdzięcznością, że zebrali się razem, aby przygotować to dla mnie”. Jeśli te święta są trudne dla ciebie, nie użalaj się. Pamiętaj, że Bóg na każdy dzień da ci wystarczająco siły, by go przejść (zob. Pwt 33,25). Jezus cię rozumie. Przyszedł, aby „uzdrowić złamane serca”, więc zwróć się do Niego w te święta Bożego Narodzenia i poproś Go, aby przywrócił ci pokój i radość.

24 GRUDZIEŃ | SOBOTA

TWOJE ZAOPATRZENIE JEST W DRODZE!

„Wyjęli swe skarby i złożyli Mu w darze”.

Ewangelia Mateusza 2,11

W Biblii czytamy: „Gdy Jezus urodził się w Betlejem (…), przybyli mędrcy ze wschodu. Dowiadywali się oni: Gdzie jest ten nowo narodzony król Żydów? Bo zobaczyliśmy wschód Jego gwiazdy i przybyliśmy złożyć Mu pokłon (…), a oto gwiazda (...) szła przed nimi, aż (...) stanęła nad miejscem przebywania Dziecka (…). Weszli zatem do domu, spotkali tam Dziecko wraz z Jego matką Marią, upadli przed Nim w pokłonie, a następnie wyjęli swe skarby. Złożyli Mu w darze złoto, kadziło i mirrę” (w. 1-2.9.11). Pewien nauczyciel biblijny powiedział: „Wszyscy pamiętamy historię Bożego Narodzenia: jak Mędrcy przybyli ze wschodu, podążając za gwiazdą, która zaprowadziła ich do Świętego Dzieciątka, jak weszli i oddali Mu cześć, kładąc przed Nim cenne dary. Maria i Józef nie udali się, by prosić o zapomogę. Choć zmuszeni byli spędzić noc w zimnej, ciemnej stajni, nie wysyłali wiadomości z prośbą o pomoc. Ale ponieważ znajdowali się w środku Bożej woli, On posłał do nich Mędrców na wielbłądach obładowanych zapasami. Jeśli pełnimy Bożą wolę, On zatroszczy się o nasze zaopatrzenie. Nie musimy się za nim uganiać – to ono nas znajdzie. Nie musimy zabiegać o nie – Bóg nam go dostarczy. Wielbłądy przyjdą do każdego z nas, jeśli będziemy posłuszni Bożej woli. Bądź wierny w tym, w czym Bóg cię postawił i oczekuj Jego zabezpieczenia. Kiedy uwierzysz i uchwycisz się tej prawdy, będziesz wolny, by zrzucić na Niego swoją troskę. Nie musisz spędzać bezsennych nocy zamartwiając się.

25 GRUDZIEŃ | NIEDZIELA

NIE DO OPISANIA!

„Bogu niech będą dzięki za Jego niewysłowiony dar”.

2 List do Koryntian 9,15

Apostoł Paweł pisze, że dar, który Bóg dał każdemu z nas w pierwsze Boże Narodzenie, jest „nie do opisania”. Tłumaczenie dynamiczne tak to ujmuje: „(…) zbyt cudowny, by opisać go słowami”. Prorok Izajasz zapowiedział: „Oto narodziło się Dziecko! Syn został nam dany” (Iz 9,6). Jezus był zarówno Bogiem jak i człowiekiem. Urodził się jako dziecko, ale jako Syn Boży mógł być tylko dany, ponieważ istniał zawsze. Jest więc doskonałym rozwiązaniem naszego problemu grzechu, ponieważ rozumie zarówno boskie roszczenia jak i zmagania ludzkości. Przyjrzyjmy się dzisiaj temu „nieopisanemu darowi”. Po pierwsze, On jest naszym rozjemcą. Hiob skarżył się: „Nie ma też między nami rozjemcy [arbitra, mediatora, pośrednika], który by na nas obu położył rękę” (Hi 9,33). Rozjemca to ktoś, kto mógł faktycznie dołączyć do gry i zjednoczyć obie strony. Kimś takim jest Jezus, który – gdy zawiedziesz – będzie trzymał jedną rękę na tobie, a drugą na Bogu, aby połączenie nigdy nie zostało zerwane. „Nie do opisania”! Po drugie, jest naszym orędownikiem. Biblia mówi: „On może na zawsze zbawić tych, którzy przez Niego przychodzą do Boga, bo żyje zawsze, aby się za nimi wstawiać” (Hbr 7,25). Gdybyś musiał pamiętać i wyznać wszystkie grzechy zaniechania i te, które popełniasz każdego dnia, nigdy spokojnie byś nie zasnął – żyłbyś na kolanach. Śmierć Chrystusa jednak objęła całe zło, które popełniłeś, a Jego życie przykrywa wszystko, czego zaniechałeś, a co mogło być wielkim dobrem. Dlatego jest w pełni uprawniony do reprezentowania cię przed tronem Boga. Na taki świąteczny prezent pasuje tylko jedno wyrażenie: „nie do opisania”!

26 GRUDZIEŃ | PONIEDZIAŁEK

NIE „MAM NADZIEJĘ”, ALE „NA PEWNO”

„Tak, Twa dobroć i łaska nie odstąpią mnie na krok przez resztę dni mego życia”.

Psalm 23,6

Psalmista nie rozpoczyna słowami typu „może”, „być może”, „możliwe” lub „mam nadzieję”. Nie, mówi: „tak”, co oznacza, że jest tego pewien, nie wątpi w to! W życiu jest wiele rzeczy, których nie możesz być pewien. Idziesz na badanie lekarskie i dowiadujesz się, że masz złośliwą narośl. Pracujesz w tej samej firmie od wielu lat, z przekonaniem, że twoja praca jest bezpieczna, ale przychodzi redukcja zatrudnienia i nagle zostajesz z wymówieniem w ręku. Modlisz się o swoje dzieci, prowadzisz przykładne życie i uczysz je, tego, co słuszne, aż pewnego dnia na posterunku policji próbujesz wyciągnąć je z aresztu, gdzie trafiły za jazdę pod wpływem alkoholu lub narkotyki. Jako odkupione dziecko Boże, możesz być pewien dwóch rzeczy: Bożej dobroci i miłosierdzia. Jaka jest twoja koncepcja Boga? To bardzo ważne pytanie, więc zastanów się, zanim odpowiesz. To, jak postrzegasz Boga, określa poziom twojego zaufania do Niego. Dawid był daleki od ideału. Rzeczywiście, niektóre z jego wybryków znalazłyby się na pierwszych stronach tabloidów, ale nigdy nie zwątpił w dobroć i miłosierdzie Boga wobec niego: „To wiem, że Bóg jest ze mną” (Ps 56, 9). Jezus zapewnia: „Nigdy cię nie porzucę ani nie opuszczę” (Hbr 13,5). Jego dobroć gwarantuje, że każda twoja potrzeba może zostać zaspokojona, a Jego miłosierdzie gwarantuje, że każdy grzech, który popełnisz, może zostać wybaczony. Tak jak psy pasterskie spędzają zabłąkane owce z powrotem do owczarni, tak Boża dobroć i miłosierdzie za każdym razem sprowadzą cię z powrotem w Jego kochające ramiona.

27 GRUDZIEŃ | WTOREK

CÓŻ ZA POLISA UBEZPIECZENIOWA!

„Przez resztę dni mego życia”.

Psalm 23,6

Większość firm ubezpieczeniowych jest godna zaufania. Będą zapewniać ci ochronę w trudnym czasie i przeciwnościach życia. Ale nie wszystkie towarzystwa ubezpieczeniowe tak postępują. Możesz spotkać się z tym, że po złożeniu roszczenia podniosą twoje składki, a nawet anulują ci polisę. Jednak polisa ubezpieczeniowa, którą masz u Boga, jest niesamowita. Składki zostały opłacone szkarłatną gotówką z krwi Jezusa, kiedy wypowiedział słowa: „Wykonało się”, co oznacza „w pełni opłacone”. Istnieją różne rodzaje ubezpieczeń, obejmujące takie ryzyko jak pożar, kradzież, choroba, wypadki czy śmierć. Jedyną jednak polisą ubezpieczeniową, która obejmuje cię również po śmierci, jest ta, którą oferuje Bóg. I nie musisz się martwić o to, co napisano „drobnym druczkiem”, ponieważ On jej nie anuluje. Apostoł Paweł z przekonaniem stwierdza: „Co nas oddzieli od miłości Chrystusowej? Czy ucisk, nieszczęście, prześladowanie, głód, nagość, niebezpieczeństwo, miecz? (...) mimo tego wszystkiego odnosimy wyraźne zwycięstwo – dzięki Temu, który nas ukochał. Gdyż jestem tego pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani potęgi niebieskie, ani teraźniejszość, ani przyszłość, ani moce, ani wysokość, ani głębokość, ani żadne inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Bożej, która jest w Chrystusie Jezusie, naszym Panu” (Rz 8,35.37-39). Czy żałowałeś za swoje grzechy? Czy powiedziałeś Chrystusowi, by był twoim Zbawicielem? Jeśli tak, to jesteś objęty ochroną na życie tu na ziemi i w wieczności. „Lecz łaska podźwignęła mnie i naprzód wiedzie wciąż, przez ciemne i burzliwe dnie, tam gdzie Ojcowski dom”.

28 GRUDZIEŃ | ŚRODA

NIE MA TO JAK W DOMU!

„I zamieszkam w domu Pana przez długie dni”.

Psalm 23,6

Niektórym z nas trudno uwierzyć w Bożą miłość. Dlaczego? Dlatego, że pragnęliśmy, by ten świat stał się naszym domem. W rezultacie żyjemy z niepokojem i frustracją. Tylko wtedy, gdy będziesz miał właściwy obraz tego, co tam, będziesz miał właściwy pogląd na to, co tutaj. Kiedy zrozumiesz, gdzie jest twój prawdziwy dom, śmierć nigdy nie będzie kropką – raczej spójnikiem. Mniej niż w sekundę po śmierci staniesz w obecności Boga. Nie będziesz nawet martwy na tyle długo, by wiedzieć, że umarłeś. Nie znikniesz – przeniesiesz się. Szybciej niż trwa mrugnięcie oka przejdziesz z jednego wymiaru do drugiego. Przejdziesz z życia tu, na ziemi, do przebywania „w domu Pana na zawsze”. Większość z nas nie umrze nagle z powodu zawału serca, udaru czy wypadku samochodowego. W przypadku większości z nas śmierć nadejdzie stopniowo, w miarę jak będziemy zużywać się ze starości. Poczujesz, jak twoje ciało opada z sił i obumiera, i będziesz wiedział, że zbliżasz się do śmierci. Wtedy Bóg wprowadzi cię w tryb przejściowy. Sprawi, że niebo będzie wyglądało o wiele bardziej atrakcyjnie niż ziemia. Będziesz myślał: „Chciałbym, żeby Bóg pospieszył się i zabrał mnie już do domu”. On może nawet dać ci małą zapowiedź chwały i pozwoli ci zobaczyć twojego Zbawiciela, który czeka, by cię powitać. Kiedy ujrzysz te szeroko otwarte ramiona, będziesz chciał, aby twoja podróż przyspieszyła. Powiesz jak Dawid: „Ale ja dzięki sprawiedliwości ujrzę Twoje oblicze; Kiedy się obudzę, nasycę się widokiem twoim” (Ps 17,15). Nie ma to jak w domu!

29 GRUDZIEŃ | CZWARTEK

NIE OGLĄDAJ SIĘ ZA SIEBIE (1)

„Nie powracajcie do przeszłości (…). Oto czynię rzecz nową”.

Księga Izajasza 43,18-19

Jak powiedział legendarny baseballista Satchel Paige: „Nie oglądaj się za siebie. Coś może cię doganiać”. To dobra rada! Apostoł Paweł podsumowuje to w ten sposób: „Skupiam całą energię (…), zapominając o tym, co było i sięgając po to, co jest przede mną” (Flp 3,13). Ellen Vaughn pisze: „Zanim nasza duchowa energia naprawdę popłynie, musimy zapomnieć o trzech rzeczach. [Dzisiaj o dwóch] (1) Musimy zapomnieć o naszych grzechach. Oczywiście, musimy pamiętać o nich, aby je wyznać. Ale zrobiwszy to, musimy pozwolić im odejść. Fakt, że Bóg zapomina, mógłbyś sprawdzić, dzwoniąc do nieba, gdzie usłyszałbyś: „Nie ma żadnej wzmianki o przestępstwie”. Są one wymazane, jakby nigdy nie istniały. Szatan będzie kusił nas do życia w poczuciu winy i strachu, wciągał nas do walki z cieniem pamięci, w którym nasze najgorsze grzechy odtwarzają się na ścianach naszych umysłów (…). Musimy to dobrze zrozumieć albo nie doświadczymy uwolnienia. Przebaczenie nie jest prawdziwe tylko wtedy, gdy doświadczamy jakiejś świętej amnezji. To nie zależy od nas. To zależy od Boga. A Pismo Święte mówi, że Bóg zapomina o naszych grzechach (zob. Hbr 8,12). (2) Musimy zapomnieć o naszym wstydzie. Apostoł Paweł mógłby być głównym kandydatem w tym rankingu. Przewodniczył nękaniu, więzieniu, torturom i mordowaniu niewinnych istot ludzkich. Ale łaska Boża jest silniejsza niż nasz wstyd. Został unieszkodliwiony, gdy Jezus umarł i zmartwychwstał. Możemy zapomnieć o naszym pełzającym wstydzie, ponieważ Jezus go zabrał. Wystawił go na pośmiewisko, biczowanie i złamanie. Nie musimy go zabierać z powrotem. Słowo dla ciebie na dzisiaj brzmi: „Nie powracaj do przeszłości. Ja czynię coś nowego”.

30 GRUDZIEŃ | PIĄTEK

NIE OGLĄDAJ SIĘ ZA SIEBIE (2)

„Nie powracajcie do przeszłości (…). Oto czynię rzecz nową”.

Księga Izajasza 43,18-19

Autorka Ellen Vaughn kontynuuje: (3) Musimy również zapomnieć o naszych sukcesach. Niekoniecznie oznacza to, że musimy zapomnieć o wspaniałych projektach, które zrealizowaliśmy. Mamy pracować i żyć jak potrafimy najlepiej dla Boga, a On czerpie przyjemność z naszych osiągnięć ofiarowanych dla Jego chwały. Powinniśmy jednak zapomnieć o przeszłych sukcesach, jeśli określały naszą tożsamość lub doprowadziły do samozadowolenia i poczucia, że zawdzięczamy wszystko sobie. Nie powinniśmy rozkoszować się przeszłością, rozpamiętując przeszłe dobre dni. (Musimy upewnić się też, że historie o Bożym dziele i łasce w naszym życiu nie wszystkie dotyczą lat minionych. Jeśli potrafimy wskazać przykłady Bożej wierności tylko sprzed pięciu lat, a żadnego z tego tygodnia oznacza to, że nasz związek z Chrystusem nie jest aktualny). Paweł ostrzega Filipian przed tymi, którzy pokładają zaufanie w ludzkich kryteriach i osiągnięciach: „Jeśli ktoś (…) sądzi, że ma powody, by pokładać ufność w ciele, to tym bardziej ja” (Flp 3,4). Apostoł, powołując się na swoje możliwości i pozycję, których pragnęłoby wielu w jego czasach, nie skupiał się jednak na swojej przeszłości: „Cokolwiek mogło mi nieść jakąś korzyść, ze względu na Chrystusa uznałem za stratę (…). Czynię jedno: zapominam o tym, co za mną i uparcie sięgam po to, co przede mną; zdążam do celu, do nagrody, która łączy się z pochodzącym z góry Bożym powołaniem w Chrystusie Jezusie” (Flp 3,7.13-14). Bóg nie analizuje twojej przeszłości, aby określić twoją przyszłość. Mówi: „Nie wspominajcie dawnych spraw, nie powracajcie do przeszłości! Oto czynię rzecz nową!”. Ucz się na błędach przeszłości, zostaw ją i nie oglądaj się za siebie!

31 GRUDZIEŃ | SOBOTA

PIĘĆ POSTANOWIEŃ DO PRZEPRACOWANIA

„Biegnijmy wytrwale”.

List do Hebrajczyków 12,1

Susan Alexander Yates proponuje podjąć pięć wyzwań.

(1) Dotrzyj do kogoś, kto nie zna Chrystusa. Bóg nakazuje nam być solą i światłem (zob. Mt 5,13-16). Tak się nie stanie, jeśli spędzamy cały czas z wierzącymi. Może wychodzenie do innych wydaje się przerażające, jeśli jednak podejmiesz ryzyko, zobaczysz, jak Bóg działa przez ciebie.

(2) Bądź bardziej wdzięczny. Kiedyś budziłam się, myśląc o wszystkich rzeczach, które musiałam zrobić i o ludziach, którzy mnie potrzebowali. Czułam się zdołowana, zanim jeszcze wstałam z łóżka! Zaczęłam więc medytować nad cechami charakteru Boga, myśląc o tym, jak niesamowity jest Bóg. Moja perspektywa się zmieniła.

(3) Spędzaj wartościowy czas ze współmałżonkiem. Kiedyś hodowałam maliny w ogródku. Początkowo pielęgnowałam je, więc obficie owocowały. Potem byłam zajęta i ogródkiem zawładnęły chwasty. Tak może wyglądać małżeństwo. Zajmujemy się dziećmi, karierą, kościołem. Myślimy, że będziemy spędzać czas razem, gdy życie się uspokoi. Problem w tym, że to złudzenie. Nie pozwól, aby chwasty zadławiły twoje małżeństwo. Wychowujesz przyszłych mężów i żony, którzy muszą wiedzieć, że szczęśliwe małżeństwo potrzebuje czasu dla siebie.

(4) Powiedz czemuś „nie”. Dojrzałość oznacza, że umiesz odstawić jedno, aby skupić się na czymś ważniejszym. Jak myślisz, co za 10 lat będzie miało największe znaczenie – czy to, że zapisałeś dziecko na kolejną aktywność, czy że powiedziałeś „nie” i jedliście razem rodzinne obiady?

(5) Poznawaj Chrystusa ze świeżym zapałem. Dawid modlił się: „Przywróć mi radość z twojego zbawienia” (Ps 51,12). Urozmaicaj swoją rutynę codzienności. Wybierz nowy temat do studiowania Biblii. Rozpocznij nowy dziennik. Jeśli nadal czujesz się zniechęcony, poproś Boga, aby pokazał ci powód. „Odrzućmy wszystko, co przeszkadza i (...) biegnijmy wytrwale w biegu, który nam wyznaczył” (Hbr 12,1).

1 STYCZEŃ | NIEDZIELA

CIESZ SIĘ KAŻDYM DNIEM NOWEGO ROKU (1)

„Weselmy się i radujmy się w Nim”.

Psalm 118,24

Każdy dzień jest darem Boga. Obok twojego zbawienia dzień dzisiejszy jest najcenniejszym darem, jaki kiedykolwiek otrzymasz. Co robisz, kiedy otrzymujesz prezent? Dziękujesz dawcy, rozpakowujesz i cieszysz się nim, prawda? Pewien nauczyciel biblijny napisał: „Staram się koncentrować na każdej chwili mojego życia i cieszyć się nią, ale zanim to zrozumiałem, odbyłem długą i trudną podróż (…). Jestem planistą i jeśli nie jestem czujny, zanim zakończę jedną sprawę już zaczynam planować kolejną, co – oczywiście – kradnie mi chwilę obecną. Czasem tak bardzo skupiam się na swojej pracy, że choć koncentracja to dobra rzecz, umyka mi magia chwili. Gdy moje dzieci były małe, dużo pracowałem i trudno mi było poświęcić choćby chwilę, by zatrzymać się i cieszyć tym, co mówiły lub robiły. Bezpowrotnie straciłem ten cenny czas z nimi. Powinniśmy celebrować życie i ludzi, których Bóg postawił na naszej drodze. Życiem należy się cieszyć, a nie bać się go czy żałować”. Salomon napisał: „Nie ma nic lepszego dla człowieka niż to, by się najeść i napić, i korzystać z dóbr zdobytych własnym trudem. Lecz stwierdziłem, że również to pochodzi z ręki Bożej” (Koh 2,24). Zwróć uwagę na dwa zdania. (1) „Z ręki Boga”. Oznacza to, że wolą Bożą jest, abyś cieszył się każdym dniem. (2) „Korzystać z dóbr”. Oznacza to, że każdego dnia musisz szukać okazji do świętowania. I możesz zacząć to robić już dziś!

