Drodzy,

Zbliżają się Święta Bożego Narodzenia, czas radości, ale również refleksji nad tym, co naprawdę stanowi wartość życia. Chrystus przyszedł na świat, aby umożliwić nam nawiązanie bliskiej relacji z Bogiem i przywrócić to, co zostało utracone w raju.

Naszą modlitwą jest, aby lektura rozważań na kolejnych stronach służyła temu

samemu celowi - była dla Ciebie zachętą, wsparciem i inspiracją, aby z podniesioną głową kroczyć ku przyszłości. Najlepsze dopiero przed nami, ludźmi wiary!

Jednocześnie prosimy o wsparcie tego projektu, który dociera do dziesiątek tysięcy odbiorców. Otrzymujemy liczne świadectwa, że „słowo nie wraca na próżno”. Wszystkim dotychczasowym darczyńcom serdecznie dziękujemy. Niestety, dotychczasowe wpłaty pokrywają jedynie 25% kosztów tłumaczenia, druku i wysyłki. Będziemy wdzięczni za Twoje wsparcie. Możesz to zrobić online, na stronie: https://deorecordings.pl/wspieraj/.

Subskrypcje można również zamawiać telefonicznie, pod numerem 33 8553621.

Zapraszamy również na www.SlowoNaDzisiaj.pl

W imieniu Zespołu

Henryk Król

DeoLink, Wisła

SzukającBoga.pl

DeoLink

ul. Malinka 65D/2

43-460 Wisła, Polska

www.SzukajacBoga.pl

Grudzień - Styczeń - Luty

SŁOWO NA DZISIAJ

Siła i wskazówki w codziennym życiu

Autorami rozważań są

Bob i Debby Gass.

Zamów darmową prenumeratę na www.SlowoNaDzisiaj.pl

bądź pod numerem 33 855 3621.

© 2024

Dlaczego warto czytać różne tłumaczenia Biblii i parafrazy?

Z dwóch ważnych powodów.

Po pierwsze, oryginalnie Biblia została napisana przy użyciu 11280 hebrajskich, aramejskich i greckich słów, zaś typowy przekład angielski tłumaczy ją przy pomocy około 6000 słów. Zatem oczywiste, że pewne niuanse i odcienie znaczeniowe mogły umknąć, dlatego bardzo pomocne jest porównywanie tłumaczeń.

Po drugie, bywa, że umyka nam pełny wydźwięk znanego wersetu biblijnego; nie z powodu słabego tłumaczenia, ale po prostu dlatego, że jesteśmy już z jego treścią osłuchani. Wydaje nam się, że wiemy, o czym dany werset mówi, ponieważ czytaliśmy lub słyszeliśmy go już wielokrotnie. A kiedy w tekście natrafiamy na znany werset, pomijamy go, tracąc pełne znacznie. Dlatego celowo używamy parafrazy, by pomóc ci zobaczyć Bożą prawdę w nowy, świeży sposób.

Odnośniki biblijne

Cytaty Biblijne pochodzą z następujących tłumaczeń:

- Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (Poznań 2016),

- NPD – Nowy Przekład Dynamiczny

- Biblia Warszawska,

- Biblia Tysiąclecia,

- Słowo Życia

The Word For You Today Copyright ©2019 by Celebration, Inc. All rights reserved. No portion of this book may be reproduced, stored in a retrieval system, or transmitted in any form or media or by any means, electronic, mechanical, photocopying, recording, or otherwise, without the prior written permission of Celebration, Inc. All inquiries concerning translation or distribution rights in the United Kingdom, Ireland, Australia, New Zealand, South Africa, Nigeria, France, Spain, Italy, Estonia, Denmark, Sweden, Norway, Greenland, Portugal and Hungary, please contact United Christian Broadcasters, Broadcast Centre, Hanchurch Lane, Stoke-on-Trent, ST4 8RY, UK.

JAK MAKSYMALNIE SKORZYSTAĆ

Z TREŚCI TEJ BROSZURY?

PRZEZNACZ CODZIENNIE CZAS NA CZYTANIE I ROZMYŚLANIE.

Pytaj Boga: „Co Ty chcesz mi przez to powiedzieć?”

CZY ZNASZ KOGOŚ KTO CIERPI?

Podaruj mu egzemplarz tej broszurki. To może zmienić jego życie.

PROWADZISZ JAKIŚ BIZNES?

Podaruj egzemplarz swoim klientom, kontrahentom.

PRACUJESZ W SZPITALU, W WIEZIENIU, W OŚRODKU

REHABILITACYJNYM LUB W DOMU SPOKOJNEJ STAROŚCI?

Te codzienne rozważania to świetne narzędzie

docierania do ludzi z Bożą miłością!

1 GRUDZIEŃ | NIEDZIELA

PRZEZWYCIĘŻANIE ODRZUCENIA

„Patrzcie, jaką miłość okazał nam Ojciec”.

1 List Jana 3,1

Zmaganie się z poczuciem odrzucenia może przejawiać się następującymi cechami... (1) Perfekcjonizm. To jednak nie działa, bo potrzeby i oczekiwania innych są tak różne, że nie da się uszczęśliwić wszystkich. (2) Godzenie się na mniej. Znosisz lekceważenie i zniewagi, ponieważ uważasz, że na to zasługujesz. Albo obawiasz się, że to może być twoja jedyna szansa na „miłość”. (3) Agresja. Odrzucenie może wywołać wrażenie, jakbyś został zaatakowany, choć tak nie jest, więc zakładasz rękawice bokserskie i wymachujesz nimi. (4) Udawanie twardego. Mówisz sobie: „Dam sobie radę… Nie potrzebuję nikogo!”. W rezultacie zamykasz się na innych, a twoje potrzeby fizyczne, duchowe i emocjonalne pozostają niezaspokojone i czujesz się samotny. (5) Przysięgasz, że nigdy więcej nie pozwolisz nikomu zbliżyć się na tyle, aby cię skrzywdził. To brzmi dobrze w teorii, ale zamykając się na ludzi, zamykasz się w sobie, a wszystkie twoje relacje na tym cierpią. (6) Przyciąganie niewłaściwych ludzi. Dopóki twoim zachowaniem będzie kierować niska samoocena, będziesz przyciągać niewłaściwych ludzi. Faktem jest, że jeśli twoje poczucie własnej wartości opiera się na opinii innej niż opinia Boga, zawsze będziesz narażony na odrzucenie. Krytyka cię osłabi, porażka powstrzyma przed ponownym podjęciem próby i – co gorsza – nigdy nie odkryjesz, jak wyjątkową i wspaniałą osobą Bóg cię stworzył. Co więc możesz zrobić? Apostoł Jan pisał: „Patrzcie, jaką miłość okazał nam Ojciec, że zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi i nimi jesteśmy” (w. 1). Przezwyciężenie odrzucenia zaczyna się od zrozumienia i zaakceptowania tego, jak bardzo Bóg nas kocha i ceni.

2 GRUDZIEŃ | PONIEDZIAŁEK

DAJ JEZUSOWI SZANSĘ

„Chodźcie za mną – zawołał do nich – nauczę was…”

Ewangelia Mateusza 4,19

Kiedy inni nie widzą twojego potencjału, Jezus go widzi. W zwykłych rybakach dostrzegł zdolność do zmiany świata. Oto coś, czego być może nie wziąłeś pod uwagę: naśladowanie Jezusa ma dwie strony – ty wierzysz w Niego, a On wierzy w ciebie. Jezus powiedział Szymonowi Piotrowi i Andrzejowi: „Chodźcie za mną – nauczę was…”. Wątpisz w to? Natanael też wątpił. Kiedy został zaproszony na spotkanie z Jezusem, powiedział: „Czy z Nazaretu może być coś dobrego? Filip na to: Pójdź i zobacz” (J 1,46). Nawet po trzech latach bycia świadkami cudów Jezusa Jego uczniowie wciąż mieli wątpliwości. Zwróćcie uwagę, jak często Jezus mówił do nich: „O, wy, małej wiary...”, „Nadal nie wierzycie...” i „Jeśli uwierzysz, oglądać będziesz...”. Wiedząc, że niepokoją się o to, co będzie, gdy ich opuści i wróci do nieba, Jezus powiedział: „Ja prosić będę Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby był z wami na wieki” (J 14,16). Greckie słowo tłumaczone jako pocieszyciel to parakletos, co oznacza „ten, który jest u twego boku, by ci pomóc”. Nie ma dnia, w którym byś nie potrzebował Bożej pomocy i w którym nie byłaby ona dla ciebie dostępna. Być może nadal masz wątpliwości. Jeśli tak, nabierz otuchy! Jezus kocha wątpiących. Czyż Tomasza nie wybrał osobiście? Być może myślisz, że masz zbyt wiele słabości. Piotr myślał podobnie, a jednak Jezus powołał go do wielkiego zadania. Po prostu przyjdź taki, jaki jesteś i pozwól, aby Jego obecność cię przemieniła. Co masz do stracenia? Jeśli mierzyłeś się z tym po swojemu i nie zadziałało, przyjdź i daj Jezusowi szansę!

3 GRUDZIEŃ | WTOREK

BÓG UCZY CIĘ CIERPLIWOŚCI

„Wycisz się przed Panem, oczekuj Go cierpliwie”.

Psalm 37,7

Cierpliwość rodzi się z zaufania. Dawid pisał: „Zaufaj Panu i postępuj dobrze! Mieszkaj w swej ziemi i dbaj o wierność! Rozkoszuj się Panem, a spełni pragnienie twojego serca” (w. 3-4). Bóg ma plan dla twojego życia. Obejmuje on również to, czego nie możesz mieć dzisiaj, a czym będziesz mógł cieszyć się jutro. Kiedy nadchodzi wiosna, trawa po prostu rośnie. Nie musisz zatem teraz walczyć o coś, co przyjdzie ci łatwo, kiedy nadejdzie odpowiedni czas. Kiedy odmawiasz dziecku czegoś, co nie jest dla niego dobre, wówczas tupie nogą i woła: „Chcę, teraz!”. Czy mu ulegasz? Nie, ponieważ wiesz, że nie jest jeszcze na to gotowe. Apostoł Paweł pisał: „Cierpliwość… ma moc znosić wszystko, co przychodzi, z dobrym nastawieniem” (Kol 3,12 AMPC). Bóg nie tylko uczy cię, jak czekać, ale także jak mieć przy tym dobre nastawienie. Jakub pisał: „Nie unikajcie więc problemów, pozwalając wytrwałości się rozwijać, gdyż dzięki niej… staniecie się ludźmi w pełni dojrzałymi” (Jk 1,4 MSG). Bóg pozwala, by pewne rzeczy działy się w naszym życiu, abyśmy (1) zachowali wiarę, kiedy nadejdą trudne czasy, (2) okazywali łaskę w krytycznych sytuacjach, kontrolując swoje reakcje oraz (3) rozwijali nowe umiejętności i lepsze sposoby myślenia. Bóg już teraz rozwija w tobie cechy, których nie można rozwinąć w żaden inny sposób. Kiedy On skończy, będziesz na tyle dojrzały, by poradzić sobie z tym, co dla ciebie zaplanował. Nie pozwól więc, aby wróg cię zdezorientował, a okoliczności wzięły górę. „Bądź cierpliwy i zaufaj Panu”.

4 GRUDZIEŃ | ŚRODA

MNIEJ SIĘ MARTW, A BARDZIEJ UFAJ BOGU

„Zaduszają słowo, tak iż plonu nie wydaje”.

Ewangelia Marka 4,19

W przypowieści o siewcy Jezus mówił o ziarnie, które padło na cztery rodzaje gleby. Oto jedno z nich: „Zasianymi między ciernie są ci, którzy usłyszeli słowo, ale troski tego wieku i ułuda bogactwa, i pożądanie innych rzeczy owładają nimi i zaduszają słowo, tak iż plonu nie wydaje” (w. 18-19). Zwróć uwagę na to, co powstrzymuje Słowo Boże od skutecznego działania w twoim życiu. (1) Martwienie się, że Bóg nie zatroszczy się o ciebie. (2) Myślenie, że gdybyś miał więcej pieniędzy, większy dom, lepszy samochód lub atrakcyjniejszy wygląd, byłbyś szczęśliwszy. Odpowiedz na pytanie, czy pamiętasz, kiedy myślałeś, że twoja obecna praca zawodowa, dom, w którym mieszkasz czy nabyte akcje sprawią, że znikną wszystkie twoje zmartwienia. To jednak nie działa w ten sposób, prawda? Im więcej posiadasz, tym bardziej musisz o to dbać, chronić, utrzymywać i martwić się. Martwienie się o rzeczy materialne może „zadusić” życie w tobie! Pokój i szczęście wynikają z zaufania Bogu w kwestii tego, czego potrzebujesz, wiedząc, że jeśli coś jest dla ciebie odpowiednie, On to zapewni, a jeśli nie – da ci coś lepszego. Coś niesamowitego dzieje się, gdy rozmyślasz o Bożych obietnicach. Twoje zmartwienia maleją, twój umysł i nastawienie zostają przeprogramowane, a ty bardziej cieszysz się życiem. Jezus powiedział: „Szukajcie przede wszystkim Królestwa Bożego… żyjcie sprawiedliwie, a On da wam wszystko, czego potrzebujecie” (Mt 6,33). Dlatego dzisiaj umieść modlitwę i czytanie Biblii na szczycie swojej listy rzeczy do zrobienia.

5 GRUDZIEŃ | CZWARTEK

SKONCENTRUJ SIĘ NA WNĘTRZU, NIE NA WYGLĄDZIE

„Choć zewnętrzny nasz człowiek niszczeje, to jednak ten nasz wewnętrzny odnawia się z każdym dniem”.

2 List do Koryntian 4,16

Następnym razem, gdy będziesz stał przy kasie w supermarkecie, zwróć uwagę na okładki czasopism. Wyretuszowane twarze, jędrne ciała – reklamy diet i pigułek obiecujące, że ty również możesz tak wyglądać. Nie ma nic złego w tym, by starać się wyglądać jak najlepiej i dbać o swoje ciało. Jest to przecież świątynia Ducha Świętego i to ty jesteś odpowiedzialny za jej utrzymanie. Jednak ty to znacznie więcej niż tylko ubrania i fryzura. Błędem jest skupianie się na tym, co zewnętrzne, nie doceniając i nie kultywując wewnętrznych cech, które dał ci Bóg. W Biblii czytamy: „Piękno jest… nietrwałe” (Prz 31,30). Kiedy Bóg cię stworzył, nie tylko przyozdobił cię zewnętrznie – dał ci „piękno wewnętrzne, ten nieprzemijający urok subtelnego i łagodnego ducha, który ma wielką wartość w oczach Boga” (1P 3,4). Apostoł Paweł przypomina nam, że „to, co widzialne, jest doczesne; a to, czego nie widać, jest wieczne” (2Kor 4,18), wskazując, że to, co daje matka natura, ojciec czas odbiera! Sam apostoł Paweł nie został zapamiętany ze względu na dobry wygląd. Jego wrogowie twierdzili nawet: „Jego wygląd zewnętrzny lichy, a mowa do niczego” (2Kor 10,10). To dzięki czemu został zapamiętany, to jego słowa: „Dobry bój bojowałem, biegu dokonałem, wiarę zachowałem; a teraz oczekuje mnie wieniec sprawiedliwości, który mi w owym dniu da Pan, sędzia sprawiedliwy, a nie tylko mnie, lecz i wszystkim, którzy umiłowali przyjście Jego” (2Tm 4,7-8). Zatem słowo dla ciebie na dzisiaj brzmi: skoncentruj się na wnętrzu, nie na wyglądzie.

6 GRUDZIEŃ | CZWARTEK

JAK OBNIŻYĆ POZIOM LĘKU (1)

„Zrzuć na Pana brzemię swoje”.

Psalm 55,23

Kiedy jesteśmy zestresowani, fala negatywnych emocji może być przytłaczająca. A jeśli nie odciążysz swojej duszy przed Bogiem, łatwo jest podejmować złe decyzje, ulegać złym impulsom, podążać w złym kierunku i wybuchać na innych. Psalmista tak o tym pisze: „Zrzuć na Pana brzemię swoje, a On cię podtrzyma”. W takim stopniu, w jakim świadomie oprzesz się na Bogu, czerpiąc z Niego siłę, w takim stopniu obniżysz poziom swojego niepokoju. To nie przypadek, że wiele psalmów Dawid zaczyna od błagalnego wołania do Boga o pomoc, a kończy radosnym dziękczynieniem, bo swoje frustracje i żale skierował do właściwej osoby – Boga! Życie składa się w 10 procentach z tego, co się dzieje i w 90 procentach z tego, jak na to reagujesz. Twoja praca, finanse, małżeństwo, dzieci, zdrowie i przyszłość są źródłem niepokoju, dlatego nigdy nie będziesz całkowicie od niego wolny. Możesz jednak obniżyć poziom niepokoju, postępując zgodnie z radą Pawła: „Jakże wspaniały jest Bóg, Ojciec Jezusa Chrystusa, naszego Pana, źródło wszelkiego miłosierdzia, który tak cudownie pociesza i posila nas w trudnościach i doświadczeniach. Czyni to dlatego, abyśmy tę samą pomoc i pociechę mogli przekazywać tym, którzy są strapieni i potrzebują zrozumienia, i podniesienia na duchu. Możecie być pewni, że im więcej cierpimy dla Chrystusa, tym więcej doznajemy od Niego pociechy i pokrzepienia” (2Kor 1,3-5). Cytując znanego kaznodzieję: „Im więcej się modlisz, tym rzadziej wpadasz w panikę. Im więcej uwielbiasz Boga, tym mniej się martwisz”.

7 GRUDZIEŃ | SOBOTA

JAK OBNIŻYĆ POZIOM LĘKU (2)

„Sam Bóg zatroszczy się o waszą przyszłość. Skupcie raczej całą uwagę na dniu dzisiejszym”.

Ewangelia Mateusza 6,34

Kiedy martwisz się o przyszłość, zatrzymaj się i przypomnij sobie, że dwa z Bożych imion to „Alfa i Omega, początek i koniec” (Ap 22,13). Tam dokąd zmierzasz – Bóg już jest! Jezus powiedział: „Owce słuchają jego głosu... On idzie przed nimi; a owce idą za nim, bo znają jego głos” (J 10,3-4). Jak owce poznają głos pasterza? Spędzając z nim czas! Zauważ, że „on idzie przed nimi”, co oznacza, że dopóki idziesz do przodu, Bóg może tobą kierować. Za każdym razem, gdy dojdziesz do punktu krytycznego, jest to test: albo się poddasz, albo wytrwasz i zwyciężysz. Biegacze długodystansowi używają wyrażenia „zderzenie ze ścianą”. Kiedy są wyczerpani i mają ochotę się poddać, wiedzą, że jeśli uda im się pokonać ból, złapią drugi oddech, który poniesie ich do mety. Czy bierzesz na siebie obowiązki, które nie należą do ciebie? Naucz się stawiać zdrowe granice dla własnego dobra i dobra tych, którzy są od ciebie zależni. A jeśli nie jesteś pewien, co jest właściwe, poproś Boga, aby pokazał ci, jak bardzo możesz zaangażować się w życie swoich przyjaciół i rodziny. Jeśli ciężar nie jest twój, odłóż go. Jeśli jest za ciężki, oddaj go Bogu! Trzymaj się Jego obietnicy: „On nigdy cię nie zawiódł, nigdy nie odwrócił wzroku, gdy cię krzywdzono. Nigdy cię nie zostawił, by zająć się swoimi sprawami; on tam był” (Ps 22,24 Message). Im bardziej ufasz Bogu, tym bardziej obniżasz poziom niepokoju.

8 GRUDZIEŃ | NIEDZIELA

PANUJ NAD SOBĄ!

„Człowiek nieopanowany jest jak miasto z rozwalonym murem”.

Księga Przysłów 25,28

Problemy, nieprzyjemni ludzie i frustrujące okoliczności mogą być potencjalnie przygnębiające, na dodatek nie znikną w najbliższym czasie. Jednak dobra wiadomość brzmi, że to nie twój problem. Faktem jest, że to nie to, co się dzieje się wokół, determinuje twój nastrój, a raczej to, co dzieje się w tobie! Wyobrażamy sobie, że życie zmieniłoby się na lepsze, gdybyśmy tylko mogli zmienić ludzi i okoliczności, ale przecież pojawiliby się nowi ludzie i inne okoliczności, prawda? Król Salomon miał rację: nie chodzi o kontrolowanie świata na zewnątrz nas – raczej o kontrolowanie naszego wewnętrznego świata. W Księdze Przysłów czytamy: „Człowiek nieopanowany jest jak miasto z rozwalonym murem”, inaczej mówiąc, miasto, które jest otwarte na atak. Jedynym sposobem, aby zapewnić sobie bezpieczeństwo to zapomnieć o kontrolowaniu ludzi i rzeczy, i skupić się na utrzymaniu murów obronnych. Ludzie i okoliczności mogą sprawić, że poczujesz się bezwartościowy i bezbronny? Słowo Boże zapewnia, że „Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje” (1P 5,5). Tak naprawdę rozpoznanie własnych wad jest pierwszym krokiem na drodze do pełni życia. Krok drugi to zaakceptowanie faktu, że tylko Bóg może obdarzyć cię samokontrolą (zob. Flp 2,13). Krok trzeci polega na zrozumieniu, że samokontrola nie wynika z zaciskania zębów i determinacji; jest dziełem Ducha Świętego – owocem Ducha (zob. Ga 5,22-23). Kiedy poddasz się Duchowi, który w tobie mieszka, On wzmocni twoje mury i da ci siłę, abyś mógł stawić czoła wrogowi.

9 GRUDZIEŃ | PONIEDZIAŁEK

MODLITWA I ROZWAŻANIE PISMA ŚWIĘTEGO POPRAWIĄ STAN TWOJEGO ZDROWIA

„Bez przestanku się módlcie”,

1 List do Tesaloniczan 5,17

Dawno minęły czasy, gdy lękliwi teologowie kłaniali się bogu nauki. Wiarygodni naukowcy potwierdzają obecnie, jak genialny jest Bóg i jak Jego zasady sprawdzają się w przenikliwym świetle naukowych analiz. Neurobiolog, dr Andrew Newberg, badając związek między zjawiskami duchowymi a mózgiem, wykazał, że zostaliśmy fizycznie i psychicznie stworzeni do interakcji z Bogiem poprzez modlitwę i Pismo Święte. Wiadomo, że w ludzkim mózgu znajdują się ośrodki, które pozytywnie reagują na modlitwę, czytanie i medytowanie Słowa Bożego, wspólnotowe uwielbienie, śpiewanie hymnów i empatię wobec innych. Doktor Newberg uważa, że praktykowanie osobistej wiary jest najskuteczniejszym sposobem na utrzymanie zdrowego mózgu. Płat czołowy mózgu jest odpowiedzialny za skupianie uwagi, racjonalne myślenie i podejmowanie decyzji. Reaguje na modlitwę i medytację, pomagając zmniejszyć stres, wzmocnić nasz układ odpornościowy, poprawić pamięć i zwiększyć naszą zdolność do współodczuwania, dzięki czemu możemy zapobiegać degradacji mózgu związanej z wiekiem i żyć dłużej. Badania Newberga wskazują, że modlitwa przez co najmniej dwanaście minut dziennie spowalnia związany z wiekiem zanik komórek mózgowych. Modlitwa i czytanie Pisma Świętego wyłączają również obszary mózgu związane ze złością, poczuciem winy, lękiem, depresją, strachem, urazą i pesymizmem. Wygląda na to, że nauka XXI wieku w końcu dołączyła do starożytnego Pisma Świętego, odbijając echem słowa psalmisty: „Dziękuję, że uczyniłeś mnie tak cudownie skomplikowanym! Twoje dzieła są godne podziwu” (Ps 139,14). Czy można sobie wyobrazić lepszy powód, aby „słowo Chrystusowe zamieszkało w was obficie” (Kol 3,16)?

10 GRUDZIEŃ | WTOREK

OBSADA DRUGOPLANOWA

„Gdy wchodzić będziecie do miasta, oto spotka się z wami człowiek, niosący dzban wody”.

Ewangelia Łukasza 22,10

Podczas gali Oscarowej w Hollywood nagrody otrzymują: najlepszy aktor, producent, reżyser, montażysta, projektant kostiumów itp. Gildia Aktorów Filmowych wie jednak, że nie byłoby miejsca dla wielkich gwiazd i najlepszych filmów bez drugoplanowej obsady i wkładu ekipy technicznej czy artystycznej. Oscary przypominają nam, że najjaśniejsze światła świecą tylko dzięki mniejszym światłom, które pozostają niedostrzeżone. Pismo Święte mówi, że Bóg ma również aktorów drugiego planu: ludzi, którzy chętnie pracują za kulisami. To oni przejmują odpowiedzialności we własnych domach, w pracy, w Kościele, służąc po cichu, z radością i wiernie. Rodziny są zadbane, społeczeństwa silniejsze, firmy się rozwijają, a kościoły rosną dzięki tym, którzy, robiąc małe rzeczy, wywierają znaczący wpływ na innych. Biblia jest pełna postaci zza kulis, na przykład bezimiennego „człowieka niosącego dzban wody”, który zaprowadził Piotra i Jana do górnej sali, w której Jezus miał spotkać się ze swymi uczniami w przeddzień ukrzyżowania. Albo ludzie tacy jak Jakub Mniejszy (Mk 15,40), stosunkowo nieznany uczeń, często pomijany przez ludzi – ale nigdy przez Boga! Cokolwiek robisz, choćby najmniejszego, weź sobie do serca tę obietnicę: „Bóg nie jest niesprawiedliwy, aby miał zapomnieć o dziele waszym i o miłości, jaką okazaliście dla imienia Jego” (Hbr 6,10). Pozostań więc wierny. Jezus powiedział: „Oto przyjdę wkrótce; a moja nagroda jest ze mną, aby oddać każdemu zgodnie z jego czynem” (Ap 22,12). Bóg planuje swoją własną ceremonię wręczenia Oscarów – i ty możesz być jej częścią!

11 GRUDZIEŃ | ŚRODA

UWIERZCIE W SWOJE DZIECI I WNUKI

„Ta poczęła… Wtedy rzekła: Wydałam na świat mężczyznę z pomocą Pana”.

Księga Rodzaju 4,1

Henry Kendall z Bostonu i Richard Taylor z Medicine Hat w Kanadzie dokonali przełomu w rozumieniu materii i rozszerzyli teorię budowy protonów i neutronów. Michaił Gorbaczow z ZSRR przyczynił się do porozumienia wschodniej i zachodniej Europy dzięki reformie głasnosti – planowi otwartego dialogu i pokojowego współistnienia, który doprowadził do upadku żelaznej kurtyny oddzielającej Wschód od Zachodu przez dziesięciolecia. Octavio Paz z Meksyku był komentatorem politycznym, dyplomatą, eseistą i poetą, który przez całe życie żarliwie pisał o dążeniach człowieka do poszerzania horyzontów, ponieważ wierzył, że nasza przyszłość może być większa niż nasza przeszłość. Edward Donnall Thomas z Mart w Teksasie udowodnił, że można przeszczepiać narządy i ratować życie umierających pacjentów. Henry M. Markowitz z Chicago badał rynek wzrostu i opracował teorię, że kombinacje aktywów ekonomicznych o różnym ryzyku mogą zmniejszyć ogólne ryzyko inwestycji. Co łączyło wszystkich tych twórców? Dwie rzeczy. Po pierwsze, chociaż reprezentowali bardzo różne pochodzenie, zainteresowania i talenty, każdy z nich zdobył Nagrodę Nobla w 1990 r. Po drugie, nikt nie mógł przewidzieć ich osiągnięć przed narodzinami. „I [Ewa] poczęła… i rzekła: Wydałam na świat mężczyznę z pomocą Pana”. Pomyśl o tym: każdy stworzony przez Pana ma potencjał, aby osiągnąć w życiu wielkie rzeczy. To samo dotyczy waszych dzieci i wnuków, więc wierzcie w nie.

12 GRUDZIEŃ | CZWARTEK

NAUKA KONFRONTACJI (1)

„Kto napomnienia przyjmuje, będzie poważany”.

Księga Przysłów 13,18

Nie lubimy konfrontacji, ale bez niej nie możemy się rozwijać. Zdrowa konfrontacja wymaga „mówienia prawdy w miłości” (Ef 4,15) wobec tych, których cenimy. Podobnie jak Bóg konfrontuje każdego z nas w obszarach, w których powinniśmy się rozwijać, tak też oczekuje, że zrobimy to samo dla innych. Czy to łatwe? Nie. Oto kilka zasad, które mogą ci w tym pomóc. (1) Rozmawiaj z daną osobą, a nie o niej. Zdrowa konfrontacja powinna być bezpośrednia i – jeśli to możliwe – prowadzona na osobności. Komunikat powinien być przemyślany i przekazany stanowczo, choć z wielką wrażliwością. Kiedy ktoś cierpi, traktuj go z troską. (2) Nie przesadzaj i nie uduchowiaj. Podaj konkretne przykłady. Nie chowaj się za słowami takimi jak: „Pan pokazał mi, że się mylisz”. Kiedy prorok Natan skonfrontował króla Dawida w sprawie jego grzechu z Batszebą, wyraził się konkretnie. I trzymaj emocje na wodzy; jeśli potrzebujesz, daj sobie czas i w modlitwie rozładuj swój gniew. (3) Nie wpędzaj rozmówcy w poczucie winy; pomóż mu. Nie zostawiaj rozmówcy znękanego, bez jasnych wskazówek, jak mógłby naprawić sytuację. To byłoby nie fair i nie jest konstruktywne. W rzeczywistości może to prowadzić do poważniejszych problemów i niepożądanych komplikacji. Najlepszym podejściem jest spokojne zidentyfikowanie problemu i zasugerowanie sposobów jego rozwiązania. Twoim celem nie jest zdemaskowanie kogoś, ale pokazanie mu lepszej drogi. (4) Nie bądź krytyczny; bądź współczujący. Jeśli zapomnisz o wszystkich innych zasadach, nie zapomnij o tej! Bo jeśli zapomnisz, zamiast konstruktywnie rozmawiać, zaczniesz potępiać. Jeśli jesteś szczery, przyznasz, że sam w swoim życiu nieraz nabroiłeś – podchodź więc do innych z miłością i troską.

13 GRUDZIEŃ | PIĄTEK

NAUKA KONFRONTACJI (2)

„Żadne karanie nie wydaje się chwilowo przyjemne, lecz bolesne, później jednak wydaje błogi owoc sprawiedliwości”.

List do Hebrajczyków 12,11

Zdrowa konfrontacja wymaga przedłożenia dobra drugiej osoby ponad własne interesy. Jak więc stanąć z kimś twarzą w twarz we właściwy sposób? (1) Bądź pewien. Do takiej rozmowy musi być dobry powód. I nie może to być codzienność, ale raczej rzadkie wydarzenie. Nie powinieneś odczuwać w tym przyjemności. Jeśli tak jest, przeanalizuj swoje motywy. Czujesz się lepszy? Może skierowałeś swoją złość na konkretną osobę, choć problem leży zupełnie gdzie indziej? Może chcesz się dowartościować kosztem poniżenia kogoś? Zanim skonfrontujesz się z kimś, musisz odpowiedzieć sobie na te pytania zgodnie z prawdą. (2) Bądź konkretny. Ogólnikowość do niczego nie doprowadzi, niezależnie od tego, jak taktowne i uprzejme będą twoje słowa. Upewnij się, że znasz powód konfrontacji, następnie wyjaśnij to drugiej osobie. (3) Bądź wrażliwy. Każda sytuacja jest inna, dlatego każde spotkanie twarzą w twarz powinno być poprzedzone głęboką modlitwą i badaniem własnego serca. W przeciwnym razie narażasz się na problemy, a druga osoba wyczuje w twoich słowach niepewność i niepokój. Nie ryzykuj. Jeśli nie poświęciłeś wcześniej czasu na modlitwę i szukanie rady, nie wchodź w tę sytuację na własną rękę. Wszyscy widzieliśmy podejście Clinta Eastwooda rzucającego wyzwanie: „No dalej, popraw mi humor”. Bez wątpienia wprowadza to zamęt, pozostawia urazę i ciągnące się zranienia. Upewnij się, że twoje słowa i ton głosu są dostosowane do osoby, z którą masz do czynienia. I staraj się trzymać swoje osobiste pobudki pod kontrolą – nic z tego nie dotyczy ciebie! Zwracaj szczególną uwagę na moment, starannie dobieraj słowa i oczywiście módl się o przewodnictwo. Pamiętaj, że podejście Chrystusowe za każdym razem przynosi właściwy rezultat.

14 GRUDZIEŃ | SOBOTA

JAK REPREZENTUJESZ JEZUSA?

„Wy jesteście solą ziemi… Wy jesteście światłością świata”.

Ewangelia Mateusza 5,13-14

Czy ludzie, z którymi współpracujesz, wiedzą, że jesteś naśladowcą Chrystusa? Co myślą o twoim stosunku do osób sprawujących władzę? Co z ludźmi, którzy tobie podlegają – czy jesteś wobec nich krytyczny, czy doceniający? Co z twoją punktualnością? Przychodzisz do pracy na czas i dajesz z siebie 100 procent? Pracujesz nad swoim rozwojem osobistym i byciem coraz lepszym w tym, co robisz? Innymi słowy, czy poprzez to, jak pracujesz, dobrze reprezentujesz Jezusa? Pomyśl o tym poważnie, bo od tego może zależeć wieczny los niektórych osób, z którymi pracujesz. Być może w tej chwili nie są zbyt zainteresowani tym, co masz do powiedzenia na temat spraw Bożych. Wszystko jednak może zmienić się w jednej chwili. Kiedy ludzie stają w obliczu kryzysu życiowego, takiego jak śmierć, rozwód, choroba lub bezrobocie, potrzebują kogoś, kto zna prawdziwe odpowiedzi. To wtedy szukają ludzi, których wcześniej wrzucili do ognistego pieca i jaskini lwów, ponieważ nikt inny w ich otoczeniu nie ma skutecznych odpowiedzi. Jezus powiedział: „Jesteście solą tego świata. Jednak cóż po was, jeśli sami utracicie swój smak? Wtedy zostaniecie odrzuceni i podeptani, jak coś, co nie ma już żadnej wartości. Jesteście światłością świata, miastem leżącym na górze, jarzącym się od świateł i widocznym z daleka. Nie zasłaniajcie swego światła! Niechaj świeci wszystkim, aby ludzie, widząc wasze dobre postępowanie, wielbili waszego Ojca, który jest w niebie” (Mt 5,13-16).

15 GRUDZIEŃ | NIEDZIELA

NIE PRZESADZAJ

„Dla rozumnych moje nauki są czytelne”.

Księga Przysłów 8,9

Król Salomon napisał: „Słuchajcie, gdyż mówię o sprawach doniosłych, a wszystkie moje słowa są przesłaniem prawości. Od zawsze tylko prawdę ciągle wam przekazuję, gdyż brzydzę się wszelką niegodziwością. Moje rady są słuszne i zawsze rzetelne; nie ma w nich fałszu ani cienia zwodzenia. Dla rozumnych moje nauki są czytelne” (w. 6-9). Zwykle podkolorowujemy prawdę, aby uzyskać dwie rzeczy: uwagę i akceptację słuchacza. Ale ostatecznie przynosi to odwrotny skutek. Z biegiem czasu ludzie odkrywają twoją skłonność do naginania prawdy i tracisz w ich oczach wiarygodność. A kiedy ją stracisz, odzyskanie jej zajmie dużo czasu – jeśli w ogóle będzie możliwe. Ostentacyjne stwierdzenia typu: „Wszyscy to robią”, „Ty nigdy...” lub „Ty zawsze...” powodują, że inni cię lekceważą i ostatecznie uznają za niegodnego zaufania. Można powiedzieć coś z entuzjazmem, ale unikaj przesady. Trzymaj się faktów i powstrzymaj chęć bycia w centrum uwagi, angażując się w tę formę kłamstwa. Bracia Józefa byli oburzeni szczególną przychylnością, jaką Bóg go obdarzał. Wrzucili go więc do dołu, umoczyli jego płaszcz we krwi, po czym zanieśli go do domu i pokazali starzejącemu się ojcu. Nie powiedzieli ani słowa. Po prostu pozwolili staruszkowi dojść do wniosku, że jego syna pożarła dzika bestia. Co więcej, pozwolili mu żyć w tym okrutnym kłamstwie przez lata. W Księdze Objawienia 22,15 czytamy: „Każdy, kto kocha kłamstwo i się go dopuszcza”, zostanie wrzucony do jednego worka z „czarownikami… rozpustnikami… mordercami i bałwochwalcami”. Jeśli więc nie jest to towarzystwo, z którym chciałbyś być utożsamiany, mów prawdę. Pomódl się dziś słowami: „Wybaw, Panie, duszę moją od warg kłamliwych i… języka podstępnego” (Ps 120,2).

16 GRUDZIEŃ | PONIEDZIAŁEK

TAM, GDZIE PANUJE KONFLIKT, SIEJ NASIONA POKOJU

„Bo gdzie jest zazdrość i kłótliwość, tam niepokój i wszelki zły czyn”.

List Jakuba 3,16

Pewien sceptyk zapytał znanego kaznodzieję: „Czy wierzysz, że istnieje coś takiego jak prawdziwy diabeł?”. Kaznodzieja uśmiechnął się i odpowiedział: „Byłeś kiedyś na dorocznym, sprawozdawczym zebraniu kościelnym?”. Poważnie, jeśli jesteś członkiem kościoła przez dłuższy czas, wiesz, że konflikty w rodzinie Bożej dają o sobie znać, tak jak wszędzie indziej. Paweł i Barnaba – wspaniały zespół w służbie – pozwolili, aby różnice na tle Jana Marka rozdzieliły ich do tego stopnia, że nie mogli już razem pracować. Później Paweł zmienił zdanie, ale mleko się rozlało. Jakiś czas później pisał: „Upominam Ewodię i upominam Syntychę, aby były jednomyślne w Panu. Proszę także ciebie, wierny mój towarzyszu, zajmij się nimi, wszak one dla ewangelii razem ze mną” (Flp 4,2-3). Konflikty utrudniają nam modlitwę, odwracają naszą uwagę od zagubionych dusz i sprawiają, że jesteśmy nieskuteczni w służbie. Musimy nauczyć się szanować nawzajem swoje talenty, punkty widzenia i pozycję, zamiast zazdrościć. Innymi słowy, naucz się nie zgadzać, nie będąc niemiłym. Biblia ostrzega: „Gdzie zazdrość i kłótnia, tam zamieszanie i wszelki zły uczynek. Ale mądrość, która jest z góry, jest przede wszystkim czysta, następnie miłująca pokój, łagodna, ustępliwa, pełna miłosierdzia i dobrych owoców, nie stronnicza, nie obłudna. A owoc sprawiedliwości bywa zasiewany w pokoju przez tych, którzy pokój czynią” (Jk 3,16-18). Bóg błogosławi tych, którzy wprowadzają pokój (zob. Mt 5,9), więc kiedy w twoim kościele wybuchnie konflikt, uczyń swoją misją sianie nasion pokoju!

17 GRUDZIEŃ | WTOREK

ABY BYĆ SZCZĘŚLIWYM, STUDIUJ SŁOWO BOŻE

„Otwórz oczy moje, abym oglądał cudowność zakonu twego”.

Psalm 119,18

Kluczem do studiowania Biblii jest robienie tego codziennie, systematycznie i z modlitwą. Psalmista modlił się: „Otwórz moje oczy, abym oglądał cudowność zakonu twego”. Wiąże się to z trzema faktami. (1) Bóg pokaże ci prawdę o sobie. Odkryjesz Jego naturę, Jego opinie i to, co On ceni. A jeśli dorastałeś z nieobecnym lub agresywnym rodzicem, odkryjesz, że twój niebiański Ojciec jest zupełnie inny, bo jest kochającym Ojcem! (2) Bóg pokaże ci prawdę o innych. Zaczniesz rozumieć i doceniać ich miejsce w swoim życiu. Nauczysz się także rozpoznawać i przewidywać ich potrzeby oraz rolę, jaką Bóg chce, abyś odegrał w ich życiu. Kiedy Bóg cię błogosławi, chce byś stał się również błogosławieństwem dla innych (zob. Rdz 12,1-2). (3) Bóg pokaże ci prawdę o tobie. Zaczniesz pojmować i doceniać, jak ważny jesteś dla Niego. Tak, On wskaże ci na twoje problemy i słabości, ale uczyni też coś więcej: pokaże ci możliwości, jakie w tobie widzi i jakie plany ma wobec ciebie (zob. Jr 29,11). Dlatego każdego dnia poświęć trochę czasu na studiowanie Biblii. Przez część tego czasu po prostu czytaj, bez próby zagłębiania się w złożone koncepcje teologiczne. Czytaj i wchłaniaj to, co Bóg ma do powiedzenia, i pozwól, aby Jego Duch przemawiał do twojego serca. Skoro Biblia jest jedyną księgą, jaką Bóg kiedykolwiek napisał i pewnego dnia staniesz przed samym Autorem, czy nie chciałbyś móc Mu powiedzieć, że przeczytałeś Jego księgę?

18 GRUDZIEŃ | ŚRODA

BÓG DA CI KOLEJNĄ SZANSĘ

„Gdy będziecie mnie wzywać… wysłucham was”.

Księga Jeremiasza 29,12

Z powodu nieposłuszeństwa Bogu Żydzi spędzili siedemdziesiąt lat jako niewolnicy w Babilonie. Stracili radość, wolność i tożsamość – wszystko to, co sprawia, że warto żyć. Bóg jednak z nimi nie skończył. Powiedział im: „Gdy upłynie… siedemdziesiąt lat, nawiedzę was i spełnię na was swoją obietnicę, że sprowadzę was z powrotem na to miejsce… Chcę wam dać szczęśliwą przyszłość i uczynić was ludźmi nadziei. Wysłucham was, gdy będziecie Mnie wzywać. Znajdziecie mnie, gdy będziecie Mnie szukać całym swoim sercem. Pozwolę wam się znaleźć… Odmienię wasz los” (w. 10-15). Może zboczyłeś z kursu. Wszystkim nam się to zdarza. Jeśli czytasz biblijne relacje o ludziach, których Bóg błogosławił i którymi się posługiwał, odkrywasz, że porażka nie jest niczym niezwykłym. Często jest to część krzywej uczenia się. Faktem jest, że w twojej przeszłości i teraźniejszości nie ma niczego, czego Bóg nie mógłby wykorzystać. Kiedy przychodzimy na ten świat, nikt z nas nie wie dokładnie, co powinien zrobić ze swoim życiem. I to jest w porządku. Po prostu zacznij tam, gdzie jesteś teraz. Kiedy Bóg przywraca twoje życie na właściwe tory, zaczyna od dania ci poczucia nadziei, ponieważ tylko nadzieja dana przez Niego podtrzyma cię w trudnych chwilach. Jeśli zastanawiasz się, czy kiedykolwiek osiągniesz w życiu to miejsce, w którym powinieneś się znaleźć, wróć i przeczytaj ponownie to, co Bóg obiecał swojemu ludowi: „Przyszłość pełna nadziei” (w. 11). A Bóg, który dał Izraelowi kolejną szansę, da także tobie, kiedy zwrócisz się do Niego.

19 GRUDZIEŃ | CZWARTEK

SŁUGA WOLI BOŻEJ

„Jako słudzy Chrystusowi, którzy pełnią wolę Bożą z całej duszy”.

List do Efezjan 6,6

Słowo „sługa” może mieć negatywną konotację, ale nie w tym biblijnym kontekście. Wiedząc, jak presja i inni ludzie odciągają nas od wyznaczonego nam przez Boga celu, Paweł używa najsilniejszego możliwego słowa doulos (oznaczającego niewolnika lub sługę), aby przypomnieć nam, że powinniśmy być „zniewoleni” do czynienia woli Bożej. Jezus kochał ludzi tak bardzo, że pewnego dnia miał umrzeć za nich, by ich odkupić. Mimo to, kiedy to było potrzebne, mówił stanowcze: „nie”. Zadowalanie innych i chęć przypodobania się, aby zyskać ich aprobatę, nigdy nie jest dobrym pomysłem, ponieważ stawia kogoś innego niż Bóg na czele twojego życia. By nie dać się zwieść z obranej drogi, (1) Jezus nie pozwolił, aby poglądy innych na temat tego, co ważne, powstrzymywały Go od Jego misji; (2) Jezus rozumiał, że wykonywanie woli Bożej jest ważniejsze niż próba spełnienia oczekiwań innych oraz (3) Jezus uczynił modlitwę i niczym niezakłócony czas z Ojcem najwyższym priorytetem. Czy to było łatwe? Nie i dla ciebie też nie będzie! Kiedy na początku posługi Jezusa rozeszła się wieść o Jego cudach, „zgromadziło się całe miasto... i Jezus wielu uzdrowił” (Mk 1,33-34). Następnego ranka u Jego drzwi czekał kolejny tłum! Sposób, w jaki Jezus zareagował tym razem, może cię zaskoczyć: „Gdy było jeszcze ciemno, Jezus (...) wyszedł z domu i odszedł na miejsce pustynne, gdzie się modlił. Szymon i jego towarzysze poszli go szukać, a gdy go znaleźli, zawołali: Wszyscy cię szukają! Jezus odpowiedział: Pójdziemy gdzie indziej… żebym i tam mógł głosić. Po to przyszedłem” (w. 35-38). Jezus był sługą woli Bożej i ty też musisz nim być.

20 GRUDZIEŃ | CZWARTEK

CZY ROBISZ TO Z WŁAŚCIWYCH POWODÓW?

„Otrzymał świadectwo, że się podobał Bogu”.

List do Hebrajczyków 11,5

Kiedy dorastasz w atmosferze odrzucenia, może to objawiać się potrzebą izolacji i wycofania się lub chęcią ciągłego sprawdzania siebie. Pewien mężczyzna tak o tym powiedział: „Ciągle słyszę, jak mój ojciec wykrzykuje, że do niczego się nie nadaję, że nigdy do niczego nie dojdę. Im bardziej krzyczał, tym bardziej byłem zdeterminowany, aby udowodnić mu, że się myli”. Słyszysz takie niewłaściwe głosy? Jeśli tak – czytaj dalej! W Biblii czytamy, że Enoch „otrzymał świadectwo, że się podobał Bogu”. Jak? „Przez wiarę” (w. 5). Bóg widzi cię inaczej niż twoi rodzice i rówieśnicy. Ich akceptacja często opiera się na twoich osiągnięciach, podczas gdy Bóg akceptuje cię ze względu na twoją pozycję. Apostoł Paweł pisał: „Bóg tego, który nie miał grzechu, za nas grzechem uczynił... abyśmy w nim stali się sprawiedliwością Bożą” (2Kor 5,21). Bóg widzi nas okrytych sprawiedliwością Chrystusa, dlatego zawsze jesteśmy akceptowani. To nie znaczy, że nie musisz ciężko pracować – oznacza to pracę z właściwych powodów. Zamiast zabiegać o aprobatę Boga, służysz Mu z wdzięczności. Kiedy już wiesz, że twoja tożsamość i wartość nie są powiązane z samochodem, którym jeździsz, domem, w którym mieszkasz, wysokością zarobków lub ludźmi, z którymi się zadajesz, zmienia to twoją motywację. Zamiast być zaniepokojonym okolicą, w której mieszkasz, zaczynasz martwić się o swoich sąsiadów. Zamiast skupiać się na tym, ile zarabiasz, koncentrujesz się na finansowaniu Królestwa Bożego. Zamiast przejmować się swoją pozycją w pracy, twoim celem staje się dążenie do doskonałości i uczciwość. Innymi słowy, zamiast po prostu ciężko pracować, robisz to z właściwych powodów.

21 GRUDZIEŃ | SOBOTA

KIEDY PRZYGOTOWANIE SPOTYKA SIĘ Z OKAZJĄ

„Biegu dokonałem”.

2 List do Tymoteusza 4,7

Seneka Młodszy powiedział: „Szczęście to coś, co przytrafia się, kiedy przygotowanie spotyka się z okazją”. Kiedy czytasz w Piśmie Świętym o ludziach, których Bóg używał do dokonywania wielkich rzeczy, odkrywasz, że większość swojego czasu spędzali na przygotowaniach do czegoś, co wydaje się stosunkowo krótkotrwałym zadaniem. Ego w każdym z nas domaga się dwóch rzeczy: blasku reflektorów i długowieczności. Dla Boga jednak liczy się tylko wykonywanie Jego woli. Jeśli będziesz mógł powiedzieć za apostołem Pawłem: „Biegu dokonałem”, znaczy, że twoje życie jest spełnione. Zatem kogo Bóg używa? Tych, którzy są przygotowani! Niezależnie od tego, czy jesteś powołany do biznesu, sztuki, edukacji, polityki, medycyny czy służby, ta zasada jest niezmienna: okazja przychodzi do przygotowanych. Oznacza to, że każde doświadczenie w życiu ma potencjalną wartość. Disraeli powiedział: „Jednym z sekretów sukcesu w życiu jest bycie gotowym na swój czas, gdy nadejdzie”. I nie wystarczy po prostu się przygotować – musisz być dobrze przygotowany. Król Salomon pisał: „Trzymaj się mych pouczeń i nigdy ich nie puszczaj. Zachowuj je, a doprowadzą cię do pełni życia” (Prz 4,13). Wiedza w większości dziedzin podwaja się mniej więcej co pięć lat i jeśli nie będziesz się rozwijać, twoje umiejętności staną się nieprzystające do wyzwań świata, w którym żyjesz. I jeszcze jedno: przygotowanie nie zaczyna się od tego, co robisz. Ono zaczyna się od tego, w co wierzysz. Jeśli wierzysz, że jutrzejszy sukces zależy od dzisiejszego przygotowania, spojrzysz inaczej na dzień dzisiejszy. Królowa Elżbieta I podobno oferowała lekarzom królewskim nawet połowę swojego majątku, jeśli mogliby przedłużyć jej życie. Ale oczywiście nie mogli. Dlatego Biblia radzi: „Naucz nas każdy dzień doceniać, abyśmy w mądrości wiedli życie nasze” (Ps 90,12).

22 GRUDZIEŃ | NIEDZIELA

UKRYTE BŁOGOSŁAWIEŃSTWO

„Wszystko to dzieje się ze względu na was, aby… tym bardziej obfitowało dziękczynienie ku chwale Bożej”.

2 List do Koryntian 4,15

Jeśli przeżywasz teraz trudny okres, niech słowa apostoła Pawła będą dla ciebie zachętą. „Ciągle musimy walczyć z przeciwnościami, które nie potrafią nas jednak złamać i zmiażdżyć. Bywamy zdezorientowani, gdyż nie potrafimy wytłumaczyć sobie wielu rzeczy, ale nie poddajemy się. Czyhają na nas, ale Bóg nigdy nas nie opuszcza. Powalają nas na ziemię, lecz podnosimy się i idziemy dalej” (w. 8-9). Do kogo Paweł o tym pisał? Do naśladowców Chrystusa, którzy przechodzili przez ciężki czas. Oto, co im powiedział: „Wszystko to dzieje się ze względu na was… Dlatego nie zniechęcamy się. Chociaż nasze ciała umierają, nasze duchowe siły pochodzące od Pana rosną z dnia na dzień… Jednakże te krótkotrwałe cierpienia przyniosą nam niewyczerpane błogosławieństwo Boże na całą wieczność” (w. 15-17). Kiedy znajdujesz się pod presją, twoja wiara rośnie, a Bóg dokładnie wie, jaką presję zastosować! On pozwoli ci dotrzeć do (1) miejsca, w którym nie masz odpowiedzi i twoje zasoby wydają się wyczerpane, (2) miejsca, w którym masz dość szatana kradnącego to, o czym wiesz, że Bóg ci obiecał oraz (3) miejsca, w którym nie chcesz już dłużej pozwalać, aby opinie innych tobą rządziły. (Pamiętaj, że u Boga nie ma sytuacji beznadziejnych, są tylko ludzie, którzy stracili nadzieję). Dopiero wtedy, gdy nie możesz już nic więcej zrobić, zaczynasz ufać Bogu, że dokona niemożliwego. Jak pisał Paweł: „Nasze kłopoty i utrapienia są nieznaczne i nie będą trwać długo” (w. 17). Kryzys, którego doświadczasz, może być ukrytym błogosławieństwem, okazją doświadczenia Bożej łaski i Jego mocy działającej w twoim życiu.

23 GRUDZIEŃ | PONIEDZIAŁEK

MISTRZ SŁABSZYCH

„Łaknących nasycił dobrami, a bogaczy odprawił z niczym”.