2 STYCZEŃ | PONIEDZIAŁEK

CIESZ SIĘ KAŻDYM DNIEM NOWEGO ROKU (2)

„Powiedziałem wam to po to, aby moja radość gościła w was”.

Ewangelia Jana 15,11

Ciesz się każdym dniem swojego życia ze względu na Chrystusa, ponieważ zapłacił za ciebie bardzo wysoką cenę, abyś mógł to robić. Jezus powiedział: „Ja przyszedłem, aby owce miały życie i to życie w całej pełni” (J 10,10); „Powiedziałem wam to po to, aby moja radość gościła w was i aby wasza radość była pełna” (J 15,11); „Proście, a otrzymacie, aby wasza radość osiągnęła pełnię” (J 16,24). Jezus rzeczywiście modlił się, abyś miał radość: „Teraz odchodzę do Ciebie (…), aby mogli doświadczać pełni mojej radości” (J 17,13). Jak możesz wątpić, że Bóg chce, abyś był szczęśliwy i cieszył się życiem, skoro sam Jezus modlił się, wyrażając głębokie pragnienie, byś miał w sobie Jego radość? Jako odkupione dziecko Boże jesteś chodzącym billboardem chrześcijaństwa! Nie obnoś się z surową, poważną, zatroskaną czy skwaszoną miną z nadzieją, że zrobisz wrażenie, jaki to jesteś „duchowy”. Nie, to działa zniechęcająco dla niechrześcijan! Potrzebujesz nowego sposobu myślenia: biblijnego, który pozwoli ci cieszyć się życiem i sprawi, że przebywanie w twoim towarzystwie będzie samą przyjemnością.

3 STYCZEŃ | WTOREK

W TYM ROKU MYŚL: „MOŻLIWE” (1)

„Z Bogiem możliwe jest wszystko”.

Ewangelia Mateusza 19,26

Przeczytaj te dwa fragmenty Pisma: „Z Bogiem możliwe jest wszystko” (w. 26); „Nie uczynił tam wielu cudów z powodu ich niewiary” (Mt 13,58). Te dwa wersety pokazują, że wiele rzeczy, które mogłyby się wydarzyć, pozostaje niewykonanych z powodu wątpliwości i niewiary. Zatem w tym roku myśl: „możliwe”. Jeśli Słowo Boże mówi, że możesz coś zrobić, a ty zawodzisz, może to oznaczać, że tak naprawdę nie wierzysz w to, co Bóg mówi lub nie chcesz wykonać swojej części. Kiedy myślisz „możliwe”, zwiększa to twój poziom energii. Kogo ożywia perspektywa przegranej? Jeśli wiesz, że coś może się nie udać, ile czasu i energii chcesz temu poświęcić? Nikt nie szuka przegranej sprawy. Inwestujesz tylko w to, co przyniesie owoce. Więc kiedy myślisz „możliwe” i ufasz Bogu, że ci się powiedzie, twoja wiara staje się energetyzującą siłą. Niektórzy uważają, że ci, którzy wierzą, że wszystko jest możliwe, są naiwni lub głupi. Jeśli jesteś jednym z nich, odpowiedz na następujące pytania: ilu znasz ludzi, którzy są ciągle negatywnie nastawieni, a jednak im się powiodło, ilu znasz tych, którzy nie wierzą, że może się udać i osiągają wielkie rzeczy? Ani jednego! Pierwszym krokiem do myślenia „możliwe” jest powstrzymanie się od zastanawiania nad tym, co w danej sytuacji jest nie tak. Osoby z nastawieniem „tego się nie da zrobić”, mają dwie możliwości: mogą spodziewać się najgorszego i ciągle tego doświadczać lub zmienić swoje myślenie. A zmiana zaczyna się od wyeliminowania negatywnych słów, jakie mówisz sam do siebie i które słyszysz w swojej głowie, zanim jeszcze otworzysz usta. „Śmierć i życie są w mocy języka, kto umie się nim posługiwać, korzysta z jego owocu” (Prz 18,21). Aby myśleć „możliwe”, musisz wierzyć i mówić „możliwe”.

4 STYCZEŃ | ŚRODA

W TYM ROKU MYŚL: „MOŻLIWE” (2)

„Bez wiary nie można podobać się Bogu”.

List do Hebrajczyków 11,6

W Biblii czytamy: „Bez wiary nie można podobać się Bogu, kto bowiem przychodzi do Boga, musi uwierzyć, że On istnieje i że nagradza tych, którzy Go szukają” (w. 6). Oto coś, czego Bóg nie może zrobić: nie może być zadowolony, nie widząc wiary! Dwunastu szpiegów weszło do Ziemi Obiecanej, ale tylko dwóch wróciło i powiedziało: „Jesteśmy w stanie ich pokonać” (Lb 13,30). Bóg im obiecał tę ziemię, ale większość uważała, że nie są w stanie jej zdobyć. Ludzie, którzy myślą „możliwe”, nie tylko tworzą perspektywiczne, optymistyczne obrazy przyszłości we własnych umysłach, ale także w umysłach innych. I odwrotnie. Słynny baseballista Sam Ewing powiedział: „Nie ma nic bardziej zawstydzającego niż przyglądanie się, jak ktoś robi coś, o czym mówiłeś, że się nie da”. Jednak wiara, że możesz, nie gwarantuje, że to zrobisz. Wierząc jednak, że nie możesz, masz gwarancję, że tak się stanie! A zatem, jakie jest twoje podejście do życia? Kiedy stajesz w obliczu nieznanego, niewykonalnego lub niespróbowanego, czy skupiasz się na tym wszystkim, co może pójść źle, czy na tym, co może pójść dobrze? Wernher von Braun, pionier rakiet balistycznych, powiedział: „Nauczyłem się używać słowa »niemożliwe« z największą ostrożnością”. Był naukowcem, który umożliwił pierwszemu człowiekowi chodzenie po Księżycu! John Andrew Holmes powiedział: „Nigdy nie mów młodemu człowiekowi, że czegoś nie da się zrobić. Być może Bóg czekał wieki na kogoś, kto jest wystarczająco nieświadomy rzeczy niemożliwych, aby mógł to zrobić”. Jeśli chcesz coś osiągnąć, daj sobie przyzwolenie, by uwierzyć, że jest to możliwe – i zaufaj Bogu, że odniesie sukces.jbardziej błogosławionych w twoim życiu.

5 STYCZEŃ | CZWARTEK

W TYM ROKU MYŚL: „MOŻLIWE” (3)

„Potem miał jeszcze jeden sen”.

Księga Rodzaju 37,9

Józef miał dwa sny. Za pierwszym razem śniło mu się pole ze snopami, za drugim – niebo pełne gwiazd. Tak więc słowo dla ciebie na dzisiaj brzmi: niech twoje marzenia są o jeden rozmiar większe. Henry Curtis powiedział: „Uczyń swoje plany tak fantastycznymi, jak chcesz, ponieważ za dwadzieścia pięć lat będą wydawać się przeciętne. Planuj dziesięć razy więcej niż początkowo chciałeś, a za dwadzieścia pięć lat będziesz się zastanawiać, dlaczego nie planowałeś pięćdziesiąt razy więcej. Jest tylko jeden sposób, by się rozwijać: spraw, aby twój cel był o krok dalej poza strefą twojego komfortu. To zmusi cię do dalszego rozwoju! A także sprawi, że będziesz wierzyć Bogu w większych rzeczach. Większość ludzi chce, aby ich życie stawało się lepsze, ale jednocześnie cenią sobie spokój i stabilizację. Zapominają, że nie możesz się rozwijać i pozostać takim samym. Wzrost oznacza zmianę, a to oznacza rezygnację ze status quo. Myśleć: „możliwe” oznacza, że nie zadowalasz się tym, co masz teraz. Zawsze będą wokół ciebie ludzie, którzy będą chcieli, abyś porzucił swoje marzenia i wybrał stagnację. Kochaj ich, ale nie poddaj się ich wpływom. Kiedy zaczynasz wierzyć, że Bóg może dokonać większych rzeczy, a inni próbują oblać cię zimną wodą, pamiętaj, że właśnie teraz – kiedy to czytasz – wielu na całym świecie myśli o leczeniu raka, rozwijaniu nowych źródeł energii, karmieniu głodnych, poprawianiu jakości życia i zdobywaniu całych narodów dla Chrystusa. Walczą z przeciwnościami i kwestionują status quo. Działaj podobnie!

6 STYCZEŃ | PIĄTEK

NIECH BÓG CIĘ PROWADZI

„Wiedzie mnie ścieżkami sprawiedliwości”.

Psalm 23,3

Życie jest pełne wyborów, decyzji i możliwości. Zapewne spotkasz sporo ludzi, którzy wiedzą lepiej, w którą stronę – ich zdaniem – powinieneś iść. Gdybyśmy mogli cofnąć czas, prawie wszyscy zmienilibyśmy niektóre z naszych przeszłych wyborów, ponieważ spowodowały one, że znaleźliśmy się na ścieżce nieprawości. Owce pójdą za tym, co przemówi do ich instynktów, na przykład podejdą do krzewu jagodowego, nawet jeśli odciągnie je to od stada i opieki pasterza. Myślą, że znają właściwą ścieżkę, podczas gdy tak naprawdę nie mają o niej pojęcia. Czy podążałeś za swoimi pragnieniami i instynktami, a nie za pasterzem? Odpowiesz: „Bóg dał mi przecież rozum”. Jasne i musisz go rozwijać. Ale jest on ograniczony i doprowadzi cię tylko do pewnego miejsca. Duch Święty pragnie zabrać cię poza jego granice: „Ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi” (Rz 8,14). Jak Bóg nas prowadzi? Obiektywnie przez swoje Słowo, a subiektywnie przez swojego Ducha. Kiedy czytasz Jego Słowo, słyszysz Jego głos, a kiedy „spoczywasz” (Ps 23,2), On odciska w twoim sercu to, co chce, abyś zrobił. Jeśli wszedłeś na złą ścieżkę, zwróć się do Boga, a On poprowadzi cię z powrotem na właściwą. Czy Bóg rzeczywiście przemówiłby do kogoś takiego jak ty?! Tak! „On woła swoje owce po imieniu i wyprowadza je (...) idzie przed nimi; a owce idą za nim, bo znają jego głos” (J 10,3-4). Niech Bóg cię dziś poprowadzi!

7 STYCZEŃ | SOBOTA

BÓG JEST TWOIM ZAOPATRZYCIELEM

„Zastawiasz przede mną stół”.

Psalm 23,5

Następnym razem, gdy usiądziesz przy stole, aby zjeść pyszny posiłek, zatrzymaj się i pomyśl o wszystkich ludziach, dzięki którym jest to możliwe. Rolnik uprawiał to lub hodował, firma przetwórstwa spożywczego przygotowała i zapakowała, firma transportowa wysłała, produkt sprzedał sklep spożywczy, potem ktoś zapłacił, aby kupić ten produkt, ugotować i postawić na stole. W tym łańcuchu jest wiele ogniw, ale pierwszym ogniwem jest Bóg. Stworzył glebę, nasiona i bydło. Bez Niego byśmy głodowali. Dlatego za każdym razem, gdy siadasz przy stole, by coś zjeść, podziękuj Mu za to. Kiedy ktoś stawia przed tobą jedzenie dla twojej przyjemności i pożywienia, zwyczajna uprzejmość wymaga, abyś powiedział: „Dziękuję”. Oto notatka z nieba: „Wszystko, co masz, pochodzi ode mnie. Podpisano: Bóg” (zob. Jk 1,17). Być może myślisz, że przecież ciężko pracowałeś na to, co masz. Wtedy otrzymasz pochwałę za etykę pracy i wysiłek. Ale to nie koniec historii: oto ciąg dalszy: „Bogatym obecnego wieku nakazuj, aby się nie wynosili i nie pokładali nadziei w niepewnym bogactwie, lecz w Bogu, który nas obficie zaopatruje we wszystko, co przynosi radość” (1Tm 6,17-18). Kiedy Bóg zachęca, byś był „gotowy do dawania, chętny do dzielenia się”, po prostu mówi: „Podobnie jak Ja byłem dostarczycielem wszystkich twoich błogosławieństw, teraz wyjdź i podziel się tymi błogosławieństwami z innymi”.

8 STYCZEŃ | NIEDZIELA

TWÓJ PRZEPEŁNIONY KIELICH BŁOGOSŁAWIEŃSTWA

„Kielich mój się przelewa”.

Psalm 23,5

Dawid powiedział: „Choćbym nawet szedł doliną cienia śmierci, nie ulęknę się zła; bo Ty jesteś ze mną; Twoja laska i Twój kij mnie pocieszają. Zastawiasz przede mną stół wobec nieprzyjaciół moich; Namaszczasz oliwą głowę moją; kielich mój przelewa się” (w. 4-5). Zauważ, że Bóg nie obiecał, że nie będziesz musiał radzić sobie ze śmiercią, strachem, złem lub wrogami. Powiedział, że pomimo nich (a czasami pośród nich) twój kielich wciąż będzie przepełniony Jego błogosławieństwem. Następnym razem, gdy nalejesz filiżankę herbaty lub kawy, która przeleje się na spodek, pomyśl o „przepełnieniu” lub „nadwyżce”. Twój Bóg jest Bogiem nadmiaru. Apostoł Paweł pisze: „Bóg też jest w stanie udzielić wam obficie wszelkiej łaski, abyście zawsze we wszystkim mieli dostatek i coraz częściej brali udział w każdym dobrym dziele” (2Kor 9,8). Nasyca was radością i pokojem, „abyście opływali w nadzieję, w mocy Ducha Świętego” (Rz 15,13). On obdarza nadmiarem radości – sprawia, że „przepełnia was radość niewysłowiona, pełna chwały” (1P 1,8). Zapewnia również nadwyżkę pokoju – daje „pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum” (Flp 4,7). Kiedy więc walczysz o związanie końca z końcem lub boisz się przyszłości, spójrz w lustro i powiedz: „Bóg jest moim źródłem; mam aż nadto, mój kubek się przelewa”. I nie rób tego tylko w potrzebie lub kryzysie: uczyń z tego nawyk, który będziesz ćwiczyć każdego dnia.

9 STYCZEŃ | PONIEDZIAŁEK

KROKI DO POKONANIA ZMARTWIEŃ

„Wiem, że Ty możesz wszystko”.

Księga Hioba 42,2

Hiob stracił bogactwo, zdrowie i dzieci. Księga, którą napisał, jest rozmową między nim a Bogiem. Na początku Job mówi: „Rozważcie moje argumenty!” (Hi 13,6). Pyta: „Dlaczego to wszystko mi się przydarzyło?”. W tym momencie jest całkowicie skoncentrowany na sobie. Ale w połowie swojej księgi Hiob, który rozwinął się duchowo, przyjmuje inne podejście. Zamiast argumentowania, postanawia oprzeć się na Słowie Bożym: „On jednak wie, którą drogą kroczę; gdyby poddał mnie próbie, wyszedłbym czysty jak złoto. Moja noga kroczy Jego śladem, Jego drogi trzymam się i nie zbaczałem. Nie odstępowałem od Jego przykazań, ceniłem Jego słowa bardziej niż chleb powszedni” (Hi 23,10-12). W ostatnim rozdziale swojej księgi Hiob postanowił całkowicie zaufać Bogu: „Wiem, że możesz wszystko i żaden Twój zamysł nie jest dla Ciebie zbyt trudny (…). Otóż wiedziałem o Tobie tylko ze słyszenia, ale teraz zobaczyłem Cię twarzą w twarz” (Hi 42,2.5). Hiob w końcu dotarł do miejsca, gdzie mógł powiedzieć: „Ufam Bogu; nie muszę się martwić!”. Po dziewięciu miesiącach zamartwiania się, zadawania pytań i argumentowania zdecydował, że nie potrzebuje odpowiedzi na wszystkie swoje pytania, musi tylko wiedzieć, że Bóg się o niego troszczy. A jego historia kończy się słowami: „Pan przywrócił też Jobowi powodzenie (...) i dwukrotnie pomnożył wszystko, co posiadał” (w. 10). To są kroki do pokonania zmartwień!

10 STYCZEŃ | WTOREK

SKONCENTRUJ SIĘ NA WIZJI DANEJ PRZEZ BOGA

„Nie byłem nieposłuszny temu widzeniu z nieba”.

Dzieje Apostolskie 26,19

Kiedy Bóg da ci wizję tego, co chce, abyś zrobił, będziesz musiał iść pod prąd tego świata. Społeczeństwo chce trzymać cię w pudełku. Większość ludzi jest mentalnie mocno związana ze status quo. Chcą tego, co było, a nie tego, co może być. Szukają bezpieczeństwa i prostych odpowiedzi. Musisz więc dać sobie pozwolenie na pójście inną drogą, przebicie się na nowy teren. Apostoł Paweł powiedział: „Nie byłem nieposłuszny niebiańskiej wizji”. To była jego pasja i sedno jego życia. Każdego ranka wstawał z tą myślą i co wieczór kładł się spać, myśląc o tym. A pod koniec życia mógł powiedzieć: „Bieg ukończyłem (…). Teraz czeka na mnie wieniec sprawiedliwości” (2Tm 4,7-8). Wielkości nie osiągniesz, próbując znać się na wszystkim. Niezależnie od tego, czy twoją wizją jest zbudowanie wspaniałej rodziny, wspaniałego kościoła, wspaniałego biznesu lub wspaniałego „czegokolwiek”, musisz się skoncentrować. Autor Harry A. Overstreet zauważył: „Niedojrzały umysł przeskakuje od jednej rzeczy do drugiej; dojrzały umysł stara się dokończyć działanie”. Czy każda dziedzina twojego życia zasługuje na to, byś poświęcał jej w pełni swój czas? Nie! Bądź selektywny. Do czego powołał cię Bóg? Jaka jest w tym twoja rola? Jakie umiejętności potrzebujesz wyszlifować? Jaką wiedzę musisz zdobyć? Jakie relacje powinieneś zbudować? Pierwszym pytaniem, jakie zadał Paweł, kiedy Bóg dał mu wizję, było: „Co chcesz, żebym zrobił?” (Dz 9,6). Dzisiaj to jest pytanie, które powinieneś zadać również Bogu.

11 STYCZEŃ | ŚRODA

HISTORIA TWOJEJ BIBLII

„Lecz słowo wypowiedziane przez Pana trwa na wieki. Takie właśnie słowo zostało wam ogłoszone”.