Ewangelia Łukasza 1,53

Norman Vincent Peale opowiada o ojcu i synu, którzy robili świąteczne zakupy, gdy podszedł do nich bezdomny. Chłopak potraktował starszego człowieka jak kolejnego darmozjada, ale ojciec dostrzegł w nim bliźniego. Wciskając synowi do ręki trochę pieniędzy, zachęcił go, aby dał je „w duchu Bożego Narodzenia”. Chłopak niechętnie zgodził się. Żebrak natychmiast się wyprostował, jego twarz się ożywiła, a oczy zabłysły. Chłopiec był zaskoczony tak radykalną zmianą, zaś starszy człowiek dotknął jego ramienia, podziękował mu i powiedział: „Niech cię Bóg błogosławi”. W te święta Bożego Narodzenia chłopiec otrzymał lekcję, która została w jego pamięci na całe życie. Uświadomił sobie, że godność spoczywa w duszy każdego człowieka, bez względu na jego wygląd. Doktor Peale może o tym zaświadczyć, bo to on był tym chłopcem. Maria powiedziała: „Głodnych nasycił dobrami, bogatych zaś z niczym odprawił”. Pewien autor pisze: „Kiedy czytam historię narodzin Jezusa, nie mogę powstrzymać się od wniosku, że choć świat może skłaniać się ku bogatym i potężnym, Bóg skłania się ku słabszym, tym na przegranej pozycji. Niechętnie używam tego słowa, zwłaszcza w kontekście Jezusa. Przesłanie świąt jest następujące: nieważne, jak nisko upadłeś czy jak beznadziejna może się wydawać twoja sytuacja, Mistrz jest po twojej stronie, aby nadać twojemu życiu godność, pomóc ci się podnieść i zacząć od nowa.

24 GRUDZIEŃ | WTOREK

NAJLEPSZY PREZENT

„Przynoszę wam radosną nowinę, która dotyczy wszystkich”.

Ewangelia Łukasza 2,10

Dla wielu ludzi święta Bożego Narodzenia – zamiast radości – są wypełnione strachem. Autor Jon Walker pisze: „Siedzę w restauracji typu fast food i obserwuję młodą dziewczynę świętującą wczesne święta Bożego Narodzenia z matką. Prezenty porozkładane na stole, a ona mówi: – Tęsknię za tobą, mamusiu. – Ja też za tobą tęsknię, kochanie – odpowiada matka. Opodal stoi kobieta, która dość uważnie im się przygląda. Moim dziennikarskim okiem składam to wszystko w jedną całość. Obserwująca kobieta to pracownik socjalny nadzorujący zorganizowaną wizytę matki i dziecka, pragnących uczcić Boże Narodzenie… Kilka minut później przyjeżdżają rodzice zastępczy i zabierają dziewczynkę do domu. Matka odchodzi sama. Święta Bożego Narodzenia mają swoją ciemniejszą stronę, z której rzadko zdajemy sobie sprawę. Tworzymy fantazję, która rzadko pokrywa się z rzeczywistością: nawet w najlepszych domach wiele świątecznych wspomnień jest pełnych napięcia, nie błyszczących dekoracji… święta są po prostu dla mamy kolejnym pretekstem, żeby się upić, a dla tatusia, by być ze swoją nową rodziną… kolejnym przypomnieniem, że osoba, którą kochamy, jest daleko lub może nigdy nie wróci… Wskaźnik samobójstw jest w grudniu niezwykle wysoki… depresja tak powszechna jak kolęda, a osób zranionych w czasie świąt więcej niż sobie wyobrażamy. Dla tych, którzy są zmęczeni pustą nadzieją… Bożego Narodzenia, dobra wiadomość brzmi, że Bóg jest z nami. Jezus przyszedł na ziemię, aby przynieść radosną nowinę… wszystkim ludziom”. Niezależnie od twojej sytuacji, Boże Narodzenie to najlepszy prezent, jaki kiedykolwiek otrzymasz, ponieważ: (1) jest to najdroższy prezent, jaki mógłbyś dostać, bo kosztował Jezusa Jego życie; (2) jest to jedyny prezent, który będzie trwał wiecznie; (3) możesz się nim cieszyć przez całe życie.

25 GRUDZIEŃ | ŚRODA

W BOŻYM NARODZENIU CHODZI O CHRYSTUSA

„Zobaczyli dziecko (...), upadli przed Nim w pokłonie”.

Ewangelia Mateusza 2,11

Urodził się w nędznych warunkach, a jednak niebo w górze wypełnione było pieśniami aniołów. Jego miejscem urodzenia była obora, a jednak gwiazda sprowadziła do Niego bogatych i szlachetnych z odległych o tysiące kilometrów krain, by oddali Mu cześć. Jego narodziny były sprzeczne z prawami natury, a Jego śmierć sprzeczna z prawami śmierci, a jednak żaden cud nie był większy niż Jego narodziny, Jego życie, Jego śmierć, Jego zmartwychwstanie i Jego nauczanie. Nie miał pól pszenicy ani łowisk, a mimo to zastawił stół dla 5000 i jeszcze miał zapas chleba i ryb. Nigdy nie stał na luksusowym dywanie, ale chodził po wodach, a one Go podtrzymywały. Jego ukrzyżowanie było największą zbrodnią, jednak z Bożej perspektywy nasze odkupienie nie byłoby możliwe za żadną niższą cenę. Kiedy umarł, niewielu opłakiwało Jego odejście, Bóg jednak zawiesił czarną zasłonę na słońcu. Ci, którzy Go ukrzyżowali, nie drżeli z powodu tego, co uczynili, ziemia jednak zatrzęsła się pod nimi. Grzech nigdy Go nie dotknął. Rozkład nie dotknął Jego ciała. Ziemia zabarwiona Jego krwią nie mogła zatrzymać Jego prochów. Przez ponad trzy lata głosił Ewangelię. Nie napisał żadnej książki, nie miał swojej siedziby i nie powołał żadnej organizacji. A jednak dwa tysiące lat później nadal jest centralną postacią ludzkiej historii, nieustannym tematem kazań, osią, wokół której obracają się wieki i jedynym Odkupicielem rodzaju ludzkiego. W tym czasie świętowania i obdarowywania się prezentami dołączmy do mędrców, którzy upadli i oddali Mu cześć. Pamiętajmy, w Bożym Narodzeniu chodzi o Chrystusa!

26 GRUDZIEŃ | CZWARTEK

NIE DO OPISANIA!

„Bogu niech będą dzięki za Jego niewysłowiony dar”.

2 List do Koryntian 9,15

Apostoł Paweł pisze, że dar, który Bóg dał każdemu z nas w pierwsze Boże Narodzenie, jest „nie do opisania”. Tłumaczenie dynamiczne tak to ujmuje: „zbyt cudowny, by opisać go słowami”. Prorok Izajasz zapowiedział: „Oto narodziło się Dziecko! Syn został nam dany” (Iz 9,6). Jezus był zarówno Bogiem jak i człowiekiem. Urodził się jako dziecko, ale jako Syn Boży mógł być tylko dany, ponieważ istniał zawsze. Jest więc doskonałym rozwiązaniem naszego problemu grzechu, ponieważ rozumie zarówno boskie roszczenia jak i zmagania ludzkości. Przyjrzyjmy się dzisiaj temu „nieopisanemu darowi”. (1) On jest naszym rozjemcą. Hiob skarżył się: „Nie ma też między nami rozjemcy [arbitra, mediatora, pośrednika], który by na nas obu położył rękę” (Hi 9,33). Rozjemca to ktoś, kto mógł faktycznie dołączyć do gry i zjednoczyć obie strony. Kimś takim jest Jezus, który – gdy zawiedziesz – będzie trzymał jedną rękę na tobie, a drugą na Bogu, aby połączenie nigdy nie zostało zerwane. „Nie do opisania”! (2) Jest naszym orędownikiem. Biblia mówi: „On może na zawsze zbawić tych, którzy przez Niego przychodzą do Boga, bo żyje zawsze, aby się za nimi wstawiać” (Hbr 7,25). Gdybyś musiał pamiętać i wyznać wszystkie grzechy zaniechania i te, które popełniasz każdego dnia, nigdy spokojnie byś nie zasnął – żyłbyś na kolanach. Śmierć Chrystusa jednak objęła całe zło, które popełniłeś, a Jego życie przykrywa wszystko, czego zaniechałeś, a co mogło być wielkim dobrem. Dlatego jest w pełni uprawniony do reprezentowania cię przed tronem Boga. Na taki świąteczny prezent pasuje tylko jedno wyrażenie: „nie do opisania”!

27 GRUDZIEŃ | CZWARTEK

PRAKTYKUJ BYCIE BEZINTERESOWNYM

„Rad jestem, że mogę poświęcać siebie i wszystko, co posiadam, dla waszego duchowego dobra”.

2 List do Koryntian 12,15

Pomaganie ludziom daje ogromne spełnienie. Kiedy spędzasz dzień, służąc innym, wieczorem możesz się położyć i spokojnie zasnąć. Nawet jeśli przez większość życia zaspakajałeś raczej swoje samolubne pragnienia, nie jest za późno na zmianę. Nawet Scrooge Charlesa Dickensa odkrył, że można się zmienić i zrobić coś dobrego dla innych. To właśnie zrobił Alfred Nobel. Był zszokowany, gdy zobaczył swój nekrolog w gazecie po śmierci brata. (Redaktor omyłkowo wstawił imię Alfreda, a nekrolog był utrzymany w bardzo niepochlebnym tonie ze względu na materiały wybuchowe, które jego firma produkowała i z których czerpała zyski). Nobel postanowił spędzić resztę życia na krzewieniu idei pokoju i zaangażowaniu w to swojego majątku. Tak powstał fundusz Nagród Nobla. Jeśli wyjdziesz poza własną strefę komfortu i zaangażujesz się w życie innych, naprawdę zaczniesz żyć. Bezinteresowność jest nagrodą samą w sobie – nie jest zależna od reakcji innych. Oto zasada, według której żył apostoł Paweł: „Rad jestem, że mogę poświęcać siebie i wszystko, co posiadam, dla waszego duchowego dobra, chociaż wygląda na to, że im bardziej was kocham, tym mniej wy mnie kochacie” (w. 15). U czterolatka spodziewasz się egoizmu, jednak kiedy widzisz go u czterdziestolatka, przestaje to być atrakcyjne, prawda? Ze wszystkich cech, które mógłbyś rozwijać w życiu, bezinteresowność wydaje się mieć największy wpływ na kształtowanie pozostałych. Tak, jest to sprzeczne z naturą ludzką. Jeśli jednak nauczysz się myśleć bezinteresownie i staniesz się dawcą, łatwiej będzie ci rozwinąć inne cnoty, takie jak wdzięczność, miłość, szacunek, cierpliwość i dyscyplinę.

28 GRUDZIEŃ | SOBOTA

UWALNIANIE MOCY, KTÓRA JEST W TOBIE

„Albowiem sam Bóg… sprawia w was i chcenie, i wykonanie”.

List do Filipian 2,13

Silnik w twoim samochodzie jest jego źródłem mocy, która uruchamia się po włączeniu biegu. Tylko wtedy otrzymujesz pęd niezbędny, by dotrzeć tam, gdzie chcesz. Jednym z niebezpieczeństw związanych z dążeniem do napełnienia Duchem Świętym jest to, że możesz sprowadzić to do „doświadczenia”, zamiast „wrzucenia biegu”, by dokonać wielkich rzeczy dla Boga. Kiedy czytamy w Nowym Testamencie, że ktoś został napełniony Duchem Świętym – zawsze coś się działo. Ludzie zwracali się do Chrystusa. Ktoś został uzdrowiony. Nawet doszło do spalenia ksiąg czarnoksięskich na rynku miejskim (zob. Dz 19,19). Nie świętowano tylko w kościele – przeniesiono to na ulice! W Piśmie Świętym już na samym początku poznajemy Boga jako Stwórcę. A On stworzył nas na swój obraz, tchnął w nas życie, a następnie powiedział: „Napełniajcie ziemię i podporządkowujcie ją sobie” (zob. Rdz 1,28). Jeśli modlisz się o to, by pojawił się ktoś z zewnątrz i po prostu zmienił twoją sytuację, możesz się nie doczekać. Nie jesteś bezradnym obserwatorem. To, co Bóg umieścił w tobie, zmieni to, co na zewnątrz – pod warunkiem, że nadasz temu bieg! To, co jest w tobie, jest większe niż kłopoty, przez które przechodzisz, sytuacja, w której się znajdujesz, czy przeszkody, które stoją na twojej drodze. Kiedy wszystko wokół ciebie mówi „nie”, a coś w tobie mówi „tak”, to jest to „sam Bóg… który działa w tobie, abyś chciał i był w stanie być Mu posłuszny”. „Chcenie” jest twoją częścią – „wykonanie” to Jego rola. Kiedy zsynchronizujesz te dwie rzeczy, twoje życie się zmieni.

29 GRUDZIEŃ | NIEDZIELA

CO ROBIĆ, GDY CZUJESZ SIĘ PRZYGNĘBIONY (1)

„Eliasz był człowiekiem podobnym do nas”.

List Jakuba 5,17

Eliasz był tak zdołowany, że chciał skończyć ze wszystkim. A działo się to tuż po jego największym zwycięstwie. Właśnie ściągnął ogień z nieba na Górze Karmel, po czym ze stanu euforii wpadł w stan wyczerpania. Zapominamy, że nawet jeśli odnosimy sukcesy i kochamy to, co robimy, bywa to wyczerpujące fizycznie, psychicznie i emocjonalnie. Jeśli więc jesteś osobą zorientowaną na cel i nieznającą granic, uważaj! (1) Wyczerpanie sprawiło, że Eliasz stracił perspektywę. Właśnie pokonał 850 fałszywych proroków (zob. 1Krl 18,19), a teraz uciekał przed jedną kobietą: Izebel. Generał George Patton Jr. powiedział: „Zmęczenie czyni z nas wszystkich tchórzy”. Kiedy pojawia się zmęczenie, wiara odchodzi! Zmęczenie zniekształca nasze myślenie i sprawia, że nie dostrzegamy Bożej mocy i Jego obietnic. Zmęczenie psychiczne w połączeniu z wyczerpaniem fizycznym to zabójcza kombinacja, która prowadzi do poczucia beznadziei i fałszywego przekonania, że nie mamy wyboru. (2) Strach sprawił, że Eliasz odizolował się od innych. Zostawiwszy swego sługę w Beer-Szebie, udał się na pustynię i powiedział Bogu: „Pozostałem tylko ja sam, lecz i tak nastają na moje życie, aby mi je odebrać” (1Krl 19,10). W tej chwili Eliasz znajdował się w najgorszym możliwym towarzystwie – swoim własnym! Kiedy czujesz się przygnębiony, nie jest to czas na izolowanie się. Właśnie wtedy musisz iść do Boga i ludzi, którzy cię kochają, i mogą pomóc ci się podnieść. Nawet apostoł Paweł potrzebował pomocy. Po tym jak napisał: „Po przybyciu do Macedonii nie zaznaliśmy spokoju. Zewsząd otoczyły nas kłopoty i trudności, byliśmy pełni strachu i przerażenia” – dodał: „Wtedy Bóg, który pociesza przygnębionych, podniósł nas na duchu, przysyłając Tytusa” (2Kor 7,5-6). Do kogo zatem musisz zadzwonić? Do kogo pójść? Nie odkładaj tego na później!

30 GRUDZIEŃ | PONIEDZIAŁEK

CO ROBIĆ, GDY CZUJESZ SIĘ PRZYGNĘBIONY (2)

„Ty podnosisz głowę moją”.

Psalm 3,3

Kiedy kryzys Eliasza trwał, Bóg powiedział mu trzy ważne rzeczy. (1) Spędzaj więcej czasu z Bogiem. „Wyjdź i stań na górze przed Panem” (1Krl 19,11). To tam Bóg przemówił do niego „spokojnym, cichym szeptem” (w. 12). Słowo „cichy” uczy nas, że zamiast stale pracować dla Boga, musimy się wyciszyć, by z Nim być i móc usłyszeć Jego głos. Jeśli tego nie zrobisz, opadniesz z sił i donikąd nie dojdziesz. Kiedy Dawid był przygnębiony, napisał: „Wielu mówi o mnie: Nie ma dla niego ratunku u Boga. Ale Ty, Panie, jesteś tarczą moją, chwałą moją i Ty podnosisz głowę moją” (Ps 3,3-4). (2) Przestań próbować robić wszystko sam. To szybka droga do depresji. Przywództwo nie polega tylko na wykonaniu zadania: chodzi o rozwój innych i realizowanie tego za ich pośrednictwem. Eliasz nie był sam. Bóg mu powiedział: „Zachowałem w Izraelu siedem tysięcy tych, którzy nie zgięli kolan przed Baalem” (1Krl 19,18). Nie tylko działaj – naucz się współpracować! (3) Uświadom sobie, że twoje zadanie się nie skończyło. Bóg pokazał Eliaszowi, że wciąż są królowie do namaszczenia, bitwy do wygrania i przygotowanie następcy (zob. w. 16). Potrzebujesz powodu, żeby wstać rano z łóżka? Bóg ci taki da! Kiedy jesteś zdołowany, On nie złości się na ciebie. Przeciwnie, Jego Słowo mówi: „Trzciny nadłamanej nie dołamie ani knota gasnącego nie dogasi. On doda otuchy bojaźliwym” (Iz 42,3). Na tym polega nieskończona miłość Boga!

31 GRUDZIEŃ | WTOREK

UWIERZ W SWOJĄ WIZJĘ

„Wyleję mojego Ducha”.

Księga Joela 3,1

Bóg przemówił przez proroka Joela, mówiąc: „Wasi starcy będą mieli sny, a wasza młodzież widzenia. Również na sługi i służące wyleję w owych dniach mojego Ducha” (w. 28-29). Niezależnie od twojego wieku i płci, Bóg ma dla ciebie wizję. Czasem będzie ci się wydawała nieracjonalna, bo możesz nie czuć się na siłach. W musicalu „Człowiek z La Manchy” jest scena, w której Don Kichot i jego sługa stoją, wpatrując się w zrujnowaną gospodę. Kiedy Don Kichot opisuje swoją wizję wieżyczek i wspaniałych bram, jego sługa stara się zobaczyć ten sam obraz, ale widzi tylko ruiny. Kiedy próbuje o tym powiedzieć, Don Kichot przerywa mu: „Przestań! Nie pozwolę, aby twoje fakty zakłócały moją wizję!”. Większość wielkich osiągnięć zaczyna się od wizji w czyimś sercu. Bywa, że inni próbują przekonać wizjonera, że jest ona niemożliwa do realizacji lub że on sobie z nią nie poradzi. Zresztą, on sam boryka się często z tą obawą. I to jest kluczowy moment! Jeśli potrafisz zignorować krytykę i wznieść się ponad strach, Bóg umożliwi ci wypełnienie wizji, którą ci dał. Pamiętaj jednak, że chociaż twoja wizja może pojawić się w jednej chwili, jej urzeczywistnienie może zająć całe życie. Prorok Habakuk pisał: „Gdyż widzenie dotyczy oznaczonego czasu i wypełni się niezawodnie. Jeżeli się odwleka, wyczekuj go, gdyż na pewno się spełni, nie opóźni się” (Ha 2,3). Marzenie dane przez Boga często przeczy faktom, więc jeśli masz wizję, szukaj zwolenników, nie krytyków. A jeśli ktoś podzieli się z tobą swoją wizją, zostań jego wiernym kibicem.

1 STYCZEŃ | ŚRODA

W TYM ROKU CHWAL BOGA I CIESZ SIĘ NIM

„Cokolwiek czynicie, wszystko to czyńcie na chwałę Boga”.

1 Koryntian 10,31

W 1964 roku parlament Anglii zniósł system episkopalny Kościoła Anglii. Zgromadzenie stu dwudziestu duchownych i trzydziestu osób świeckich zostało wezwanych do Opactwa Westminsterskiego, aby odbudować Kościół anglikański. Dokumenty powstałe podczas trwającego sześć lat zgromadzenia przeszły do historii Kościoła. Pierwsze pytanie Małego Katechizmu Westminsterskiego brzmi: „Jaki jest główny cel człowieka?”, a odpowiedź: „Aby chwalić Boga i cieszyć się Nim na zawsze”. Skutki tego pytania i odpowiedzi są głębokie w swej prostocie. Jeśli wykażesz się mądrością, uczynisz je podstawą swojego życia w tym nadchodzącym roku. Chwalić Boga. Być posłusznym Bogu. Cieszyć się Bogiem. Gdy wiesz, że swoim życiem wielbisz Boga, wtedy cieszysz się Jego obecnością, ale gdy masz świadomość, że tego nie robisz, to raczej Go unikasz. A to źle! Jakie masz szanse na prawdziwy sukces bez Bożej obecności? Niezbyt wielkie! Spoglądając na miniony sezon, sprawdź, czy są rzeczy, których żałujesz, ponieważ wiesz, że nie przyniosły chwały Bogu. On daje ci nowy rok, abyś mógł to zmienić. Jeśli robisz postanowienia noworoczne, oprzyj każde z nich na fundamencie tego fragmentu Pisma: „Cokolwiek czynicie, wszystko to czyńcie na chwałę Boga”. Jeśli będziesz wdrażał tę jedną zasadę, nie zboczysz z dobrej ścieżki. Zyskasz pokój i radość, wiedząc, że twoje życie podoba się Panu. Jakiekolwiek okoliczności napotkasz, zmierzysz się z nimi z opanowaniem i pewnością, wiedząc, że Bóg jest z tobą.

2 STYCZEŃ | CZWARTEK

JAK PRZYNOSIĆ OWOC (1)

„Ja was wybrałem (…) żebyście (…) przynosili owoc, a wasz owoc trwał”.

Ewangelia Jana 15,16

Gdy Jezus mówił „Ja was wybrałem (…) żebyście (…) przynosili owoc, a wasz owoc trwał”, miał na myśli: „Przeżyj swoje życie, dążąc do tego, co ma trwałe znaczenie i wieczną wartość!”. O co Mu chodziło, gdy mówił o owocu? „Owocem zaś Ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, powściągliwość” (Gal 5,22-23). Tych dziewięć cech opisuje jedyne życie, które warto przeżyć. Na szczęście nie jesteśmy pozostawieni sami sobie, aby wydać ten owoc. Równie dobrze moglibyśmy próbować się podnieść, ciągnąc za sznurówki własnych butów! Nie, Jezus powiedział: „Ja jestem prawdziwą winoroślą, a mój Ojciec jest winogrodnikiem. Usuwa każdy pęd we Mnie nieprzynoszący owocu i oczyszcza każdy, który owoc przynosi, aby owocował obficiej (…) Podobnie jak pęd nie może przynosić owocu sam z siebie, jeśli nie tkwi w winorośli, tak i wy, jeśli nie będziecie trwali we Mnie. Ja jestem winoroślą – wy pędami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi obfity owoc, bo beze Mnie nie jesteście w stanie nic uczynić” (J 15,1-2. 4-5). Do kogo zwraca się Jezus? Do wierzących: „Każdy pęd we mnie” (w. 2). Kto jest ogrodnikiem? „Mój Ojciec jest winogrodnikiem” (w. 1). Jaki jest Jego cel? Abyś „owocował obficiej” (w. 2). Jaki jest sekret bycia owocnym? Stały kontakt i bliskość z Jezusem. „Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi obfity owoc” (w. 5). Jeśli chcesz przynosić owoc, zbliż się do Pana.

3 STYCZEŃ | CZWARTEK

JAK PRZYNOSIĆ OWOC (2)

„Korzeń sprawiedliwych jest nie do wyrwania”.

Przypowieści 12,3

Rozwijaj głębokie duchowe korzenie. „Błogosławiony człowiek, który polega na PANU (…) Jest on jak drzewo zasadzone nad wodą, które nad potokiem zapuszcza swe korzenie, nie boi się nadchodzących upałów, jego liść pozostaje zielony, nie martwi się też w roku niedostatku, nie przestaje wydawać owocu” (Jr 17,7-8). Ten fragment pokazuje, dlaczego potrzebujesz głębokich duchowych korzeni: aby przetrwać trudne czasy – czasy upału i suszy. Salomon powiedział: „Dzięki niegodziwości nikt się nie ostoi, korzeń sprawiedliwych jest nie do wyrwania” (Prz 12,3). Gdy w twoje życie uderzy okres przeciwności, odkryjesz, w czym jesteś zakorzeniony: w Bożej sile czy tylko w swojej. Gdy Biblia mówi o upale, mówi o problemach życia. Gdy wspomina suszę, ma na myśli okresy kryzysu i braku. Jaka jest odpowiedź? Głębokie korzenie nad potokiem. Jaki jest rezultat? „Nigdy nie przestaje wydawać owocu”. Sekwoja olbrzymia z Karoliny Północnej w USA dzięki swoim korzeniom może przetrwać poważne pożary lasów. Gdyby zmierzyć korzenie dużego dębu, sięgałyby one kilkuset kilometrów. Właśnie dlatego są one tak stabilne w czasie sztormów życia. Paweł napisał: „Proszę, byście przez Jego Ducha zostali posileni mocą w wewnętrznym człowieku, stosownie do bogactwa Jego chwały. Proszę też, aby Chrystus przez wiarę zadomowił się w waszych sercach, abyście – zakorzenieni i ugruntowani w miłości (…) i [abyście potrafili] poznać wykraczającą poza zdolności poznawcze miłość Chrystusa – abyście zostali wypełnieni całą pełnią Boga” (Ef 3,16-17.19).

4 STYCZEŃ | SOBOTA

JAK PRZYNOSIĆ OWOC (3)

„Jako ludzie zakorzenieni w Nim, jako ci, którzy się w Nim budują”.

Kolosan 2,7

Paweł napisał: „Jak więc przyjęliście Jezusa Chrystusa, Pana, tak też – zjednoczeni z Nim – postępujcie, jako ludzie zakorzenieni w Nim, jako ci, którzy się w Nim budują i w Nim umacniają swą wiarę – zgodnie z tym, jak was nauczono. Przy tym zaś niech przepełnia was wdzięczność. Uważajcie, aby was ktoś nie wpędził w niewolę, zręcznie manipulując rzekomą nauką, opartą na ludzkiej tradycji oraz na zasadach, które rządzą światem, a nie na Chrystusie (…) W Nim też dostąpiliście napełnienia, w Tym, który jest głową wszelkiej zwierzchności i władzy” (Kol 2,6-8.10) Pustynia w Arizonie jest pełna przeróżnej roślinności. Kontrast może fascynować. Wszędzie latają wysuszone wątłe chwasty. Dlaczego? Bo nie mają korzeni. Z kolei kaktus saguaro wydaje owoc nawet wtedy, gdy temperatura sięga 55 stopni. Dlaczego? Ponieważ jego korzenie rozciągają się na 15-20 metrów we wszystkich kierunkach. Musisz mieć głębokie duchowe korzenie, jeśli chcesz przetrwać życiowe okresy suszy. Każdy może przeżyć jeden czy dwa suche dni, ale co z przedłużającymi się stanami stresu, żałoby, niedostatku, choroby czy przeciwności? W czymkolwiek zakorzenione jest twoje życie, właśnie z tego będziesz czerpał swoją siłę. Psalmista napisał: „A jego rozkosz to Prawo PANA – nad nim rozmyśla za dnia oraz nocą. Będzie jak drzewo zasadzone wśród strumieni, które wyda owoc we właściwym czasie. Jego liść nie pożółknie, a czego się podejmie, to skończy z powodzeniem. Z bezbożnymi będzie inaczej: ci będą jak plewy, które wiatr rozwieje” (Ps 1,2-4). Niech to się stanie twoją modlitwą: „Panie, zakorzeń mnie głęboko w Tobie”.