1 List Piotra 1,25

W XIV wieku nie było ani jednego egzemplarza Biblii w języku angielskim. Dostępna była tylko po łacinie, w języku duchowieństwa, w dodatku przykuta do ołtarza. Pewien wybitny profesor teologii na Uniwersytecie Oksfordzkim zauważył: „To nie w porządku. Ludzie powinni móc czytać Biblię we własnym języku”. Przywódcy kościelni nazwali go heretykiem i narzędziem diabła. Podobnie jak Noe, który wbijał gwoździe w arkę, podczas gdy ludzie wyśmiewali go i pogardzali nim, Jan Wycliffe zaczął tłumaczyć Pismo Święte, gdy wokół niego rozpętała się fala prześladowań. Kiedy ukończył, na wewnętrznej stronie okładki pierwszego egzemplarza angielskiego tłumaczenia napisał: „Ta Biblia została przetłumaczona i umożliwi rządy ludu, przez lud i dla ludu”. Pięćset lat później prezydent Abraham Lincoln pożyczył to oświadczenie do swojego słynnego przemówienia gettysburskiego. Trzydzieści lat po śmierci Wycliffe’a ponownie ogłoszono go heretykiem. W konsekwencji jego ciało zostało ekshumowane, jego kości spalone na proch, a prochy wrzucono do rzeki. Współczesny historyk opisuje tę scenę w następujący sposób: „W ten sposób ten potok przeniósł jego prochy do (rzeki) Avon, Avon do Severn, Severn do kanału La Manche, a stamtąd do oceanu. I w ten sposób prochy (...) stały się symbolem jego doktryny, która dotarła na cały świat”. Dlatego Apostoł Piotr pisał: „Lecz słowo wypowiedziane przez Pana trwa na wieki. Takie właśnie słowo zostało wam ogłoszone”.

12 STYCZEŃ | CZWARTEK

JAK BÓG NAS PROWADZI?

„Twoje Słowo jest pochodnią dla mych nóg i światłością dla moich ścieżek”.

Psalm 119,105

Słowa: „Twoje Słowo jest lampą dla moich stóp” oznaczają, że masz chodzić zgodnie z wolą Bożą, a nie zgodnie z własnymi myślami, życzeniami czy impulsami. Słowa „i światłością dla moich ścieżek” oznaczają, że nie możesz iść w wybranym przez siebie kierunku, lecz podążać ścieżką, którą Bóg dla ciebie zaplanował. Nigdy nie popełnisz błędu, szukając w Piśmie Świętym wskazówek, ale upewnij się, że czytasz Słowo Boże w kontekście. Nie używaj „metody otwartego okna”, pozwalając, by wiatr przerzucił strony twojej Biblii, a ty, zamykając oczy, wskazującym palcem wybierzesz werset, który potraktujesz jako Boże prowadzenie. Robiąc tak, możesz pewnego dnia natknąć się na słowa: „Judasz odszedł i powiesił się”! Czy idąc do lekarza po pomoc, chciałbyś usłyszeć jak mówi bez badania: „To twój woreczek żółciowy”? Zapytałbyś: „Skąd wiesz?”. A on na to: „Cóż, chwilę wcześniej siedziałem z książką do anatomii na kolanach i zaufałem Bogu, że pokaże mi twój problem. Otworzyła mi się strona z pęcherzykiem żółciowym”. Szybko byś stamtąd uciekł, prawda? Niektórzy ludzie uprawiają tego rodzaju teologiczne praktyki, po czym wpadają w kłopoty. Tłumaczą: „Bóg mnie tak prowadził”, podczas gdy Bóg nie miał nic wspólnego z dokonanymi przez nich wyborami. Za każdym razem, gdy czytasz biblijną frazę: „Taka jest wola Boża”, możesz być pewien, że taka jest Jego wola. Jeśli nie będziesz Mu posłuszny, będziesz cierpieć, a jeśli będziesz Mu posłuszny, będziesz błogosławiony.

13 STYCZEŃ | PIĄTEK

JAK JEZUS RADZIŁ SOBIE Z GRZECHEM?

„Ja też cię nie potępiam. Idź i odtąd już nie grzesz”.

Ewangelia Jana 8,11

„Uczeni w Piśmie i faryzeusze przyprowadzili do Niego kobietę przyłapaną na cudzołóstwie (…) i rzekli do Niego: Nauczycielu, Mojżesz w Prawie nakazał nam takie kamienować. Ale co Ty mówisz? (…) Jezus pochylił się i pisał palcem na ziemi, kiedy więc dalej Go pytali, podniósł się i rzekł do nich: Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci w nią kamieniem. (…) Kiedy Jezus podniósł się i nie ujrzał nikogo prócz kobiety, powiedział do niej: Kobieto, gdzie są twoi oskarżyciele? Nikt cię nie potępił? Ona odpowiedziała: Nikt, Panie. A Jezus jej rzekł: I ja cię nie potępiam. Idź i odtąd już nie grzesz” (w. 3-7, 10-11). Tego dnia Jezus wykazał trzy rzeczy. (1) Obłudę podwójnych standardów moralnych. Ponieważ tę kobietę „przyłapano na gorącym uczynku”, oskarżyciele z pewnością wiedzieli też, kim był mężczyzna. Nadal istnieją podwójne standardy, potępiające kobietę z powodu jej przeszłości, jednocześnie usprawiedliwiające mężczyznę: „miał burzliwą młodość, musi się wyszumieć”. Faryzeusze używali kamieni, my używamy słów, ale ofiara i tak zostaje zraniona. (2) Nikt z nas nie jest uprawniony do osądzania. „Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci kamieniem”. Kto był jedynym bezgrzesznym wśród nich tego dnia? Jezus! Więc tylko On jest uprawniony do sądzenia. (3) Możesz wznieść się ponad swoją przeszłość. „Idź i nie grzesz więcej”. Te słowa można by przeformułować: „Idź, a ponieważ spotkałeś Jezusa, możesz wznieść się ponad swoją przeszłość”.

14 STYCZEŃ | SOBOTA

CZY JESTEŚ POZBAWIONY RADOŚCI?

„Przyszedłem, aby owce miały życie i to życie w całej pełni”.

Ewangelia Jana 10,10

Twoje płuca, aby dobrze się rozwijać, potrzebują tlenu. Twoje ciało, by rosnąć, potrzebuje pożywienia. Twoja dusza, by rozkwitać, potrzebuje radości. Jak rozpoznasz, że ktoś jest pozbawiony radości? Po tym, jak wygląda i co mówi. Pewien nauczyciel biblijny powiedział: „Kiedy zacząłem rozumieć Ewangelię Jana 10,10, zdałem sobie sprawę, że wróg oszukał mnie, bym myślał, że cieszenie się życiem jest niewłaściwe. Doszedłem do przekonania – oczywiście fałszywego – że jeśli dobrze się bawię, coś jest nie tak. Pewnie nie pracuję wystarczająco ciężko! Nigdy nie widziałem, żeby mój ojciec cieszył się życiem i wydawało mi się, że irytowało go, gdy inni to robili, więc po prostu dorastałem w przekonaniu, że coś musi być z tym nie tak. Pamiętam, jak uciszano mnie, kiedy głośno się śmiałem (...) W siedemnastym wieku [pisarka] Madame Guyon napisała, że najwyższym powołaniem dla każdego dziecka Bożego jest cieszenie się Bogiem. Pamiętam, jak spadł ze mnie wielki ciężar, gdy pierwszy raz to przeczytałem. Tak ciężko pracowałem, próbując zadowolić Boga, że w ogóle nie przyszło mi do głowy, by po prostu cieszyć się Nim. Nigdy o czymś takim nie słyszałem! Byłem oddanym członkiem Kościoła przez ponad dwadzieścia lat, zanim dowiedziałem się, że Bóg chciał, abym cieszył się Nim i życiem, które mi dał”. Czy potrafisz się z tym utożsamić? Jeśli tak, czas wprowadzić zmiany w swoim życiu. Zrób sobie przerwę bez poczucia winy – będziesz znacznie bardziej produktywny wypoczęty i odświeżony. Rekreacja nie jest „nieduchowa” – ważne, aby zachować równowagę. Żyjemy w pędzącym, zestresowanym społeczeństwie, ale możesz się zmienić: możesz być radosny, jeśli zechcesz.

15 STYCZEŃ | NIEDZIELA

CZAS, BY SIĘ MODLIĆ (1)

„Obmyj mnie, a stanę się bielszy niż śnieg”.

Psalm 51,9

Czy pamiętasz, że kiedyś większość restauracji miała godziny otwarcia i zamknięcia? To ich harmonogram, a nie twój apetyt decydował o tym, czy zjesz, czy będziesz głodny. Teraz jest inaczej: możesz zajrzeć do wielu swoich ulubionych lokali gastronomicznych, kiedy tylko zaostrzy ci się apetyt. Tak działa Bóg: jest dostępny 24/7. I choć modlitwa nie jest ograniczona do określonych godzin, są chwile, kiedy jest konieczne, abyś rozmawiał z Bogiem. Oto dwie z takich sytuacji. (1) Kiedy zgrzeszyłeś. Twoje poczucie winy i wstydu, a także szatan „oskarżyciel” każą ci unikać Boga. Zwrócenie się do Niego jest jednak jedynym rozwiązaniem problemu. Obciążony cudzołóstwem, oszustwem i morderstwem, Dawid zdał sobie sprawę, że musi wyznać swój grzech Bogu. „Oczyść mnie hizopem, a będę czysty; obmyj mnie, a stanę się bielszy niż śnieg (…). Stwórz we mnie serce czyste, o, Boże, i ducha prawego odnów we mnie!” (w. 7.10). Apostoł Jan podkreśla, że Bóg jest „wierny i sprawiedliwy, i odpuści nam nasze grzechy, i oczyści nas od wszelkiej nieprawości” (1J 1,9). Zgrzeszyłeś? Od nowego początku dzieli cię tylko modlitwa. (2) Kiedy się martwisz i boisz. Nie musisz szukać zbyt daleko, aby znaleźć sprawy, którymi możesz się martwić – są wokół ciebie. Problemy finansowe, zawodowe, zdrowotne i rodzinne mogą powodować stres i niepokój. Gdzie się zwrócić? Modlitwa jest Bożą odpowiedzią na strach i niepokój. „Nie troszczcie się o nic, ale we wszystkim w modlitwie i błaganiach z dziękczynieniem powierzcie prośby wasze Bogu. A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, strzec będzie serc waszych i myśli waszych w Chrystusie Jezusie” (Flp 4,6-7) .

16 STYCZEŃ | PONIEDZIAŁEK

CZAS, BY SIĘ MODLIĆ (2)

„Szukałem Pana w dniu mojej niedoli”.

Psalm 77,3

Oto dwie ważne zasady modlitwy. (1) Rozmawiaj z Bogiem, gdy dotykają cię kłopoty. Jeśli zachowujesz się jak większość ludzi, bezproblemowe życie sprawi, że bardziej niż Bogu będziesz ufał sobie. To trudności rzucają na kolana: fatalna diagnoza medyczna, dziecko uzależnione od narkotyków, utrata pracy lub konflikt w małżeństwie. W Bożym planie dla ciebie pojawią się trudności. Bóg przyzwala na kłopoty nie po to, by nas unieszczęśliwić, ale by sprowadzić nas do siebie. Prorok Ozeasz oświadczył: „W swojej nędzy będą pilnie szukać [Boga]” (Oz 5,15). Ojcowskie serce Boga pragnie przede wszystkim, abyśmy trwali i ufali Mu. A jeśli to wymaga, by pojawiły się trudności, On kocha nas wystarczająco, by na to pozwolić. Kiedy zwracamy się do Niego w naszych utrapieniach, odkrywamy, że On jest „naszą ucieczką i siłą, zawsze gotowym do pomocy w utrapieniu” (Ps 46,2). (2) Rozmawiaj z Bogiem przez cały czas. W znanej książce „Praktykowanie obecności Boga” brat Lawrence pisze o modlitwie jako o nieustannej rozmowie z Bogiem: praktyce na każdy czas, miejsce i okoliczności. Podczas gotowania i zmywania naczyń rozmowa z Bogiem była dla niego równie satysfakcjonująca, jak w wyznaczonym czasie modlitwy. Radzi nam: „Abyśmy przyzwyczaili się do nieustannej rozmowy z Nim (...) w prostocie. Byśmy zwracali się do Niego w każdej chwili, bo On jest blisko nas”. Brzmi to jak instrukcje apostoła Pawła na ten temat: „W każdej modlitwie i prośbie zanoście o każdym czasie modlitwy w Duchu (…), i wstawiajcie się za wszystkimi świętymi” (Ef 6,18).

17 STYCZEŃ | WTOREK

WIARA, KTÓRA PRZYNOSI REZULTATY

„Kto bowiem przychodzi do Boga, musi uwierzyć, że On istnieje i nagradza tych, którzy Go szukają”.

List do Hebrajczyków 11,6

Oto trzy prawdy z Pisma Świętego, które uczynią twoją wiarę bardziej skuteczną. (1) Uwierz, że Bóg istnieje. Siła użytego tu języka jest czymś więcej niż niejasnym potwierdzeniem istnienia Boga. Ludzkość tworzy sobie dziesiątki bogów, ale Bóg Biblii nie jest jednym z nich – ani nawet najlepszym z nich. On jest jedynym prawdziwym Bogiem! A to Słowo mówi, że jest On wyjątkowo, autentycznie, stale obecny i aktywny. (2) Uwierz, że Bóg może. Kiedy dwóch niewidomych podeszło do Jezusa, prosząc o uzdrowienie, zapytał: „Czy wierzysz, że jestem w stanie to zrobić? Tak, Panie, odpowiedzieli. Potem dotknął ich oczu i rzekł: Niech wam się stanie według waszej wiary” (Mt 9,28-29). Od razu przejrzeli. Jezus wiedział, że jest w stanie ich uzdrowić, ale chciał, aby i oni byli o tym przekonani. Dopóki nie uwierzysz w Bożą zdolność zaspokojenia twoich potrzeb, nie masz podstaw, na których możesz oprzeć swoją ufność i modlitwy. (3) Uwierz, że Bóg chce. Wiedząc, że Bóg może, musisz zrobić krok wiary. „Trędowaty podszedł do Jezusa i powiedział: Panie, jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić. Jezus dotknął go, mówiąc: Chcę, bądź oczyszczony. I trąd natychmiast ustąpił (Mt 8,2-3). Czy Bóg chce? Rozważ co jest napisane: On – nie my – „nagradza tych, którzy (...) Go szukają”. To nie pozostawia wątpliwości. Dzisiaj Bóg nie tylko jest w stanie, ale i chce zaspokoić twoją potrzebę.

18 STYCZEŃ | ŚRODA

BĄDŹ WIERNY BOGU W PRACY

„Każdą pracę wykonujcie z radością, jak dla Pana”.

List do Kolosan 3,23

Gdybyś był odpowiedzialny za zatrudnianie ludzi w pracy, czego byś szukał? Umiejętności, poświęcenia, punktualności, rzetelności, cierpliwości, życzliwości, konsekwencji? Jezus powiedział: „Człowiek wierny w najdrobniejszej sprawie, wierny jest i w wielkiej” (Łk 16,10). Życie składa się głównie z małych rzeczy, więc jeśli jesteś niewierny w małych sprawach, będziesz niewierny przez większość życia. Czy masz w pracy „stosik wyrzutów sumienia”? To ta mała sterta spraw, za które się jeszcze nie zabrałeś. Wierność przejawia się też tym, jak sobie z nią radzisz. Może nie ma dla ciebie większego znaczenia, że ktoś wysłał ci e-maila lub napisał do ciebie list, jednak ta osoba oczekuje odpowiedzi, liczy na nią. Jak radzisz sobie z małymi rzeczami w życiu? Jezus powiedział: „Jeśli w cudzym nie okazałeś się wierny, kto wam da to, co dla was odłożone?” (w. 12). Gdybyś był właścicielem firmy, dla której pracujesz, czy robiłbyś te wszystkie dodatkowe przerwy na kawę? Czy kupiłbyś wynajęty samochód, którego właśnie nadużywałeś przez tydzień? To, jak radzisz sobie z rzeczami, które nie są twoje, jest sprawdzianem wierności Bogu. Widzisz, jakie to rozsądne? Wierność jest ważna we wszystkich dziedzinach życia. Bóg mówi, że zostaniesz nagrodzony za swoją wierność, więc pracuj jak najlepiej. „Każdą pracę wykonujcie z ochotą i radością, tak jakbyście pracowali dla Jezusa, a nie dla swoich panów” (Kol 3,23). Jako naśladowca Chrystusa powinieneś mieć opinię osoby najbardziej niezawodnej w pracy. Dlaczego? Ponieważ wiesz, kim jest twój prawdziwy szef!

19 STYCZEŃ | CZWARTEK

KIEDY TWOJE NAJLEPSZE STARANIA NIE WYSTARCZAJĄ

„Mistrzu (…), ponieważ Ty to mówisz, zarzucę sieci”.

Ewangelia Łukasza 5,5

Użalasz się nad sobą, mówiąc: „Co z tym słowem z 6 rozdziału Listu do Galatów, który obiecuje, że cokolwiek zasiejesz, będziesz też zbierać? Dałem z siebie wszystko. Ufałem, poświęciłem się, robiłem właściwe rzeczy, a niczego nie zbieram”. Bez względu na to, czy jest to brak żniw w twoich finansach, pracy, małżeństwie, dzieciach czy służbie, jest to zniechęcające i czasami sprawia, że masz ochotę rzucić wszystkim. Uczniowie byli doświadczonymi rybakami. Przez całą noc łowili, ale nic nie złowili, więc teraz byli zniechęceni. I wtedy pojawił się Jezus! Kiedy myśleli, że nic więcej nie można zrobić, wszedł do ich łodzi. Jezus nadal działa w ten sposób. Tak długo, jak myślisz, że sam poradzisz sobie z sytuacją, Jezus wie, że dasz z siebie wszystko. Tak więc czeka, aż wyczerpiesz swoje zasoby i przyznasz się przed Nim do tego, a wtedy On się zaangażuje. „Wypłyń na głęboką wodę i zapuść sieci na połów” – polecił (Łk 5,4). Piotr odpowiedział: „Już tego próbowaliśmy, a ryby po prostu nie biorą”. Może Piotr myślał: „Panie, jesteś kaznodzieją, ale ja jestem zawodowym rybakiem. Gdyby coś tam było, złapałbym to”. Jezus jednak polecił mu: „Tym razem zrób to po mojemu!”. Piotr odpowiedział: „Mistrzu (…),ponieważ Ty to mówisz, zarzucę sieci”. I wtedy zdarzył się cud. Cokolwiek Piotr myślał lub czuł i tak był posłuszny Jezusowi. Podobnie będzie w twoim życiu: to właśnie wtedy twoja sytuacja zacznie się zmieniać. Kiedy czujesz się bezradny i nie masz pomysłu, co dalej, przekonany, że nie ma wyjścia, po prostu uspokój się i słuchaj, a Jezus powie ci, co masz robić. A kiedy to zrobi, nawet jeśli masz pytania, powiedz: „Mistrzu, ponieważ tak mówisz, będę posłuszny”. Następnie przygotuj się na rezultaty, które tylko Bóg może dać.

20 STYCZEŃ | PIĄTEK

ODDAJ DZIŚ SWÓJ PROBLEM BOGU

„Lecz ty na Pana przerzuć swoje brzemię, On cię podtrzyma”.

Psalm 55,23

Jeśli przeżywasz trudny czas, automatycznie robisz jedną z tych dwóch rzeczy. (1) Ufasz Bogu bardziej, ponieważ doświadczyłeś Jego wierności. (2) Martwisz się, dręcząc się myślami typu: „A co, jeśli?”. A jest ich wiele do przemyślenia, ponieważ przyszłość spoczywa w rękach Boga, a nie twoich. Możliwe, że coś będzie wydawało ci się znacznie większe, niż jest w rzeczywistości. Na tym budują się zmartwienia. Są jak kula śnieżna: na początku niewielka, ale kiedy obracasz ją dłużej w swoim umyśle, staje się coraz większa i większa, aż urasta do takich rozmiarów, że mogłaby cię przygnieść. Co jest rozwiązaniem? „Zaufaj Panu z całego serca i nie polegaj na własnym rozumie” (Prz 3,5). Napełniaj swoje serce Słowem Bożym. A potem trzymaj się tego, co realne, a nie tego, co widzisz lub czujesz. Zdecyduj, że chcesz myśleć o tym, co Bóg może zrobić, nie o tym, czego ty nie możesz zrobić. Jeśli nadal będziesz się dręczyć trudnościami swojej sytuacji, wpadniesz w rozpacz. Innymi słowy, poczujesz się jak w pułapce. Kiedy tak się dzieje, łatwo wpaść w panikę i zacząć robić irracjonalne rzeczy, które tylko pogarszają sytuację. Zamiast tego: „na Pana przerzuć swoje brzemię, On cię podtrzyma, On nigdy nie dopuści, by na wieki upadł człowiek sprawiedliwy”. Słowo „podtrzymywać” oznacza wzmacniać, wspierać i pokrzepiać. Być może Bóg nie wyprowadzi cię z tej sytuacji od razu, ale Jego podtrzymująca łaska przeprowadzi cię przez nią. Dzisiaj oddaj swój problem Bogu.

21 STYCZEŃ | SOBOTA

KROKI DO PRZEBACZENIA (1)

„Wybaczajcie sobie wzajemnie, jeśli ktokolwiek miałby jakiś żal do brata w wierze”.

List do Kolosan 3,13

Udręka życia z brakiem przebaczenia w sercu zawsze trwa dłużej niż ból obrazy. Zawsze! Chowając urazę, otwierasz drzwi depresji i chorobom fizycznym. Przebaczenie przynosi uzdrowienie twoich zranień i przywraca radość. Oto dwie podpowiedzi, które pomogą ci wybaczyć. (1) Pamiętaj, że tobie przebaczono bezwarunkowo. Przypomnij sobie łaskę Bożą dla ciebie i cenę zapłaconą za twoje przebaczenie. Odmawiając okazania miłosierdzia, jesteś jak człowiek, o którym mówił Jezus, a któremu darowano ogromny dług, on sam jednak nie chciał darować drobnego długu, jaki ktoś inny miał wobec niego (zob. Mt 18,23-34). Ze względu na okazaną ci przez Boga łaskę, nie masz podstaw, by nie okazać tej samej łaski temu, który cię skrzywdził. (2) Zwolnij sprawcę z długu, który jest ci winien. Możesz być całkowicie usprawiedliwiony, mówiąc: „Musi zapłacić za to, co zrobił!”. Twoi przyjaciele mogą się zgodzić. Może to być zgodne z prawem i możesz myśleć, że jedynym sposobem, by winowajca odpokutował jest zmuszenie go do zapłacenia za zło, które wyrządził. Dopóki jednak trzymasz się swoich „praw”, jesteś przykuty do przeszłości. Trzyma cię ona w swoim uścisku, a twoja przyszłość jest jej zakładnikiem. Grzech twojego winowajcy przeciwko tobie został zapłacony przez tę samą ofiarną miłość, która umorzyła twój dług za grzech, więc ma on taką samą potrzebę i prawo do przebaczenia jak ty. Co więcej: przebaczenie jest nie tylko dla jego dobra, ale dla twojego: „Przebacz, a będzie ci przebaczone” (Łk 6,37).

22 STYCZEŃ | NIEDZIELA

KROKI DO PRZEBACZENIA (2)

„Przebaczajcie, a dostąpicie przebaczenia”.

Ewangelia Łukasza 6,37

Oto trzy kolejne kroki do przebaczenia. (1) Akceptuj ludzi takimi, jakimi są i nie próbuj ich zmieniać. Mówisz: „Wybaczę mu, tylko jeśli się zmieni”. Taka postawa uzależnia cię od sprawcy i sprawia, że zaczynasz obsesyjnie myśleć o tym, co zrobił, domagając się, by postępował w sposób, który aprobujesz. Nic jednak bardziej nie powstrzymuje ludzi przed zmianą niż próby kontrolowania ich i żądanie, by spełniali twoje wymagania. Zmienianie ludzi nie jest twoją pracą – to praca Boga! Twoim zadaniem jest przebaczenie i pozostawienie rezultatów w rękach Boga. Recepta na uzdrowienie jest prosta: przebacz, odpuść i pozwól działać Bogu. (2) Postrzegaj swojego winowajcę jako narzędzie Boga dla twojego wzrostu. Łatwiej jest komuś wybaczyć, kiedy przestajesz postrzegać go jako agenta szatana wysłanego, by cię zniszczyć, a zaczynasz postrzegać go jako Boży instrument, który cię rozwija. W życiu Józefa dostrzegamy tę zasadę. Droga, która zaprowadziła go ze studni do pałacu, była wybrukowana niesprawiedliwością, rozczarowaniem i zdradą. Ale Bóg wykorzystał każdą bolesną okoliczność, aby doprowadzić go do celu. Bóg może to samo zrobić dla ciebie. (3) Spróbuj pogodzić się ze sprawcą twojej krzywdy. Pojednanie jest naturą Boga. „Jeśli bowiem, będąc nieprzyjaciółmi, zostaliśmy pojednani z Bogiem przez śmierć Syna Jego...” (Rz 5,10). Bóg chce, abyś zrobił to samo, co On zrobił dla ciebie dla tego, z kim się nie zgadzasz. Jezus uczynił pojednanie najwyższym priorytetem, mówiąc: „Zostaw swój dar przed ołtarzem (…). Najpierw pojednaj się (…), potem przyjdź i złóż swój dar” (Mt 5,24). Tak, wymaga to bezinteresowności i pokory z twojej strony, ale zwrot jest wart inwestycji!

23 STYCZEŃ | PONIEDZIAŁEK

RADOŚCI NIEBA (1)

„Nasza ojczyzna jest w niebie”.

List do Filipian 3,20

Historia opowiada o pastorze, który zapytał swoją kongregację: „Ilu z was chce iść do nieba?”. Wszyscy podnieśli ręce oprócz jednego małego chłopca. Pastor zapytał: „Synu, nie chcesz iść do nieba?”. Chłopiec odpowiedział: „Tak, chcę, ale myślałem, że zbierasz drużynę, by wyruszyć od razu!”. Bądźmy szczerzy, nie myślimy ani nie rozmawiamy zbyt wiele o niebie, dopóki ukochana osoba nie umrze i tam nie pójdzie albo starzejemy się i czujemy, że wypełniliśmy nasze zadanie tutaj, na ziemi. Wtedy zaczyna ciągnąć nas ku niebu. I powinno. Przeciętnie tu na ziemi spędzimy około siedemdziesięciu lub osiemdziesięciu lat, podczas gdy tam spędzimy wieczność. „I tak zawsze będziemy z Panem” (1Tes 4,17). Tutaj na ziemi idzie nam różnie: czasami radzimy sobie lepiej, czasem gorzej. W niebie będziemy jak Jezus. „Nasza ojczyzna jest w niebie, gdzie przebywa nasz Pan i Zbawiciel, Jezus Chrystus i skąd oczekujemy Jego przyjścia. Kiedy przyjdzie, zamieni nasze śmiertelne ciało na ciało chwalebne, jakie sam posiada” (Flp 3,20-21). C. S. Lewis napisał, że w niebie każdy z nas będzie „olśniewającym, promiennym, nieśmiertelnym stworzeniem, pulsującym energią, radością, mądrością i miłością, jakich nie możemy sobie teraz wyobrazić”. Wszyscy patriarchowie, prorocy i kaznodzieje w Biblii pragnęli nieba. Zachariasz opisuje to tymi słowami: „Staną się (...) jak klejnoty w koronie, łapiące wszystkie kolory słońca. Wtedy zabłysną!” (Za 9,16-17 Message). Czy gdybyś miał dzisiaj umrzeć, poszedłbyś do nieba? Możesz mieć tę pewność, jeśli złożyłeś swoje zaufanie w Jezusie Chrystusie.

24 STYCZEŃ | WTOREK

RADOŚCI NIEBA (2)

„Miasto miało kształt kwadratu. (…) dwanaście tysięcy stadiów. A długość, szerokość i wysokość były równe”.

Księga Objawienia 21,16

Następnym razem, gdy będzie ci ciasno, przeczytaj: „Miasto miało kształt kwadratu – jego długość była równa szerokości. Anioł przyłożył trzcinę. Zmierzył – dwanaście tysięcy stadiów. A długość miasta, szerokość i wysokość były równe” (w. 16). To obszar ponad czterech milionów metrów kwadratowych – czyli nowe Jeruzalem – będzie 16 razy większy niż obszar Polski. Obejmie teren czterokrotnie większy niż stan Alaska czy ponad połowę terytorium Stanów Zjednoczonych! Tak duże miasto nie będzie zatłoczone i niewygodne. A oto coś jeszcze bardziej niesamowitego: będzie miało 2.220 km wysokości! Przestrzeń będzie nieograniczona. Potwierdza to, co Jezus powiedział o niebie: „W domu Ojca mego jest wiele mieszkań (...) idę przygotować wam miejsce” (J 14,2). Ponieważ ten sam Bóg, który stworzył ziemię, zaprojektował też niebo, i – jak pisze apostoł Paweł – niebo będzie „o wiele lepsze” (Flp 1,23), pomyśl o najpiękniejszym miejscu, jakie kiedykolwiek odwiedziłeś i pomnóż tę scenę w nieskończoność. Jan Objawiciel opisał to słowami: „Stamtąd pokazał mi święte miasto – Jerozolimę (…). Jej blask przypominał najdroższy kamień: jaspis, czysty jak kryształ” (Ap 21,12). Mały chłopiec, trzymając ojca za rękę, przyglądał się gwiazdom. W pewnej chwili powiedział: „Jeśli po tej stronie nieba jest tak pięknie, jak musi wyglądać po tamtej?”. Jezus umarł, abyś mógł pójść do nieba, ale nie znajdziesz się tam przez przypadek: to twój wybór. Czy zatem zaufałeś Chrystusowi, aby był twoim Zbawicielem? Jeśli tak, to do zobaczenia!

25 STYCZEŃ | ŚRODA

RADOŚCI NIEBA (3)

„Nie będzie już śmierci ani bólu, krzyku ani znoju”.

Księga Objawienia 21,4

Czasami mówimy o śmierci jako o przekroczeniu Jordanu. To dlatego, że rzeka Jordan wpada do Morza Martwego. Historia opowiada o umierającej starszej chrześcijance. Przez większość życia choroba przykuwała ją do łóżka lub wózka inwalidzkiego. Rodzina zebrała się, by ją pożegnać. Trzymając ją za rękę, jeden z jej wnuków zapytał: „Czy boisz się umrzeć?”. Ze łzami radości odpowiedziała: „Nie, nie boję się śmierci, ponieważ mój Ojciec jest właścicielem ziemi po obu stronach rzeki”. Cóż za odpowiedź! W niebie nie będzie chorób, depresji, bólu, samotności, strachu, żalu ani żadnej z rzeczy, które sprawiają, że życie na ziemi jest tak trudne. Słowo Boże mówi: „Dla was, którzy czcicie moje imię, wzejdzie słońce sprawiedliwości z uzdrowieniem na swoich skrzydłach” (Mal 4,2). Izajasz pisze: „I wrócą wykupieni przez Pana, i przyjdą na Syjon z okrzykiem. Wieczna radość będzie nad ich głową, ogarnie ich wesele i radość, a prysną smutek i wzdychanie” (Iz 35,10). Kiedy tracimy ukochaną osobę, pojawia się pytanie, czy zobaczymy ją w niebie, poznamy? Tak! W niebie nie będziesz wiedział mniej niż tu na ziemi. Apostoł Paweł odpowiada: „Teraz bowiem widzimy jakby przez zwierciadło i niby w zagadce, ale wówczas twarzą w twarz. Teraz poznanie moje jest cząstkowe, ale wówczas poznam tak, jak jestem poznany” (1Kor 13,12). Niebo będzie największym spotkaniem rodzinnym wszech czasów. A oto najlepsza część: już nigdy nie zostaniemy rozdzieleni.

26 STYCZEŃ | CZWARTEK

NAUCZ SIĘ KONTROLOWAĆ SWÓJ GNIEW

„W cierpliwości zaznacza się roztropność człowieka, a chlubą jego jest, gdy zapomina o krzywdach”.

Księga Przysłów 19,11

Oto, co musisz wiedzieć, jeśli chodzi o gniew: nie jest to zaburzenie psychiczne – każdy się złości. I niekoniecznie jest to grzech. Podobnie jak szybko płynąca rzeka może generować konstruktywną lub destrukcyjną energię, która będzie działać na korzyść człowieka lub go niszczyć. Przyczyny złości często błędnie upatrujemy w innych ludziach czy w okolicznościach. Mówimy: „Nie mogłem nic na to poradzić, sprowokowano mnie”, „Co miałem zrobić, moja polska krew się zagotowała!” (podobnie stwierdzają inne nacje: Włosi, Niemcy, Anglicy, Skandynawowie i wiele innych narodów). Czy nie brzmi to jak historia z Edenu? Adam powiedział: „Kobieta, którą mi dałeś, zmusiła mnie do tego!”. Od czasów upadku w raju twierdzimy, że jesteśmy ofiarami ludzi, diabła i okoliczności pozostających poza naszą kontrolą. To przekonanie staje się samospełniającą przepowiednią, powodując, że czujemy się bezradni i zdani na łaskę sił zewnętrznych. Co Słowo Boże mówi o naszym gniewie? „W cierpliwości zaznacza się roztropność człowieka”. Oznacza to, że kiedy rozważni ludzie się złoszczą, kontrolują swoje emocje. Niezależnie od tego, jaki był zewnętrzny wyzwalacz, odpowiedzią jest zawsze reakcja wewnętrzna: „Owocem Ducha jest (...) panowanie nad sobą” (Ga 5,22-23). Pozostawanie napełnionym Duchem Bożym jest kluczem do panowania nad gniewem. Zamiast podsycać swój gniew, mówiąc do siebie: „Nie ujdzie ci na sucho takie traktowania mnie”, spróbuj pomyśleć: „Bez względu na to, co mówisz lub robisz, Duch Boży żyje we mnie i mogę nad sobą panować!”. Biblia mówi: „Łaska Boża (...) poucza nas, abyśmy wyrzekli się bezbożności oraz świeckich żądz i żyli w obecnym wieku rozsądnie, sprawiedliwie i pobożnie” (Tt 2,11-12). Zatem naucz się kontrolować swój gniew.

27 STYCZEŃ | PIĄTEK

SZUKAJ U BOGA WSKAZÓWEK

„Powierz Panu swoje sprawy, a wtedy spełnią się twoje plany”.

Księga Przysłów 16,3

Będąc naśladowcą Jezusa Chrystusa, nie powinieneś u ludzi szukać kierunku i potwierdzać go u Boga. Raczej powinien on pochodzić od Boga i być potwierdzony przez ludzi. W Biblii czytamy: „Śmiertelnicy snują skomplikowane plany, ale ostatnie słowo ma Bóg. Ludzie są zadowoleni ze wszystkiego, co dobrze wygląda; Bóg szuka dobra. Postawcie Boga jako Pana w tym, co robicie, a wtedy ziszczą się wasze plany. Bóg dla wszystkiego zaplanował miejsce i cel” (w. 1-4 MSG). Być może potrafisz zrobić to, co robi ktoś inny i może nawet zrobisz to lepiej. Ale czy Bóg powołał cię, byś to właśnie robił? Zanim pójdziesz za cudzym przewodnictwem, wykonaj następujące czynności. (1) Sprawdź źródło mądrości twego doradcy. „Pan daje mądrość; z jego ust pochodzi poznanie i zrozumienie. On pomocy udziela tym, którzy są prawi i jest tarczą obronną dla ludzi uczciwych (…), niezmiennie strzeże dróg sprawiedliwości, a swoich świętych troskliwie dogląda. Krocząc Jego drogami, zrozumiesz sprawiedliwość, a także prawość i zdolność właściwego wyboru” (Prz 2,6-9). (2) Sprawdź jego motywy. Apostoł Jan napisał: „Widziałem umarłych, małych i wielkich, stojących przed Bogiem, i księgi zostały otwarte” (Ap 20,12). Czy jedna z nich będzie „księgą motywów”? A jeśli tak, to czy twoje działania i osiągnięcia ostaną się przed Bożą weryfikacją? (3) Sprawdź, do czego dąży. Jeśli szukasz sukcesu, aby mieć władzę i prestiż lub szukasz bogactwa, by zapewnić sobie komfort życia, naruszasz jedną z podstawowych zasad Słowa Bożego, która brzmi: jesteś błogosławiony, aby być błogosławieństwem dla innych.

28 STYCZEŃ | SOBOTA

WYPRÓBUJ DRZEMKĘ

„Bez obawy pójdziesz na spoczynek i będziesz się cieszyć spokojnymi snami”.

Księga Przysłów 3,24

Bóg wbudował w nasze organizmy określone wyzwalacze, których zadaniem jest informowanie naszego ciała o potrzebie odpoczynku. Mądrzy ludzie słuchają tych wskazówek. Do najbardziej znanych w historii osób ucinających sobie drzemkę należą: Albert Einstein, Thomas Edison i Winston Churchill. Nie bez powodu powieki zaczynają nam opadać około godziny 14:00. Mięśnie dźwigaczy, które stale kurczą się, aby utrzymać otwarte powieki, odmawiają posłuszeństwa i błagają o przerwę, a substancja chemiczna o nazwie adenozyna, która zbiera się w mózgu, gdy nie śpisz, gromadzi się i powoduje senność. W związku z tym twoje ciało potrzebuje snu, aby umożliwić rozproszenie adenozyny, co powoduje natychmiastową ulgę. Badanie opublikowane w Annals of Internal Medicine (akademickim czasopiśmie medycznym) potwierdza, że ludzie, którzy drzemią przez co najmniej trzydzieści minut dziennie trzy razy w tygodniu, są o jedną trzecią mniej narażeni na śmierć z powodu chorób serca. Dodatkowe badania sugerują, że drzemka może poprawić kreatywność i pamięć. Neurobiolog poznawczy William Fishbein uważa, że podczas krótkiej drzemki nasz mózg faktycznie pracuje nad rozwiązywaniem problemów i tworzeniem nowych pomysłów. To pomaga wyjaśnić, dlaczego Mozart twierdził, że komponował muzykę w swoich snach. Badania pokazują również, że trochę więcej snu może pomóc w kontroli wagi, co oznacza, że możesz stracić na wadze podczas drzemki! Grelina, hormon wytwarzany w naszych jelitach, komunikuje, że jesteśmy głodni i wyzwala apetyt na słodycze, słone potrawy i skrobię – wszystkie złe rzeczy! Jednak gdy śpimy więcej, nasza okrężnica przechowuje mniej greliny, w związku z czym ochota na fast foody maleje. W Biblii czytamy, że Jezus nie tylko sam często robił sobie przerwy na odpoczynek, ale zachęcał też swoich uczniów do pójścia w Jego ślady. Zatem wypróbuj drzemkę.

29 STYCZEŃ | NIEDZIELA

IDŹ DO WŁAŚCIWEGO ŹRÓDŁA

„Nie pozostaje mi nic innego (…), jak czym prędzej przemknąć się do ziemi Filistynów”.

1 Księga Samuela 27,1

W Biblii czytamy: „[Dawid] pomyślał: Pewnego dnia Saul mnie zabije. Jedynym sposobem, aby przed nim uciec, jest udanie się do ziemi Filistynów” (w 1). W przeszłości Dawid pytał Pana (zob. 23,2.4), korzystał również z porady doświadczonych, sprawdzonych doradców. Tym razem jednak kierował się własnymi obawami i ostatecznie uciekł na terytorium wroga. To dało mu chwilową ulgę. Szukanie w niewłaściwym miejscu chwilowo może pomóc – to jednak tymczasowe doznanie. Salomon powiedział: „Są drogi, które naiwnym wydają się proste, lecz w końcu prowadzą do wiecznej śmierci. Śmiech bywa przykrywką dla boleści serca, jeśli go usuniesz, dojrzysz skrywane cierpienie. Występni doświadczają skutków swoich nieprawości, uczciwych nasyci owoc prawego działania (...) roztropny rozważa, w co warto się angażować” (Prz 14,12-15). Ostatecznie Filistyni odrzucili Dawida, ponieważ nie mogli mu ufać. Powiedzieli: „Odeślij Dawida z powrotem do miasta, które mu dałeś. Nie pozwolimy mu iść z nami do bitwy. Mógłby się odwrócić i walczyć przeciwko nam!” (1Sm 29,4). Bądź ostrożny, gdy przeżywasz duchowy kryzys, ponieważ decyzje, które podejmujesz, mogą mieć długotrwałe konsekwencje. Odrzucony przez Filistynów, bez kraju i rodziny, do której mógłby wrócić… Oto, czego uczymy się z historii Dawida. (1) Zamiast słuchać swoich obaw, słuchaj Boga. Stojąc pośród ruin swojego życia, „Dawid znalazł siłę w Panu” (1Sm 30,6) – ty również ją znajdziesz. (2) Szukaj mądrych doradców. Jest to ostatnia rzecz, na jaką masz ochotę, ponieważ nieszczęście lubi towarzystwo, ale „wybawienie zapewnia wielu doradców” (Prz 11,14).