5 STYCZEŃ | NIEDZIELA

JAK BYĆ OWOCNYM (4)

„Ziarno między cierniami…”

Łukasza 8,14

Musisz pozbyć się chwastów. W słynnej przypowieści o siewcy Jezus powiedział, że ziarno padło na cztery różne rodzaje gleby. „Ziarno między cierniami oznacza z kolei tych, którzy wprawdzie usłyszeli, lecz gdy idą przez życie, troski, bogactwo i przyjemności stopniowo tłamszą ich wzrost – i nie dojrzewają” (Łk 8,14). Zauważ tu trzy rodzaje cierni, które nie pozwalają ci rozwijać się do duchowej dojrzałości. (1) Troski. Stajesz się tak zajęty codziennymi troskami, że przestajesz patrzeć na Jezusa. (2) Bogactwo. Zarabianie pieniędzy i kupowanie dominuje w twoim życiu tak, że nie masz już czasu dla Pana. (3) Przyjemności. Gonitwa za „dobrym życiem” może stłamsić twój wzrost duchowy. Cieszenie się życiem jest w porządku, ale musisz pilnować swoich priorytetów. Gdy masz czas na zakupy, plażę, golfa czy spędzanie godzin przed ekranem, ale nie znajdujesz go na czytanie Biblii czy modlitwę, to znak, że twoje priorytety wymknęły się spod kontroli. Jeśli mówisz: „Po prostu nie mam kiedy służyć Panu. Jestem zbyt zajęty. Nie znajdę czasu, aby się zaangażować” – to wziąłeś za dużo na głowę! Lepiej wyrwij trochę chwastów. Wiele rzeczy w życiu nie jest z gruntu złych, ale nie są one niezbędne. Może musisz trochę uwolnić swój rozkład zajęć, aby usunąć chwasty. Doglądasz pomidorów w ogrodzie, ale nie robisz nic, aby wyhodować mlecze. One rosną same, jeśli zaniedbasz swój kawałek ziemi. Rozumiesz? Jeśli chwasty w twoim życiu nie pozwalają ci wydać owocu, to już najwyższy czas przestać tylko o tym mówić i zacząć działać.

6 STYCZEŃ | PONIEDZIAŁEK

JAK PRZYNOSIĆ OWOC (5)

„Oczyszcza każdy [pęd], który owoc przynosi, aby owocował obficiej”.

Ewangelia Jana 15,2

Musisz poddać się procesowi oczyszczania. „Oczyszcza każdy [pęd], który owoc przynosi, aby owocował obficiej”. Oczyszczanie zakłada odcinanie martwych gałązek i skracanie żywych. Oba te działania są niezbędne, aby kształtować drzewo i stymulować wzrost. Osoby, które zawodowo się tym zajmują, powiedzą ci, że większość ludzi jest zbyt niepewna w temacie przycinania roślin. Ale nie Bóg. On całkowicie odcina jedynie to, co jest grzeszne i powierzchowne, a przycina to, co żyje i owocuje: prosperujący biznes, satysfakcjonujące relacje, plan, który wydaje się dobrze działać. Bóg nie tylko skraca to, co złe, ale też to, co dobre, aby dać ci najlepsze. To nie jest przyjemne, ale absolutnie kluczowe dla duchowego wzrostu. Czego Bóg chce dla twojego życia? „Obfitego owocu” (J 15,8). Będziesz oczyszczany! Może teraz przez to przechodzisz i widzisz, że nie wszystkie ścinki to martwe gałęzie. Bóg przycina rzeczy, które naszym zdaniem są produktywne, abyśmy mogli przynieść jeszcze większy owoc. To może nas dziwić. Wierzymy, że Bóg jest wierny, więc zaskakuje nas, nawet frustruje to oczyszczanie. „Dlaczego to robisz, Boże? Oddałem Ci mój biznes, ale dalej nie przynosi zysków. Oddałem Ci swoje zdrowie, a jestem w szpitalu. Wiernie oddawałem dziesięcinę, a stoję na granicy bankructwa”. Co się dzieje? „Żadne karcenie w chwili, gdy nas dosięga, nie sprawia nam radości, lecz łączy się z bólem. Później jednak tym, którzy dzięki niemu zostali wyćwiczeni, zapewnia pełen pokoju owoc sprawiedliwości” (Hbr 12,11). Jesteś oczyszczany, abyś przynosił większy owoc.

7 STYCZEŃ | WTOREK

NIE TRAĆ RADOŚCI

„Radujcie się w Panu zawsze! Powtarzam: Radujcie się!”

Filipian 4,4

Paweł napisał: „Radujcie się w Panu zawsze! Powtarzam: Radujcie się!”. Dlaczego Paweł się powtarza? Ponieważ radość to nasze paliwo napędowe i jeśli nie będziemy o nie dbać, to nam go zabraknie. To znaczy, że regularnie musimy sprawdzać wskaźnik paliwa, aby nie wciągnął nas negatywizm i wątpliwości. W Biblii wino reprezentuje radość. Pierwszy cud Jezusa to przemienienie wody w wino – najlepsze wino, jakiego goście kiedykolwiek próbowali. Jezus jest dawcą nadziei. Gdy pozostajesz z Nim w łączności, doświadczasz Jego radości bez względu na okoliczności. W Ewangelii Jana 15,11 Jezus rzekł: „Powiedziałem wam to po to, aby moja radość gościła w was i aby wasza radość była pełna”. Pomyśl o tym przez chwilę. Jak możesz mówić, że twoje grzechy zostały przebaczone, że Bóg cię prowadzi i strzeże, że idziesz do nieba, ale jednocześnie wyglądać jak chodzące nieszczęście? W więzieniu Paweł miał tyle radości, że zdobył strażników dla Chrystusa i w domu cesarza powstał kościół (zob. Flp 4,22). Na ludzi zawsze większy wpływ ma twoja postawa niż teologia. Zawsze! Gdy widzą, że wypełnia cię radość w trudnych czasach, zastanawiają się, jaki jest twój sekret. Myślą: „Cokolwiek on ma, potrzebuję tego”. Stają się bardziej otwarci i chłonni na prawdę. Szczęście, które oferuje ten świat, to tylko reakcja na okoliczności, ale radość pochodząca z życia z Jezusem wynosi nas ponad nie. Skup się na Jego radości, czerp z niej i pokazuj ją dzisiaj światu.

8 STYCZEŃ | ŚRODA

FARYZEUSZ I PROSTYTUTKA

„Mocno Mnie pokochała, bo przebaczono jej wiele grzechów”.

Łukasza 7,47

Pewnego dnia Jezus jadł w domu faryzeusza, gdy nagle weszła prostytutka. „Całowała [stopy Jezusa] przy tym z czułością i namaszczała olejkiem. Na ten widok faryzeusz, który Go zaprosił, pomyślał: Gdyby ten człowiek był prorokiem, zdawałby sobie sprawę, kim i jakiego rodzaju jest ta kobieta, która Go dotyka, że to grzesznica” (Łk 7,38-39). Ale faryzeusz Szymon był w błędzie. Nie chodziło o to, że Jezus nie wiedział. Jego to nie obchodziło! Tego dnia przebaczył jej grzechy i odesłał wybawioną, odnowioną, z nowym kierunkiem życia. Ta historia potwierdza to, co już wiemy: Jezus przyszedł, aby zbawić grzeszników na ulicy i hipokrytów w Kościele. Nikt nie jest zbyt daleko, aby Boża łaska nie mogła go dosięgnąć. (1) Nigdy nie zapomnij, od czego Bóg cię zbawił! Zauważ, co Jezus powiedział do faryzeusza Szymona: „Komu mało się przebacza, słabo kocha” (w. 47). Pamiętając swoje grzechy z przeszłości, Dawid napisał: „Wyciągnął mnie z przepaści zagłady, wyprowadził z grząskiego błota i postawił moje nogi na skale, zagwarantował mi pewny krok. Włożył w moje usta pieśń nową, pieśń pochwalną dla naszego Boga. Wielu to zobaczy i ogarnie ich lęk – i zaufają PANU” (Ps 40,3-4). (2) Pamiętaj, że Jezus nie patrzy na twoją przeszłość, ale przyszłość. Tłum spoglądał na tę kobietę jak na chwast, ale Jezus widział w niej różę i podlał ją. Jeśli potrzebujesz dzisiaj przebaczenia, przyjdź do Jezusa. Jeśli go już doświadczyłeś, wylewaj przed Nim swoje serce w uwielbieniu.

9 STYCZEŃ | CZWARTEK

ZACZNIJ UWIELBIAĆ

„Prawdziwi czciciele będą czcili Ojca w duchu”.

Ewangelia Jana 4,23

Porozmawiajmy o tym, jak uwielbiać. Po pierwsze nie ma jednego przepisu dla wszystkich. Biblia nie mówi, że musimy wielbić Boga w określony sposób. To dlatego, że uwielbienie to tak potężne wylewanie swojego serca przed Panem, że nie można ograniczyć go do słów czy zdefiniować piosenką, krzykiem czy ciszą. Jezus powiedział: „Prawdziwi czciciele będą czcili Ojca w duchu (…) Takich właśnie czcicieli Ojciec sobie szuka” (J 4,23). Po drugie Bóg stworzył cię, abyś Go wielbił. Może nigdy o tym nie myślałeś. Bóg stworzył cię, abyś robił jedną rzecz, której On nie może sam zrobić dla siebie – uwielbiać! Apostoł Jan napisał: „Godny jesteś (…) przyjąć chwałę, cześć i moc, ponieważ Ty stworzyłeś wszystko, dzięki Twej woli powstało i zostało stworzone” (Obj 4,11). Nic nie daje większej przyjemności naszemu Ojcu w niebie niż miłość i uwielbienie Jego odkupionych dzieci. Po trzecie uwielbiać może każdy, zawsze i wszędzie. Samarytanka z Pisma dorosła, wierząc, że prawdziwe uwielbienie trzeba wyrażać na świętej górze zwanej Garizim, podczas gdy Żydzi uważali, że uwielbiać można w świątyni w Jerozolimie. Ale Jezus powiedział, żeby tego nie ograniczać do kościoła czy określonego dnia tygodnia. Psalmista w swoim niepowtarzalnym stylu opisał to tak: „Alleluja! Chwalcie, słudzy PANA, chwalcie imię PANA! Niech to imię błogosławią odtąd aż na wieki! Od wschodu słońca aż po jego zachód niech imię PANA będzie uwielbione!” (Ps 113,1-3). Zacznij uwielbiać!

10 STYCZEŃ | CZWARTEK

LUDZIE Z PRZESZŁOŚCIĄ (1)

„Jezus (…) przywołał [ją] do siebie”.

Ewangelia Łukasza 13,12

„Obecna tam była kobieta, która od osiemnastu lat pozostawała w mocy ducha słabości. Z tego powodu poruszała się mocno pochylona i w ogóle nie mogła się wyprostować. Jezus ją zobaczył i przywołał do siebie: Kobieto – powiedział – jesteś wolna od swojej słabości. I położył na nią ręce. Wtedy jej plecy natychmiast się wyprostowały i zaczęła chwalić Boga” (Łk 13,11-13). Ta kobieta nie mogła prosto chodzić, ponieważ przez 18 lat pozostawała „w mocy ducha słabości”. To długi czas zmagań. W tym czasie była w kościele i nie otrzymała pomocy. Wtedy Jezus przywołał ją do przodu. Dlaczego nie uleczył jej tam, gdzie siedziała? Oto dwa powody: (1) Bóg chce, abyśmy ćwiczyli wiarę i działali, kiedy On do nas mówi. Gdy żyjesz z nierozwiązanym problemem przez długi czas, zaczynasz myśleć: „Tak już będzie zawsze”. Zanim Bóg zmieni twoje okoliczności, On przekształca twój umysł i pozwala ci zobaczyć nowe możliwości. Nazywamy to „wiarą”. Biblia mówi: „Bez wiary – przeciwnie – nie można podobać się Bogu. Kto bowiem przychodzi do Boga, musi uwierzyć, że On istnieje i nagradza tych, którzy Go poszukują” (Hbr 11,6). Bóg pragnie, abyś dzisiaj do Niego przyszedł. (2) Bóg chce, abyśmy inwestowali w swoje własne uwolnienie. Gdy w coś inwestujemy, cenimy to i chronimy. W ten sposób, gdy szatan spróbuje przynieść znowu ten sam problem, możesz powiedzieć: „Nie, nie przyjmę tego. To nie jest już częścią mnie. Zostałem nowym stworzeniem w Chrystusie”.

11 STYCZEŃ | SOBOTA

LUDZIE Z PRZESZŁOŚCIĄ (2)

„Jezus (…) przywołał [ją] do siebie”.

Ewangelia Łukasza 13,12

Nie wiemy, jak długo zajęło tej kobiecie wyjście do przodu kościoła, gdy Jezus ją wezwał. Ludzie, którzy cierpią, nie zawsze potrafią ruszać się tak samo szybko jak inni. Z tej historii możemy wyciągnąć dwie ważne lekcje. (1) Czasami nie wzrastasz i nie dojrzewasz tak szybko jak inni, ponieważ od dłuższego czasu zmagasz się z paraliżującym problemem. To co dla kogoś wydaje się proste, dla ciebie może okazać się bardzo trudne. Ale dobra nowina jest taka, że Jezus czeka na ciebie i będzie z tobą pracował, aż nie pokonacie problemu. (2) Z tych doświadczeń wyniesiesz świadectwo. Bez względu na to, co przeszedłeś, Jezus cię dzisiaj wzywa. Mówi: „Wstań! Podejdź do mnie”. Niezależnie od tego, co zrobiłeś i co przecierpiałeś, On cię wzywa. Może myślisz, że twoje sekrety są gorsze od sekretów innych. Bóg już je wszystkie zna. A Jego obietnica jest taka: „Pokochałem cię wieczną miłością, dlatego tak długo okazywałem ci łaskę. Jeszcze cię odbuduję! Będziesz odbudowana” (Jr 31,3-4). Jak rzeźbiarz, który tworzy coś pięknego z surowego kawałka skały, Bóg może przemienić twój bałagan w wieść o nadziei dla innych. Szatan cię atakuje, ponieważ masz coś cennego, czym możesz się dzielić. Historia tej kobiety kończy się słowami: „tłum cieszył się z powodu niezwykłych czynów, które działy się za Jego sprawą” (Łk 13,17). Bóg chce, aby ludzie patrzyli na twoje życie i mówili: „Coś się z tobą stało, nie jesteś już tym samym człowiekiem!”.

12 STYCZEŃ | NIEDZIELA

LUDZIE Z PRZESZŁOŚCIĄ (3)

„Jezus (…) przywołał [ją] do siebie”.

Ewangelia Łukasza 13,12

Ta kobieta próbowała religii, ale to jej nie pomogło. Zwracała się do lekarzy, ale nie potrafili jej uleczyć. Ludzie dookoła niej myśleli, że tego problemu nie da się rozwiązać. Nawet ona tak myślała! Ale nie Jezus. Jego obietnica brzmi: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy zapracowani i przeciążeni, Ja wam zapewnię wytchnienie” (Mt 11,28). Co za ulga, że możesz oddać swój ciężar Jezusowi. Bez względu na to, jak trudne czasami staje się życie, ulga jest oddalona od nas tylko o modlitwę. Niezależnie od przeszkód, które są przed tobą, zwróć się do Jezusa. Może trzymasz w ramionach niemowlę urodzone poza małżeństwem, ale wciąż do Niego przychodzisz. Może byłeś wykorzystywany i molestowany i nigdy nie potrafiłeś nikomu o tym powiedzieć – nie przestawaj przychodzić do Jezusa. Nie musisz opowiadać wszystkim całej swojej przeszłości. Pamiętaj, że Jezus cię wzywa. On zna twoją przeszłość, a i tak cię wzywa. Nie widzi cię takim, jakim jesteś, ale takim, jakim się staniesz, gdy Jego łaska wykona pracę w twoim życiu. Maria Magdalena może i była prostytutką, zanim spotkała Jezusa, ale została jednym z Jego najbliższych uczniów. Mateusz, który napisał pierwszą księgę Nowego Testamentu, zanim spotkał Jezusa, pracował dla Rzymian jako znienawidzony celnik. Ale Jezus nie patrzył na jego przeszłość, aby zdecydować o jego przyszłości. Saul z Tarsu, morderca chrześcijan, stał się apostołem Pawłem, autorem połowy Nowego Testamentu. Dobra wiadomość jest taka, że gdy Jezus cię zbawia, nie masz już przeszłości, a jedynie przyszłość.

13 STYCZEŃ | PONIEDZIAŁEK

UZNAĆ BOŻĄ SUWERENNOŚĆ

„miłosierdzie Boże”

Rzymian 12,1

Paweł pisze: „Zachęcam was (…) ze względu na miłosierdzie Boże, abyście oddali swoje ciała na ofiarę żywą (…) abyście potrafili rozpoznać, co jest wolą Bożą, co jest dobre, przyjemne i doskonałe” (Rz 12,1-2). Bożą suwerenność można rozumieć na dwa sposoby: (a) przez inicjatywę (b) przez naszą odpowiedź. Właściwie Paweł mówi: (1) oprzyjcie się presjom tego świata, który ciągnie was w złym kierunku. (2) Odnawiajcie swoje umysły każdego dnia przez modlitwę i czytanie Bożego słowa. (2) Rozpoznajcie Jego wolę dla was i żyjcie zgodnie z nią. Ale Paweł idzie dalej. Pisze: „Brzydźcie się złem, lgnijcie do dobra. Darzcie siebie nawzajem serdeczną, braterską miłością. Wyprzedzajcie się w okazywaniu szacunku. W zapale bądźcie niestrudzeni, duchem płomienni, w Panu – gotowi do służby. W nadziei bądźcie radośni, w ucisku wytrwali, w modlitwie oddani. Wspierajcie w potrzebach świętych (…) Dobrze życzcie tym, którzy was prześladują (…) Radujcie się z radosnymi, płaczcie z płaczącymi. Odnoście się do siebie z podobną wyrozumiałością. Nie bądźcie wyniośli, skłaniajcie się raczej do tego, co skromne. Nie uważajcie sami siebie za mądrych. Nie odpłacajcie nikomu złem za zło. Starajcie się o to, co jest dobre dla wszystkich ludzi. Jeśli to z waszej strony możliwe, zachowujcie pokój ze wszystkimi” (w. 9-18). Boża suwerenność nie uwalnia nas od osobistej odpowiedzialności. Nie oznacza, że mamy nie interesować się tym, co dzieje się dookoła, czy podejmować pochopne decyzje. Bóg wciąż chce, aby naszym celem była doskonałość i abyśmy troszczyli się o ten zgubiony świat. Uznawanie Bożej suwerenności uwalnia nas od bawienia się w Boga i uzdalnia nas, abyśmy cieszyli się życiem z Nim.

14 STYCZEŃ | WTOREK

NIE POZWÓL, ABY KONTROLOWAŁY CIĘ EMOCJE

„Najczujniej ze wszystkiego strzeż swojego serca”.

Przypowieści 4,23

W codzienności możemy żyć według niezmiennych zasad Słowa Bożego lub według chwiejnych emocji. Gdy postępujemy według Słowa Bożego, mamy stabilność. Gdy żyjemy, jak dyktują nam emocje, nasze życie to ciągła huśtawka: raz jesteśmy na górze, raz na dole. Bóg chce dać ci emocjonalną dojrzałość, ale musisz z Nim współpracować. Wymaga to twojej codziennej decyzji, aby wybierać Jego drogę, nie własną. Gdy to stanie się nawykiem, odkryjesz, że życie daje ci więcej radości. Nie pozwalasz przecież każdemu, kto zapuka do twoich drzwi, ze sobą zamieszkać. To dlaczego miałbyś pozwolić wszystkim emocjom, które się pojawiają, dyktować kierunek dnia i determinować decyzje? „Najczujniej ze wszystkiego strzeż swojego serca, bo z niego tryska źródło życia!” (Prz 4,23). Twoje myśli tworzą emocje, nie odwrotnie! Właśnie dlatego Paweł napisał: „zniewalamy każdą myśl do posłuszeństwa Chrystusowi” (2Kor 10,5). Innymi słowy, jeśli jakaś myśl nie jest zgodna ze Słowem Bożym, nie dawaj jej głosu w swoim życiu. „Nasze postępowanie opiera się na wierze, a nie na tym, co widzialne” (2Kor 5,7). To może cię zaskoczy, ale jako chrześcijanin nie zawsze będziesz czuł Bożą obecność. Po swoim zmartwychwstaniu Jezus objawił się swoim dwóm uczniom w drodze do Emaus, ale oni Go nie rozpoznali. Dlaczego? Ponieważ tak bardzo byli zajęci swoimi emocjami! Jak Jezus wyciągnął ich z negatywnych myśli? „Zaczął tłumaczyć im wszystkie Pisma odnoszące się do Niego” (Łk 24,27). Ujmując to jednym zdaniem: bądź prowadzony tylko przez Słowo Boże.

15 STYCZEŃ | ŚRODA

UCZĄC SIĘ OD TRĘDOWATYCH

„A kiedy szli, zostali oczyszczeni”.

Ewangelia Łukasza 17,14

„Dziesięciu trędowatych mężczyzn (…) donośnym głosem zawołało: Jezusie! Mistrzu! Zmiłuj się nad nami! (…) Powiedział do nich: Idźcie, pokażcie się kapłanom. A kiedy szli, zostali oczyszczeni. Jeden zaś z nich, gdy zobaczył, że został wyleczony, zawrócił, głośno chwaląc Boga. (…) Wtedy Jezus zapytał: Czyż nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Dziewięciu więc gdzie? (…) I powiedział mu: (…) Twoja wiara cię ocaliła” (Łk 17,12-15.17.19) Ta historia uczy nas trzech rzeczy: (1) Czasami odpowiedź przychodzi szybko, a czasem powoli, krok po kroku. Biblia mówi: „Kiedy szli, zostali oczyszczeni”. Nie wiesz, który krok przyniesie odpowiedź, więc idź naprzód z wiarą. Zgodnie z prawem Mojżeszowym, zanim trędowaty mógł zostać przyjęty z powrotem do społeczności, najpierw kapłan musiał ogłosić go czystym. Pomyśl o tym. Jezus zobaczył zmianę w życiu tych mężczyzn, zanim ona naprawdę się wydarzyła – to dlatego, że miał moc to uczynić! (2) Nie poddawaj się z powodu odrzucenia ze strony ludzi. Jako wyrzutki społeczne ci mężczyźni myśleli, że Jezus potraktuje ich jak inni. Ale on powiedział: „tego, który do Mnie przychodzi, z pewnością nie odrzucę” (J 6,37). (3) Zawsze pamiętaj, aby dziękować Bogu i Go wielbić. Tylko jeden z dziesięciu trędowatych zdał egzamin wdzięczności. Czy ty byś go zdał? Gdy uświadomisz sobie, jak wiele twoja wdzięczność znaczy dla Pana, nie pozwolisz sobie nawet na dzień bez dziękowania Mu i wielbienia Go.

16 STYCZEŃ | CZWARTEK

PRZEBACZ RODZICOM (1)

„Bądźcie (…) przebaczający (…) jak i wam Bóg przebaczył”.

Efezjan 4,32

Nie ma nic gorszego niż ból, który rodzice zadają swoim dzieciom. Często pochodzi on z obojętności, ale to nie sprawia, że cierpienie jest mniejsze. Pewien chrześcijański autor napisał: „Niezaspokojone potrzeby z dzieciństwa tylko wzmogą się w życiu dorosłym, ale zostaną dobrze zakryte. Jeśli doświadczyłeś przemocy jako dziecko, nie daj się zmylić myśleniem: »Jestem narodzony na nowo – nie powinienem już czuć bólu«. Fakt, że dalej cierpisz, nie zaprzecza twojemu nawróceniu ani nie czyni cię mniej uduchowionym. Ludzie traktują Boga tak, jak postrzegali swoich rodziców, dlatego potrzeba czasu uleczenia, uwolnienia i poznania Bożej miłości, aby naprawdę zaufać. Przebaczenie mamie i tacie stanowi dużą część procesu uleczenia. Jest niezbędne, aby nie popaść w stosowanie przemocy wobec swoich dzieci. Musisz przebaczyć ojcu, który cię nie chronił, matce, która źle cię traktowała lub stosowała przemoc, ojczymowi, który cię nie kochał, dziadkowi lub wujkowi, którzy wykorzystywał cię seksualnie, nieobecnemu rodzicowi, który opuścił cię z powodu śmierci lub porzucenia; samolubnemu rodzicowi, który przypominał ci, że jesteś niechciany, albo rodzicom, którzy przez własne braki emocjonalne nie wiedzieli, jak dobrze o ciebie dbać. Te okropnie bolesne doświadczenia nadal będą wywoływać ból, jeśli… nie wypuścisz całego bólu i zgorzknienia i nie poprosisz [Boga], aby pomógł ci przebaczyć. On jest Bogiem odnowienia i odkupienia, więc może odkupić wszystko, co wydarzyło się w przeszłości. On może uleczyć złamane relacje między tobą a twoimi dziećmi czy rodzicami lub przyjaciółmi. Odnowienie nie przyjdzie z dnia na dzień, ale odkupienie może. Pozwól Bogu, aby odkupił teraz każdą sytuację, abyś mógł zawrócić i iść we właściwym kierunku”.

17 STYCZEŃ | CZWARTEK

PRZEBACZ RODZICOM (2)

„Odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone”.