30 STYCZEŃ | PONIEDZIAŁEK

JAK WIDZI CIĘ BÓG?

„Jesteś w moich oczach drogi, cenny”.

Księga Izajasza 43,4

Czy byłeś kiedyś na wyprzedaży garażowej z nadzieją na znalezienie czegoś wyjątkowego? Dla niewprawnego oka większość rzeczy wygląda jak rupiecie. Może nawet nagromadziły kurz i pleśń na czyimś strychu. Wprawne oko jednak dojrzy ukryte skarby; przedmioty, które wystarczy wyczyścić, wypolerować i odrestaurować, aby znów stały się wartościowe. To właśnie robi z nami Bóg. Kiedy szatan mówi ci, że jesteś bezwartościowy, Bóg zagląda do twojego wnętrza i widzi ukryty skarb. Kiedy czynisz Jezusa Panem swojego życia, On pozwala ci przezwyciężyć przeszłość, oprzeć się pokusom, przezwyciężyć złe nawyki, wznieść się ponad narzucone sobie ograniczenia i uświadomić sobie, że w Jego oczach masz wielką wartość. Właściwie zaczynasz wierzyć w to, co powiedział: „Jesteś cenny w moich oczach”. Pewien mężczyzna poszedł odwiedzić psychiatrę, który powiedział: „Zdiagnozowałem twój problem. To niska samoocena, która jest powszechna wśród nieudaczników!”. To fakt, że kiedy się poniżasz, masz tendencję do skłaniania się ku ludziom, którzy robią to samo. Ale kiedy zaczniesz uświadamiać sobie wartość, jaką Bóg ci przypisuje, zmienia się cały twój światopogląd. Z Bogiem nie możesz przegrać. Nawet kiedy się potkniesz, On pomoże ci się podnieść, stać się silniejszym i mądrzejszym, i iść do zwycięstwa. Kiedy widzisz siebie tylko jako kogoś, kto popełnia błędy i zawodzi, patrzysz w niewłaściwe lustro. Kiedy zaczniesz widzieć siebie w lustrze Słowa Bożego, zobaczysz kogoś, kto dzień po dniu jest przemieniany na podobieństwo Jezusa (zob. 2Kor 3,18). I tak właśnie dzisiaj widzi cię Bóg.

31 STYCZEŃ | WTOREK

RÓB KROKI WIARY

„Daję wam każde miejsce, na którym stanie wasza stopa”.

Księga Jozuego 1,3

Księga Hioba ma czterdzieści dwa rozdziały. W pierwszych czterdziestu jeden Hiob doświadcza utraty zdrowia, majątku i rodziny. Nieustannie zwraca się z pytaniami do Boga, ale Bóg milczy. Nie odwraca się jednak od Niego, lecz mówi: „Gdy mnie wypróbuje, wyjdę jak złoto” (Hi 23,10). Zwróć uwagę na trzy rzeczy. Po pierwsze, aby stać się złotem, musisz przejść przez ogień. Po drugie, temperatura i czas są określane przez rafinera. Po trzecie, kiedy spróbujesz przyspieszyć ten proces, otrzymasz substancję o mniejszej wartości, taką jak cyna. Bóg powiedział Jozuemu: „Dam ci każde miejsce, na którym postawisz swoją stopę”. Innymi słowy: „Aby otrzymać to, co obiecałem, musisz iść”. Amerykański poeta C. V. White napisał: „Człowiek, który odnosi sukces, nigdy nie czeka na tłum. Działa dla siebie. To wymaga spokoju i dużej determinacji, ale człowiek, który odnosi sukces, ma jedno i drugie (…). Sukcesem jest osiągnięciem tego, o czym inni myślą, że jest niewykonalne”. Samozadowolenie, zmęczenie, wątpliwości, krytyka i zniechęcenie to codzienne przeszkody, które musisz nieustannie pokonywać. A jak to robisz? Po prostu idziesz do przodu! W całej Biblii zauważysz wspólny wątek: kiedy naprawdę potrzebujesz Boga, On pojawia się i robi dla ciebie to, czego nie możesz zrobić dla siebie. Przez resztę czasu – czyli przez większość czasu – On cię wzmacnia i mówi: „Stawiaj kroki wiary”. I to jest słowo dla ciebie na dzisiaj!

1 LUTY | ŚRODA

PILNUJ TRZECH SŁABYCH PUNKTÓW

„Dlatego, kto myśli, że stoi, niech uważa, aby nie upadł”.

1 List do Koryntian 10,12

Oto trzy stany, którym szczególnie ulegamy. (1) Zniechęcenie. W chwili zniechęcenia Piotr zrobił coś, o czym zapewniał, że nigdy tego nie zrobi: zaparł się Jezusa. Zniechęcenie sprawia, że wypowiadasz słowa, których nie chciałeś i robisz rzeczy, które nie leżą w twoim charakterze. Dlatego Juda pisze: „(...) ale wy, kochani, budujcie się w swej najświętszej wierze. Módlcie się w Duchu Świętym. Trwajcie w Bożej miłości” (Jud 20-21). (2) Podekscytowanie. Herod podniecony przez tańczącą dziewczynę rzucił słowa na wiatr i złożył jej propozycję, której żałował: „O cokolwiek mnie poprosisz, dam ci” (Mk 6,23). Poprosiła o głowę Jana Chrzciciela, a ponieważ był królem, nie mógł nie dotrzymać obietnicy. Ta krótka chwila pofolgowania swoim namiętnościom kosztowała go królestwo i życie. Uważaj, gdzie szukasz emocjonujących doznań i jak reagujesz, gdy je znajdziesz. „Gdy żądza się rozwinie, rodzi grzech, a gdy grzech dojrzeje, rodzi śmierć. Nie dajcie się zwieść” (Jk 1,15-16). (3) Znużenie. W czasach Starego Testamentu „prawo pierworództwa” oznaczało, że najstarszy syn dziedziczył dwa razy więcej majątku po ojcu. W normalnych warunkach Ezaw nie rozważałby sprzedaży swojego pierworodztwa, ale zrobił to, będąc w stanie wyczerpania (zob. Rdz 25,29-34). Zmęczenie może spowodować, że stracisz perspektywę i będziesz podejmować decyzje w oparciu o to, co wydaje się właściwe w danej chwili, a nie o to, co jest właściwe dla ciebie na dłuższą metę. W Biblii czytamy: „Wszystko to dla przykładu dotknęło tamtych ludzi (...). Dlatego, kto myśli, że stoi, niech uważa, aby nie upadł” (1Kor 10,11-12). Zatem pilnuj się w tych trzech obszarach.

2 LUTY | CZWARTEK

UPROŚĆ SWOJE ŻYCIE

„Przyjdźcie do Mnie wszyscy zapracowani i obciążeni”.

Ewangelia Mateusza 11,28

Przeciętny pracownik biurowy bombardowany jest codziennie ponad dwustoma wiadomościami za pośrednictwem poczty elektronicznej, SMS-ów, tweetów i blogów. Jeden na trzech menedżerów choruje z powodu przeciążenia informacjami. To prawdziwa nawałnica! Sprawia, że zaczynasz się zastanawiać: skoro technologia oszczędza nam czas i energię, to dlaczego jesteśmy tak zmordowani? Oto coś, czego Madison Avenue i Wall Street ci nie powiedzą: sukces daje wrogowi więcej możliwości, by wgnieść cię w glebę. To nie jest sposób na życie i na pewno nie jest to Boża wola dla ciebie. Nie czekaj, aż sięgniesz dna, zostaniesz zwolniony, zmarnujesz sobie życie, zadowolisz się pracą bez perspektyw, czy stracisz rodzinę. Nie czekaj, aż będziesz za stary, zbyt zrzędliwy i zasklepiony w swoim sposobie życia. Dzisiaj Jezus mówi do ciebie: „Jeżeli jesteś zmęczony dźwiganiem ciężkich ciężarów, przyjdź do Mnie, a dam ci odpoczynek (...), ucz się ode Mnie”. Ekspert od przywództwa i chrześcijański autor Phil Cooke przestrzega: „Pan nie może ci ulżyć, jeśli jesteś w niewłaściwym miejscu i czasie, i robisz nie to, co trzeba, z niewłaściwymi ludźmi. Jeśli wspinasz się po drabinie korporacyjnej i zaniedbujesz swoją rodzinę, Jego ręce są związane, ponieważ twoje priorytety są źle poustawiane. Kiedy jesteś w centrum Bożej woli, nawet ciężko pracując, pójdziesz przez życie lekko! On poniesie twoje ciężary. Uproszczenie życia może oznaczać mniejszą liczbę godzin pracy, planowanie odpoczynku i większe inwestowanie w swoich bliskich. Rynek, zadania, charaktery i sytuacje są różne, ale te zasady obowiązują każdego”. Zatem słowo dla ciebie na dzisiaj brzmi: upraszczaj swoje życie.

3 LUTY | PIĄTEK

DALEJ I W GÓRĘ

„Zdążam do celu, do nagrody w górze”.

List do Filipian 3,14

Co robić, aby wypełnić wolę Bożą dla swojego życia? (1) Rozwijaj swoją wiarę (zob. Rz 1,17). Zanim Dawid zabił Goliata, najpierw musiał zabić lwa i niedźwiedzia. A dzisiaj borykamy się z problemami, które wymagają od nas większego zaufania Bogu. 2) W każdej sytuacji szukaj Bożego przewodnictwa (zob. Prz 3,6). Jego obietnica brzmi: „Pouczę cię, wskażę ci drogę, która masz iść; będę ci służył radą, na tobie spocznie mój wzrok” (Ps 32,8). (3) Dostrój się duchowo. Bóg jednoczy swój lud i łączy tych, którzy w dniu bitwy staną razem jak jeden mąż. Musisz wiedzieć, że możesz ufać tym, którzy razem z tobą staną w bitwie, a takich ludzi odkrywasz tylko w czasie próby (zob. Joz 8,1). (4) Poznaj wolę Boga dla swojego życia. Bóg nie bawi się z tobą w chowanego. Jeśli będziesz spędzał z Nim czas, będziesz ją odkrywał (zob. Ps 143,10) i w ten sposób będziesz się rozwijał.

(5) Walcz, używając Słowa Bożego. Pismo Święte natchnione przez Boga jest twoją siłą w czasach trudności i prób. Jezus użył go, aby zmusić szatana do ucieczki (zob. Mt 4), a broń Słowa Bożego działa do dziś. (6) Nie bądź przesadnie autorefleksyjny. Tylko Duch Święty ma zdolność zbadania i poznania naszych serc i umysłów (por. J 16,8-15). Kiedy Bóg jest gotowy, aby ujawnić obszary, które wymagają korekty, zrobi to. Do tego czasu idź naprzód z wiarą. (7) Strzeż swojego umysłu. Uczyń z niego miasto otoczone murem, które odmawia wstępu negatywnym myślom i szkodliwym wpływom (zob. Prz 4,23).

4 LUTY | SOBOTA

POTRZEBUJECIE SIEBIE NAWZAJEM (1)

„Ukształtował Pan, Bóg, kobietę i przyprowadził ją do człowieka”.

Księga Rodzaju 2,22

Zanim Bóg dał Adamowi żonę, powierzył mu szczególne zadanie. Następnie wyjaśnił Adamowi, że aby wypełnić to powołanie, będzie potrzebował pomocy. Sam nie mógłby osiągnąć swojego maksymalnego potencjału. Adam nie zdawał sobie z tego sprawy, dopóki Bóg mu tego nie objawił. A jak mu to pokazał? Kiedy Adam zaczął nazywać zwierzęta w ogrodzie, zauważył, że każde z nich ma towarzysza. Każde stworzenie miało obok siebie drugie, podobne do niej, czy do niego, podczas gdy Adam nie miał nikogo. Zauważ: Bóg nie dał Adamowi żony, dopóki nie zrodził w nim świadomości, że jej potrzebuje. Cenimy coś lub kogoś, gdy uświadamiamy sobie, jak ważni są dla nas. Jedną z najczęstszych skarg, jakie słyszą doradcy, jest to, że jeden ze współmałżonków czuje się niepotrzebny. Kiedy jednak zrozumiecie, że każdy z was ma swoją rolę do spełnienia i wnosi swój wkład w związek, oboje poczujecie się potrzebni. Pierwszą rzeczą w Piśmie Świętym, o której Bóg powiedział „niedobrze” (w. 18), była kwestia samotności Adama. Zwróć uwagę na słowo „ukształtował” (w. 22), które oznacza misterne projektowanie i staranne formowanie. Bóg dał Adamowi towarzyszkę specjalnie zaprojektowaną do realizacji zadania, które otrzymali – a mianowicie, aby „panowali” (Rdz 1,28). Dał Ewę Adamowi, aby miał on z kim współpracować w realizacji celu, do którego został stworzony. Ewa nie została wyjęta z głowy Adama, by być ponad nim ani z jego stóp, by być pod nim. Została stworzona z jednego z jego żeber, chronionego miejsca blisko serca. W ten sposób mogli pracować ramię w ramię, aby wypełnić swój cel. Zatem pamiętaj: potrzebujecie siebie nawzajem.

5 LUTY | NIEDZIELA

POTRZEBUJECIE SIEBIE NAWZAJEM (2)

„Właśnie dlatego mąż (...) złączy się ze swą żoną”.

Księga Rodzaju 2,24

W dzisiejszych czasach wiele rozwodów orzeka się z powodu niezgodności charakterów. Mąż mówi na przykład: „Już nic nas nie łączy”, a żona twierdzi: „Jesteśmy tak różni jak niebo i ziemia”. Oczywiście, że jesteście! Gdybyście byli dokładnie tacy sami, jedno z was byłoby niepotrzebne! Potrzebujecie siebie nawzajem, ponieważ jesteście inni! Ktoś lubi kawę, drugi – herbatę. Jeden wcześnie kładzie się spać, drugi to nocny marek. Jeden jest cichy, drugi to ekstrawertyk. Czy to może powodować tarcia? Oczywiście! I właśnie wtedy potrzebna jest miłość, życzliwość i cierpliwość. Prawdziwym problemem nie jest fakt, że się różnicie – chodzi o to, by te dane przez Boga różnice działały dla was, a nie przeciwko wam. Smutne jest to, że nie umiemy sprawić, by nasze różnice zazębiały się i uzupełniały. W dniu, w którym zaczniesz szukać tego, czego Bóg próbuje cię nauczyć przez współmałżonka, przestaniesz narzekać i zaczniesz się rozwijać. Może w głębi serca myślisz: „Ale ja nie wierzę, że to Bóg dał mi mojego małżonka”. Może nie, ale jeśli Mu na to pozwolisz, nauczy cię jak – mimo wszystko – możesz kochać i uczyć się od niej czy od niego. Stosując zdrową dawkę Bożej łaski i podążając za wskazówkami, które Bóg ustanowił, aby budować szczęśliwe relacje, możesz rozwiązać każdy problem wynikający z różnic. To jednak wymaga pracy. Dwoje niedoskonałych ludzi nie stworzy idealnego małżeństwa. Jednak dwoje niedoskonałych ludzi, którzy kochają się nawzajem i postępują zgodnie z Bożymi wskazówkami, może zbliżyć się do szczęścia Edenu tak blisko, jak to tylko możliwe po tej stronie nieba.

6 LUTY | PONIEDZIAŁEK

POTRZEBUJECIE SIEBIE NAWZAJEM (3)

„Nie znalazł pomocy, która odpowiadałaby jemu”.

Księga Rodzaju 2,20

Do błogosławieństw i korzyści płynących z dobrego małżeństwa należą między innymi towarzystwo, spełnienie seksualne i radość z posiadania dzieci. Jednak jego głównym celem jest zapewnienie obu stronom wszystkiego, co jest potrzebne do wypełnienia Bożego nakazu: „panujcie” (Rdz 1,28). Małżeństwo jest przymierzem zaprojektowanym przez Boga, aby wzmocnić zdolność każdego ze współmałżonków do zrealizowania celu, w miejscu, gdzie ich umieścił. „Odpowiedni pomocnik” oznacza po prostu „niezbędny współpracownik”. Kiedy zaś mąż lub żona odrzuca pomocny wkład drugiej osoby, ogranicza to, co Bóg może zrobić przez nich jako parę. Co za strata! Czasami, szczególnie mężczyznom trudno jest przyznać, że potrzebują pomocy – a kiedy nie sięgasz po pomoc, nie otrzymujesz jej. Oznacza to, że nie powiedzie ci się w takim stopniu, w jakim by mogło. Punkt widzenia kobiety nie jest gorszy – jest istotny. Jej obecność nie została zaplanowana jako ozdoba – jest niezbędna, abyście mogli wykorzystać wasz wspólny potencjał. Jeśli mężczyzna konsekwentnie podejmuje decyzje bez konsultacji z żoną, nie posiada wszystkich elementów koniecznych do podjęcia mądrej decyzji. Mężczyźni mają tendencję do logicznego myślenia. Kobiety jednak otrzymały bonus, ponieważ zostały wyposażone również w intuicję. Dają związkowi perspektywę, której inaczej by nie było, więc kiedy mąż nie wykorzystuje zdolności żony danych mu przez Boga, okrada się z tego, co najlepsze. Kiedy zrozumiesz tę zasadę i zaczniesz działać zgodnie z nią, twój związek zostanie wzbogacony i będziesz doświadczać radości chodzenia w Bożym błogosławieństwie każdego dnia. Zatem pytanie brzmi: dlaczego miałbyś zadowolić się czymś gorszym, skoro możesz mieć więcej?

7 LUTY | WTOREK

OKAZYWANIE ŁASKI TYM, KTÓRZY RÓŻNIĄ SIĘ OD CIEBIE

„Rozwijajcie się w łasce”.

2 List Piotra 3,18

Pomyśl, o ile byłbyś szczęśliwszy i miał więcej energii, gdybyś nie próbował kontrolować i naprawiać innych. Pewien autor napisał: „Daj swoim bliskim godność popełniania własnych błędów i uczenia się na nich. Wtrącając się w nie swoje sprawy, nie tylko się wypalisz, ale też utrudnisz Bogu działanie w ich życiu (...), oni należą do Niego, nie do ciebie!”. Czytamy w Nowym Testamencie, że kiedy legalistyczni żydowscy wierzący próbowali narzucić wierzącym poganom koszerne prawa, apostoł Paweł zareagował: „Ten, który jada, niech nie odrzuca tego, który nie jada. Ten natomiast który nie jada, niech nie osądza tego, który jada, bo przecież Bóg go przyjął” (Rz 14,3). Czasami, próbując być świętymi, stajemy się szorstcy. To, że sam nie czujesz się wolny, aby coś zrobić, nie daje ci prawa do potępiania tych, którzy to robią – chyba że jest to wyraźnie zabronione w Piśmie. Twoje pewne przekonania nie dają ci prawa do narzucania ich innym. Pamiętaj, że możesz mieć właściwą teologię i niewłaściwą postawę. Gladys M. Hunt pisze: „Akceptacja oznacza, że jesteś wartościowy taki, jaki jesteś (...), możesz mówić o tym, jak się czujesz i dlaczego (...), możesz wychodzić z nowymi pomysłami bez obawy, że zostaniesz zgaszony, możesz nawet wyrażać nieprawomyślne koncepcje i dyskutować o nich za pomocą inteligentnych pytań. Czujesz się bezpiecznie. Nikt nie wyda wyroku (...) nawet jeśli się z tobą nie zgadzają. To nie znaczy, że nigdy nie zostaniesz poprawiony. To po prostu oznacza, że możesz bezpiecznie być sobą”. Jeśli chodzi o prawdę, trzymaj się jej mocno! Jeśli jednak chodzi o rzeczy nieistotne, takie jak osobiste preferencje, zwyczaje i tradycje, „niech każdy żyje zgodnie ze swoim przekonaniem” (Rz 14,5).