Ewangelia Łukasza 6,37

Gdy zrozumiesz, że rodzice nie zawsze są w stanie dać swoim dzieciom to, czego sami nie otrzymali, czyli miłości, troski, akceptacji i fizycznej bliskości, wtedy łatwiej ci będzie im przebaczyć. Autorka Stormie Omartian napisała: „Czasami to, czego rodzic nie zrobił, może boleć tak samo jak to, co zrobił agresywny rodzic. Pasywność rodzica czy jego brak chęci do działania i ratowania dziecka może być jak zdrada. Brak przebaczenia wobec niezaangażowanego rodzica jest o wiele trudniejszy do rozpoznania, ale bardziej powszechny, niż nam się wydaje. Poproś Boga, aby pokazał ci nieprzebaczenie wobec rodzica, który ci nie pomagał. Jeśli ono jest w tobie, musisz szczerze uporać się ze swoimi emocjami… Nie możemy cofnąć czasu i sprawić, żeby ktoś się o nas troszczył i się nami opiekował, nie możemy wymagać tego od współmałżonka czy przyjaciela, bo oni nie są w stanie tego zrobić. To [musi] przyjść od Ojca w niebie… Pierwszy krok to przyjąć [Jego] przebaczenie i pozwolić, aby ta rzeczywistość dogłębnie nas przeniknęła. Gdy zdamy sobie sprawę, jak wiele Bóg nam przebaczył, zrozumiemy, że… nie mamy prawa osądzać innych. Otrzymując przebaczenie i wolność od wszystkiego, co zrobiliśmy, przyjmujemy niesamowity dar. Jak moglibyśmy nie być posłuszni Bogu, gdy prosi nas, abyśmy przebaczali innym? To działa w dwie strony. Bóg ci przebacza, a ty przebaczasz innym… Opieramy swoje decyzje nie na uczuciach, ale na tym, co jest słuszne”. Jezus powiedział: „Przestańcie też osądzać, a na pewno nie zostaniecie osądzeni (…) odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone” (Łk 6,37). Gdy wybierasz przebaczenie i nie pozwalasz, aby czyjś grzech decydował o twoich emocjach, wtedy robisz to, co wyzwala cię do życia w pokoju.

18 STYCZEŃ | SOBOTA

TRZYMAJ SIĘ BOŻEGO PLANU (1)

„Zgodnie z zamiarem Tego, który sprawia wszystko zgodnie z radą swojej woli”.

Efezjan 1,11

Bóg powiedział: „Ja jestem Alfa i Omega, Pierwszy i Ostatni, Początek i Koniec” (Obj 22,13). Bóg stwierdza, jaki rezultat chce otrzymać na końcu, po czym zaczyna od początku i działa w tym kierunku. On „sprawia wszystko zgodnie z radą swojej woli”. Józef odkrył, że nawet, gdy zwróci się przeciwko tobie własna rodzina, Boże plany nadal się spełnią. Patrząc wstecz, powiedział: „Wy wprawdzie zaplanowaliście przeciwko mnie [rzecz] złą, [ale] Bóg zaplanował przy tym [to, co] dobre” (Rdz 50,20). Jednak nie myl „dobrego” z „wygodnym”. Gdy Bóg nas poprawia i koryguje, to nie zawsze jest nam miło. Ale to i tak pozostaje dobre! Dawid powiedział: „Dobrze mi, że zostałem upokorzony – po to, bym nauczył się Twych ustaw” (Ps 119,71). Jeśli nie jesteś pewien, jak wygląda Boży plan, szukaj Go, aż ci go pokaże. Inne sprawy mogą wydawać się bardziej pilne, ale nic nie jest ważniejsze. Jeśli już go znasz, bądź spokojny, że żadne ludzkie działania go nie zmienią. Psalmista napisał: „Twoja prawica mnie wybawi (…) Twoja łaska – na wieki” (Ps 138,8) Nie ma takiej sytuacji stworzonej przez szatana, dla której Bóg nie uczynił już wyjścia (1Kor 10,13). Paweł zapewnia nas: „Próba was nie dopadła, za wyjątkiem ludzkiej; Bóg jednak jest wierny; On nie dopuści, aby was próbowano ponad to, na co was stać, ale wraz z próbą da wyjście, abyście mogli przetrwać” (w.13). Właśnie w czasie próby odkrywasz, że Bóg jest wierny. On cię będzie rozciągał, ale nie doprowadzi cię do punktu, gdy się złamiesz. On chce, abyś wyszedł z tego doświadczenia silniejszy i gotowy na to, co jest dalej w Bożym planie.

19 STYCZEŃ | NIEDZIELA

TRZYMAJ SIĘ BOŻEGO PLANU (2)

„Ten, który rozpoczął w was dobre dzieło”.

Filipian 1,6

Paweł napisał: „[jestem] przekonany o tym, że Ten, który rozpoczął w was dobre dzieło, będzie je pełnił aż do dnia Chrystusa Jezusa” (Flp 1,6). Zauważ, że Jezus często znajdował czas na modlitwę w swoim napiętym grafiku. Czasami nawet modlił się całą noc. I mówi nam dlaczego: „Syn sam od siebie nie może nic uczynić, poza tym, co widzi, że Ojciec czyni; cokolwiek bowiem On czyni, to Syn czyni podobnie. Bo Ojciec kocha Syna i ukazuje Mu wszystko, co sam czyni” (J 5,19-20). Przybity ciężarem grzechów, Jezus wołał na krzyżu: „Boże mój, Boże mój, dlaczego Mnie opuściłeś?” (Mt 27,46). Jego słowa uczą nas trzech ważnych rzeczy: (1) Możemy iść za Bożym planem, ale wciąż czasami czuć się przytłoczeni czy osamotnieni. (2) Gdy Bóg nie odpowiada, musimy ćwiczyć się w opieraniu się na obietnicach, zawartych w Jego Słowie. (2) Ból, który odczuwamy, w końcu przerodzi się w radość, czekającą na nas po drugiej stronie. Więc trzymaj się Bożego planu. Jeśli tak uczynisz, wróg nie będzie mógł zrobić nic, aby cię zniszczyć. Biblia mówi: „żadne narzędzie ukute przeciw tobie na nic się nie przyda (…) Takie jest dziedzictwo sług JHWH” (Iz 54,17). Gdy czujesz, jakbyś sięgnął dna, zrób to, co Jezus, i módl się: „Ojcze, w Twoje ręce składam mego ducha” (Łk 23,46). Innymi słowy, oddaj to wszystko Bogu. Ufaj Mu, że zrobi to, czego ty nie możesz, i że przeprowadzi cię przez to aż do zwycięstwa.

20 STYCZEŃ | PONIEDZIAŁEK

PRZEKAZUJ BŁOGOSŁAWIEŃSTWA DALEJ

„Dzięki Niemu [będziecie] bogaci we wszystko”.

2 Koryntian 9,11

Pomyśl, jak niedorzeczne byłoby, gdyby firma elektryczna wytwarzała energię, a następnie ją gromadziła. Jej klienci żyliby w ciemności, a firma w krótkim czasie by zbankrutowała! Ta sama zasada odnosi się do naszych finansów. „Bóg kocha radosnego dawcę. Bóg też jest w stanie udzielić wam obficie wszelkiej łaski, abyście zawsze we wszystkim mieli dostatek i coraz częściej brali udział w każdym dobrym dziele (…) Dzięki Niemu, bogaci we wszystko, będziecie mogli celować w hojności” (2Kor 9,7-8.11). Niektórzy ludzie odmawiają dawania, ponieważ są chciwi, ale w większości przypadków tak nie jest. Prawda wygląda tak, że obawiamy się, że jeśli nie będziemy dbać o własne interesy, to nikt o nie nie zadba. Ale takie myślenie nie ma sensu. To tak, jakby rolnik odmawiał zasadzenia, ponieważ boi się wypuścić swoje nasiona. Bóg mówi, że pierwsza dziesiąta część naszych dochodów należy do Niego (zob. Mal 3,10). Czy dlatego, że jest biedny i tego potrzebuje? Nie! On chce, abyśmy siali do Jego Królestwa, aby (1) Jego dzieło i Jego wola mogły być wykonywane na ziemi (2) abyśmy mieli żniwa, kiedy będziemy ich potrzebować. Jezus powiedział: „Szukajcie najpierw Królestwa Bożego (…) a to wszystko będzie wam dodane” (Mt 6,33). Kiedy przekazujesz błogosławieństwa Królestwa Bożego, „jesteś błogosławiony pod każdym względem”. W rzeczywistości, gdy spojrzysz na swoje finanse z biblijnej perspektywy, nie będziesz obawiać się, że rozdajesz za dużo, ale że siejesz za mało!

21 STYCZEŃ | WTOREK

ZGRZESZYŁEŚ? BÓG CI WYBACZY!

„On jest wierny (…) przebaczy nam grzechy”.

1 Jana 1,9

Historia Dawida i Batszeby to materiał na film – pożądanie, cudzołóstwo, ciąża przedmałżeńska, morderstwo i zatuszowanie sprawy. Wyglądało na to, że Dawidowi uszło to na sucho, z wyjątkiem jednego ważnego szczegółu: „To jednak, co Dawid uczynił, PAN uznał za rzecz złą” (2Sm 11,27). W Biblii Bóg określa Dawida jako „człowieka według swojego serca” (1Sm 13,14). Ale ta sama Biblia mówi: „Wiedzcie też, że wasz grzech was dopadnie” (Lb 32,23). Bóg posłał więc proroka Natana, aby powiedział Dawidowi: „Namaściłem cię na króla (…) Dlaczego wzgardziłeś Słowem Pana?” (2Sm 12,7,9). Następnie Bóg wydał wyrok: „Miecz nie odstąpi od twojego domu (…) dlatego że Mną wzgardziłeś (…) spełnię to Słowo wobec całego Izraela” (2Sm 12,10-12). Od tego dnia rodzina Dawida przeżywała tragedie i zawirowania. Na wielu płaszczyznach „droga przestępców jest trudna” (Prz 13,15) i czasami Bóg odbiera ci pokój, abyś przyznał się do swojego grzechu. Potrzeba było nieplanowanej ciąży, zabójstwa niewinnego człowieka, śmierci dziecka, perswazji proroka i przekonania Ducha Świętego, zanim serce Dawida zmiękło: „Zgrzeszyłem względem Pana” (2Sm 12,13). A kiedy modlił się tymi słowami, Bóg potraktował jego grzech tak samo, jak traktuje nasz: „Jeśli przyznajemy się do naszych grzechów, On jest wierny i sprawiedliwy – przebaczy nam grzechy i oczyści nas od wszelkiej nieprawości” (1J 1,9). Dopóki usprawiedliwiasz, bronisz i racjonalizujesz swój grzech, Bóg nie może nic dla ciebie zrobić. Ale gdy tylko go wyznasz, On ci przebaczy. Czyż to nie wspaniałe?

22 STYCZEŃ | ŚRODA

NIEBO JEST PRAWDZIWE

„Napisz: Te słowa są prawdziwe i godne wiary”.

Objawienie 21,5

Jan Objawiciel napisał: „Zobaczyłem też święte miasto, nową Jerozolimę. Zstępowała ona z nieba od Boga. Przygotowana była jak panna młoda, wystrojona dla swego męża. I usłyszałem donośny głos. Rozległ się od strony tronu. Głosił: Oto namiot spotkania Boga oraz ludzi! Będzie z nimi mieszkał. Oni będą Mu ludem. A będzie z nimi sam Bóg – ich Bóg. Otrze też wszelką łzę z ich oczu. Nie będzie już śmierci ani bólu, krzyku ani znoju; ponieważ pierwsze rzeczy – przeminęły. I ogłosił Ten, który siedział na tronie: Oto wszystko czynię nowym. Potem dodał: Napisz: »Te słowa są prawdziwe i godne wiary«” (Obj 21,2-5). Kiedy pewien ateista zmarł, a jego przyjaciele stanęli przed jego trumną, jeden z nich zauważył: „Jakie to smutne – ubrany jak do wyjścia, a nie ma dokąd pójść!”. Nie tak jest w przypadku wierzącego! Jako odkupione dziecko Boże masz zapewniony dom w niebie i obywatelstwo w nowym Jeruzalem. Jan kontynuuje: „Ten, który ze mną rozmawiał, miał ze sobą miarę” (w. 15). To miasto jest dokładnym kwadratem o boku około 640 kilometrów (zob. w. 16). To jak dystans od Karoliny do Kalifornii i od Kanady do Meksyku. Jest około czterdzieści razy większe od Anglii, dziesięć razy większe od Francji i większe od Indii. A to tylko jego parter! Jest tak wysokie, jak szerokie; ma sześćset tysięcy pięter – spokojnie zmieszczą się tam miliardy ludzi. Pytanie brzmi: kiedy umrzesz, czy pójdziesz do nieba?

23 STYCZEŃ | CZWARTEK

PODNOŚ INNYCH (1)

„Wy, którzy jesteście duchowi, poprawiajcie”.

Galatów 6,1

Czasami, gdy upadamy, możemy podnieść się sami; innym razem potrzebujemy kogoś, kto nam pomoże. Niestety, nie wszyscy chrześcijanie są chętni do pomocy. Czasami uważają, że okazując komuś łaskę, przyzwalają na jego grzech. Ale Paweł obalił ten argument, gdy napisał: „Bądźcie jedni dla drugich mili i serdeczni. Przebaczajcie sobie nawzajem, podobnie jak wam Bóg przebaczył w Chrystusie” (Ef 4,32). Dlaczego powinniśmy podnosić innych? (1) Ponieważ Bóg nam to nakazuje. „Jeśli człowiek zostanie przyłapany na jakimś upadku, wy, którzy jesteście duchowi, poprawiajcie takiego w duchu łagodności. Uważajcie przy tym na siebie, abyście wy nie ulegli pokusie” (Ga 6,1). To pycha sprawia, że zamiast wyciągnąć pomocną dłoń do tych, którzy upadli, wytykamy ich palcem. Powoduje, że myślimy, że jesteśmy lepsi od kogoś innego; niezdolni do upadku tak jak oni. Zdziwiłbyś się, co byś zrobił w pewnych okolicznościach! Paweł pisze: „Dlatego kto myśli, że stoi, niech uważa, aby nie upadł” (1Kor 10,12). (2) Ponieważ Jezus jest naszym przykładem. Jezus nie miał czasu dla faryzeuszy, którzy ukrywali swoje grzechy za religijną maską, ale ani razu nie potępił kogoś, kto zgrzeszył ogarnięty pokusą i porażką. Gdy tylko wyciągali do Niego rękę, On chętnie ich podnosił. Ktoś powiedział, że Kościół jest jedyną armią, strzelającą do swoich rannych. Dziś inni obserwują nas, aby zobaczyć, czy łaska, którą głosimy innym, to ta sama łaska, którą okazujemy sobie nawzajem. Nie zawiedźmy ich.

24 STYCZEŃ | CZWARTEK

PODNOŚ INNYCH (2)

„A takimi właśnie niektórzy z was byli”.

1 Koryntian 6,11

Po wymienieniu najgorszych grzechów, jakie można sobie wyobrazić, Paweł powiedział Koryntianom: „A takimi właśnie niektórzy z was byli (…) Jednak doznaliście uświęcenia i dostąpiliście usprawiedliwienia w imieniu Pana, Jezusa Chrystusa, i w Duchu naszego Boga” (1Kor 6,11). Zanim więc wydasz wyrok na kogoś innego, przypomnij sobie, z czego Bóg cię wyrwał! Wielu z nas myśli, że dobre kazanie to takie, które nas nie dotyczy, ale trafia bliźniego prosto między oczy! W Piśmie Świętym słowo „odnowić” ma dwa znaczenia. Jednym z nich jest usunięcie guza. Guz może zabić i musi zostać usunięty. Paweł pisze: „jeśli człowiek zostanie przyłapany na jakimś upadku, wy, którzy jesteście duchowi, poprawiajcie takiego w duchu łagodności (…) W ten sposób wypełnicie Prawo Chrystusa” (Ga 6,1-2). Nie ma wątpliwości, że noszenie z kimś jego wstydu i upokorzenia może być ciężarem. Niemniej jednak: „Wyświadczajmy dobro wszystkim, a zwłaszcza domownikom wiary” (Ga 6,10). Jeśli masz tendencję do szybkiego potępiania innych – coś, co wszyscy robimy od czasu do czasu – zadaj sobie pytanie: Jeśli ludzie nie znajdują łaski wśród ludzi, którzy ją głoszą, to gdzie mogą ją znaleźć? Drugie znaczenie można porównać do nastawienia złamanej kości. Pismo Święte mówi: „stanowimy w Chrystusie jedno ciało” (Rz 12,5). W rzeczywistości duchowa rodzina jest ważniejsza niż ziemska, ponieważ będzie trwać wiecznie. Podnosząc członka rodziny, który upadł, pomagasz uleczyć jego ból i umożliwiasz mu ponowne stanie się ważną i sprawną częścią ciała Chrystusa. Tak więc słowo dla ciebie na dziś brzmi – podnoś innych.

25 STYCZEŃ | SOBOTA

OPANOWANIE

„Dlatego dołóżcie starań i połączcie [to] (…) z opanowaniem”.

2 Piotra 1,5-6

Czy zauważyłeś, że mamy tendencję do obwiniania okoliczności za swoje wady? Obwiniamy złe wychowanie, trudności finansowe lub innych ludzi. Być może nie mamy wpływu na okoliczności, ale mamy wpływ na swój charakter. Nie możesz zrzucać winy za swoje wady na otoczenie, tak jak nie możesz winić lustra za to, jak wyglądasz. Integralność zawsze wiąże się z wyborem i gdy podejmujesz decyzję zgodną ze swoim charakterem, robisz krok naprzód w rozwoju duchowym. Pomyśl o chwilach, w których stawiałeś czoła pokusom i przeciwnościom losu. Zanotuj je, a obok nich zapisz swój wybór: uciec, usprawiedliwić się, skapitulować, zrobić unik, wytrwać lub przezwyciężyć. Jakie obszary problemów możesz zidentyfikować? Co możesz zrobić lepiej? Jeśli wymienione rzeczy były spowodowane okolicznościami, na które nie miałeś wpływu, zdecyduj się przejąć większą kontrolę nad swoim życiem. W jaki sposób? Dodając… opanowanie do swojego arsenału. Życie przypomina górę lodową, której widzimy 15 procent – to nasza reputacja. Reszta, nasz charakter, jest ukryta pod powierzchnią. Charakter to to, o czym myślimy, ale czym niekoniecznie się dzielimy. To rzeczy, które robimy, gdy nikt nie patrzy. To to, jak radzimy sobie z małymi życiowymi trudnościami, z porażką i sukcesem. Pod koniec błyskotliwej kariery Jozue rzucił Izraelowi wyzwanie tymi słowami: „Wybierzcie dziś sobie, komu chcecie służyć (…) Ja i mój dom będziemy służyli Panu” (Joz 24,15). Charakter opiera się na opanowaniu, a opanowanie polega na dokonywaniu właściwych wyborów. Dobra wiadomość jest taka, że nie musisz robić tego sam: „Bóg to bowiem jest sprawcą waszych pragnień i działań” (Flp 2,13).

26 STYCZEŃ | NIEDZIELA

POD JARZMEM Z JEZUSEM

„Weźcie na siebie moje jarzmo”.

Mateusza 11,29

Jezus przemawiał do ludzi, którzy nie chcieli już religii. Ludzi, którzy wypalili się, próbując przestrzegać długiej listy zasad i przepisów, ale bezskutecznie. Oto, co im powiedział: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy zapracowani i przeciążeni, Ja wam zapewnię wytchnienie. Weźcie na siebie moje jarzmo, uczcie się ode Mnie łagodności i pokory serca, a znajdziecie ukojenie dla swych dusz. Gdyż moje jarzmo jest wygodne, a moje brzemię – lekkie” (Mt 11,28-30). Jarzmo, o którym mówił Jezus, było uprzężą zakładaną na karki dwóch wołów, aby mogły ciągnąć pług w tym samym kierunku. W każdym zespole jeden wół zostawał przywódcą, a drugi podążał za nim. Jest tu ważna lekcja – nie przegap jej. Jezus przejmie prowadzenie, ale ty musisz pozostać z Nim zsynchronizowany, aby cieszyć się Jego błogosławieństwem. On obiecuje, że Jego jarzmo nie będzie cię dusić, nie będzie męczące ani ograniczające i nie zmęczysz się pod nim. W rzeczywistości, jeśli chcesz stać się naprawdę wolny, musisz przyjąć jarzmo Jezusa, poddając swoją wolę Jego woli. Ale przyjmowanie go na jakiś czas, a następnie ciągnięcie w drugą stronę, gdy sprawy idą nie po twojej myśli, nie działa. Kiedy to robisz, ciężar staje się większy i zaczynasz czuć się zmęczony. Pokój i odpoczynek przychodzą, gdy rozluźnisz się w jarzmie i pozwolisz Chrystusowi prowadzić. Jezus powiedział: „Znajdziesz odpocznienie”. Oznacza to, że możesz się na Nim oprzeć i w Nim odpocząć! Którą drogę wybierzesz?

27 STYCZEŃ | PONIEDZIAŁEK

ŻYCIE WIARĄ

„Sprawiedliwy z wiary żyć będzie”.

Hebrajczyków 10,38

Życie wiarą jest czymś, czego uczymy się poprzez codzienną praktykę. Zanim zostałeś chrześcijaninem, ufałeś własnym zdolnościom i intelektowi. Ale te rzeczy zaprowadziły cię do pewnego punktu – i nie wiadomo, co dalej, prawda? Teraz ufasz Bogu w kwestii mądrości, przewodnictwa, zasobów i zdolności do wypełniania Jego woli w twoim życiu. Biblia mówi: „Dzięki wierze Noe (…) zbudował arkę dla ocalenia swego domu” (Hbr 11,7). Pomyśl o tym. Kiedy Noe budował arkę, nie było deszczu. Życie wiarą nie zawsze ma sens na pierwszy rzut oka. Nie oznacza to, że twoje problemy rozpłyną się w powietrzu. Czasami wiara zmienia okoliczności, innym razem zmienia perspektywę. W jaki sposób? Dając ci wytrwałość, gdy nie dostajesz wypłaty, gdy lekarz mówi, że choroba jest nieuleczalna, współmałżonek prosi o rozwód, dzieci się buntują lub firma, w której pracowałeś przez ostatnie dwadzieścia lat, zostaje zamknięta. Wiara daje ci hart ducha. On pozwala wytrwać w przekonaniu, że Bóg się o wszystko zatroszczy. Paweł napisał: „Wiara jest podstawą spełnienia się tego wszystkiego, co jest treścią nadziei; przekonaniem o prawdziwości tego, co niewidzialne” (Hbr 11,1). Życie wiarą oznacza (1) posłuszeństwo Bogu i pewność, że On cię nigdy nie zawiedzie (2) podążanie śladami zwykłych ludzi, którzy dokonali niezwykłych rzeczy dla Boga (3) używanie swojej wiary ze świadomością, że jest to jedyna waluta uznawana przez niebo. Kiedy Biblia mówi: „Sprawiedliwy będzie żył z wiary”, nie oznacza to małych, sporadycznych odruchów, ale uczynienie wiary stylem życia.

28 STYCZEŃ | WTOREK

WYBIERZ SPOKÓJ

„Owocem zaś Ducha jest (…) pokój”.

Galacjan 5,22

Panika i niepokój to często nasza pierwsza reakcja na konflikty i problemy. Na początku wybranie spokoju wydaje się niemożliwe. Twoja podświadomość szepcze: „Jeśli naprawdę ci zależy, musisz się martwić”. Ale doświadczony doradca pisze: „Nie panikuj! Bez względu na sytuację lub okoliczności zwykle mamy chwilę, by głęboko odetchnąć i pozwolić, by spokój przeniknął nasze ciało i umysł… Panika, a nie zadanie, jest naszym wrogiem”. Niepokój tylko wzmacnia i powiększa problem. Najlepszym źródłem rozwiązywania problemów jest zawsze spokój. Strach blokuje rozwiązania. Odpowiedzi płyną łatwiej i naturalniej ze spokojnego umysłu. Boży pokój jest dla nas zawsze dostępny, jeśli tylko zdecydujemy się z niego skorzystać. Paweł pisze: „Kiedy Duch Święty kontroluje nasze życie, wytwarza w nas pokój”. Nie pozwól, by twoje negatywne emocje wymknęły się spod kontroli lub decydowały o twojej reakcji. Jezus powiedział: „Nie ulegajcie trwodze, nie bójcie się” (J 14,27). Oznacza to, że masz wybór. Możesz wybrać między pokojem a wewnętrznym konfliktem. W tym samym wersecie Jezus powiedział również: „Mój [własny] pokój wam daję” (w. 27), a „daję” odnosi się do wykonania woli zawartej w czyimś testamencie. Kiedy ktoś umiera, pozostawia najcenniejsze rzeczy ludziom, których kocha. Ale to, że Jezus zostawił nam swój pokój, nie oznacza, że będzie on automatycznie w nas działał. Co więcej, kiedy go tracimy, trudniej jest nam usłyszeć Boga. Kiedy Paweł mówi: „W waszych sercach niech panuje pokój Chrystusowy” (Kol 3,15), słowo „panować” oznacza „rządzić i kontrolować”. Zamiast więc pozwalać sobie dziś na panikę, wybierz pokój.

29 STYCZEŃ | ŚRODA

POWIEDZ „NIE” GRZECHOWI

„Jesteście już pod łaską”.

Rzymian 6,14

Jeśli chcesz wyhodować róże, musisz wypowiedzieć wojnę chwastom, w przeciwnym razie przejmą twój ogród. Innymi słowy, musisz wystrzegać się chwastów! Mamy tu do czynienia z duchową analogią. Jeśli nie rozprawisz się zdecydowanie z grzechem, przejmie on kontrolę nad twoim życiem. Paweł ujął to następująco: „nasz stary człowiek został razem z Nim ukrzyżowany, aby grzeszne ciało zostało zniszczone i abyśmy już dłużej nie byli zniewoleni przez grzech. Kto bowiem umarł, stał się wolny od grzechu. Jeśli zaś umarliśmy z Chrystusem, wierzymy, że też z Nim będziemy żyć, mając świadomość, że wzbudzony z martwych Chrystus już nie umrze, śmierć już nad Nim nie ma władzy. Gdy bowiem umarł, dla grzechu raz na zawsze umarł, a gdy żyje – żyje dla Boga. Podobnie i wy zaliczajcie siebie do umarłych dla grzechu, a jednocześnie do tych, którzy żyją dla Boga w Chrystusie Jezusie. Niech więc grzech nie panuje w waszym śmiertelnym ciele i nie podporządkowuje was swoim żądzom. Nie udostępniajcie mu też swoich członków jako narzędzi nieprawości. Oddawajcie siebie raczej Bogu, jako ożywieni z martwych. Jemu oddawajcie swe członki, niech służą za oręż sprawiedliwości. Grzech bowiem nie będzie nad wami panował, gdyż nie jesteście już pod Prawem, lecz pod łaską” (Rz 6,6-14). Tak więc dzisiejsze słowo dla ciebie brzmi – powiedz „nie” grzechowi!