8 LUTY | ŚRODA

DOŚWIADCZASZ NOCY?

Podejdźcie, błogosławcie Pana, wy wszyscy Jego słudzy, którzy w domu Pana stajecie co noc!”.

Psalm 134,1

Bóg podzielił czas na dni i noce, więc będziesz miał doświadczenia jasne i mroczne. Mrocznych możesz na przykład doświadczyć w sądzie rozwodowym, w postępowaniu upadłościowym czy w kolejce dla bezrobotnych lub na cmentarzu. A ponieważ w nocy nie widzisz wyraźnie, łatwo jest zacząć zastanawiać się, czy Bóg naprawdę jest z tobą. Odwagi – jest! Mając za sobą wojska faraona, a przed sobą Morze Czerwone, Izraelici stanęli przed największym wyzwaniem. W Biblii jednak czytamy: „Pan zaś sprowadził gwałtowny wiatr wiejący całą noc i cofnął morze” (Wj 14,21). Nabierz otuchy – Bóg działa nawet wtedy, gdy Go nie widzisz. Autor hymnów George Matheson napisał: „Czy pozostanę w domu Bożym w nocy (...), będę kochać Go za to, kim On jest, pragnąc dawcy, a nie daru? Jeśli w ciemnościach nocy Jego będę wielbić (...), przyjąłem Go tylko dla Niego samego”. Nie zwracaj się do Boga tylko wtedy, gdy potrzebujesz cudu – zamiast tego skup się na swojej relacji z Nim, a dostaniesz cud, kiedy będziesz go potrzebować. Jezus powiedział: „Jeżeli we mnie trwać będziecie, a słowa moje w was, proście o cokolwiek chcecie, a stanie się wam” (J 15,7). Kiedy Hiob utracił wszystko, co było mu bliskie i drogie, jego przyjaciel Elihu powiedział: „Gdzie jest Bóg, mój Stwórca, który daje pieśni w nocy, który nas uczy (...) i czyni nas mądrzejszymi?” (Hi 35,10-11). Jezus zaś zachęcał: „Co wam mówię w ciemności, opowiedzcie przy świetle” (Mt 10,27). Nabierz otuchy: to w twoich mrocznych doświadczeniach Pan utwierdza, wspiera i wzmacnia cię, abyś mógł iść ku zwycięstwu.

9 LUTY | CZWARTEK

SERCE WYPEŁNIONE DOBROCIĄ

„Człowiek dobry z dobrego skarbca swego wydobywa dobro”.

Ewangelia Łukasza 6,45

Skąd bierze się dobro i jak możesz je pielęgnować w codziennych decyzjach i działaniach? Niektórzy uważają, że dobro jest kwestią rozumu, a właściwe myślenie prowadzi do właściwego życia. Duży nacisk kładzie się obecnie na utwierdzenie społeczeństwa w przekonaniu, że rozum to panaceum na praktycznie każdy problem. Jednak sam rozwój intelektualny bez integralności z sercem, emocjami stworzy tylko sprytne potwory. Gdyby odpowiedzią na istnienie dobra w świecie była sama edukacja, prawdopodobnie spadłaby przestępczość w białych kołnierzykach. Inni uważają, że dobro jest kwestią działania. Mówią, że dobro oznacza dobre traktowanie ludzi. Czynienie dobra nie czyni jednak człowieka dobrym. Mordercy w celi śmierci mogą być dobrzy dla swoich matek, ale nie są dobrymi jednostkami. Dobro nie kryje się w głowie czy w rękach: jest ukryte w twoim sercu. Jezus, najlepszy człowiek, jaki kiedykolwiek żył, powiedział: „Człowiek dobry z dobrego skarbca swego wydobywa dobro”. Dobroć to nie tylko kwestia tego, co wiemy lub co robimy. To kwestia tego, kim jesteśmy. Kiedy myślisz o przyszłości, tak naprawdę liczy się nie to, jak długo będziesz żył, ale jak dobrze żyjesz. Sir Francis Bacon powiedział kiedyś: „Ze wszystkich cnót i godności umysłu dobroć jest największa, będąc charakterem Bóstwa; a bez tego człowiek jest zajętą, psotną, pożałowania godną istotą”. Zatem w swoim pragnieniu bycia dobrym zbliż się do Boga. Ostatecznie przecież staniesz się taki, jak towarzystwo, w którym przebywasz.

10 LUTY | PIĄTEK

MIŁOŚĆ CHRYSTUSA DO CIEBIE

„I mogli poznać miłość Chrystusa, która przewyższa wszelkie poznanie”.

List do Efezjan 3,19

Księżniczka Alicja była córką królowej Wiktorii. Kiedy jej syn zachorował na nieuleczalną chorobę zwaną czarną błonicą, lekarze poddali chłopca kwarantannie i ostrzegli matkę, aby trzymała się od niego z daleka. Nie była w stanie tego zrobić, zwłaszcza po tym, jak pewnego dnia usłyszała, gdy jej syn szepcze do pielęgniarki: „Dlaczego moja matka już mnie nie całuje?”. Jego słowa stopiły jej serce. Podbiegła do niego, zasypując go pocałunkami. W ciągu kilku dni zmarła i została pochowana. Co każe matce ryzykować własnym życiem dla swojego dziecka? Miłość! Stań teraz pod krzyżem i zapytaj, co skłoniło Chrystusa, by uczynił dla nas coś jeszcze większego? Miłość! Apostoł Paweł tak pisał do wierzących w Efezie: „Chcę, abyście poznali (...) miłość Chrystusa (...), która przewyższa wszelkie poznanie”. Najwspanialsze czyny Chrystusa wynikały zawsze z Jego najwspanialszej cechy – miłości. Być może nie kochali cię ci, którzy powinni byli cię kochać. Nie byłeś też kochany przez tych, którzy mogli cię kochać. Może zostałeś porzucony w szpitalu albo zostawiono cię przed ołtarzem, może zostałeś sam w pustym łóżku i ze złamanym sercem. Niezależnie od przyczyny dręczy cię pytanie, czy ktoś cię dzisiaj kocha. Dzisiaj Chrystus odpowiada jednoznacznie: „Tak!”. Jego miłość do ciebie „jest zbyt cudowna, by można ją było zmierzyć”. Autor hymnów Charles Gabriel napisał: „Stoję zdumiony w obecności Jezusa Nazarejczyka i zastanawiam się, jak może mnie kochać, grzesznika, potępionego, nieczystego. Jak cudowna! Jak cudowna! Moja pieśń zawsze będzie brzmieć: Jak cudowna! Jak cudowna! Jest miłość mojego Zbawiciela do mnie!”. Bóg nie mógłby kochać cię bardziej niż teraz i to się nigdy nie zmieni.

11 LUTY | SOBOTA

ODDAJ BOGU CAŁĄ CHWAŁĘ!

„Dokonała tego Twoja prawica, zaznaczyło się w tym Twoje ramię”.

Psalm 44,4

Słyszałeś o żabie, której kończyła się woda, więc poprosiła dwa ptaki, aby przetransportowały ją do pobliskiego stawu? Przekonała każdego z nich, by ujęły w dzioby dwa końce kija, podczas gdy ona wgryzła się w jego środek. Był to wspaniały widok: dwa ptaki, jeden kij i żaba w środku. Posuwali się do przodu, dopóki krowa na pastwisku nie podniosła wzroku, zobaczyła poruszające się nad nią trio i drwiąco zapytała: „Kto by pomyślał?”. W tym momencie żaba nie mogła się oprzeć. Duma wzięła górę nad roztropnością, a kiedy spadała na ziemię, krzyknęła: „To byłam ja!”. Nie popełniaj tego samego błędu. „Pycha chodzi przed upadkiem, wyniosłość ducha – przed potknięciem” (Prz 16,18). Dlaczego jesteś dobry w tym, co robisz? Dla własnego komfortu? By więcej zaoszczędzić na emeryturę? Aby wzmocnić swoją samoocenę? Nie, to wszystko są bonusy, a nie główny powód. Jesteś dobry w tym, co robisz ze względu na Boga. Chodzi o Niego, nie o ciebie! Przeczytaj i zastanów się nad tymi słowami w swoim sercu: „Od Ciebie pochodzi bogactwo i chwała. Ty rządzisz wszystkim i u Ciebie jest siła. Od Ciebie zależy, czy kogoś zechcesz wywyższyć i wzmocnić” (1Krn 29,12). Wspominając zwycięstwa, błogosławieństwa i sukcesy, jakich doświadczył Izrael, Dawid przypomina nam: „Bo przecież nie zdobyli ziemi własnym mieczem ani nie pomogła im siła ich ramion. Dokonała tego Twoja prawica, zaznaczyło się w tym Twoje ramię, tak bardzo sobie ich ukochałeś” (Ps 44,3). Pamiętaj, że błogosławieństwa, którymi cieszysz się każdego dnia, są twoje tylko dlatego, że Bóg obdarzył cię łaską i uśmiechnął się do ciebie. To niepodważalny fakt!

12 LUTY | NIEDZIELA

JESTEŚ ODBICIEM

„We wszystkich nas (...), którzy wpatrujemy się w chwałę Pana, niczym w zwierciadle odbija się Jego splendor”.

2 List do Koryntian 3,18

Jak mówi stare powiedzenie: „Z kim przestajesz, takim się stajesz”. Apostoł Paweł wyjaśnia to w ten sposób: „We wszystkich nas, którzy z odsłoniętymi twarzami nieustannie wpatrujemy się w chwałę Pana, niczym w zwierciadle odbija się Jego splendor. A dzieje się to, ponieważ Duch Pana, krok po kroku, przekształca nas na Jego obraz w taki sposób, by Jego chwała coraz mocniej jaśniała również w nas” (w. 18). Tłumaczenie J. B. Phillipsa ujmuje to w ten sposób: „Chrześcijanie (...) jak lustra odbijają...”. A tłumaczenie Biblii Tysiąclecia podaje: „Wpatrujemy się w jasność Pana jakby w zwierciadle”. Więc które tłumaczenie jest właściwe? Wszystkie trzy! Starożytne greckie słowo katoptris można przetłumaczyć na jeden z tych sposobów. Zatem im więcej czasu spędzasz w obecności Boga, tym bardziej będziesz odzwierciedlać Jego podobieństwo i wnosić ze sobą Jego obecność. Co oznacza „wpatrywanie się w zwierciadło”? To coś więcej niż tylko szybki rzut oka. Wpatrywać się oznacza studiować, utkwić wzrok i kontemplować. Biblia mówi nam, że po tym, jak Mojżesz spędził czterdzieści dni na górze w obecności Boga, lud Izraela nie mógł znieść widoku jego twarzy, ponieważ jaśniała chwałą Bożą (zob. Wj 34,29). Mojżesz stał się taki, jak to, co oglądał! Biblia mówi, że „(...) cokolwiek czynicie, wszystko czyńcie na chwałę Bożą” (1Kor 10,31). Oznacza to, że cokolwiek robisz, jesteś jak reflektor! Jezus powiedział: „Niech wasze światło świeci przed innymi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego w niebie” (Mt 5,16). Innymi słowy, ludzie patrząc na ciebie powinni widzieć Boga, który w tobie mieszka. I tak powinno być w domu, podczas zabawy, w miejscu pracy i gdziekolwiek jesteś.

13 LUTY | PONIEDZIAŁEK

ZATROSZCZ SIĘ O POTRZEBUJĄCYCH (1)

„Zaniedbywano ich wdowy przy codziennym usługiwaniu”.

Dzieje Apostolskie 6,1

Ponieważ w czasach Nowego Testamentu rząd nie troszczył się o wdowy i sieroty, Kościół wziął na siebie tę odpowiedzialność. Niestety, uprzedzenie podniosło swój szpetny łeb i żydowskie wdowy i sieroty były traktowane preferencyjnie w stosunku do wdów i sierot pogańskich. Jak zareagowali na to przywódcy Kościoła? Mogliby zlekceważyć problem, jak to często robimy. Mogliby powiedzieć, że są powołani, by karmić dusze, a nie żołądki, że zajmują się sprawami grzechu i zbawienia, a nie sandałów i zupy. Postąpili jednak inaczej. Najpierw zwołali spotkanie, aby rozwiązać problem (zob. Dz 6,2). Poinformowali każdego członka, że Kościół poważnie traktuje ubóstwo i każdy z nich jest osobiście odpowiedzialny przed Bogiem, aby coś z tym zrobić. Pismo Święte nie popiera przymusowego komunizmu, ale wyraźnie naucza o wolontariacie prowadzonym przez Ducha. Po drugie, przekazali rozwiązanie problemu najlepszym. Wybrali siedmiu mężczyzn – szanowanych, pełnych Ducha Świętego i mądrości – i powierzyli im odpowiedzialność (zob. Dz 6,3). Przygotowywanie dzieci do angażowania się w ważne dziedziny życia, takie jak medycyna, prawo, polityka jest potrzebne, ale przede wszystkim nauczmy je, że troska o potrzebujących jest jednym z najwyższych Bożych powołań. Dlaczego miliard ludzi każdego wieczoru kładzie się spać głodnymi, a ponad trzydzieści tysięcy dzieci umiera każdego dnia (jedno co trzy sekundy) z powodu niedożywienia i chorób, którym można zapobiec? Nikt nie może zrobić wszystkiego, ale Bóg powołał każdego z nas do zrobienia czegoś! „Prawdziwym i nienagannym chrześcijaninem z punktu widzenia Boga Ojca jest ten, kto troszczy się o sieroty i wdowy, wiernie trwa przy Panu, i nie ulega złym wpływom tego świata” (Jk 1,27).

14 LUTY | WTOREK

ZATROSZCZ SIĘ O POTRZEBUJĄCYCH (2)

„Sprawy ubogich i ludzi w potrzebie rozstrzygał ku ich dobru”.

Księga Jeremiasza 22,16

Student seminarium Jim Wallis i jego kilku kolegów wzięli nożyczki i wycięli z Biblii każdy werset mówiący o ubóstwie, bogactwie, sprawiedliwości lub ucisku. Kiedy skończyli, na podłodze leżało około dwóch tysięcy wersetów! Jeśli usuniesz z Biblii troskę o biednych, wytniesz z niej serce! Oto jeden z takich wersetów: „Sprawy ubogich i ludzi w potrzebie rozstrzygał ku ich dobru. Czy nie na tym polega to, że się Mnie zna? – mówi Pan” (w. 16). Jezus często cytował Pismo Święte, ale tylko raz zanotowano, że czytał z niego. Co wtedy wybrał do publicznego czytania? „Duch Pana spoczywa na mnie, Ten, który namaścił mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę (...), więźniom głosił wyzwolenie, niewidzącym przejrzenie, gnębionych wypuścił na wolność” (Łk 4,18). Oto Jego lista rzeczy do zrobienia: niesienie pomocy dla ciała i duszy, dodawanie sił fizycznych i duchowych oraz uleczenie doczesne i wieczne. Niektórzy są biedni (choć takich jest mniejszość), ponieważ są leniwi i powinni usłyszeć, co mówi Słowo Boże: „(...) kto nie chce pracować, niech też nie je” (2Tes 3,10). Inni są biedni, ponieważ choroby osłabiły ich ciała lub muszą poświęcać mnóstwo czasu na szukanie wody, ich farmy zostały zniszczone przez rebeliantów lub AIDS zabrało im rodziców. Bóg chce, byś się nimi zaopiekował!

15 LUTY | ŚRODA

ZATROSZCZ SIĘ O POTRZEBUJĄCYCH (3)

„O, jak szczęśliwy jest ten, kto poświęca uwagę słabszemu”.

Psalm 41,1

Trzy czwarte światowego dochodu trafia do kieszeni 20% populacji. Pomyśl o tym w ten sposób: dziesięciu hodowców bydła mlecznego mieszkających w tej samej dolinie posiada dziesięć krów. Krowy jednak nie są rozdzielone równomiernie: jedna krowa na jednego rolnika. Wygląda to raczej tak: dwóch rolników posiada osiem krów, podczas gdy pozostałych ośmiu rolników dzieli dwie krowy. Czy to wydaje się właściwe? Dwóch rolników posiadających osiem krów śmiało może powiedzieć: „Pracowałem dla moich krów”. Pytanie brzmi, jaką odpowiedzialność Bóg nakłada na „posiadających” wobec „nieposiadających”? Po pierwsze, musisz poczuć troskę i współczucie. Po drugie, wyjdź ze swojej strefy komfortu i działaj. „O, jak szczęśliwy jest ten, kto poświęca uwagę słabszemu; Pan pospieszy mu na ratunek w niedoli! Pan będzie go strzegł i zachowa przy życiu, i uczyni szczęśliwym w tej ziemi! O, nie wydaj go kaprysom jego wrogów! Ty go, Panie, wzmocnisz złożonego niemocą i całkowicie przywrócisz do zdrowia” (w 1-3). Kiedy błogosławisz biednych, Bóg błogosławi ciebie. Tak więc, uczyń tę modlitwę, napisaną przez jednego z przywódców, swoją: „Panie, obiecałeś, że zawsze będziemy mieć ubogich wśród nas. Pomóż mi upewnić się, że jest również odwrotnie: że zawsze jestem wśród ubogich – pomagając, zachęcając i podając rękę, gdzie tylko mogę. Spraw, abym kochał niewidzialnego Boga, służąc bardzo widocznym ubogim w moim zakątku świata. Pomóż mi być kreatywnym bez protekcjonalności, zachęcającym bez chełpliwości i nieustraszonym bez bycia głupim. Niech ubodzy błogosławią Cię z mojego powodu. Amen”.

16 LUTY | CZWARTEK

NIE REZYGNUJ ZE SWOJEGO SAULA

„Wstań! (...) Idź na ulicę Prostą i (...) odszukaj człowieka o imieniu Saul (...). Właśnie się modli”.

Dzieje Apostolskie 9,11

Czy wszyscy inni skreślili twojego Saula? „Odszedł za daleko...”, „Jest zbyt trudna...”, „Za stara...”. Józef wierzył, że pewnego dnia połączy się z braćmi, którzy go zdradzili – i tak się stało. Żona proroka Ozeasza opuściła go i została prostytutką. Mimo to prorok nie zamknął przed nią drzwi, gdy wróciła do domu. Bóg wierzył w Saula. Wierzył w Saula przez Ananiasza: „Saulu! Bracie! Przysyła mnie Pan, Jezus, Ten, który ci się ukazał w czasie drogi. Przychodzę, abyś odzyskał wzrok i został napełniony Duchem Świętym” (w. 17). Max Lucado pisze: „Moja ulubiona historia w stylu Ananiasza dotyczy dwóch współlokatorów ze studiów. Jeden, Ananiasz, był tolerancyjną duszą. Tolerował nocne pijaństwo swojego przyjaciela, wymioty o północy i całodzienne spanie. Nie narzekał, gdy jego przyjaciel znikał na weekend lub palił papierosy w samochodzie. Mógł zwrócić się z prośbą o przydzielenie współlokatora, który częściej chodziłby do kościoła, mniej przeklinał lub interesował się czymś więcej niż tylko imponowaniem dziewczynom. Ale trzymał się swojego osobistego Saula, najwyraźniej myśląc, że może wydarzy się coś dobrego, co pomoże koledze poukładać swoje życie. Dalej więc sprzątał bałagan, ponawiał zaproszenia do kościoła i krył go. Nie pamiętam jasnego światła ani donośnego głosu z nieba. Nigdy nie podróżowałem pustynną drogą do Damaszku. Ale wyraźnie pamiętam, jak Jezus zrzucił mnie z mojej grzędy i zapalił światło. Zajęło to cztery semestry, ale przykład Steve’a i przesłanie Jezusa w końcu się przebiły”. Zatem bez względu na wszystko, nie rezygnuj ze swojego Saula!

17 LUTY | PIĄTEK

POWRÓT DO ZDROWIA PO WYPALENIU

„Zmęczyłem się, Boże i jestem wyczerpany”.

Księga Przysłów 30,1

Dr Richard Swenson pisze: „Gdybyś idąc przez las, przygiął trzymetrowe drzewko, to gdy je puścisz, powróci do swojej normalnej pozycji. Jeśli jednak naginałbyś je dłużej i coraz mocniej, w końcu zostanie na dole. Pod wpływem stresu uginasz się, ale potem odzyskujesz dawną formę. W przypadku wypalenia najpierw się uginasz, a potem łamiesz – i pozostajesz złamany. Kiedy autor Księgi Przysłów mówi: »Zmęczyłem się, Boże i jestem wyczerpany«, nie mówi o jakimś fikcyjnym wytworze swojej wyobraźni ani sensacyjnej diagnozie postawionej przez psychologów. Wyczerpanie jest prawdziwe, powszechne i niebezpieczne. Prowadzi do drażliwości, złości, paranoi, bólów głowy, wrzodów, depresji i samobójstwa. Wypalenie powoduje, że coś w tobie pęka: nie obchodzi cię, kto widzi lub słyszy, po prostu chcesz się wydostać. Dobrą wiadomością jest to, że możesz odzyskać swoją pasję, entuzjazm, produktywność i doskonałość, ale wymaga to czasu, a gojenie następuje głównie przez tworzenie blizn. Wypalenie jest powszechne wśród osób wrażliwych duchowo, myślących. Widzą ból i przyswajają go. Chcą pomóc poranionym (...), nie zdają sobie sprawy, że nigdy nie zostali stworzeni do dźwigania świata na swoich plecach”. Jakie zatem jest lekarstwo? „Odpoczywaj w cieniu Wszechmocnego” (Ps 91,1). Aby jednak otrzymać dobrodziejstwa Psalmu 91, musisz spełnić jego warunki, czyniąc Boga swoim miejscem zamieszkania, przebywania i poddania się Jego autorytetowi. „Mówi do Pana: Ucieczko moja i twierdzo moja, Boże mój, któremu ufam” (w. 2). Zwróć uwagę na słowo „mówi”. To, co mówisz, może oznaczać życie lub śmierć (zob. Prz 18,21). Może cię podnieść lub położyć. Zatem dzisiaj przeczytaj Słowo Boże, przyjmij je do siebie, pozwól, by osobiście cię poruszyło i zwerbalizuj to, a twoje życie poszybuje w górę.

18 LUTY | SOBOTA

UWALNIANIE JEŃCÓW (1)

„Usłyszałem ich krzyk (...), znam cierpienia jego”.

Księga Wyjścia 3,7

Przez czterysta lat Izraelici byli zniewoleni przez egipskich nadzorców, którzy ich gnębili i uprzykrzali im życie (zob. Wj 1,14). Lepiej zrozumiesz ich poczucie bezradności, gdy przyjrzysz się dziedzinom własnego życia, w których próbujesz uwolnić się od starych nawyków. Niezależnie od tego, czy chodzi o gniew, jedzenie, alkohol, narkotyki, seks, pieniądze, czy niewłaściwe relacje, w naszej walce doświadczamy poczucia bezsilności. A powtarzające próby uwolnienia się tylko zwiększają nasze poczucie beznadziei, co prowadzi do tego, że całkowicie z nich rezygnujemy. Izraelici wołali jednak do Boga i On odpowiedział: „Widziałem nędzę mojego ludu (...), słyszałem ich płacz (...), znam ich cierpienie”. Dzisiaj Bóg cię widzi, Bóg cię słyszy i Bóg się o ciebie troszczy. On powiedział: „Zstąpiłem, aby ich uratować (...) i wyprowadzić ich z tej ziemi do ziemi dobrej i przestronnej (...), opływającej mlekiem i miodem” (Wj 3,8). Zwróćcie uwagę, że „zszedł”, aby ich „podnieść”. Jak to zrobił? Ich wybawienie wymagało śmierci nieskazitelnego baranka paschalnego. Po posmarowaniu odrzwi jego ofiarną krwią, Izraelici mieli ugotować baranka, zjeść go i być gotowymi do wyjścia na wolność. Bóg chce, abyś dzisiaj z modlitwą przygotował się do swojej podróży ku wolności. Nie dzięki własnym bezskutecznym wysiłkom, ale przez wiarę w przelaną krew Jezusa, Baranka Bożego, który gładzi nasze grzechy. „Usuńcie stary zakwas, by stać się nowym zaczynem (...) Chrystus – nasz Baranek paschalny – został już złożony w ofierze” (1Kor 5,7). Czy to nie powód do radości?

19 LUTY | NIEDZIELA

UWALNIANIE JEŃCÓW (2)

„Wyprowadził ich z ciemności (...), i skruszył to, co ich trzymało w więzieniu”.

Psalm 107,14

Kiedy Izraelici „wołali do Pana (...), uratował ich (...), wyprowadził ich z ciemności (...) i zerwał (...) ich kajdany” (w. 13-14). On może i ciebie uwolnić od tego, co trzyma cię dzisiaj w niewoli i dać ci nie tylko tymczasową, ale długotrwałą wolność: „Jeżeli Syn was wyzwoli, prawdziwie wolnymi będziecie” (J 8,36). Oto dwa kroki, które możesz podjąć w kierunku wolności. (1) Wołaj do Pana. Bóg powiedział: „Znajdziecie mnie (...), gdy będziecie mnie szukać całym swoim sercem” (Jr 29,13). Precz z powagą i poprawnością – desperackie sytuacje wymagają desperackich środków! Przestań próbować sobie z tym radzić sam. Gdybyś mógł się zbawić, nie potrzebowałbyś Zbawiciela. Oddaj to Bogu, „zrzucając całą swoją troskę na Niego, bo On się o ciebie troszczy” (1P 5,7). (2) Karm się duchowo. Wolność to proces dwuczęściowy. Najpierw potrzebujesz nawiązać łączność duchową z Jezusem. Izraelici pożywili się barankiem paschalnym, przygotowując się do wyjścia z niewoli. A Jezus, Baranek Boży, oświadczył: „Ja jestem chlebem życia (...). Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki” (J 6,51). Dzielenie się z Nim swoimi uczuciami i potrzebami zmniejszy twój ciężar, uwolni od samotności i odżywi duszę. Jezus przyszedł, aby ogłosić „więźniom wyzwolenie (...), aby uwolnić uciśnionych” (Łk 4,18). Druga część tego procesu to rozważanie Pisma Świętego. Odrzucenie Słowa Bożego spowodowało, że Izraelici stali się niewolnikami: „Z powodu swego buntu przeciwko słowom Boga oraz pogardy dla rad Najwyższego (...), gdy się potykali, nie miał im kto pomóc” (Ps 107,11-12). Aby zostać uwolnionym i pozostać wolnym, codziennie karm się życiodajnym Słowem Bożym.

20 LUTY | PONIEDZIAŁEK

ZROBI TO PONOWNIE!

„Jakub postawił tam pomnik (...) w miejscu, w którym rozmawiał z nim Bóg”.

Księga Rodzaju 35,14

Patrząc wstecz, widzimy w naszym życiu zdarzenia, które musiały być działaniem Bożej ręki. Jeden z autorów ujął to w ten sposób: „Może wpadłeś na kogoś, kto przedstawił cię twojemu współmałżonkowi (...), może współpracownik zrezygnował i nagle zostałeś awansowany (...) albo ktoś obcy powiedział coś, co przemówiło do twojego serca. To wszystko są oznaki Bożej łaski, a kiedy masz ochotę pogrążyć się w użalaniu nad sobą, pamiętaj, jak Bóg otworzył dla ciebie drzwi (...), jak otworzył możliwości (...), jak ocalił twoje życie (...), jak uzdrowił twoje dziecko. Nie ma czegoś takiego jak zbieg okoliczności (...), kiedy dzieje się coś dobrego, przyznaj, że to Bóg za tym stoi i często to sobie przypominaj”. W Starym Testamencie „Jakub ustanowił pomnik (...), aby zaznaczyć miejsce, w którym Bóg z nim rozmawiał”. Czy ostatnio ustawiłeś jakieś kamienie pamięci? Pewnym sposobem budowania wiary jest pamiętanie o tych wszystkich momentach, kiedy Bóg utorował ci drogę w sytuacji, gdy wszystkie drzwi były przed tobą zamknięte i zaryglowane. Przypomnij sobie dni, kiedy czułeś się samotny, a Bóg postawił właściwą osobę w twoim życiu. Albo noce, kiedy czułeś się tak źle, że myślałeś, że nie dotrwasz do ranka. A Bóg niespodziewanie zmienił wszystko. Dał ci olejek radości zamiast żałoby, wydobył cię z otchłani. Dał ci nowy początek, a dziś jesteś szczęśliwy, zdrowy. A co najważniejsze: jeśli zrobił to wcześniej, zrobi to ponownie! On jest taki sam dzisiaj, jak był wczoraj, a kiedy poświęcasz czas, aby pamiętać o Jego dobroci i wierności, wzmacnia cię po to, by dalej toczyć dobry bój wiary.

21 LUTY | WTOREK

STRZEŻ SIĘ UŻALANIA NAD SOBĄ

„Nie zabiegajcie tylko o to, co służy wam, ale również o to, co służy innym”.

1 List do Koryntian 10,24

Użalanie się nad sobą może być śmiertelne. Żonie i matce, która ciężko pracuje, szepcze: „Nie jesteś doceniana”. Pracownikowi biurowemu sączy do ucha: „Taki jesteś cenny, a nigdy cię nie doceniają ani nie nagradzają”. Bezrobotnych utwierdza w przekonaniu: „Nie masz szans!”. Rozwiedzionych antagonizuje: „Nie ma tam miejsca dla ciebie!”. Pogrążonych w żałobie dobija: „Nie ma już nadziei!”. Walczących osłabia: „Nie dasz rady!”. Spójrz na proroka Eliasza. Dwadzieścia cztery godziny po swoim największym zwycięstwie pogrąża się w głębokiej depresji i w użalaniu nad sobą. „Dosyć już, Panie (...). Zakończ moje życie (...). Żarliwie obstawałem przy Panu (...). Izraelici porzucili przymierze z Tobą. Poburzyli Twoje ołtarze, wybili mieczem Twoich proroków i zostałem ja sam, ale mnie także chcą pozbawić życia” (1Krl 19,4.10). Oto i ono – użalanie się nad sobą w czystej postaci. Uogólniając, za użalaniem się nad sobą stoją dwa powody. Pierwszy to manipulacja emocjonalna. Używamy użalania się nad sobą jako broni, by wzbudzić poczucie winy u innych i dostać to, czego chcemy. To bardzo niedojrzała postawa i musisz się z nią rozprawić. Z drugiej strony użalanie się nad sobą może również wynikać z czystego wyczerpania. W Starym Testamencie Bóg pokazał Eliaszowi cztery zachowania, które musiał skorygować, aby wrócić na właściwe tory: (1) więcej odpoczywać, (2) lepiej się odżywiać, (3) skupić swoje oczy na Bogu i przestać próbować robić wszystko o własnych siłach, (4) nie izolować się. Eliasz potrzebował przyjaciela, więc Bóg dał mu Elizeusza. Te zmiany spełniły swoją rolę i następnym razem, gdy widzimy Eliasza, jest już z powrotem na szczycie. Poświęć dzisiaj chwilę i zastanów się, jak możesz zastosować to w swoim życiu.

22 LUTY | ŚRODA

JUŻ DZIŚ WYBIERZ WŁAŚCIWĄ POSTAWĘ

„Przemieńcie się przez odnowienie umysłu swego”.

List do Rzymian 12,2

Na długo przed tym, jak Williamowi Jamesowi, ojcu amerykańskiej psychologii, przypisywano powiedzenie: „Największym odkryciem mojego pokolenia jest to, że ludzie mogą zmienić swoje życie, zmieniając swoje nastawienie”, Bóg powiedział: „Tak jak [człowiek] myśli w swoim sercu, taki jest” (Prz 23,7). Często to nasze myśli, a nie okoliczności, decydują o naszym szczęściu. Ciągle myślimy, że będziemy szczęśliwi, gdy pewne rzeczy się wydarzą. Na przykład niektóre matki mówią: „Kiedy Tomuś pójdzie już do szkoły, będę szczęśliwa”. I przez chwilę są. Następnie: „Kiedy Tomek skończy szkołę średnią, będę szczęśliwa”. I są, przynajmniej latem. Kolejne oczekiwania związane są z pójściem Tomka na studia, ożenkiem i narodzinami pierwszego wnuka. Problem polega na tym, że mama nie nauczyła się być szczęśliwa pomiędzy tymi zdarzeniami. Kiedy twoje szczęście jest kontrolowane przez coś poza tobą, zawsze będziesz zakładnikiem ludzi, miejsc i rzeczy. Bóg nie chce, abyś tak żył – abyś był ofiarą okoliczności, na które nie masz wpływu. Psalmista deklarował: „Będę błogosławił Pana w każdych okolicznościach: Pieśń na Jego chwałę nie zejdzie z moich ust” (Ps 34,2). Dawid wybrał właściwą postawę i ty musisz zrobić to samo! Musisz też w tym wytrwać. To najtrudniejsza część. Jak powiedział pewien stary farmer: „Najtrudniejszą rzeczą w dojeniu krów jest to, że nie pozostają trwale wydojone!”. I tak samo jest z naszymi postawami – nie pozostają trwale zmienione. Musisz nad nimi pracować każdego dnia. Nazywa się to odnawianiem umysłu. Kiedy taka przemiana zachodzi? Kiedy zagłębiasz się w Słowo Boże i pozwalasz, by wnikało ono głęboko w ciebie. Czy robisz to regularnie?

23 LUTY | CZWARTEK

BUDUJ RELACJE ZE SWOIMI DZIEĆMI

„Jeśli Pan domu nie zbuduje, budowniczowie trudzą się na darmo”.

Psalm 127,1

Jak opisałbyś swoje relacje z dziećmi? Napięte? Ekscytujące? Bolesne? Przyjemne? Jeśli chcesz naprawdę przejrzeć, poproś ich, aby opisały swoje uczucia dotyczące ciebie i waszego domu. Ale uważaj – to, co powiedzą, może ci się nie spodobać, zaś fakt, że macie chrześcijański dom wcale nie musi działać na twoją korzyść. Stara natura w nas wciąż od czasu do czasu podnosi swój brzydki łeb, a nawyki zakotwiczone w betonie mogą prowadzić do zerwania komunikacji. Ignorowanie zasad biblijnych skutkuje bólem i napięciem w rodzinie. Przychodzą mi na myśl trzy przykłady. (1) Rebeka kochała swego syna Jakuba bardziej niż jego brata Ezawa, więc wykorzystała go, by oszukał swojego ojca Izaaka i spowodowała podział w rodzinie (zob. Rdz 27). (2) Heli, arcykapłan, pozwolił swoim synom się zabawiać, co ostatecznie kosztowało go życie (zob. 1Sm 3-4). (3) Dawid głosił jedno, a praktykował co innego, zaś jego dzieci (jak to zwykle dzieci) były bardziej pod wpływem tego, co robił, niż tego, co mówił (zob. 2Sm 11.13.15-16; 1Krl 11). Nikt nie jest przed tym zabezpieczony. Nie był Dawid, nie była Rebeka, ani Heli i nie jesteś ty! Sama diagnoza jednak nie ma sensu, jeśli prowadzi do poczucia winy, a nie do działania. Co więc powinieneś zrobić? Poświęć trochę czasu, aby zbliżyć się do swoich dzieci. Pokonaj bariery między wami. Niczego nie zmienisz, dopóki nie będziesz gotowy, by to przyznać – zaś czasami zmiana musi zacząć się od ciebie. Czy może twoja postawa wymaga korekty? A co z twoimi priorytetami? Co z przykładem, który ostatnio dałeś? Zanim spróbujesz zająć się swoimi dziećmi, poproś Boga, aby zajął się tobą.

24 LUTY | PIĄTEK

„SŁUDZY” NA CAŁE ŻYCIE

„Paweł, sługa Chrystusa Jezusa, powołany jako apostoł”.

List do Rzymian 1,1

W Biblii słowo „minister” to nie tylko rzeczownik (oznaczający osobę, miejsce lub rzecz); to także czasownik (działanie). Chodzi o to, co robisz, a nie o to, za kogo się podajesz. W Piśmie słowo „sługa” czasami odnosiło się do niewolnika przykutego do wiosła starożytnych galer. Dniem i nocą słudzy wiosłowali w rytm dobosza, czy to w bitwie, czy w służbie kupieckiej, w przekonaniu, że umrą przykuci do tego wiosła. Cóż za ilustracja! Apostoł Paweł pisał: „Wzywam was zatem bracia (...), abyście składali ciała swoje jako ofiarę żywą, świętą, miłą Bogu, bo taka powinna być duchowa służba wasza” (Rz 12,1). Paweł nie miał wątpliwości, do czego powołał go Bóg. Mówiąc o sobie „sługa”, Paweł nawiązywał do niewolnika, który wiernie służył swemu panu przez sześć lat. Uwolniony zaś w siódmym roku, jak wymagało tego prawo Mojżesza, niewolnik mógł wrócić do swego pana, oświadczając: „Panie, nie służę ci, bo muszę; służę ci, bo tego chcę”. Wtedy jego pan prowadził go przed sędziego i przekłuwał mu ucho, dając do zrozumienia, że należy do niego na zawsze (zob. Wj 21,6). Czasami musisz spojrzeć w górę i powiedzieć: „Panie, nie służę Ci, bo muszę; służę Ci, bo Cię kocham. Przebij mi ucho. Oznacz mnie jako swojego. Zwiąż mnie z sobą, żebym nigdy nie mógł należeć do nikogo innego”. Kiedy pomyślisz o wszystkim, co Jezus dla ciebie zrobił, czy to naprawdę zbyt wiele, by o to prosić?

25 LUTY | SOBOTA

ZMIEŃ SWOJE OCZEKIWANIA

„Powiedziałem wam to po to, aby moja radość pozostała w was”.

Ewangelia Jana 15,11

Dlaczego Jezus powiedział: „To wam powiedziałem, aby moja radość pozostała w was i aby wasza radość była pełna”? Bo jeśli na to pozwolisz, stres pozbawi cię radości i rzuci na pastwę zniechęcenia, apatii i niezadowolenia. Spójrzmy prawdzie w oczy – większość z nas jest zbyt poważna! Ze wszystkiego robimy wielką aferę. Wystarczy niewielkie spóźnienie, utknięcie w korku, czyjeś nieżyczliwe spojrzenie, czekanie w kolejce, rozgotowany posiłek, przybranie na wadze, pojawienie się kolejnej zmarszczki, popełnienie błędu… Cokolwiek... i tracimy perspektywę. Prawdziwym problemem jest to, że mamy nierealistyczne oczekiwania. Bóg nie chce, żebyś tak żył! Jeśli chcesz doświadczyć radości obiecanej przez Jezusa, zrób te dwie rzeczy. (1) Przyznaj, że twoja nerwowość jest w dużej mierze wywołana wyobrażeniem, jak powinno wyglądać twoje życie.