30 STYCZEŃ | CZWARTEK

BĄDŹ ODWAŻNY (1)

„Bądź mocny i mężny”.

Jozuego 1,9

Wiedząc, jakie bitwy Jozue będzie musiał stoczyć, aby podbić Ziemię Obiecaną, Bóg powiedział mu trzy razy: „Bądź mocny i mężny”. Za każdym razem, gdy pójdziesz naprzód, przeszkody zablokują ci drogę. Licz się z tym! H.G. Wells zapytał: „Co u licha zrobiłby ze sobą człowiek, gdyby coś nie stanęło mu na drodze?”. Co miał na myśli? To, że przeciwności losu są twoimi przyjaciółmi, nawet jeśli wydają się wrogami. Każda napotkana przeszkoda ujawnia twoje mocne i słabe strony. To także kształtuje cię i sprawia, że stajesz się mądrzejszy i bardziej pewny siebie. Poeta R.W. Emerson napisał: „Cokolwiek robisz, potrzebujesz odwagi. Niezależnie od obranego kursu zawsze znajdzie się ktoś, kto powie ci, że się mylisz. Zawsze pojawią się trudności, które będą kusić cię, byś uwierzył, że twoi krytycy mają rację. Wyznaczenie kierunku działania i podążanie za nim do końca wymaga takiej samej odwagi, jakiej potrzebuje żołnierz. Pokój ma swoje zwycięstwa, ale do ich zdobycia potrzeba odważnych mężczyzn i kobiet”. Za każdym razem, gdy opuścisz swoją strefę komfortu i z wiarą podążysz za Bogiem, będziesz poddawany próbom. Ale osiągniesz też wyżyny, wydające się leżeć poza twoim zasięgiem, i pójdziesz dalej niż inni, którzy mieli większy talent, ale zadowolili się statusem quo. Paweł mówi nam: „Wszystko (…) dzieje się ze względu na was (…) Dlatego się nie poddajemy. Wprawdzie nasz zewnętrzny człowiek niszczeje, za to nasz wewnętrzny odnawia się z każdym dniem. Chwilowa lekkość naszego ucisku zapewnia nam nieporównywalnie większą wagę wiecznej chwały” (2 Kor 4,15-17). Odwagę można zdefiniować po prostu jako niepoddawanie się.

31 STYCZEŃ | CZWARTEK

BĄDŹ ODWAŻNY (2)

„Poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli”.

Ewangelia Jana 8,32

Jezus powiedział: „Poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli”. Stawianie czoła bolesnej rzeczywistości wymaga odwagi. Łatwiej jest wycofać się z trudnego małżeństwa, niż pozostać w nim i wypracować lepszą drogę. Łatwiej jest poddać się rozpaczy i użalaniu się nad sobą, niż wrócić do szkoły i zdobyć nowe kwalifikacje. Potrzeba odwagi, by stanąć w obronie swoich przekonań, gdy stoi się pod ostrzałem. Ktoś powiedział: „Jeśli się za czymś nie opowiesz, ulegniesz wszystkiemu”. Tak naprawdę za każdym razem, gdy jesteś gotów opowiedzieć się za czymś lub spróbować czegoś nowego, coś cię zaatakuje. Łatwo być odważnym, gdy czujesz się silny, ale to o wiele trudniejsze, gdy czujesz się słaby i nieadekwatny. Jednak właśnie wtedy najbardziej potrzebujemy odwagi. Generał Omar Bradley zauważył: „Odwaga to zdolność do prawidłowego działania, nawet gdy jesteś przerażony”. To nie puste słowa. Odwaga nie ma nic wspólnego z udawaniem. To oznacza, że mówisz: „Jeśli Bóg to obiecał, to ja w to wierzę” i podążasz naprzód pomimo przeszkód. Jeśli potrzebujesz dziś zastrzyku odwagi, przeczytaj i rozważ te wersety: (1) „Wy zatem zbierzcie siły, nie opuszczajcie rąk, ponieważ za wasze uczynki doczekacie się zapłaty” (2Krn 15,7); (2) „Wzmocnijcie ręce opuszczone z niechęcią, posilcie omdlałe kolana! Mówcie do targanych niepokojem: Bądźcie mocni, przestańcie się lękać. Oto wasz Bóg!… Przychodzi, aby was zbawić!” (Iz 35,3-4). To jest odwaga!

1 LUTY | SOBOTA

BĄDŹ BEZPIECZNY

„Duch Święty, darowany nam od Boga, nie chce, abyś obawiał się ludzi”.

2 List do Tymoteusza 1,7

Podstawą dobrego przywództwa jest poczucie bezpieczeństwa. Apostoł Paweł powiedział Tymoteuszowi: „Duch Święty, darowany nam od Boga, nie chce, abyś obawiał się ludzi, lecz abyś był mądry i silny”. Musisz mieć pewność, że Bóg cię powołał, wyposażył i ostatecznie wszystko się powiedzie. O tym powinieneś pamiętać, kiedy inni przestaną cię lubić, kiedy zabraknie funduszy, kiedy morale siądzie, a ludzie cię odrzucą. Jeśli czujesz się niepewnie, strach w końcu sprawi, że sparaliżujesz własne przywództwo. Pewni swojej funkcji liderzy widzą, jak jest, podtrzymując jednocześnie wizję tego, co może być. Rzadko są zadowoleni z rzeczy takimi, jakie są. Jak zażartował kiedyś prezydent Ronald Reagan: „Status quo to po łacinie »bałagan, w którym tkwimy«!”. Z definicji „przewodzenie” wiąże się z byciem na przodzie, otwieraniem nowych możliwości, wprowadzaniem na nieznane terytoria i odchodzeniem od status quo. Niezadowolenie ze status quo nie oznacza złego nastawienia ani narzekania. Wiąże się raczej z gotowością do bycia innym i podejmowania ryzyka. Osoba, która nie chce podjąć ryzyka zmiany, nie rozwinie się. Lider kochający status quo szybko staje się naśladowcą. Raymond Smith z Bell Atlantic Corporation zauważył kiedyś: „Administratorów można łatwo znaleźć, a ich utrzymanie pozostaje tanie. Liderów – osób podejmujących ryzyko – jest bardzo mało. A ci, którzy mają wizję, są czystym złotem. Wiele osób woli radzić sobie ze starymi problemami niż szukać nowych rozwiązań; ryzyko wydaje im się niebezpieczne. Sekret tkwi w zwycięskiej postawie – takiej, która wynika z tego, kim jesteś i do czego zostałeś powołany. Pomyśl o tym!”.

2 LUTY | NIEDZIELA

FILOZOFIA PRACY JEZUSA (1)

„Moim pokarmem jest pełnić wolę tego, który mnie posłał, i dokonać Jego dzieła”

Ewangelia Jana 4,34

Zamiast zamykać Jezusa w niedzielę w kościele, przyjrzyjmy się Jego podejściu do codziennej pracy; Jego postawie, wartościom i przekonaniom, niezbędnym do zrealizowania tego, czego się podjął. W życiu zgodnie z zasadami, którymi się kierował, pomocne były: (1) Pełna jasność i zrozumienie swojego zadania. Jezus powiedział: „Muszę dokończyć dzieło, które mi zlecił”. Zbawiciel rozumiał, że koncentracja zwielokrotnia umiejętności i możliwości. Jeśli więc jesteś utalentowany, energiczny i aktywny, a nadal nie widzisz konkretnych rezultatów, twoim problemem może być brak skupienia. Kiedy Nehemiasz odbudowywał mury Jerozolimy, jego wrogowie powiedzieli: „Chodźcie, spotkajmy się” (Neh 6,2). Wtedy Nehemiasz wysłał następującą odpowiedź: „Wielkiej pracy się podjąłem i nie mogę przybyć” (w. 3). (2) Nadawanie priorytetów zadaniom według ich ważności. Jeśli nie robisz tego, co powinno być zrobione ze względu na jego ważność, zadania zaczynają układać się według swojej pilności. A kiedy tak się dzieje, tracisz wspaniałe możliwości. W Biblii czytamy, że Jezus „musiał przejść przez Samarię” (J 4,4). Uczniowie pewnie nie rozumieli dlaczego, bo z racji na wzajemną wrogość między narodami obierano inną, dłuższą drogę. W Samarii była jednak pewna kobieta, którą Jezus chciał zbawić; naczynie, dzięki któremu dotarł z Ewangelią do całego miasta. Konkluzja: Jezus jasno określił swoje priorytety. Czy ty również? (3) Opracowanie końcowego harmonogramu. Inaczej mówiąc, chodzi o wyznaczenie ostatecznych terminów i trzymanie się ich. Jezus wiedział, że ma tylko trzy i pół roku na wykonanie zadania, i dla Niego liczył się każdy dzień. Jedno z największych kłamstw, jakie sobie wmawiamy, to: „Zajmę się tym później”. Niech podejście Jezusa do pracy stanie się dla ciebie inspiracją, a twoje życie będzie spełnione.

3 LUTY | PONIEDZIAŁEK

FILOZOFIA PRACY JEZUSA (2)

„Muszę wykonywać dzieła Tego, który mnie posłał”

Ewangelia Jana 9,4

Podobnie jak my wszyscy, Jezus czasami czuł się zmęczony (por. J 4,6). Praca jednak nigdy go nie stresowała. Wiedział, co należy zrobić i ile czasu na to potrzebuje. Wybrał też zespół, z którym chciał tego dokonać.Trzej z nich – Piotr, Jakub i Jan – należeli do Jego najbliższego kręgu. I nie chodziło o faworyzowanie. Jezus po prostu rozpoznał szczególne dary każdego z uczniów, konieczne do zrealizowania swoich zadań. Ważnym krokiem w kierunku osiągnięcia czegoś wielkiego jest zorientowanie się, jakich ludzi będziesz potrzebować. Inaczej mówiąc, musisz wiedzieć, kto powinien znaleźć się w twoim zespole. Jezus przez trzy i pół roku szkolił swoich uczniów, zanim przekazał im odpowiedzialność. Czy bał się, że popełnią błędy, przyćmią Go lub niewłaściwie zaprezentują? Nie, powiedział im: „Kto we Mnie wierzy, ten także będzie dokonywał dzieł, których Ja dokonuję; i większe nad te czynić będzie, bo Ja idę do Ojca” (J 14,12). Jezus był graczem zespołowym, który powierzał zadania innym. Jednak nawet jeśli rozdzielisz obowiązki, opracujesz strategię i zaangażujesz wspaniałych ludzi, do osiągnięcia sukcesu potrzebny jest jeszcze jeden element: praca zespołowa! To spoiwo, które łączy ludzi i utrzymuje ich razem. Obecnie na świecie jest ponad miliard chrześcijan. A wszystko zaczęło się dwa tysiące lat temu od jednego człowieka, który miał wizję – człowieka, który zbudował i wyszkolił zespół, aby ją urzeczywistnić. Jeśli jesteś mądry, będziesz studiować filozofię Jego pracy.

4 LUTY | WTOREK

SERCE MIĘSISTE

„Usunę (…) serce kamienne, a dam wam serce mięsiste”.

Księga Ezechiela 36,26

Kiedy zostało się zranionym, łatwo jest zbudować wokół siebie mur ochronny. Trzeba być jednak ostrożnym – taka ochronna skorupa może zamienić się w „serce kamienne”: oporne, nieczułe, nieprzeniknione nawet dla Boga. Pewna chrześcijańska autorka napisała: „Sprawą bardziej bolesną i mającą (…) poważniejsze konsekwencje niż złamane serce jest zamrożone serce. Apostoł Paweł ostrzegał [przed] (…) pozwoleniem, aby nasze serca stwardniały. »Mający przyćmiony umysł i dalecy od życia Bożego (…) przez zatwardziałość serca ich« (Ef 4,18). Miękkie serce nie jest słabe ani naiwne. Wręcz przeciwnie, mądrość, doświadczenie i wiara tworzą mocne serce, zahartowane współczuciem i przyprawione miłosierdziem. Zatwardzone serce nie jest chronione, ale jedynie obudowane zranieniem – i to boleśnie oczywiste dla wszystkich oprócz ciebie…Po weekendzie, w czasie którego jedno bolesne zdarzenie następowało po drugim, ze łzami w oczach zadzwoniłam do mojej najlepszej przyjaciółki. »Dlaczego to się nie kończy? Czy Bóg nie wie, że już nie mam siły? Nie zniosę tego dłużej!«. Będąc bogobojną kobietą (…) odpowiedziała: »Może jest odwrotnie. Byłaś wystarczająco silna. A Bóg chce, by twoje serce stało się miękkie i otwarte«. Nie myślałam o tym w ten sposób. W odpowiedzi na złamane serce, zdradę lub wstyd (…) łatwo jest rozwinąć serce z kamienia. Uważamy, że to uchroni nas przed (…) większym bólem. Problem z kamieniem polega na tym, że… on niczego nie czuje – żadnego bólu i… żadnej miłości. Jest to pułapka, która z pozoru wydaje się samoobroną, ale w rzeczywistości przynosi samozniszczenie. [Bóg] chce ci dać serce mięsiste. Dzięki Jego miłości możesz wyjść z tego bolesnego poczucia straty z sercem, które jest podatne, chłonne i gotowe na przyjęcie darów, które On ma (…) dla ciebie”.

5 LUTY | ŚRODA

JAKIEGO KOLORU JEST TWÓJ JĘZYK?

„Z obfitości serca mówią usta”.

Ewangelia Mateusza 12,34

Kiedy u Mary Southerland pojawiła się silna gorączka, jej lekarz zaczął podejrzewać wirusowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. „Jak długo masz ten biały nalot na języku?” – zapytał. Mary była zdziwiona. Dlaczego to miało znaczenie? Lekarz wyjaśnił: „Stan języka jest bardzo silnym wskaźnikiem zdrowia całego organizmu”.Tę samą zasadę możemy przenieść na duchowy grunt. „Z obfitości serca mówią usta. Dobry człowiek wydobywa z dobrego skarbca dobre rzeczy, a zły człowiek wydobywa ze złego skarbca złe rzeczy” (Mt 12, 34-35). Problemem nie jest sam język; to coś znacznie poważniejszego. Problem leży w twoim sercu, nastawieniu, poglądach i temperamencie. Southerland kontynuuje: „Język jest duchowym termometrem odzwierciedlającym stan serca (…) Słowa to narzędzia mocy, które mogą budować (…) zachęcać (…) niszczyć i siać zamęt. Każdy z nas został zraniony, a nawet pokonany przez słowa wypowiedziane w gniewie lub wypływające ze zranionego serca… Jeśli lubię się przechwalać, znaczy, że moje serce nie czuje się pewnie. Jeśli używam nieprzyzwoitych słów, moje serce jest brudne, a jeśli moje słowa są krytyczne, moje serce wypełnione jest dumą i gniewem… Król Salomon powiedział: »Słowo wypowiedziane we właściwym czasie jest jak złote jabłko na srebrnych czaszach« (Prz 25,11). Właściwe słowo, wypowiedziane we właściwym czasie i we właściwy sposób, może wprowadzić porządek w środku chaosu i rozświetlić bardzo ciemną ścieżkę. »Wargi prawych wypowiadają to, co jest miłe« (Prz 10,32). Bóg daje nam duchowy radar, abyśmy mogli ocenić sytuację i wypowiedzieć właściwe słowa w danej chwili. Musimy jednak, zanim zaczniemy mówić, spojrzeć na »ekran radaru«”.

6 LUTY | CZWARTEK

BEZPIECZNE MIEJSCE DO ROZŁADUNKU

„Jedni drugich brzemiona noście”.

List do Galatów 6,2

Czy kiedykolwiek powiedziałeś coś, co chciałbyś cofnąć? Z pewnością, prawda? Chuck Swindoll napisał: „Działamy impulsywnie i po fakcie zdajemy sobie sprawę, jak głupi byliśmy. Na dodatek ranimy tych, których kochamy najbardziej. To wszystko nam bardzo ciąży… aż zaczynamy się zastanawiać, jak ktokolwiek mógłby nas kiedykolwiek kochać… zwłaszcza Bóg. Kiedy pojawią się w nas takie myśli, musimy przyjrzeć się, jak często w Nowym Testamencie występuje zwrot „jedni drugich”. Kochajcie się wzajemnie, budujcie jedni drugich, żyjcie w pokoju ze sobą nawzajem, wyznawajcie grzechy jedni drugim, rozmawiajcie ze sobą, napominajcie jedni drugich, pocieszajcie się wzajemnie, módlcie się jeden za drugiego. „Jedni drugich brzemiona noście” (Ga 6,2). Wyobraź sobie dwóch wędrowców w górach. Jeden niesie lekki plecak, podczas gdy drugi, biedaczyna, jest przygnieciony swoim. Ten ciężar to na przykład długo skrywana uraza zatruwająca jego wnętrze… Lub zerwana relacja z żoną czy jednym z dzieci. Plecak może być też wypełniony niezapłaconymi rachunkami. Pytanie brzmi: Gdzie mógłby rozładować swój bagaż? Siedząc w kościele obok kilku tysięcy innych ludzi? Mało prawdopodobne. To, czego potrzebuje, to miejsce, w którym jeden troszczy się o drugiego; miejsce, gdzie dzielenie się jest czymś autentycznym. Gdzie będzie czuł się wolny, by bez zażenowania wyjawić swój sekret lub opowiedzieć o swoich zmaganiach; gdzie ktoś go wysłucha, pomoże w rozładunku i doda świeżej siły. Wspólnoty dorosłych to grupy osób, które kochają Chrystusa i pomagają sobie nawzajem. Nie wskazują palcem, nie prawią kazań ani nie porównują. To twoi bracia i siostry w Chrystusie. Czy jesteś zaangażowany w taką grupę wspólnotową? Jeśli nie, rozważ dołączenie do takiej lub założenie swojej”. Kiedy już rozpoczniesz rozładunek, odkryjesz, o ile łatwiejsza jest podróż.

7 LUTY | CZWARTEK

ZROZUMIEĆ SIŁĘ WOLI

„Nikt nie powinien mieć o sobie wyższego mniemania niż należy (…) lecz zachowując rozsądek”

List do Rzymian 12,3

Mamy przesadzone wyobrażenia o naszych możliwościach. Lubimy myśleć, że damy radę zrobić wszystko. Niezależnie jednak, jak bardzo trzymasz dyscyplinę i jak bardzo się starasz, bez rozsądnej oceny swoich możliwości skazujesz się na porażkę. John Ortberg powiedział: „Siła woli jest ograniczona. Nie masz jej zapasów dla różnych obszarów twojego życia. Dlatego długa lista postanowień noworocznych prawie na pewno jest skazana na niepowodzenie… Aby rozpocząć program ćwiczeń w celu utraty wagi, potrzebujesz dużo siły woli. Jeśli dodasz do tego: ograniczenie wydatków, utrzymanie porządku w biurze czy przeznaczenie 15 minut każdego dnia na naukę obcego języka, skazujesz się na porażkę… W przypadku większości z nas wola wyczerpuje się szybciej niż nasze ciała”. Następnie Ortberg sugeruje: (1) Zaplanuj swoje najważniejsze zadania na moment, w którym twoja siła woli jest najmocniejsza. Dla wielu osób to poranek. Jedno z badań pokazuje, że więźniowie mają większe szanse na zwolnienie warunkowe, jeśli ich sprawę rozpatruje się rano, kiedy sędzia dysponuje większą rezerwą siły woli i jest bardziej skłonny zaryzykować. (2) Rozsądnie wykorzystuj siłę woli, nie podejmując się zbyt wielu zadań naraz, nawet jeśli się o to modliłeś. Ogólnie rzecz biorąc, Bóg działa poprzez twoją wolę i rzadko pozwala na lekceważenie praw skończoności, które stworzył. (3) Wyznaczaj cele – ale nie za dużo. Ich brak sprawia, że dryfujemy, ale nadmiar prowadzi do tego, że się o nie martwimy, osiągamy mniej i cierpimy emocjonalnie i fizycznie. (4) Pamiętaj, że jedynym aktem woli, który nie wyczerpuje, a uzupełnia jej zapas, jest poddanie się Bogu. On zaplanował, aby modlitwa, odosobnienie, uwielbienie i medytacja odbywały się w odnawiający nas sposób.

8 LUTY | SOBOTA

ODPOWIEDZIALNOŚĆ LIDERA (1)

„Szatan (…) pobudził Dawida do tego, aby policzył Izraelitów”.

1 Księga Kronik 21,1

Tuż po wielkim zwycięstwie nad Filistynami król Dawid popełnił poważny błąd. Zamiast zaufać Bogu w sprawie kolejnej bitwy, przeprowadził spis ludności, którego celem było zmierzenie siły militarnej i określenie szans na zwycięstwo. W rezultacie zginęło siedemdziesiąt tysięcy Izraelitów. Ta historia daje nam trzy bardzo ważne lekcje na temat odpowiedzialności lidera: (1) Jako lider jesteś szczególnym celem szatana. On wie, że aby dotrzeć do innych, musi zaatakować ciebie, więc posłuży się każdą strategią, by cię powalić. „Wtedy wystąpił szatan przeciwko Izraelowi, pobudziwszy Dawida do tego, aby policzył Izraelitów”. Przeciętny zarząd prawdopodobnie uznałby to za dobry pomysł, ale Bóg potraktował to jako akt arogancji i niewiary. (2) Nie bądź zarozumiały. Nie pozwól, aby twoje ostatnie zwycięstwo sprawiło, że staniesz się zbyt pewny siebie w kwestii następnej bitwy. Nigdy nie będzie takiej sytuacji, w której byś nie potrzebował Boga! Fakt, że Stwórca właśnie zapewnił Dawidowi wielkie zwycięstwo, powinien uczynić go bardziej, a nie mniej zależnym od Niego. Apostoł Paweł napisał: „Nie jakobyśmy byli zdolni pomyśleć coś sami z siebie i tylko z siebie, lecz zdolność nasza jest z Boga, który uzdolnił nas, byśmy byli sługami nowego przymierza” (2Kor 3,5-6). (3) Słuchaj mądrych rad. Joab, jeden z generałów Dawida, ostrzegł go, że popełnia poważny błąd. „Jednakże słowo króla przeważyło wobec Joaba” (1Krn 21,4). Możesz otrzymać wspaniałe dary, ale na pewno nie dostaniesz wszystkich. Tam gdzie są twoje braki, inni często mają wizję 20/20. „Gdzie jest wielu doradców, tam jest bezpieczeństwo” (Prz 11,14). Słuchaj zatem ludzi, których Bóg postawił w twoim życiu, aby cię prowadzili i chronili.

9 LUTY | NIEDZIELA

ODPOWIEDZIALNOŚĆ LIDERA (2)

„Zdolność nasza jest z Boga”

2 List do Koryntian 3,5

Dawid był na fali. Wygrywał bitwę za bitwą. Miał dotyk Midasa – wszystko, czego dotknął, zamieniało się w złoto! Sukces może jednak uderzyć do głowy, a Dawid nie był wyjątkiem. Zaczął się zastanawiać: „Jak silni jesteśmy?”. Wtedy właśnie zarządził spis ludności i odkrył, że ma „milion sto tysięcy mężczyzn zdolnych do walki” (1Krn 21,5). To wielka pokusa, by pomyśleć: „Mając tak wielką armię i tyle zwycięstw na koncie, czy muszę prosić o pomoc Boga lub pytać Go o Jego plan?”. Wtedy wkroczył Bóg i osądził Dawida, a siedemdziesiąt tysięcy Izraelitów niepotrzebnie zginęło (zob. w. 14). Oto kolejny aspekt przywództwa, którego musisz być świadomy: Twoje błędy mogą skrzywdzić innych. Nie jesteś odpowiedzialny tylko przed znajdującymi się nad tobą, ale też przed tymi, którymi zarządzasz. W końcu jeśli twoje dobre decyzje mogą błogosławić i prowadzić ludzi, to tak samo te złe mogą im zaszkodzić. „Dawid rzekł do Boga: «Czy to nie ja kazałem policzyć lud? To ja jestem tym, który zgrzeszył i popełnił tę wielką niegodziwość (…) Niech twoja ręka dotknie mnie i dom mojego ojca, ale na twój lud niechaj nie spada ta klęska” (w. 17). Bóg łaskawie odpowiedział na modlitwę Dawida i odstąpił od kary. Potrzebujesz zatem Bożego przewodnictwa – dla swojego dobra i dla dobra otaczających cię ludzi – oraz łaski, byś potrafił uznać własną odpowiedzialność, kiedy zawiedziesz. Nie próbuj ukrywać swoich niepowodzeń, obwiniać innych ani uciekać przed Bogiem. Uznaj je, rozwijaj się przez nie i stań się mądrzejszy.

10 LUTY | PONIEDZIAŁEK

BEZWARUNKOWA RADOŚĆ

„Społeczność nasza jest z (…) Jezusem Chrystusem (…) aby radość nasza była pełna”.

1 List Jana 1,3-4

Kiedy w twoim życiu nie ma radości, brakuje także mocy (zob. Neh 8,10). Nasze szczęście nie powinno opierać się na tym, co dzieje się wokół nas; powinno zależeć od relacji z Jezusem. Apostoł Jan napisał: „aby radość nasza była pełna” (1J 1,4). Kaznodzieja Reimar Schultze zauważa: „Jan nie pisał tego, kiedy wszystko dobrze się układało, ale kiedy (…) wszystko było w rozsypce: (1) Jego współapostołowie zostali zamordowani. (2) Rzym zburzył świątynię, tak że nie został kamień na kamieniu. Józef Flawiusz, naoczny świadek, napisał: „Liczba tych, którzy (…) zginęli, przewyższała wszelkie zniszczenia, jakie ludzie lub Bóg kiedykolwiek sprowadzili na świat”. (3) Wielu Żydów i chrześcijan zostało uchodźcami. Średnia długość życia wynosiła około czterdziestu lat, a 25 procent mieszkańców Rzymu stanowili niewolnicy. (4) Sam Jan został skazany jako przestępca i zesłany na wyspę Patmos. Nie miał żadnych ziemskich wygód, żadnej pewności, że przeżyje kolejny dzień. Kiedy kielich nieszczęścia się dopełnił, Bóg zlecił mu ukazanie światu absolutnej władzy i triumfu chrześcijaństwa. Pisma Jana, w odniesieniu do naszego codziennego życia, stanowią ukoronowanie wszystkiego, co niebo zamierzało objawić w Słowie: jeśli będziemy trwali w społeczności z Jezusem, nasza radość będzie pełna. Nie potrzebujemy sprzyjających okoliczności, by tak się stało”. Najlepiej ujął to psalmista: „Dasz mi poznać drogę życia, obfitość radości w obecności Twojej, rozkosz po prawicy twojej na wieki” (Ps 16,11).