(2) Przyznaj, że powodem twojej frustracji są oczekiwania. Kiedy stale oczekujesz, że wszystko będzie działało tak jak ty tego chcesz, a jest inaczej, zawsze będziesz zdenerwowany. Proponuję, abyś spróbował podejść do życia bez tych wszystkich oczekiwań. Nie oczekuj na przykład, że wszyscy będą przyjaźnie nastawieni – wtedy, gdy niektórzy będą, będziesz zachwycony. Nie oczekuj, że twój dzień będzie bezproblemowy. Kiedy nadejdą kłopoty, spójrz w górę i powiedz: „Dziękuję Ci, Panie, za kolejną szansę rozwoju”. Śmiało, wypróbuj i zobacz, o ile tak jest lepiej. Zamiast płynąć pod prąd, naucz się z nim płynąć. A wkrótce zauważysz, że bardziej cieszysz się życiem! I nie tylko to: inni ludzie będą bardziej zadowoleni z przebywania z tobą.

26 LUTY | NIEDZIELA

UCZ SIĘ NA PAMIĘĆ WERSETÓW

„Niech was przepełnia Słowo Chrystusa”.

List do Kolosan 3,16

Zanim rozwinęło się pismo, opanowanie pamięciowe było jedynym sposobem uczenia się. W dzisiejszych czasach zapamiętywanie zyskało złą sławę jako „uczenie się na pamięć, kucie”. Zapamiętywanie nie sprawia jednak, że twój umysł staje się mniej interesujący – wręcz przeciwnie! Kiedy przechowujemy w naszej pamięci cudowne słowa, będziemy mieć o wiele bogatsze życie wewnętrzne niż ktoś, kto tego nie robi. Eva Hermann spędziła dwa lata w nazistowskim obozie jenieckim. Opowiedziała, jak któregoś dnia pewna młoda współwięźniarka zmówiła modlitwę św. Teresy: „Niech nic cię nie smuci, niech nic cię nie przeraża. Wszystko mija, lecz Bóg jest niezmienny. Cierpliwością osiągniesz wszystko, a temu, kto posiadł Boga, niczego nie braknie. Bóg sam wystarczy”. Kiedy Eva zobaczyła, jak bardzo pomogło to tej dziewczynie, zaczęła powtarzać tę modlitwę na koniec każdego dnia. Eva później napisała o tym, jak jej czas spędzony w obozie zmienił się pod wpływem słów, które zapamiętała. Pokazuje to, że słowa, które nosimy w naszych umysłach, mogą przemienić każdą chwilę. Zatem jeśli czytasz werset Pisma, który do ciebie przemawia, zatrzymaj się i zapisz go na kartce. Umieść go na lustrze w łazience, w smartfonie, kalendarzu lub w samochodzie. Jeśli masz pamięć słuchową, słuchaj Pisma czytanego. Jeśli jesteś wzrokowcem, zapal świeczkę i przeczytaj te słowa: „Bóg jest światłem i nie ma w Nim żadnej ciemności” (1J 1,5). Kiedy Słowo Boże jest powtarzane i zapamiętywane, a następnie często przywoływane, staje się jak strumień radości, pokoju i siły, który płynie i niesie ze sobą twoją duszę.

27 LUTY | PONIEDZIAŁEK

CHRYSTUS PRZYJDZIE ZNOWU!

„Dzień Pana nadejdzie jak złodziej”.

2 List Piotra 3,10

Nie pozwól, by w twoje myślenie o rychłym powrocie Chrystusa na ziemię wkradł się cynizm. Kiedy założyciel dużego wyznania religijnego przepowiedział w druku datę powtórnego przyjścia Chrystusa, jego następcy z wielkim wstydem musieli publicznie przyznać, że się mylili. Pamiętasz jak przed rokiem 2000 wielu szerzyło panikę? Ogłaszając z naukową pewnością, że rok 2000 przyniesie koniec świata i powrót Chrystusa, sprawili, że ludzie porzucili pracę, sprzedali domy, zaopatrzyli się w żywność i udali w góry. By nie narażać się na tego typu zakłopotanie wielu dzisiejszych kaznodziejów wyciszyło lub stonowało prawdę o powtórnym przyjściu Chrystusa. Tak, niektórzy słysząc przesłanie o tym, przewracają oczami i mówią: „O, nie, znowu!”. A jednak zwątpienie w powrót Chrystusa jest jednym ze znaków, które gwarantują, że tak się właśnie stanie.

W Biblii czytamy: „W dniach ostatecznych pojawią się szydercy, zainteresowani zaspakajaniem własnych zachcianek. Będą oni drwić: No i co z obietnicą Jego przyjścia? Jakoś, odkąd zasnęli ojcowie, wszystko trwa tak, jak od początku stworzenia (...). Pan nie zwleka z dotrzymaniem obietnicy, choć niektórzy uważają, że zwleka. Tymczasem On po prostu okazuje cierpliwość względem was. On nie chce, aby ktoś zginął. Przeciwnie, chce aby wszyscy się opamiętali. Dzień Pana nadejdzie jak złodziej. Ziemia odpowie za swoje działania i człowiek zda sprawę ze swoich dokonań (...). Dlatego, kochani, w oczekiwaniu tych wydarzeń postarajcie się, aby On mógł was zastać pełnych pokoju, niesplamionych i nienagannych” (w. 3-4.9-10.14).

28 LUTY | WTOREK

PRZYJAŹŃ

„Przyjaciel kocha zawsze, rodzi się bratem w niedoli”.

Księga Przysłów 17,17

Jonatan był prawowitym dziedzicem tronu swego ojca, Saula, ale Bóg powołał Dawida jako następcę Saula i następnego króla Izraela. Od pierwszego dnia znajomości obaj znajdowali się na kursie kolizyjnym. Stając się przyjaciółmi, mogli stracić wszystko, bo ostatecznie tylko jeden z nich mógł rządzić. Jak sobie z tym poradzili? Konkurowali ze sobą, byli podejrzliwi, zazdrośni o siebie nawzajem? Nie, ponieważ żaden nie był zainteresowany promowaniem siebie. Czytamy: „Jonatan zawarł z Dawidem przymierze (...). zdjął płaszcz (...), przekazał go Dawidowi. Dał mu też swoją tunikę, miecz, łuk oraz pas” (1Sm 18,3-4). To były jego osobiste i najcenniejsze rzeczy. Był gotów zaryzykować życie dla Dawida, pomimo ostrzeżeń jego ojca Saula, że dopóki żyje Dawid, tron Jonatana nigdy nie zostanie ustanowiony (zob. 1Sm 20,31). Podobnie Dawid narażał swoje życie, walcząc z Filistynami, aby pomóc Saulowi i Jonatanowi w ustanowieniu ich królestwa. Historię tę można spuentować następująco: prawdziwy przyjaciel jest „do dyspozycji”, nawet jeśli wolałby być gdzie indziej. Jak powiedział jeden z celebrytów: „Jest wielu chętnych, by przejechać się z tobą limuzyną, ale chciałbyś, by znalazł się ktoś, kto pojedzie z tobą autobusem, gdy auto się zepsuje”. Salomon pisał: „Przyjaciel kocha zawsze, rodzi się bratem w niedoli”. Kiedy ostatnio dziękowałeś Bogu za prawdziwych przyjaciół w swoim życiu? Co sprawia, że są tak wyjątkowi? Nie zakładaj, że wiedzą, jak bardzo ich doceniasz. Powiedz im o tym! I jeszcze jedna myśl: jeśli chcesz mieć prawdziwych przyjaciół – bądź takim!

Drogi Czytelniku „Słowa na dzisiaj”!

Cieszymy się, że jesteś z nami!

Wierzymy, że tak jak dla wielu z nas, te rozważania są dla Ciebie pomocą w praktycznym stosowaniu Bożego Słowa. Wiadomości od czytelników przekonują nas, że Słowo Boże ma moc uzdrawiania duszy i serca, a nawet dolegliwości ciała!

Sprawisz nam ogromną radość, jeśli i Ty zechcesz podzielić się swoim doświadczeniem spotkania ze Słowem. Napisz na adres kontakt@slowonadzisiaj.pl

Oczywiście zachęcamy Cię również do dzielenia się treścią „Słowa na dzisiaj” ze znajomymi i rodziną. Możesz zamówić partię broszur papierowych, przesłać e-maila (i zaprosić ich do subskrypcji) czy - zwłaszcza młodym - polecić wersję „Słowa” na Messengera

Na koniec, równie ważna prośba. Jak zapewne wiesz, „Słowo na dzisiaj” jest za darmo niezależnie od formatu. Produkcja, wysyłka wersji papierowej i wydań elektronicznych pociąga jednak za sobą pewne konkretne koszty. Ich pokrycie jest możliwe dzięki wsparciu czytelników, dla których „Słowo…” stanowi wartościowy element ich trwania w Słowie.

Dołącz do nas i pomóż!

Będziemy naprawdę wdzięczni za Twoją dobrowolną, z serca płynącą wpłatę. Najszybciej zrobisz to klikając przycisk poniżej!

Zapewniamy, że wszystkich naszych darczyńców ogarniamy modlitwą, prosząc o dla nich o błogosławieństwo, o którym pisał św. Paweł:

Pragnę bowiem podkreślić: Kto skąpo sieje, skąpo też żąć będzie, a kto obficie sieje, obficie żąć będzie. Każdy więc niech się dzieli tak, jak postanowił w sercu, nie z żalem albo z przymusu, gdyż Bóg kocha radosnego dawcę. Bóg też jest w stanie udzielić wam obficie wszelkiej łaski, abyście zawsze we wszystkim mieli dostatek i coraz częściej brali udział w każdym dobrym dziele. (2 List do Koryntian 9, 6-8)

Serdecznie pozdrawiamy!

„Posyłał swe Słowo,

aby ich uleczyć

i aby ratować od

wielkiej zagłady.”

Psalm 107,20 NPD

Znasz kogoś, kto cierpi?

Podziel się z nim tym ebookiem lub

zamów wersje papierową na stronie

www.SlowoNaDzisiaj.pl

TRZY POWODY, DLA KTÓRYCH POTRZEBUJESZ JEZUSA!

Jezus cię kocha! On pragnie mieć z tobą relację

i chce dać ci życie pełne radości i znaczenia.

1. PONIEWAŻ MASZ ZA SOBĄ SWOJĄ PRZESZŁOŚĆ.

Ty nie możesz jej odwrócić, ale On może. W Biblii czytamy: „Jezus Chrystus wczoraj i dziś – ten sam i na wieki” (Hebrajczyków 13,8). On może zabrać twój grzech i wszystko, co cię obciąża, oczyścić i dać ci nowy początek.

2. PONIEWAŻ POTRZEBUJESZ PRZYJACIELA.

Jezus wie o tobie wszystko, nawet to najgorsze, a jednak cię nie odrzuca. Dlaczego? Ponieważ widzi cię nie takim, jakim jesteś, ale takim, jakim będziesz, kiedy On zakończy pracę z tobą. To dopiero jest przyjaciel!

3. PONIEWAŻ ON DAJE PRZYSZŁOŚĆ.

Komu innemu chciałbyś zaufać? W Jego rękach jesteś bezpieczny – dzisiaj, jutro i przez całą wieczność. Jego Słowo mówi: „Ja wiem, jakie wiąże z wami plany – oświadcza Pan. – To plany o pokoju, a nie o niedoli. Chcę dać wam szczęśliwą przyszłość i uczynić was ludźmi nadziei. Wysłucham was, gdy będziecie Mnie wzywać i zbliżać się do Mnie w modlitwie” (Jeremiasz 29,11—12).

JEŚLI CHCIAŁBYŚ DZISIAJ NAWIĄZAĆ OSOBISTĄ RELACJĘ Z JEZUSEM, PROSZĘ, POMÓDL SIĘ TYMI SŁOWAMI:

„Panie Jezu, zapraszam cię do mojego życia. Wierzę, że Ty umarłeś za mnie, płacąc za mój grzech Swoją krwią, i podarowałeś mi życie wieczne. Przez wiarę przyjmuję ten dar i uznaję Ciebie moim Panem i Zbawicielem. Amen!”.

Jeśli modliłeś się tymi słowami, zapraszamy Cię serdecznie na stronę www.kursy.SzukajacBoga.pl, gdzie możesz zapisać się na darmowy kurs „Dlaczego Jezus”. Kurs ten pomoże ci zrozumieć znaczenie tej modlitwy i wesprze Cię w twoich kolejnych krokach. Zapraszamy!

Bibliografia

Grudzień

1 grudnia: Swindoll, Charles R. The Finishing Touch. (Nashville, TN: Thomas Nelson, 2008).

2 grudnia: Lucado, Max. “God Believes in You” (UpWords with Max Lucado). Posted August 29,

3 grudnia: Campolo, Tony. Let Me Tell You A Story. (Nashville, TN: Thomas Nelson, 2000). 144. Armstrong, Kristin. Heart of my Heart. (Brentwood, TN: FaithWords, 2010). 184.

4 grudnia: Warren, Rick. God’s Power to Change Your Life. (Grand Rapids, MI: Zondervan, 2006).

5 grudnia: Merritt, James. How to Impact and Influence Others. (Eugene, OR: Harvest House)

6 grudnia: Merritt, How to Impact and Influence Others.

7 grudnia: Merritt, How to Impact and Influence Others.

8 grudnia: Merritt, How to Impact and Influence Others.

9-14 grudnia: Warren, God’s Power to Change Your Life.

15 grudnia: Meyer, Joyce. Power Thoughts. (Brentwood, TN: FaithWords, 2011).

16 grudnia: Jakes, T. D. The T. D. Jakes Relationship Bible. (New York: Atria, 2011).

17 grudnia: Jakes, The T. D. Jakes Relationship Bible. 788.

18 grudnia: Jakes, T. D. Woman, Thou Art Loosed! Healing The Wounds of The Past.

19 grudnia: Jakes, Woman, Thou Art Loosed! Healing The Wounds of The Past.

20 grudnia: Jakes, Woman, Thou Art Loosed! Healing The Wounds of The Past. Vaughn, Ellen. “Remembering to Forget.” Posted

21 grudnia: Evans, Tony. God Is More Than Enough. (Portland, OR: Multnomah, 2004).

22 grudnia: Gray, Alice. Christmas Stories for the Heart. “A String of Blue Beads” by Fulton Oursler.

24 grudnia: Meyer, Joyce. Be Anxious for Nothing: The Art of Casting Your Cares and Resting in God.

28 grudnia: Evans, God Is More Than Enough.

29 grudnia: Vaughn, “Remembering to Forget.”

30 grudnia: Vaughn, “Remembering to Forget.” Mason, John L. Let Go of Whatever Makes You Stop.

31 grudnia: Yates, Susan Alexander. “5 Resolutions to Keep.” Accessed August 7, 2009. .

Styczeń

1 stycznia: Meyer, Power Thoughts.

2 stycznia: Meyer, Power Thoughts.

3 stycznia: Maxwell, John C. How Successful People Think. (New York: Center Street, 2009).

4 stycznia: Maxwell, How Successful People Think.

5 stycznia: Maxwell, How Successful People Think.

6 stycznia : Evans, God Is More Than Enough.

7 stycznia: Evans, God Is More Than Enough.

8 stycznia: Evans, God Is More Than Enough.

10 stycznia: Maxwell, How Successful People Think.

11 stycznia: Swindoll, Charles R. The Mystery Of God’s Will: What Does He Want For Me?

12 stycznia: Swindoll, The Mystery Of God’s Will: What Does He Want For Me?

14 stycznia: Meyer, Power Thoughts.

18 stycznia: Warren, God’s Power to Change Your Life.

28 stycznia: Coty, Debora M. Too Blessed to be Stressed: Inspiration for Climbing Out of Life’s Stress-Pool.

Luty

1 lutego, 2006. www.christianitytoday.com.

2 lutego: Cooke, Phil. Jolt! (Nashville, TN: Thomas Nelson, 2011).

4 lutego: Evans, Tony. Marriage Matters. (Chicago: Moody, 2010).

5-6 lutego: Evans, Marriage Matters.

7 lutego: Swindoll, Charles R. The Grace Awakening: Believing in grace is one thing. Living it is another.

9 lutego: Merritt, How to Impact and Influence Others.

10 lutego: Lucado, Max. It’s Not About Me. (Wake Forest, N.C.: Integrity Publishers, 2004).

11 lutego: Lucado, It’s Not About Me.

12 lutego: Lucado, It’s Not About Me.

13 lutego: Lucado, Max. Outlive Your Life. (Nashville, TN: Thomas Nelson, 2010).

14 lutego: Lucado, Outlive Your Life.

15 lutego: Lucado, Outlive Your Life.

16 lutego: Lucado, Outlive Your Life.

17 lutego: Swenson, Dr. Richard A. A Minute of Margin: Restoring Balance to Busy Lives – 180 Daily Reflections (Pilgrimage Growth Guide).

Więcej na stronie:

Table of Contents

1 Grudzień | Czwartek

2 Grudzień | Piątek

3 Grudzień | Sobota

4 Grudzień | Niedziela

5 Grudzień | Poniedziałek

6 Grudzień | Wtorek

7 Grudzień | Środa

8 Grudzień | Czwartek

9 Grudzień | Piątek

10 Grudzień | Sobota

11 Grudzień | Niedziela

12 Grudzień | Poniedziałek

13 Grudzień | Wtorek

14 Grudzień | Środa

15 Grudzień | Czwartek

16 Grudzień | Piątek

17 Grudzień | Sobota

18 Grudzień | Niedziela

19 Grudzień | Poniedziałek

20 Grudzień | Wtorek

21 Grudzień | Środa

22 Grudzień | Czwartek

23 Grudzień | Piątek

24 Grudzień | Sobota

25 Grudzień | Niedziela

26 Grudzień | Poniedziałek

27 Grudzień | Wtorek

28 Grudzień | Środa

29 Grudzień | Czwartek

30 Grudzień | Piątek

31 Grudzień | Sobota

1 Styczeń | Niedziela

2 Styczeń | Poniedziałek

3 Styczeń | Wtorek

4 Styczeń | Środa

5 Styczeń | Czwartek

6 Styczeń | Piątek

7 Styczeń | Sobota

8 Styczeń | Niedziela

9 Styczeń | Poniedziałek

10 Styczeń | Wtorek

11 Styczeń | Środa

12 Styczeń | Czwartek

13 Styczeń | Piątek

14 Styczeń | Sobota

15 Styczeń | Niedziela

16 Styczeń | Poniedziałek

17 Styczeń | Wtorek

18 Styczeń | Środa

19 Styczeń | Czwartek

20 Styczeń | Piątek

21 Styczeń | Sobota

22 Styczeń | Niedziela

23 Styczeń | Poniedziałek

24 Styczeń | Wtorek

25 Styczeń | Środa

26 Styczeń | Czwartek

27 Styczeń | Piątek

28 Styczeń | Sobota

29 Styczeń | Niedziela

30 Styczeń | Poniedziałek

31 Styczeń | Wtorek

1 Luty | Środa

2 Luty | Czwartek

3 Luty | Piątek

4 Luty | Sobota

5 Luty | Niedziela

6 Luty | Poniedziałek

7 Luty | Wtorek

8 Luty | Środa

9 Luty | Czwartek

10 Luty | Piątek

11 Luty | Sobota

12 Luty | Niedziela

13 Luty | Poniedziałek

14 Luty | Wtorek

15 Luty | Środa

16 Luty | Czwartek

17 Luty | Piątek

18 Luty | Sobota

19 Luty | Niedziela

20 Luty | Poniedziałek

21 Luty | Wtorek

22 Luty | Środa

23 Luty | Czwartek

24 Luty | Piątek

25 Luty | Sobota

26 Luty | Niedziela

27 Luty | Poniedziałek

28 Luty | Wtorek

Bibliografia