11 LUTY | WTOREK

WYPOWIADAJ SŁOWA, KTÓRE NIOSĄ ŻYCIE

„Związany jesteś przez słowa swoich ust”.

Księga Przysłów 6,2

Stormie Omartian powiedziała: „Na początku mojej drogi z Panem wypowiadałam się o sobie negatywnie: «Jestem porażką», «Jestem brzydka», «Nigdy nic mi nie wychodzi», «Nikt się o mnie nie troszczy»… Wtedy Duch Święty przemówił do mojego serca: «Śmierć i życie są w mocy języka» (Prz 18,21). Wypowiadałam słowa śmierci, nie życia. Jeden konkretny przykład dotyczył moich problemów z mową. Miałam je od dzieciństwa i przez całą szkołę dokuczano mi z tego powodu. Kiedy stałam się na tyle dorosła, że mogłam sobie pozwolić na profesjonalną pomoc, zaczęłam pracować z logopedą. Ćwiczyłam dzień po dniu, rok po roku, aby uzyskać… niewielką poprawę. Nadal traciłam głos w połowie każdego przemówienia. «Nigdy nie będę w stanie mówić dobrze» – płakałam. Ale kiedy wypowiadałam te słowa, Pan mnie upominał: «Przynosisz śmierć do swojego życia, bo nie mówisz prawdy. Nie mów tego, co myślisz, lub tego, co wydaje się prawdą. Mów to, o czym wiesz, że jest prawdą mojego Słowa». «Język jąkałów będzie mówił szybko i wyraźnie» (Iz 32,4). «Włożyłem moje słowa w twoje usta» (Iz 51,16). Wkrótce potem, kiedy poproszono mnie o przemówienie na spotkaniu dla kobiet, zaniosłam swoje obawy do Boga. Wypowiadałam Jego prawdę, zamiast wyrażać własne negatywne opinie. Moje wystąpienie poszło tak dobrze, że otworzyła się przede mną nowa służba usługiwania kobietom… W Biblii czytamy: «Zostałeś usidlony swoją własną mową» (Prz 6,2). Obejmuje to twój wewnętrzny dialog. Wymaż ze swojego słownika słowa wyrażające beznadzieję, wątpliwości i negatywizm. One mogą wydawać się nieszkodliwe, ale mają wpływ na twoje ciało i duszę. Wypowiadaj słowa odzwierciedlające pełnię, której pragniesz”.

12 LUTY | ŚRODA

ZREZYGNOWAĆ, BY OTRZYMAĆ

„Przez wiarę Abraham przyniósł na ofiarę Izaaka, gdy był wystawiony na próbę”.

List do Hebrajczyków 11,17

W 12 rozdziale Księgi Rodzaju czytamy, że Bóg nakazał Abrahamowi opuścić swój kraj, rodzinę i własną stabilizację. Kiedy ten powiedział Bogu „tak”, wkroczył na nieznaną sobie drogę do nieznanego miejsca przeznaczenia, polegając tylko na sile obietnicy. Ten siedemdziesięciopięcioletni patriarcha wyruszył bez wahania: „Abram wybrał się w drogę, jak mu rozkazał Pan” (Rdz 12,4). Teraz przewińmy historię o dwadzieścia pięć lat do przodu, kiedy rodzi się Izaak – syn, który wypełni Bożą obietnicę, że: „wszystkie narody ziemi będą błogosławione przez potomstwo twoje, dlatego że Abraham był posłuszny głosowi mojemu” (Rdz 26,4-5). Wtedy Bóg przekazuje rozdzierające serce żądanie: „Weź swego syna (…) którego kochasz – Izaaka – i idź do kraju Moria. Złóż go tam w ofierze całopalnej” (Rdz 22,2). Czytamy, że Abraham posłuszny Bożemu Słowu: „wstał i (…) wziął z sobą (…) swego syna Izaaka” (w. 3). Obiecane błogosławieństwo Boże zostało uzależnione od gotowości Abrahama do porzucenia tego, co kochał najbardziej. Chęć zatrzymania Izaaka byłaby naturalna i zrozumiała, ale zaprzepaściłaby te błogosławieństwa. Czego chwytasz się tak kurczowo, że blokuje to Bożą pomyślność w twoim życiu? Czy chodzi o twoje dzieci, przyjaźnie, reputację, władzę, majątek, wygodę, nawyki? Gotowość Abrahama do poświęcenia Izaaka była najwyższym aktem wiary. „Przez wiarę Abraham przyniósł na ofiarę Izaaka, gdy był wystawiony na próbę”. Jak potrafił to zrobić? „Abraham wierzył, że gdyby nawet Izaak umarł, Bóg przywróci mu życie” (Hbr 11,19). Abraham miał pewność, że jeśli żyje z Bogiem, to zrezygnowanie z czegoś nigdy nie oznacza straty, ale otrzymanie czegoś znacznie lepszego. I ty też możesz się o tym przekonać!

13 LUTY | CZWARTEK

WYBACZ I ZAPOMNIJ

„Znosząc jedni drugich”.

List do Kolosan 3,13

Budowanie udanego związku wymaga skupienia się na mocnych stronach drugiej osoby, a nie na jej słabościach. Benjamin Franklin tak powiedział o małżeństwie: „Przed ślubem miej oczy szeroko otwarte, po – półprzymknięte”. Błędem jest spieszyć się z zawieraniem związku na całe życie, jeśli nie poświęciłeś czasu na poznanie drugiej osoby. Jeśli nie przyłożysz się na początkowym etapie procesu np. projektowania strony, czyli tzw. front-endzie, na pewno będziesz mieć problemy na back-endzie.Ważna zasada dotycząca relacji polega na tym, aby nauczyć się przebaczać i zapominać. Amerykańskiemu politykowi Edwardowi Wallace’owi Hochowi przypisuje się powiedzenie: „W najgorszych z nas jest tak wiele dobra, a w najlepszych z nas tyle zła, że nikomu nie przystoi rozmawiać o pozostałych”. Zapomnieć może być trudno, gdy obraza była wielka. Drobne przewinienia zazwyczaj znacznie szybciej wybaczamy; większe wymagają procesu uzdrowienia. Dopóki jednak nie zdecydujesz się wybaczyć i zapomnieć, proces ten nie może się nawet rozpocząć. Apostoł Paweł pisał: „Przyjmijcie postawę serdecznego współczucia, dobroci, pokory, łagodności i cierpliwości. Jako tacy okazujcie jedni drugim wyrozumiałość, gotowi wybaczyć sobie nawzajem (…) jak Chrystus darował wam, tak czyńcie i wy. Przede wszystkim jednak kierujcie się miłością, która jest spójnią doskonałości” (Kol 3,12-14). Jeden z autorów ujął to w ten sposób: „Jeśli coś ci się nie podoba, zmień to. Jeśli nie możesz tego zmienić, zmień swoje nastawienie. Nie narzekaj”. Inaczej mówiąc, jeśli mierzysz się z faktami, na które nie masz wpływu, módl się o łaskę i naucz się z nimi żyć. Dlaczego powinniśmy przebaczać i zapominać? Ponieważ Bóg tak mówi! Nie jesteś stworzony do dźwigania fizycznego i psychicznego stresu, jaki wynika z pielęgnowania urazy. Co więcej: „Być może sam będziesz potrzebować przebaczenia przed końcem dnia” (Ga 6,1).

14 LUTY | CZWARTEK

PAMIĘTAJ, ŻEBY MÓWIĆ „KOCHAM CIĘ”

„Jonatan ponownie przysiągł Dawidowi na swoją miłość do niego”.

1 Księga Samuelowa 20,17

Mając nadzieję na uratowanie związku, kobieta zaciągnęła męża do terapeuty. Podczas sesji doradca zapytał męża: „Czy mówisz swojej żonie, że ją kochasz?”. Mężczyzna odburknął: „Powiedziałem jej to, kiedy się pobraliśmy, a jeśli kiedykolwiek zmienię zdanie, dam jej znać”. Mówiąc poważnie, ludzie wiedzą, że ich kochasz, jeśli im to okazujesz i kiedy im to mówisz. Więź między Jonatanem i Dawidem stała się tak silna, że byli gotowi oddać za siebie życie. Czytamy jednak: „Jonatan ponownie przysiągł Dawidowi na swoją miłość do niego”. Kiedy tracisz ukochaną osobę, uświadamiasz sobie, że relacje są o wiele ważniejsze niż to, co posiadasz. Często o tym zapominamy, próbując wdrapać się na szczyt. Uświadomienie sobie, że życie jest krótkie, radykalnie zmienia perspektywę. Sprawia, że chcesz wypełnić każdą cenną chwilę ważnymi słowami, dotychczas niewypowiedzianymi, i ważnymi czynami, dotąd zaniedbywanymi. Nie pozwól, aby egocentryzm udający ambicję lub gorliwość religijną powstrzymywał cię od wyrażania swojej miłości osobom w twoim życiu, które powinny to usłyszeć. Wykonaj ten telefon. Wyślij tego e-maila. Kup te kwiaty. Powiedz: „Kocham cię”. W większości przypadków ludzie nie potrzebują naszych opinii i rad; kiedy okazujemy im naszą miłość i wsparcie, zwykle znajdują własne rozwiązania. Tak, ważne jest, by wypełnić w życiu zadanie zlecone ci przez Boga, ale nie kosztem tych, którzy są naprawdę ważni. Dwa małe słowa, których słuchanie nigdy się nie nudzi, to „Kocham cię”. To nie jest skomplikowane – wymaga po prostu intencjonalnego działania.

15 LUTY | SOBOTA

CZAS ZAKOŃCZYĆ IMPAS

„Bóg w Chrystusie świat z sobą pojednał, nie poczytując ludziom ich upadków”.

2 List do Koryntian 5,19

Bóg stworzył nas, abyśmy cieszyli się nieprzerwaną społecznością z Nim i sobą nawzajem. A małżeństwo zaprojektował jako najwspanialszy przykład takiej relacji. Dlatego pierwszą taktyczną zagrywką szatana było oddzielenie nas od Boga – i od siebie nawzajem. Wykorzystując takie nasze cechy i słabości, jak duma, upór, dezorientacja, uraza i egoizm, wbija kliny i polaryzuje relacje. To, co zaczyna się jako nieporozumienie, często kończy się gniewnym konfliktem lub toksycznym milczeniem, które potrafi trwać godzinami, dniami, a czasem latami. Co więcej, oszukujemy się, twierdząc, że to tylko nasza sprawa. Negatywnych skutków nie da się powstrzymać. Wpływają na każdą relację w naszym życiu – a wszystko dlatego, że jesteśmy zdeterminowani, aby udowodnić, że mamy rację, a druga osoba się myli. I to nie tylko problem psychologiczny; to problem grzechu, wymagający boskiego rozwiązania! Jak Bóg radzi sobie ze spolaryzowanymi relacjami? Apostoł Paweł pisał: „Bóg w Chrystusie świat z sobą pojednał, nie poczytując ludziom ich upadków”. Grzech zniszczył naszą relację z Bogiem. Mimo to Stwórca podjął inicjatywę, dając Jezusa „na okup za wielu” (Mk 10,45), aby nas pojednać ze sobą. Pojednanie oznacza ponowne zjednoczenie tego, co należy do siebie! Zauważ: Bóg nie poczytuje upadków ludzi przeciwko nim. Ale też nie bagatelizuje ani nie ignoruje naszego długu za grzech. Anulował go na krzyżu i już więcej go nie wykorzystuje przeciwko nam. Na tym nie skończył. „Powierzył nam słowo pojednania” (2Kor 5,19), wzywając nas do „uregulowania naszych relacji między sobą” (w. 19). Czasami oznacza to ukorzenie się, wyciągnięcie pierwszemu ręki, przejęcie inicjatywy i zakończenie impasu. Czy jesteś gotowy, aby zrobić to dzisiaj?

16 LUTY | NIEDZIELA

CHODZI O TO, BY ZNOWU SIĘ PODNIEŚĆ!

„Bo choć sprawiedliwy siedem razy upadnie, jednak znowu się podniesie”.

Księga Przysłów 24,16

Jeśli kiedykolwiek widziałeś dziecko uczące się chodzić, wiesz, że upadek jest ważną częścią tego procesu. Ponowne wstawanie ma kluczowe znaczenie dla poprawy równowagi i rozwoju mięśni. Podobnie bokser nie zostaje zdyskwalifikowany z powodu upadku. Przegrywa, kiedy się ponownie nie podniesie. Bokserzy wiedzą, że upadną, dlatego skupiają się na sztuce bezpiecznego upadania i szybkiego wstawania. Zarówno oni, jak i dzieci uczą się tego, że chodzi o to, aby ponownie wstać. Biblia mówi nam, że upadek jest zjawiskiem powszechnym i u sprawiedliwych, i u nieprawych. To, co odróżnia jednych od drugich, to wysiłek ponownego podniesienia się: „Gdyż prawy, choćby upadł (…) za każdym razem powstanie (…) Tymczasem niegodziwiec przy drobnym potknięciu upadnie na zawsze” (Prz 24,16). Niesprawiedliwi upadają, sprawiedliwi się podnoszą! W Piśmie Świętym czytamy, że niektórzy z największych sług Bożych ponieśli osobistą porażkę. Abram okłamał faraona w sprawie swojej żony Saraj (zob. Rdz 12,11-17). Jakub oszukał ojca i ukradł pierworództwo swemu bratu (zob. Rdz 27,17-29). W gniewie Mojżesz sprzeciwił się Bogu i uderzył w skałę (zob. Lb 20,7-12). Zamiast jednak zostać wykluczeni, „wszyscy dzięki swojej wierze zdobyli uznanie” (Hbr 11,39). Jak to możliwe? Ponieważ uznali swój grzech i otrzymali Boże przebaczenie. Innymi słowy, upadli, ale znów się podnieśli. Kiedy ty upadniesz, też możesz wstać na nowo. To cząstka wiary w twojej podróży. Pozostawanie w pozycji leżącej oznacza akceptację porażki – podniesienie się aktywuje wiarę!

17 LUTY | PONIEDZIAŁEK

CO WIDZI TYLKO BÓG

„Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odpłaci tobie”

Ewangelia Mateusza 6,18

Czy byłeś kiedyś na koncercie, na którym wykorzystano najnowocześniejszy sprzęt audio-video? Jeśli tak, to prawdopodobnie zachwyciła cię wielowymiarowość tego, co widziałeś i słyszałeś, a potem opowiadałeś o niesamowitych umiejętnościach wykonawców. Jeśli występ przebiegł bez żadnych problemów, przypuszczalnie nie pomyślałeś o ekipie technicznej odpowiedzialnej za dźwięk i oświetlenie. Zwykle zauważamy ją dopiero wtedy, gdy sprzęt ulegnie awarii. Jest niewidzialnym elementem. Ludzie, którzy robią wszystko, by gwiazda świetnie wyglądała i brzmiała. Wyrazy uznania zbierają ci w świetle reflektorów. Taki jest porządek rzeczy w królestwie człowieka. Królestwo Boże działa jednak w oparciu o zasadę, że „ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi” (Mt 20,16). Jezus nauczał: jeśli się modlisz, pościsz czy dajesz coś komuś, to nie czekaj na uznanie ludzi, bo „Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odpłaci tobie”. Na mostku dużego statku widać tylko kapitana i garstkę oficerów. Jednak bez załogi znajdującej się pod pokładem okręt nie będzie poruszał się do przodu. W Kościele Bożym „załoga maszynowni” wiernie wykonuje większość pracy: sprzątacze, pracownicy żłobków, kierowcy autobusów, obsługa parkingów, osoby odwiedzające domy opieki i więzienia oraz modlący się. Choć więcej pochwał otrzymują ci na bardziej eksponowanych miejscach, Bóg zastrzega sobie szczególne uznanie i nagrody dla załogi znajdującej się pod pokładem! A jeśli jesteś jednym z nich, już wkrótce usłyszysz Jego publiczne oświadczenie: „Sługo dobry (…) w drobnej sprawie okazałeś się wierny” (Łk 19,17). I kiedy to się stanie, wszystko inne w porównaniu z tym zblednie!

18 LUTY | WTOREK

DZIĘKI TWOIM MODLITWOM MOGĄ WYDARZYĆ SIĘ WIELKIE RZECZY!

„Wiele może usilna modlitwa sprawiedliwego”.

List Jakuba 5,16

Podczas wakacji w Anglii D.L. Moody odwiedził londyński kościół, który był duchowo martwy. Pastor rozpoznał go i poprosił, aby wygłosił kazanie podczas porannego nabożeństwa. Moody niechętnie się zgodził. Po nabożeństwie powiedział przyjacielowi, że słuchacze byli tak obojętni na to, co mówi, że jedyne, co mógł, to dokończyć kazanie. Później przypomniał sobie, że obiecał głosić tam ponownie wieczorem. Żałując, że przerwał swoje wakacyjne plany, całe popołudnie ze strachem rozmyślał o tym, co go czeka. Za kulisami działo się jednak coś, o czym Moody nie miał pojęcia. Po porannym nabożeństwie starsza pani spotkała się ze swoją niepełnosprawną siostrą na lunchu i powiedziała jej o wizycie kaznodziei. Oczy siostry rozbłysły i wykrzyknęła: „Modliłam się, żeby Bóg wysłał Moody’ego do Anglii! Odłóż lunch, siostro. Popołudnie spędzimy na poście i modlitwie w intencji dzisiejszego nabożeństwa”. Kiedy tego wieczoru Moody stanął za kazalnicą, świątynię wypełniło elektryzujące poczucie obecności Boga. Wygłosił płomienne kazanie, a kiedy zaprosił ludzi do naśladowania Chrystusa, odpowiedziało pięćset osób. Przekonany, że źle go zrozumieli, Moody kazał im usiąść i ponownie wyjaśniał przesłanie Ewangelii. Kiedy jednak ponowił zaproszenie, te same pięćset osób wstało, aby przyjąć Chrystusa. Ta niedziela dała początek jednemu z największych przebudzeń, jakie kiedykolwiek ogarnęły Anglię. Co pomogło? Dwie starsze kobiety, które rozumiały, że ich Kościół desperacko potrzebuje ognia Ducha Bożego. Wierzyły w Bożą obietnicę: „Wiele może usilna modlitwa sprawiedliwego”. Już dziś wykorzystaj moc modlitwy. Twoje wołanie może pomóc rozpalić ogień Boży i dokonać wielkich rzeczy.

19 LUTY | ŚRODA

WIEDZ, KIEDY WYPUŚCIĆ

„Dlatego opuści człowiek ojca i matkę”

List do Efezjan 5,31

Kiedy nasze dzieci są małe, jesteśmy tak zajęci zapewnianiem im wszystkiego, czego potrzebują – miłości, ochrony, dyscypliny, wykształcenia – że mamy wrażenie, że te obowiązki będą trwać wiecznie. Ale tak to nie działa. Kiedy nasze dzieci osiągną wiek 18 czy 20 lat, musimy otworzyć przed nimi drzwi na świat zewnętrzny. Jeśli właśnie przez to przechodzisz i odczuwasz niepokój, wiedz, że znajdujesz się na jednym z najtrudniejszych etapów rodzicielstwa. Twoja skłonność do trzymania mocno wodzy kontroli, by uchronić dzieci przed popełnianiem błędów, jest naturalna. Twoje latorośle mają jednak większe szanse na dokonanie dobrych wyborów, jeśli nie będą zmuszone do buntu w celu osiągnięcia wolności. Prawda jest taka, że odpowiedzialność i dojrzałość najlepiej rozwijają się w atmosferze wolności. Jak mówi Pismo Święte: „Dlatego opuści człowiek ojca i matkę”. Sekret sukcesu tkwi w zapewnieniu dziecku autonomii we właściwym czasie, w odpowiedniej ilości i z właściwym nastawieniem. Twoim celem powinno być stopniowe, rozłożone na przestrzeni lat rozszerzanie niezależności. Dostosowane do tego, jak twoje dzieci są w stanie sobie radzić z nowymi odpowiedzialnościami. Ostateczne uwolnienie powinno zatem okazać się już tylko małym krokiem do wolności, a nie pogrążeniem się w chaosie. Podsumowując, wszyscy uczymy się metodą prób i błędów. Ty też, choć starasz się jak możesz. Twoje dzieci będą miały podobnie. „Więc co powinienem zrobić?” – zapytasz. Módl się o nie codziennie, oddawaj je pod opiekę Boga i niech wiedzą, że zawsze będziesz je kochać i pozostaniesz dla nich dostępny.

20 LUTY | CZWARTEK

NIE BĄDŹ NIEWOLNIKIEM ZŁYCH RZECZY

„Stajecie się sługami tego, komu jesteście posłuszni”.

List do Rzymian 6,16

Nawet w obecnych czasach są ludzie, którzy zostali zniewoleni nie z własnej winy – dzieci sprzedawane w celach seksualnych czy imigranci wykorzystywani do przymusowej pracy. Nie o takim niewolnictwie mówił Paweł, gdy pisał: „Stajecie się sługami tego, komu jesteście posłuszni”. W kwestii grzechu Biblia rysuje linię na piasku i mówi nam, abyśmy jej nie przekraczali. Dlaczego? Bo gdy raz ją przekroczysz, łatwiej będzie ją przekroczyć ponownie. Niezależnie od tego, czy twoim „lekiem z wyboru” są alkohol, narkotyki – te nielegalne lub dostępne bez recepty – pornografia, hazard czy przejadanie się, zaczynasz wierzyć, że jesteś panem, aż w końcu zdajesz sobie sprawę, że stałeś się niewolnikiem. Jedno z największych kłamstw, jakie sobie wmawiamy, to: „Mogę rzucić, kiedy zechcę”. Syn marnotrawny otrzymał przebaczenie i miejsce w rodzinie, ale utracił swoje dziedzictwo. W duchowym wymiarze możesz utracić ufność do Boga. Osobiście możesz utracić poczucie własnej wartości. Publicznie możesz utracić szacunek i wiarygodność. A jeśli nie będziesz ostrożny, nawet dobre rzeczy mogą cię skrzywdzić. Silna etyka pracy może prowadzić do zaniedbywania rodziny i utraty małżeństwa. Wegetowanie przed telewizorem zahamuje twój rozwój duchowy. Nawet zbyt duża ostrożność i rozwaga – dobre cechy – mogą przeszkodzić ci w zrobieniu kroku wiary i wykorzystaniu potencjału, który dał ci Bóg. Kiedy Bóg mówi nie, wcale nie chce odebrać ci radości życia ani też nie próbuje ci go utrudniać. On cię chroni! Jeśli coś potencjalnie może cię zniewolić, nie rób tego. A jeśli już jesteś uzależniony, zwróć się do Boga, a On cię uwolni.

21 LUTY | CZWARTEK

KOMPETENCJE NIE KOMPENSUJĄ POCZUCIA NIEPEWNOŚCI

„Od tego dnia spoglądał Saul na Dawida z zazdrością”.

1 Księga Samuelowa 18,9

Jednym z najprawdziwszych testów przywództwa jest to, jak reagujesz na sukces kogoś innego. Cieszysz się z nim czy też skrycie zazdrościsz? Masz wrażenie, że czyjeś błogosławieństwo w jakiś sposób odbyło się twoim kosztem? Król Saul wysłał Dawida na walkę z Goliatem. Kiedy Dawidowi udało się zwyciężyć i Izraelici zaczęli go wychwalać, Saul nie mógł sobie z tym poradzić. „Od tego dnia spoglądał Saul na Dawida z zazdrością”. Liderzy, którym brakuje pewności siebie, stanowią zagrożenie dla siebie, swoich zwolenników i grup będących pod sobą. Dzieje się tak dlatego, że przywództwo nie kamufluje wad; wystawia je na pokaz. Każdy negatywny bagaż, który niesiesz, staje się cięższy, gdy próbujesz przewodzić innym. Tacy obciążeni liderzy mają na ogół cztery wspólne cechy: (1) Nie zapewniają poczucia bezpieczeństwa innym. Aby być dobrym przywódcą, musisz sprawić, by twoi podwładni mieli się dobrze ze sobą. Szanuj ich. Nagradzaj. Promuj. (2) Biorą więcej niż dają. Niepewni siebie przywódcy nieustannie poszukują potwierdzenia, uznania i miłości. Z tego powodu skupiają się na zapewnieniu sobie bezpieczeństwa, a nie na zaszczepianiu go innym. (3) Stale ograniczają swoich najlepszych ludzi. Niepewni siebie przywódcy nie postrzegają swoich najlepszych ludzi jako współpracowników. Patrzą na nich jak na potencjalnych konkurentów, którzy mogą się wybić i zagrozić ich pozycji. Tacy przywódcy zwykle też znajdują sposób, aby sobie przypisać zasługi za pracę wykonaną przez innych. (4) Stale ograniczają swoją organizację. Jeśli członkowie danej organizacji pozostają niezauważeni i niedocenieni, zniechęcają się i ostatecznie przestają wykorzystywać swój potencjał. Gdy tak się dzieje, cierpi cały zespół. Przeanalizuj swój styl przywództwa i zobacz, czy któryś z tych punktów do ciebie nie pasuje.

22 LUTY | SOBOTA

JAK UCHRONIĆ SIĘ PRZED UPADKIEM

„Kto tak czyni, nie zachwieje się nigdy”

Psalm 15,5

W Biblii czytamy: „Człowieka, który uparcie odrzuca napomnienia, czeka niespodziewana zguba bez szansy ratunku” (Prz 29,1). Król Salomon uchodził za najmądrzejszego człowieka, jaki kiedykolwiek żył na ziemi. Napisał te słowa, ale niestety nie żył według nich, więc poniósł klęskę. A skoro przytrafiło się to Salomonowi, nikt z nas nie jest na to odporny! Charakter stał się dziś kluczową kwestią, ponieważ tak wielu przywódców politycznych, biznesowych i religijnych upadło moralnie. Jako lider nie działasz w próżni. Masz wpływ na wielu, a kiedy upadniesz, oni odczuwają konsekwencje. Kiedy przewraca się duży dąb, pociąga ze sobą małe drzewka. Jak zatem uchronić się przed upadkiem? Nie przedkładając darów nad charakter. Dzisiaj mamy niezdrową tendencję do celebrowania i nagradzania czyjegoś daru, a pomijania jego charakteru. Tymczasem oba powinny być rozwijane. Charakter to suma twoich codziennych nawyków. W Psalmie 15 Dawid podaje nam osiem cech, których powinniśmy szukać u przywódcy godnego szacunku: (1) Jest prawy. (2) Nie obmawia. (3) Nie krzywdzi innych. (4) Wypowiada się przeciwko złu. (5) Szanuje tych, którzy chodzą w prawdzie. (6) Dotrzymuje słowa, nawet jeśli to kosztuje. (7) Nie czerpie zysków kosztem innych. (8) Jest stabilny i nieprzekupny. Dawid kończy swój psalm słowami: „Kto tak czyni, nie zachwieje się nigdy”. W ten sposób możesz uniknąć upadku!

23 LUTY | NIEDZIELA

STARAJ SIĘ BYĆ UCZCIWY

„Niewinność prowadzi prawych, ale przewrotność przywodzi niewiernych do zguby”.

Księga Przysłów 11,3

Jezus powiedział: „Kochaj bliźniego swego jak siebie samego” (Mt 19,19). Żeby jednak kochać siebie, trzeba najpierw umieć siebie szanować. A szacunek do samego siebie opiera się na osobistej uczciwości. Autor Ted Engstrom w swojej książce zatytułowanej Integralność opisuje następującą historię: „Dla trenera Clevelanda Strouda i drużyny Bulldogs z Rockdale County High School [Georgia] był to zwycięski sezon: dwadzieścia jeden wygranych meczów i pięć porażek w drodze do tytułu Georgia Boys w Turnieju Koszykówki w marcu ubiegłego roku, a następnie niespodziewane zwycięstwo w finale stanowym. Obecnie jednak nowa szklana gablota na trofea przed salą gimnastyczną liceum stoi pusta. Na początku tego miesiąca stanowe stowarzyszenie szkół średnich pozbawiło hrabstwo Rockdale tytułu mistrzowskiego, po tym jak władze szkoły poinformowały, że zawodnik, który nie spełniał kryteriów, zagrał czterdzieści pięć sekund w pierwszym z pięciu meczów rozgrywanych po sezonie. «Wtedy nie wiedzieliśmy, że się nie kwalifikuje; dowiedzieliśmy się o tym dopiero kilka tygodni temu – powiedział trener Stroud. – Niektórzy mówili, że powinniśmy po prostu to przemilczeć, że trwało to tylko czterdzieści pięć sekund, a chłopak nie był kluczowym zawodnikiem. Ale musieliśmy postąpić uczciwie i zgodnie z przepisami. Powiedziałem mojemu zespołowi, że ludzie zapominają o wynikach meczów koszykówki; nigdy jednak nie zapomną, kim jesteś». Każde uczciwe lub nieuczciwe słowo czy działanie albo buduje twój charakter, albo mu ujmuje. To właśnie ma na myśli Biblia, gdy mówi: „Niewinność prowadzi prawych, ale przewrotność przywodzi niewiernych do zguby”. Dlatego już dziś staraj się być uczciwy we wszystkich swoich kontaktach.

24 LUTY | PONIEDZIAŁEK

MIEJ UFNOŚĆ W SWOICH MODLITWACH

„Mamy ufność, że (…) wysłuchuje nas”.

1 List Jana 5,14

Pewien przywódca napisał te słowa: „Mój tata był zajętym człowiekiem. Żeby móc się z nim skontaktować w pracy, należało przejść przez centralę telefoniczną, chyba że znało się jego prywatny numer. Dał go kilku partnerom biznesowym, ale miały go też wszystkie jego dzieci. Wiedzieliśmy, że niezależnie od tego, jak bardzo był zajęty, w każdej chwili mogliśmy zadzwonić na bezpośrednią linię. Zrobiłem podobnie. Moje dzieci znają mój numer. Mogą do mnie zadzwonić w każdej chwili i w dowolnej sprawie. I wiesz co? Żadne głosy nie brzmią dla mnie tak słodko jak ich. Kiedy któreś z nich powie: „Cześć, tato”, nie ma znaczenia, czym się zajmuję… są absolutnym priorytetem. Teraz pomnóż to w postępie geometrycznym – i posłuchaj mnie. Nic nie brzmi dla Boga milej niż twój głos mówiący: „Dzień dobry, Tato”. Nic też, co dzieje się w kosmosie, nie przeszkodzi Mu, by to na tobie i twojej modlitwie skupił całą uwagę”. Oznacza to, że jeśli Bóg jest twoim Ojcem, możesz w każdej chwili zadzwonić do domu. On nigdy nie znajduje się dalej niż na odległość modlitwy! Jezus powiedział: „Proście, a będzie wam dane (…) Czy jest między wami taki człowiek, który gdy go syn prosi o chleb, da mu kamień? Albo gdy go będzie prosił o rybę, da mu węża? Jeśli tedy wy, będąc złymi, potraficie dawać dobre dary dzieciom swoim, o ileż więcej Ojciec wasz, który jest w niebie, da dobre rzeczy tym, którzy go proszą!” (Mt 7,7, 9-11). Możesz rozmawiać z Bogiem bez żebrania i czołgania się. „Taka zaś jest ufność, jaką mamy do Niego, iż jeśli prosimy o coś według Jego woli, wysłuchuje nas” (1J 5,14). Zatem cokolwiek okrada cię z ufności w modlitwie, rozpraw się z tym już dziś.

25 LUTY | WTOREK

KORZYŚCI Z BYCIA BEZINTERESOWNYM

„Niech każdy dba nie tylko o to, co jego, lecz i o to, co cudze”

List do Filipian 2,4

Bezinteresowność daje ci trzy rzeczy: (1) Poprawia jakość twojego życia. Doceniasz swoje życie i rozumiesz jego wyższe wartości. Dostrzeganie ludzi w potrzebie i zaspokajanie tych potrzeb pozwala spojrzeć na wiele rzeczy z innej perspektywy. Jeden z przywódców napisał: „Żadne życie nie jest tak puste jak to skoncentrowane na sobie. Żadne życie nie jest tak wycentrowane jak to opróżnione z ego”. Jeśli chcesz ulepszyć swój świat, skup uwagę na pomaganiu innym. (2) Czyni cię częścią czegoś większego niż ty sam. W połowie lat 80. firma Merck & Company, globalna korporacja farmaceutyczna, opracowała lek mający na celu wyleczenie ślepoty rzecznej – pasożytniczej choroby, która powoduje ślepotę u milionów ludzi, głównie w krajach rozwijających się. Choć był to dobry produkt, potencjalni klienci nie mogli sobie na niego pozwolić. Co zatem zrobiła firma Merck? Wyprodukowała lek i ogłosiła, że da go za darmo każdemu, kto będzie go potrzebował. W rezultacie rozdali ponad 250 milionów tabletek. George W. Merck powiedział: „Staramy się nigdy nie zapominać, że leki są dla ludzi. Nie dla zysków. Jeśli o tym pamiętamy, zyski przyjdą”. Jaka z tego lekcja? Prosta. Zamiast starać się być kimś wielkim, bądź częścią czegoś większego niż ty sam. (3) Tworzy dziedzictwo. Jack Balousek, były prezes True North Communications, powiedział: „Ucz się, zarabiaj, dziel się – to są trzy fazy życia”. Myśląc bezinteresownie i inwestując w innych, tworzysz dziedzictwo, które cię przeżyje. I to powinno być twoim celem.

26 LUTY | ŚRODA

NAUCZ SWOJE DZIECI

„Aby dobrze było tobie i twoim dzieciom”.

Księga Powtórzonego Prawa 4,40

Jako rodzic nieustannie przekazujesz dzieciom swoje wartości, postępuj więc zgodnie z poniższymi wskazówkami: (1) Niech widzą, jak się modlisz. Pomóż im zrozumieć, że poprzez modlitwę budujemy przyjaźń z Bogiem na całe życie. A będą potrzebować Jego przyjaźni, kiedy ty nie dasz rady im pomóc. Bóg powiedział: „Gdy będzie mnie wzywać, na pewno mu odpowiem; wesprę go w ucisku, z opresji wybawię i godnym chwały na zawsze uczynię” (Ps 91,15). (2) Pokaż im, jaki jest Bóg. To ty kształtujesz w dziecku obraz Boga. Interakcje, jakie mają z tobą, to czy jesteś kochający i opiekuńczy, czy zdystansowany i zimny, będą miały wpływ na ich postrzeganie Boga. Oto kilka przykładów. Bóg nigdy nie jest zbyt zajęty, aby nas wysłuchać, nieustannie mówi nam, że nas kocha, i w żadnym wypadku nie stosuje przemocy. (3) Pomóż im widzieć Boga w innych. Kiedy dzieci są zachęcane, aby szukać działania Boga w swoim życiu, będą dostrzegać je także w życiu innych. Kiedy tak się stanie, zaczną cenić i szanować pozostałych. W zamian same będą cenione i szanowane. Dzięki temu poczują się bezpiecznie i zaczną odnosić sukcesy w życiu. (4) Nie wysyłaj ich do kościoła – zabierz je. Dzieci potrzebują uwierzyć i zyskać poczucie przynależności. Naucz je, że podobnie jak umiera kończyna odłączona od ciała, tak i my umieramy duchowo, jeśli nie jesteśmy połączeni z lokalnym kościołem. Przynależność oznacza, że zawsze mają dokąd pójść. Biblia mówi: „Przestrzegaj zatem ustaw Jego (…) aby dobrze było tobie i twoim dzieciom” (Pwt 4,40). Pomoc dzieciom w odnalezieniu właściwej ścieżki to najwspanialszy prezent, jaki możesz im podarować.

27 LUTY | CZWARTEK

KOREKCJA WIZJI

„Moje oczy widziały Króla, Pana Zastępów”

Księga Izajasza 6,5

Zanim Bóg powołał Izajasza na proroka narodu, dostosował jego wizję. Nieskorygowany wzrok prowadzi do wypaczenia perspektywy, błędnej oceny sytuacji i zmarnowanego wysiłku. Ciągły bunt Izraela wystawiał ludzi na Boży gniew, potrzebowali więc duchowego przywódcy z jasną wizją. Zatem pierwsza rzecz, jaką Bóg zrobił dla Izajasza, to ukazanie mu wizji Bożej chwały i mocy. Bez tego prorok nie byłby w stanie wykonać tego zadania. Bez zmieniającego życie spotkania z Bogiem nigdy nie okazałby się wystarczająco silny, aby ukończyć swoją misję. To samo odnosi się do ciebie. Niezależnie do czego Bóg cię powołuje, będzie to wymagało czegoś więcej niż tylko zapoznania się z zakresem zadań i nabrania podstawowych umiejętności. Potrzebujesz wizji Jego chwały i nieograniczonej mocy, aby upewnić się, że On jest więcej niż wystarczający, aby sprostać temu wyzwaniu! (Zobacz Ef 3,20). Drugą rzeczą, którą zrobił Bóg, było skorygowanie wizji Izajasza o sobie samym. Gdy już masz właściwy obraz Boga, jesteś gotowy na zmianę koncepcji o sobie samym – w takiej kolejności! Jeśli zaczniesz od kroku drugiego, zrezygnujesz, zanim zaczniesz. Izajasz wołał: „Zginąłem, bo jestem człowiekiem nieczystych warg i mieszkam pośród ludu nieczystych warg” (Iz 6,5). Prorok zdał sobie sprawę, że nie jest lepszy od ludzi, do których został powołany. Dopóki nie spojrzysz na siebie realistycznie, uczciwie i pokornie w stosunku do Boga i innych, twoja misja się nie powiedzie (zob. Rz 12,3). Trzecią rzeczą, jaką zrobił Bóg, była odpowiedź na pokorę Izajasza. Anioł dotknął jego ust oczyszczającym ogniem Boga i powiedział: „Twój grzech został odpuszczony” (Iz 6,7). Bóg nie powołuje doskonałych ludzi. On powołuje ludzi pokornych, uczciwych, którym przebaczono. Wieńczy ich wysiłki sukcesem, niezależnie od przeciwności losu.

28 LUTY | PIĄTEK

PRZEPROSINY, KTÓRE DZIAŁAJĄ

„Przyznawajcie się przed sobą nawzajem do błędów i módlcie się jedni za drugich, abyście doznawali uzdrowienia”.

List Jakuba 5,16

Szczere przeprosiny mogą pomóc uzdrowić i odnowić napiętą lub zerwaną relację. Ale jak pisze dr Gary Chapman, na tym się nie kończy. Zwróć uwagę na następujące kwestie: (1) Powiedzenie „przepraszam” nie wystarczy! To dobry i niezbędny początek, ale nie tak powinno się to zakończyć. Na przykład: „Przykro mi, że tak to odebrałeś” – to nie są przeprosiny. To ukryty atak! Musisz konkretnie wyznać, czego żałujesz. „Bardzo mi przykro, że to, co powiedziałem, uraziło cię” – to jest przyznanie własnej winy, a jednocześnie okazanie zrozumienia i potwierdzenie uczuć zranionej osoby. (2) Weź pełną odpowiedzialność za swoje zachowanie. Bez tego nie ma uzdrowienia i pojednania. „Popełniłem błąd, rozmawiając z tobą w ten sposób” – taka forma jest szczera, pokorna, konkretna i odpowiedzialna. Pomaga osobie poszkodowanej uznać twoje przeprosiny za szczere. Szczerość zmniejsza złość, zachęca do zaufania oraz zaakceptowania twoich słów. (3) Zaproponuj zadośćuczynienie, jeśli to możliwe. Zapytaj: „Czy mogę coś zrobić, żeby naprawić sytuację?”. Gdy wyrażasz chęć zrobienia wszystkiego, co w twojej mocy, by naprawić szkodę, okazujesz, że twoje przeprosimy płyną z głębi serca. Jakub ujmuje to w ten sposób: „Przyznawajcie się przed sobą nawzajem do błędów i módlcie się jedni za drugich, abyście doznawali uzdrowienia”. (4) Proś o przebaczenie – nie bierz tego za pewnik. „Czy wybaczysz mi to, co zrobiłem?” Musisz to powiedzieć, a druga osoba musi to usłyszeć, zanim zacznie się proces uleczenia i odbudowy. Kiedy prosisz o przebaczenie i zostaje ono udzielone, oznacza to, że razem się co do tego zgodziliście. Podejmujecie obopólne zobowiązanie, by wyjść poza zranienie i pracować w kierunku zdrowszej relacji.

Drogi Czytelniku „Słowa na dzisiaj”!

Cieszymy się, że jesteś z nami!

Wierzymy, że tak jak dla wielu z nas, te rozważania są dla Ciebie pomocą w praktycznym stosowaniu Bożego Słowa. Wiadomości od czytelników przekonują nas, że Słowo Boże ma moc uzdrawiania duszy i serca, a nawet dolegliwości ciała!

Sprawisz nam ogromną radość, jeśli i Ty zechcesz podzielić się swoim doświadczeniem spotkania ze Słowem. Napisz na adres kontakt@slowonadzisiaj.pl

Oczywiście zachęcamy Cię również do dzielenia się treścią „Słowa na dzisiaj” ze znajomymi i rodziną. Możesz zamówić partię broszur papierowych, przesłać e-maila (i zaprosić ich do subskrypcji) czy - zwłaszcza młodym - polecić wersję „Słowa” na Messengera

Na koniec, równie ważna prośba. Jak zapewne wiesz, „Słowo na dzisiaj” jest za darmo niezależnie od formatu. Produkcja, wysyłka wersji papierowej i wydań elektronicznych pociąga jednak za sobą pewne konkretne koszty. Ich pokrycie jest możliwe dzięki wsparciu czytelników, dla których „Słowo…” stanowi wartościowy element ich trwania w Słowie.

Dołącz do nas i pomóż!

Będziemy naprawdę wdzięczni za Twoją dobrowolną, z serca płynącą wpłatę. Najszybciej zrobisz to klikając przycisk poniżej!

Zapewniamy, że wszystkich naszych darczyńców ogarniamy modlitwą, prosząc o dla nich o błogosławieństwo, o którym pisał św. Paweł:

Pragnę bowiem podkreślić: Kto skąpo sieje, skąpo też żąć będzie, a kto obficie sieje, obficie żąć będzie. Każdy więc niech się dzieli tak, jak postanowił w sercu, nie z żalem albo z przymusu, gdyż Bóg kocha radosnego dawcę. Bóg też jest w stanie udzielić wam obficie wszelkiej łaski, abyście zawsze we wszystkim mieli dostatek i coraz częściej brali udział w każdym dobrym dziele. (2 List do Koryntian 9, 6-8)

Serdecznie pozdrawiamy!

„Posyłał swe Słowo,

aby ich uleczyć

i aby ratować od

wielkiej zagłady.”

Psalm 107,20 NPD

Znasz kogoś, kto cierpi?

Podziel się z nim tym ebookiem lub

zamów wersje papierową na stronie

www.SlowoNaDzisiaj.pl

TRZY POWODY, DLA KTÓRYCH POTRZEBUJESZ JEZUSA!

Jezus cię kocha! On pragnie mieć z tobą relację

i chce dać ci życie pełne radości i znaczenia.

1. PONIEWAŻ MASZ ZA SOBĄ SWOJĄ PRZESZŁOŚĆ.

Ty nie możesz jej odwrócić, ale On może. W Biblii czytamy: „Jezus Chrystus wczoraj i dziś – ten sam i na wieki” (Hebrajczyków 13,8). On może zabrać twój grzech i wszystko, co cię obciąża, oczyścić i dać ci nowy początek.

2. PONIEWAŻ POTRZEBUJESZ PRZYJACIELA.

Jezus wie o tobie wszystko, nawet to najgorsze, a jednak cię nie odrzuca. Dlaczego? Ponieważ widzi cię nie takim, jakim jesteś, ale takim, jakim będziesz, kiedy On zakończy pracę z tobą. To dopiero jest przyjaciel!

3. PONIEWAŻ ON DAJE PRZYSZŁOŚĆ.

Komu innemu chciałbyś zaufać? W Jego rękach jesteś bezpieczny – dzisiaj, jutro i przez całą wieczność. Jego Słowo mówi: „Ja wiem, jakie wiąże z wami plany – oświadcza Pan. – To plany o pokoju, a nie o niedoli. Chcę dać wam szczęśliwą przyszłość i uczynić was ludźmi nadziei. Wysłucham was, gdy będziecie Mnie wzywać i zbliżać się do Mnie w modlitwie” (Jeremiasz 29,11—12).

JEŚLI CHCIAŁBYŚ DZISIAJ NAWIĄZAĆ OSOBISTĄ RELACJĘ Z JEZUSEM, PROSZĘ, POMÓDL SIĘ TYMI SŁOWAMI:

„Panie Jezu, zapraszam cię do mojego życia. Wierzę, że Ty umarłeś za mnie, płacąc za mój grzech Swoją krwią, i podarowałeś mi życie wieczne. Przez wiarę przyjmuję ten dar i uznaję Ciebie moim Panem i Zbawicielem. Amen!”.

Jeśli modliłeś się tymi słowami, zapraszamy Cię serdecznie na stronę www.SzukajacBoga.pl, gdzie możesz zapisać się na darmowy kurs „Dlaczego Jezus”. Kurs ten pomoże ci zrozumieć znaczenie tej modlitwy i wesprze Cię w twoich kolejnych krokach. Zapraszamy!

Bibliografia

Grudzień

6 Grudnia: Warren, Rick. The Purpose of Christmas. (Brentwood, Tenn.: Howard Books, 2008).

9 Grudnia: Newberg, Dr. Andrew B. How God Changes Your Brain: Breakthrough Findings from a Leading Neuroscientist. (New York: Ballantine Books, 2010).

11 Grudnia: God’s Little Devotional Book for Moms. (Colorado Springs, CO: Honor Books, 1995). 129.

23 Grudnia: Gray, Alice. Christmas Stories for the Heart. (Portland, OR: Multnomah, 1997). 31-32. Yancey, Philip. Grace Notes: Daily Readings with a Fellow Pilgrim. (Grand Rapids, MI: Zondervan, 2009). 400. Yancey, Philip. The Jesus I Never Knew. (Grand Rapids, MI: Zondervan, 1995). 39-40.

24 Grudnia: Walker, Jon. “Light for those avoiding Christmas.” Posted December 12, 2008. www.gracecreates.com. Warren, Rick. The Purpose of Christmas. (Brentwood, Tenn.: Howard Books, 2008). 6-8.

27 Grudnia: Maxwell, John C. How Successful People Think. (New York: Center Street, 2009). 103-105.

29-30 Grudnia: Written by Rev. Neil Gass Sr.

Styczeń

3 Stycznia: Warren, Rick. God’s Power to Change Your Life. (Grand Rapids, MI: Zondervan, 2006). 217-218.

4 Stycznia: Warren, God’s Power to Change Your Life. 218-219.

5 Stycznia: Warren, God’s Power to Change Your Life. 221-222.

6 Stycznia: Warren, God’s Power to Change Your Life. 222-224.

10-12 Stycznia: Jakes, T. D. Holy Bible, “Woman Thou Art Loosed!” Edition. (Nashville, TN: Thomas Nelson, 1998).

16 Stycznia: Omartian, Seven Prayers That Will Change Your Life Forever. 53-59.

17 Stycznia: Omartian, Seven Prayers That Will Change Your Life Forever. 53-59.

22 Stycznia: Merritt, James. 52 Weeks Through the Bible. (Eugene, OR: Harvest House, 2016).

26 Stycznia: Evans, Tony. Free At Last: Experiencing True Freedom Through Your Identity in Christ. (Chicago: Moody, 2005).

28 Stycznia: Beattie, Melody. The Language of Letting Go: Daily Meditations on Codependency. (New York: Harper & Row, 1990). 375.

Luty

1 Lutego: Maxwell, John C. Leadership Promises for Your Week. (Nashville, TN: Thomas Nelson, 2007). 179-180.

3 Lutego: Maxwell, John C. Talent Is Never Enough. (Nashville, TN: Thomas Nelson, 2007).

4 Lutego: Armstrong, Kristin. Happily Ever After. (New York: FaithWords, 2007). 24-25.

5 Lutego: Southerland, Mary. “What Did You Say?” Posted March 22, 2011. www.girlfriendsingod.com.

6 Lutego: Swindoll, Charles R. Day by Day. (Nashville, TN: Thomas Nelson, 2000). 283-284. Swindoll, Charles R. “A Place to Unload.” Insight for Today. Posted June 4, 2019. www.insight.org.

7 Lutego: Ortberg, John. “Why Willpower Fails: Your willpower is limited, so use it wisely.” Posted November 22, 2011. www.christianitytoday.com.

8 Lutego: Maxwell, Leadership Promises for Your Week.

10 Lutego: Schultze, Reimar. “Too Big for a Nutshell.” Call to Obedience, Number 372. www.schultze.org.

11 Lutego: Omartian, Seven Prayers That Will Change Your Life Forever. 115-124.a

12 Lutego: Written by Rev. Neil Gass, Sr.

13 Lutego: Quote by Maya Angelou.

16-18 Lutego: Written by Rev. Neil Gass, Sr.

19 Lutego: Dobson, Dr. James. Dr. Dobson’s Handbook of Family Advice. (Eugene, OR: Harvest House, 2012).

21 Lutego: Maxwell, Leadership Promises for Your Week.

22 Lutego: Maxwell, Leadership Promises for Your Week. 19.

23 Lutego: God’s Little Devotional Book. (Colorado Springs, CO: Honor Books, 2001). 284.

25 Lutego: Maxwell, How Successful People Think. 105-107.

28 Lutego: Chapman, Gary & Jennifer Thomas. The Five Languages of Apology. (Chicago: Northfield Publishing, 2006).

Więcej na stronie:

Table of Contents

1 Grudzień | Niedziela

2 Grudzień | Poniedziałek

3 Grudzień | Wtorek

4 Grudzień | Środa

5 Grudzień | Czwartek

6 Grudzień | Czwartek

7 Grudzień | Sobota

8 Grudzień | Niedziela

9 Grudzień | Poniedziałek

10 Grudzień | Wtorek

11 Grudzień | Środa

12 Grudzień | Czwartek

13 Grudzień | Piątek

14 Grudzień | Sobota

15 Grudzień | Niedziela

16 Grudzień | Poniedziałek

17 Grudzień | Wtorek

18 Grudzień | Środa

19 Grudzień | Czwartek

20 Grudzień | Czwartek

21 Grudzień | Sobota

22 Grudzień | Niedziela

23 Grudzień | Poniedziałek

24 Grudzień | Wtorek

25 Grudzień | Środa

26 Grudzień | Czwartek

27 Grudzień | Czwartek

28 Grudzień | Sobota

29 Grudzień | Niedziela

30 Grudzień | Poniedziałek

31 Grudzień | Wtorek

1 Styczeń | Środa

2 Styczeń | Czwartek

3 Styczeń | Czwartek

4 Styczeń | Sobota

5 Styczeń | Niedziela

6 Styczeń | Poniedziałek

7 Styczeń | Wtorek

8 Styczeń | Środa

9 Styczeń | Czwartek

10 Styczeń | Czwartek

11 Styczeń | Sobota

12 Styczeń | Niedziela

13 Styczeń | Poniedziałek

14 Styczeń | Wtorek

15 Styczeń | Środa

16 Styczeń | Czwartek

17 Styczeń | Czwartek

18 Styczeń | Sobota

19 Styczeń | Niedziela

20 Styczeń | Poniedziałek

21 Styczeń | Wtorek

22 Styczeń | Środa

23 Styczeń | Czwartek

24 Styczeń | Czwartek

25 Styczeń | Sobota

26 Styczeń | Niedziela

27 Styczeń | Poniedziałek

28 Styczeń | Wtorek

29 Styczeń | Środa

30 Styczeń | Czwartek

31 Styczeń | Czwartek

1 Luty | Sobota

2 Luty | Niedziela

3 Luty | Poniedziałek

4 Luty | Wtorek

5 Luty | Środa

6 Luty | Czwartek

7 Luty | Czwartek

8 Luty | Sobota

9 Luty | Niedziela

10 Luty | Poniedziałek

11 Luty | Wtorek

12 Luty | Środa

13 Luty | Czwartek

14 Luty | Czwartek

15 Luty | Sobota

16 Luty | Niedziela

17 Luty | Poniedziałek

18 Luty | Wtorek

19 Luty | Środa

20 Luty | Czwartek

21 Luty | Czwartek

22 Luty | Sobota

23 Luty | Niedziela

24 Luty | Poniedziałek

25 Luty | Wtorek

26 Luty | Środa

27 Luty | Czwartek

28 Luty | Piątek

Bibliografia